Η αδικαιολόγητη κόπωση

του Πάσχου Μανδραβέλη

Καθημερινή
13 Μαρτίου 2011

Από μία άποψη είναι κατανοητή η μεταρρυθμιστική κόπωση της κυβέρνησης. Το έργο είναι βαρύ, οι αντιστάσεις μεγάλες και η κοινωνική πίεση υπέρ των μεταρρυθμίσεων πνίγεται από τις κραυγές εκείνων που σιτίζονται από το τέλμα στο οποίο είναι επί χρόνια είναι κολλημένη η χώρα. Από μιαν άλλη άποψη, όμως, αυτή η κόπωση είναι αδικαιολόγητη. Οχι γιατί η προσπάθεια είναι εθνική. Ούτε επειδή απαιτούν τις μεταρρυθμίσεις οι «κακοί» Ευρωπαίοι και οι «χειρότερες» αγορές, με τίμημα τη χρεοκοπία. Κυρίως γιατί ένα μεγάλο κομμάτι αυτών των μεταρρυθμίσεων το απαιτεί το προεκλογικό πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ. Θα συμφωνήσουμε ότι ο πρωθυπουργός είπε ότι «λεφτά υπάρχουν» και ποτέ δεν υπονόησε περικοπές μισθών και συντάξεων, αλλά η απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων ήταν στις προεκλογικές υποσχέσεις του ΠΑΣΟΚ. Το ίδιο ισχύει και για την καταπολέμηση της σπατάλης στον δημόσιο τομέα «με την κατάργηση άχρηστων οργανισμών και επιτροπών», όπως και το νοικοκύρεμα στον τομέα της Yγείας. Μπορεί οι υπουργοί να κουράστηκαν από τον αγώνα τους με τους γιατρούς του ΙΚΑ, που ήθελαν να διατηρήσουν τα προνόμιά τους, αλλά το Σύστημα Ενιαίας Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας παραμένει βασική προεκλογική υπόσχεση του ΠΑΣΟΚ.

Υπάρχει, βέβαια, το ελαφρυντικό ότι «έπεσαν όλα μαζί». Θα συμφωνήσουμε ότι μια μεταρρυθμιστική προσπάθεια γίνεται πολύ πιο δύσκολη όταν προηγουμένως υποχρεούσαι να κόψεις οριζοντίως μισθούς και συντάξεις. Από την άλλη πλευρά, όμως, όλοι ξέρουν ότι μεταρρυθμίσεις που δεν γίνονται άμα τη αναλήψει των καθηκόντων μιας κυβέρνησης δεν γίνονται ποτέ. Οπότε, προς τι η όποια κόπωση; Δεν ήξεραν; Δεν υπολόγισαν ότι θα έχουν σφοδρές αντιστάσεις από κατεστημένα συμφέροντα, ισχυρές συντεχνίες, αντιστάσεις που θα έπρεπε να κάμψουν; Αρα η κόπωση, ακόμη κι αν είναι κατανοητή, δεν δικαιολογείται.

Περισσότερα

Ευρωζώνη: Αλληλεγγύη έναντι λιτότητας

του Ναπολέοντος Μαραβέγια

Ελευθεροτυπία
13 Μαρτίου 2011

Οσο πλησιάζει η σύγκληση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις 25 Μαρτίου 2011, τόσο το περιεχόμενο της οικονομικής διακυβέρνησης της ευρωζώνης φαίνεται να ξεκαθαρίζει.

Αποτελείται από δύο βασικά στοιχεία: αλληλεγγύη και λιτότητα.

Ολοι συμφωνούν ότι δεν θα υπάρξει αλληλεγγύη από τις ισχυρότερες προς τις αδύναμες-υπερχρεωμένες χώρες της ευρωζώνης, χωρίς να συνοδεύεται από μέτρα περιοριστικής οικονομικής πολιτικής. Το ζήτημα είναι πόσο σημαντική θα είναι η ευρωπαϊκή γενναιοδωρία και πόσο σκληρή θα είναι η λιτότητα διαρκείας, που θα απαιτηθεί ως αντάλλαγμα, ώστε να μην υπάρξουν στο μέλλον ανάλογες περιπτώσεις υπερχρέωσης χωρών-μελών της ευρωζώνης.

Οι ισχυρές χώρες, με πρώτη τη Γερμανία, επιδιώκουν να συνδυάσουν τη λιγότερη δυνατή αλληλεγγύη με την αυστηρότερη δυνατή οικονομική πολιτική. Το Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας, το οποίο προτείνουν, προκειμένου να συναινέσουν σε μέτρα ανακούφισης των υπερχρεωμένων χωρών από το βάρος του χρέους, περιλαμβάνει δεσμεύσεις μόνιμου χαρακτήρα από όλες τις χώρες-μέλη της ευρωζώνης, όπως: αποσύνδεση της αύξησης των μισθών από τον πληθωρισμό, αύξηση στα 67 χρόνια του ορίου συνταξιοδότησης, εξίσωση των συντελεστών φορολόγησης των επιχειρήσεων και, ίσως το σημαντικότερο, συνταγματική κατοχύρωση του περιορισμού του δημοσιονομικού ελλείμματος και του χρέους.

Περισσότερα

Η λύση δεν θα ’ρθει από τις Βρυξέλλες

του Λουκά Τσούκαλη

Καθημερινή
13 Μαρτίου 2011

Η Ελλάδα περιμένει με αγωνία την ημέρα της εθνικής επετείου για να μάθει αν οι Ευρωπαίοι εταίροι θα μας σώσουν από την καταστροφή – χρεοκοπία την λέμε σήμερα. Εχουμε εναποθέσει τις ελπίδες μας σε ένα συνολικό πακέτο μέτρων που θα μπορούσε να βάλει την ευρωπαϊκή πολιτική δύο βήματα μπροστά από τις αγορές με στόχο να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά την κρίση που ταλανίζει τις χώρες της Ευρωζώνης – και πρώτη από όλες τη δική μας. Υπερβάλλουμε όμως για μια ακόμη φορά ως προς τη μαγική λύση που θα έρθει απέξω, ενώ κάμποσοι κουνάνε το δάκτυλο επιτιμητικά προς την κατεύθυνση ξένων πολιτικών ηγετών και άλλων που προφανώς δεν αντιλαμβάνονται το μέγεθος της κρίσης, ούτε διαθέτουν το πολιτικό θάρρος για να πάρουν τις δύσκολες αποφάσεις. Και αυτά λέγονται στην Ελλάδα, τη χώρα της πολιτικής σύνεσης και της διορατικότητας. Μια γρήγορα ματιά στον καθρέφτη δεν θα έβλαπτε, αλλά πόσοι την αντέχουν;

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 24 - 25 Μαρτίου θα είναι εξαιρετικά κρίσιμο για όλες τις χώρες της Ευρωζώνης. Θα είναι ακόμη πιο κρίσιμο για την Ελλάδα που παραμένει δυστυχώς ο πιο ευάλωτος κρίκος. Οι όποιες αποφάσεις θα επηρεάσουν σημαντικά τη διαχείριση, με την πολύ ευρεία έννοια του όρου, του δικού μας δυσβάστακτου χρέους έπειτα από χρόνια απίστευτης κακοδιαχείρισης και συλλογικής ανευθυνότητας. Θα επηρεάσουν το κλίμα στις διεθνείς αγορές, μπορεί και να τονώσουν κάπως την όποια αισιοδοξία έχει απομείνει εντός των συνόρων. Αλλά ας μην κοροϊδευόμαστε: ούτε η ανάγκη μιας επώδυνης οικονομικής προσαρμογής σε βάθος χρόνου θα εκλείψει ούτε η ξεχαρβαλωμένη κρατική μηχανή θα αποκτήσει ξαφνικά ευρωπαϊκούς ρυθμούς και ταχύτητες ούτε το κομματικό μας σύστημα θα βγει, ως διά μαγείας, από την αναξιοπιστία και την προϊούσα απονομιμοποίηση που το στιγματίζουν και που, με τη σειρά τους, τρέφουν μια διογκούμενη ανομία. Ούτε, βεβαίως, και η κοινωνία μας θα πάψει να είναι όμηρος ισχυρών συμφερόντων και οργανωμένων μειοψηφιών, με καχεκτικό δημόσιο διάλογο πασπαλισμένο πάντα με μπόλικο λαϊκισμό. Σε όλα αυτά, η Ευρώπη λίγα πράγματα μπορεί να προσφέρει. Δεν είμαστε, ευτυχώς, αποικία ή προτεκτοράτο για να έρθουν οι απόφοιτοι του Ητον ή οι πρίγκιπες της Βαυαρίας να μας διοικήσουν, αλλά κινδυνεύουμε, δυστυχώς, να καταντήσουμε μια ακυβέρνητη πολιτεία (αποτυχημένο κράτος, την αποκαλούν οι νεότεροι πολιτειολόγοι).

Περισσότερα

Στάθης

Ελευθεροτυπία
13 Μαρτίου 2011

Από τη θεραπεία-σοκ στην ήπια προσαρμογή

του Ζώη Τσώλη

Το Βήμα
13 Μαρτίου 2011

«Με το να επιμείνει κανείς να αποκαταστήσει η Ελλάδα τη δημοσιονομική ισορροπία της σε τρία χρόνια, το μόνο που θα καταφέρει είναι να δημιουργήσει νέα προβλήματα».
Με τη δήλωσή της αυτή παραμονές της συνόδου κορυφής στις Βρυξέλλες η γερμανίδα καγκελάριος κυρία Ανγκελα Μέρκελ έδειξε ότι μπορεί αν το θελήσει να κόψει τον «γόρδιο δεσμό» του ελληνικού ζητήματος.

Είπε με απλά λόγια αυτό που πλέον αντιλαμβάνονται όλοι, πολιτικοί και τεχνοκράτες, στις Βρυξέλλες, στη Φραγκφούρτη και στην Ουάσιγκτον, ότι δηλαδή η θεραπεία-σοκ που εφαρμόστηκε στη χώρα μας με το μνημόνιο είχε σοβαρές παρενέργειες που οδήγησαν σε βαθιά ύφεση την ελληνική οικονομία, προκαλώντας σε πολλές περιπτώσεις τον φόβο για το μέλλον, ακόμη και τον πανικό, στους απλούς πολίτες.

Η κυρία Μέρκελ είπε αυτό που θα έπρεπε να υποστηρίζουν όλοι οι έλληνες πολιτικοί διεκδικώντας μια λύση-«πακέτο» από την Ευρώπη που θα βοηθήσει να οδηγηθεί η ελληνική οικονομία με ασφάλεια στην έξοδο από την κρίση χρέους, χωρίς να αφήνει πίσω της θύματα, χιλιάδες ανέργους και περισσότερους φτωχούς.

Περισσότερα

Οχι σε εθνικό αυτισμό

του Μπάμπη Παπαδημητρίου

Καθημερινή
13 Μαρτίου 2011

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανευθυνότητα από εκείνη που οδηγεί πολιτικούς, με όποιον τρόπο, να καλλιεργούν στον πληθυσμό μιας χώρας τον φόβο. Η σημερινή πλειοψηφία το έκανε ήδη δύο φορές. Τις ημέρες αυτές επιχειρεί για τρίτη φορά τον εκφοβισμό των τιμίων ανθρώπων. Σε αυτή την ιστορία, θα έχει κακό τέλος. Η επιλογή βαρύνει τον πρωθυπουργό. Αυτός άλλαξε τους στόχους της κυβέρνησής του μεταξύ Φεβρουαρίου και Μαρτίου. Αυτός έθεσε έναν ιστορικό πήχυ για την Ευρώπη στην 25η Μαρτίου, χωρίς να προκύπτει από καμία συνεννόηση με τους εταίρους μας. Αυτός βιάστηκε να πάει χωρίς πρόσκληση και χωρίς προετοιμασία στο Βερολίνο, στο Ελσίνκι και στο Παρίσι. Αυτός απέκρυψε και, την ώρα που γράφω, αποκρύπτει ότι κανείς «ισχυρός» δεν του ζήτησε να κάνει κάτι διαφορετικό και δυσκολότερο από την υποχρέωση που έχει ήδη αναλάβει. Να εφαρμόσει πιστά όσα προβλέπονται στο Μνημόνιο: τίποτε περισσότερο, τίποτε λιγότερο.

Δυστυχώς, η κυβέρνηση Παπανδρέου, από τις αρχές του έτους δεν έκανε, πρακτικώς, τίποτε για να επιτύχει την άρτια εφαρμογή του Προγράμματος Οικονομικής Προσαρμογής. Μια δήθεν απελευθέρωση κλειστών επαγγελμάτων, μια δήθεν περικοπή κρατικών δαπανών, μια δήθεν εξυγίανση μεγαθηρίων σπατάλης (συγκοινωνίες...), μια δήθεν παρότρυνση εξυγίανσης και οικονομιών κλίμακας στον τραπεζικό χώρο, μια δήθεν μεταρρύθμιση και εξοικονόμηση πόρων στην τοπική αυτοδιοίκηση. Ολα μπήκαν στα χαρτιά, η πλειοψηφία ψήφισε διατάξεις, αλλά έργο και συγκεκριμένο αποτέλεσμα, κανείς δεν είδε. Κι αφού δεν τα είδαμε εμείς, δεν τα είδαν ούτε οι σύμμαχοι και δανειστές μας. Η απαισιοδοξία που κατατρώγει τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας, την οποία προξενεί η κυβερνητική πολιτική, χρησιμοποιείται από την κυβέρνηση Παπανδρέου για να ρίξει αλλού τις ευθύνες.

Περισσότερα

Επτά χρόνια χρεοκοπίας

του Γιάννη Πρετεντέρη

Το Βήμα
13 Μαρτίου 2011

Την εβδομάδα που πέρασε η χώρα έζησε μια σημαντική επέτειο που δυστυχώς πέρασε απαρατήρητη: έκλεισε επτά χρόνια χωρίς κυβέρνηση - από τον Μάρτιο του 2004 δηλαδή, όταν η ΝΔ κέρδισε τις εκλογές υποσχόμενη μια «ενάρετη διακυβέρνηση».. . Η επέτειος αυτή εξηγεί από μόνη της την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η Ελλάδα σήμερα.
Θέλετε το πιο απλό παράδειγμα; Το δημόσιο χρέος.

Οπως όλοι γνωρίζουμε αποτελεί σήμερα το υπ΄ αριθμόν ένα εθνικό πρόβλημα. Είναι το πρόβλημα για το οποίο μας φόρεσαν το μνημόνιο και το οποίο δεν αντιμετωπίζεται από το μνημόνιο. Είναι το πρόβλημα για το οποίο ο Πρωθυπουργός ταξιδεύει από πρωτεύουσα σε πρωτεύουσα. Είναι το πρόβλημα που απειλεί τη χώρα με πλήρη ή έστω με ελεγχόμενη χρεοκοπία.

Στις 31 Δεκεμβρίου του 2003, το δημόσιο χρέος έφτανε στα 177,8 δισ. ευρώ ή στο 117% του ΑΕΠ. Αποτελούσε δηλαδή ένα σοβαρό, αλλά απολύτως διαχειρίσιμο μέγεθος- ούτε καν το υψηλότερο δημόσιο χρέος στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Και μιλάμε για μια χώρα που «έτρεχε» για αρκετά χρόνια με ρυθμούς ανάπτυξης 4%-5%, άρα όπου το βάρος του χρέους γινόταν λιγότερο αισθητό.

Στις 31 Δεκεμβρίου του 2010, επτά χρόνια αργότερα, το δημόσιο χρέος έφτασε στα 340,3 δισ. ευρώ, δηλαδή σχεδόν διπλασιάστηκε! Και διπλασιάστηκε σε μια χώρα που βούλιαζε το τελευταίο τρίμηνο του ίδιου χρόνου με ύφεση 6,6%.

Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να προσθέσω κάτι άλλο. Η επταετής ακυβερνησία είναι αυτή που μας οδήγησε στο χάος.

Περισσότερα

Assessing the ‘Pact for the Euro’

by Stephen Fidler

Wall Street Journal
March 12, 2011

The “Pact for the Euro” agreed by euro-zone leaders at their meeting in the early hours of Saturday, that we reported here, probably goes further than most pre-summit expectations suggested it would. But those expectations had been scaled down sharply in the month before the meeting, and the leaders ruled out a proposal that would have comforted both the financial markets and European Central Bank president Jean-Claude Trichet.

Mr. Trichet had wanted the euro zone’s bailout funds to be able to buy bonds that governments have issued in the past. (These are called secondary market purchases in market jargon.) That’s, in whole or in part, because the ECB has more than €77 billion of sub-prime sovereign bonds on its own books that Mr. Trichet would like to offload on to the government-funded bailout vehicles.

But Angela Merkel, backed by Nicolas Sarkozy, said no. Since they hold the purse strings, they won the day–but only after what some people present described as some very tough exchanges with the ECB boss.

More

A European fund for economic revival in crisis countries

by Benedicta Marzinotto

Bruegel
March 11, 2011

Significant volumes of Structural and Cohesion Funds have been pre-allocated but remain undisbursed or uncommitted. In Portugal, unused funds amount to 9.3 percent of GDP, in Greece close to 7 percent, and in central and eastern European countries about 15 percent. These funds should be part of a temporary European Fund for Economic Revival (EFER) for 2011-13, which would promote economic growth in crisis-hit countries and facilitate structural reforms.

For countries under financial assistance in particular, the European Commission has a role to play in identifying the ‘right’ objectives for which the funds should be used. The Commission could decide to manage the funds directly with the support of an executive agency.

Greater efforts should be made to exploit synergies between EU grants and
European Investment Bank loans, allowing EIB loans to finance the total
costs of a project or programme in small countries, and leveraging the whole
EU budget to attract private investment.

More

Σαν τους µοιραίους κι άβουλους του Βάρναλη

του Γιάννη Βούλγαρη

Τα Νέα
12 Μαρτίου 2011

Τις τελευταίες εβδοµάδες η Ελλάδα δίνει την εντύπωση µιας χώρας που ετοιµάζεται να χρεοκοπήσει εξαιτίας της πολιτικής και όχι λόγω της οικονοµικοκοινωνικής κρίσης. Σαν να ζούµε µοιρολατρικά την αγωνία µιας επερχόµενης καταστροφής, την οποία όλοι βλέπουν, όλοι ξέρουν ότι πρέπει να αποφύγουµε, αλλά κανείς δεν αναλαµβάνει τις ευθύνες που του αναλογούν. Οι πολιτικοί αρχηγοί «συναίνεσαν» στο να ζητήσουµε διευκολύνσεις από τους δανειστές. Αυτό έλειπε να διαφωνούσαν και σε αυτό! Το καθήκον όµως των πολιτικών ηγετών δεν είναι να επιβεβαιώνουν το αυτονόητο, αλλά να διαµορφώσουν ένα άλλο κλίµα δηµόσιου λόγου που µέσα από τις διαφορές θα εστιάζει στον κεντρικό εθνικό στόχο.

Οποιο µελλοντικό σενάριο και αν εξετάσουµε, όποια όψη της κρίσης και αν τονίσουµε είτε τα ελλείµµατα, είτε το χρέος, είτε την ανταγωνιστικότητα, το τελικό ζητούµενο είναι ότι µετά περίπου τρία χρόνια η Ελλάδα θα πρέπει να παράγει πρωτογενή (τουλάχιστον) δηµοσιονοµικά πλεονάσµατα για µια παρατεταµένη περίοδο. Το έχει πετύχει στην περίοδο 1994-2001. Τώρα πρέπει να τοκάνει µε άλλους τρόπους, σε πολύ δυσκολότερες συνθήκες. Ούτε το Μνηµόνιο, ούτε µια ευνοϊκή ρύθµισητου χρέους,ούτε καν µια «σφαιρική λύση» που συνδυάζει όλα τα προηγούµενα όπως αυτές που διατυπώνουν έγκυρα ευρωπαϊκά επιστηµονικά κέντρα, µετατοπίζουν κατά πολύ το ζητούµενο, ούτε το απαντούν εξ ολοκλήρου. Ούτε τα σηµερινά ευχολόγια για ανάπτυξη που πολλοί λανσάρουν σαν άµεση µαγική λύση. Η ανάπτυξη σε ένα χρεοκοπηµένο κράτος θα γίνει µε βάση τις ιδιωτικές επενδύσεις, τις εξαγωγές και τις εξωστρεφείς υπηρεσίες συµπεριλαµβανοµένου του τουρισµού. Ολα αυτά θέλουν χρόνο, προϋποθέτουν εξυγίανση των δηµόσιων οικονοµικών, αποτελεσµατικές πολιτικές µεταρρυθµίσεων, εκλογίκευση του δηµόσιου τοµέα, αναβάθµιση του κύρους των θεσµών, κλίµα εθνικής κινητοποίησηςκαι δίχτυκοινωνικής προστασίας για τους πολύαδύναµους και τους άνεργους.

Περισσότερα

Greece wins easier repayment terms on EU bailout loans

Guardian
March 12, 2011

Barely 24 hours after declaring victory in his battle to win better terms for bailout loans to debt-stricken Greece, prime minister George Papandreou called an urgent cabinet meeting on Sunday amid mounting anger over concessions agreed for the improved conditions.

Despite securing a reduction in interest rates and extension in the repayment period of the €110bn (£95bn) EU and IMF rescue package, Papandreou came under fire at the weekend for accepting to pay too heavy a price at Friday's summit of eurozone leaders.

Under the new pact, Greece will be able to pay back the emergency aid over seven and a half years, up from three and a half, and at 1% less. "These decisions are a clear indication of the appreciation of the effort being made by Greece … and the Greek people," said the socialist leader. "We are €6bn better off."

But the backlash has been swift and sharp. On both the left and right politicians accused Papandreou of caving into German pressure to push ahead with a controversial €50bn privatisation programme including a fire-sale of prime state-owned properties in return.

More

Eurozone strikes debt deal

Financial Times
March 12, 2011

The heads of the eurozone’s 17 governments have agreed an unexpected deal in to assist the debt-laden economies of Europe’s periphery, agreeing to strengthen the bloc’s €440bn rescue fund and lowering the interest rates on Greece’s bail-out loans.

After talks into the early hours of Saturday morning, the leaders also backed a plan to use the rescue fund to buy sovereign bonds of struggling governments when they are initially auctioned, a measure that could allow countries with high borrowing costs to raise cash at much lower yields.

But the deal did not give the rescue fund broad new powers to purchase bonds on the open market, an option that had been backed by several European Union leaders, including Jean-Claude Trichet, the head of the European Central Bank.

It is unclear whether the measures will be enough to calm market concerns that heavily indebted Greece, Ireland and Portugal will be not able to meet their debt payments.

More

Ζήτω η 26η Μαρτίου!

του Μπάμπη Παπαδημητρίου

Καθημερινή
12 Μαρτίου 2011

Η επόμενη μέρα της συμβολικής ημερομηνίας για την έναρξη της εξέγερσης των ελληνικών πληθυσμών το ’21, πριν από σχεδόν δύο αιώνες, ήταν και είναι πολύ σημαντική. Δεν αρκεί το ξεκίνημα μιας σοβαρής προσπάθειας, χρειάζεται να διασφαλιστεί η συνέχεια.

Tο δίλημμα Παπανδρέου είναι εμφανές. Δεν έχει πείσει ούτε το κόμμα του ούτε μια άλλη πλειοψηφία πολιτικών για την ικανότητα της κυβέρνησής του. Τον εκφοβίζει το καλύτερα οργανωμένο κατεστημένο της χώρας· οι καθοδηγητές των συνδικαλιστικών «οργάνων» και η γραφειοκρατία των κάθε λογής «εκπροσώπων» ομάδων συμφερόντων είναι σε θέση να εμποδίσουν οιαδήποτε μεταρρυθμιστική επιδίωξη.

Οι κύκλοι κρατικής μιζέριας, φοροδιαφυγής και διαφθοράς και, οπωσδήποτε, οικονομικών και κοινωνικών προνομίων τέμνονται σε τόσο μεγάλο βαθμό, ώστε να επιτυγχάνεται αυθόρμητος και εξαιρετικά αποτελεσματικός συντονισμός. Προσέξτε το κοινό διάβημα εργοδοτικών σωματείων και εργατικών ενώσεων προς την υπουργό Εργασίας Λούκα Κατσέλη, προκειμένου να διατηρηθεί η αντιδημοκρατική όσο και αντιπαραγωγική παράδοση επιβολής ενιαίας τιμής σε μια από τις κρισιμότερες μεταβλητές του ανταγωνισμού. Απαιτούν, όλοι αυτοί, να επιβάλουν τις επιλογές τους, ανεξαρτήτως πραγματικής αντιπροσωπευτικότητας, υποχρεωτικά σε όλες τις επιχειρήσεις. Πρόκειται για τακτική στην οποία οφείλεται σε υπερθετικό βαθμό το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας και ο υπερβολικός πληθωρισμός. Και, δυστυχώς, μια καλή οικονομολόγος όπως η κυρία υπουργός υποστηρίζει την απαίτηση. Ο κύβος για τον κ. Παπανδρέου πρέπει να ριφθεί στην Αθήνα, την επομένη της Συνόδου Κορυφής. Τα δύσκολα δεν είναι αυτά που ζητούν η καγκελάριος Μέρκελ και ο πρόεδρος Σαρκοζί. Η ελληνική επανάσταση κόντρα στην απολυταρχία του σπάταλου κράτους θα κερδηθεί στην Αθήνα και όχι στις μεγάλες πρωτεύουσες της Ευρώπης.

Περισσότερα

Euro Zone Leaders Agree to Strengthen Bailout Fund

Reuters/New York Times
March 12, 2011

European leaders agreed on Saturday to strengthen the euro zone bailout fund, make its loans cheaper and lower the interest rate on loans extended to Greece, a move to get on top of the year-long debt crisis.

In a bold series of steps that may help to calm some of the pressure in financial markets, the leaders of the 17 countries that share the European single currency said they would increase the guarantees they pay into the European Financial Stability Facility, allowing its capacity to be increased to the full 440 billion euros, from a current level of around 250 billion euros.

They also agreed to lower the interest rate and lengthen the maturity on loans extended to Greece, reducing the rate by 100 basis points to bring it into line with IMF lending. The term on the 110 billion euros of EU/IMF loans was lengthened to 7.5 years from three, giving Athens more time to repay.

"Pricing of the EFSF should be lowered to better take into account debt sustainability of the recipient countries," Herman Van Rompuy, the president of the European Council, told reporters after the summit of the leaders concluded.

More

Europeans Reach New Deal to Fight Debt Crisis

New York Times
March 11, 2011

European leaders agreed early Saturday to new measures intended to end the euro zone debt crisis, offering the debt-laden Greece a cut in its interest rate and injecting more flexibility into the way a bolstered bailout fund for the euro can be used.

The deal, which went further than had been expected at Friday’s meeting of 17 euro zone leaders, came after a fierce dispute over corporate taxes, pitting France and Germany on one side against Ireland on the other.

Because of the standoff, Ireland, which like Greece has accepted a bailout from the European Union and the International Monetary Fund, has not been offered a reduction in its interest rate, now about 6 percent.

The early morning agreement came alongside a deal on a pact called for by Germany and France to tighten discipline in the euro zone.

More

Eurozone to agree laws on debt limits in bailout deal

Guardian
March 11, 2011

Leaders of the eurozone agreed in principle on Friday to write limits on public debt and budget deficits into law. The deal meets a key German condition for increasing the eurozone safety net, however wrangling continued over other requirements.

Angela Merkel was seeking concessions on corporation tax and privatisation from the Irish and Greek governments in return for easing the terms of their bailouts.

The Brussels summit of the 17 countries in the eurozone was seeking to agree on a German-scripted pact on common fiscal and economic policies – Berlin's price for bankrolling a permanent eurozone bailout regime from 2013 for countries at risk of sovereign default.

But the German terms for what is dubbed the "pact for the euro" have been fought over intensely since being unveiled last month and Merkel's blueprint has been watered down by Herman van Rompuy, the European council president, and José Manuel Barroso, head of the European commission.

"Agreement in principle on the Pact for the Euro, but still discussing the other elements of the package," Van Rompuy said in a posting on Twitter tonight.

More

EU Agrees on 'A Pact for the Euro'

Wall Street Journal
March 12, 2011

European leaders agreed in the wee hours Saturday on a program of long-term economic overhauls to the 17-member euro zone, and authorized a beefing-up of the bloc's bailout fund for troubled countries.

But the meeting here was marked by several bitter disputes. Ireland, which sought better terms on the €67.5 billion ($93.8 billion) bailout it received last year, was rebuffed after refusing to contemplate raising its low corporate tax rate.

European Central Bank President Jean-Claude Trichet pleaded with France and Germany to permit the bailout fund to buy some of the bonds of weak countries that the central bank has been accumulating during the crisis; he too was rebuffed.

The leaders formally agreed, as expected, to increase the amount the EU's current, temporary bailout facilities can lend, to a total of €500 billion. They also agreed to create a new, permanent fund of the same size in 2013, when the temporary fund expires.

The meeting, which began Friday evening, was a stepping stone to a final deal that the leaders have promised will be concluded by March 25. Time is short. Tensions mounted in Greece after a weak budget report Friday and in Portugal after markets frowned on a bid for further fiscal cuts.

The leaders approved two other changes. First, the bailout funds will be able to buy bonds directly from euro-zone countries, presumably during regular debt auctions. Now, the fund can only make loans. Second, the bailout fund itself will be financed by at least some capital contributions from countries, instead of the current system of guarantees.

More

The Euro Payoff: Germany's Economic Advantages from a Large and Diverse Euro Area

by Adam S. Posen

Peterson Institute for International Economics
March 3, 2011

The ongoing euro crisis has led Germany's political leadership, as well as many citizens of Germany and neighboring countries, to feel that Germany is once again sacrificing its economic interests in service of European unity. In reality, however, Germany has reaped great economic benefits over the last dozen years from being the anchor economy of the Euro Area, and has done so especially during the crisis. The federal treasury gets a direct payoff through seigniorage; German businesses enjoy lower transaction costs, deeper trade, and lower interest rates; and consumers benefit from lower prices and greater variety—all of these benefits increase with the size of the Euro Area. More importantly, the monetary union shields Germany from currency shocks abroad and enables the country to run a sustained trade surplus with its European neighbors, both of which are particularly beneficial during global contraction. These advantages only increase with diversity of the Euro Area. Posen argues that Germany is losing sight of how diversity in the Euro Area leads to the advantages it enjoys, and thus is pursuing a self-defeating policy approach to force countries to be more like Germany that will not increase the euro's long-term resilience or attractiveness. The situation is analogous to the transfer problem Germany suffered from the other side in the 1920s—increasing austerity on over-indebted economies will just lead to losses, and the lenders must restructure the debt and allow the borrowers to export. The best German long-term response to the euro crisis in its own economic self-interest is to pursue greater fiscal integration and stricter bank regulation within the Euro Area, and thereby finance Euro Area adjustment over the long term, not to impose additional macro rules and austerity.

More

Lifting the Crushing Burden of Debt

by Carmen M. Reinhart

Testimony before the hearing "Lifting the Crushing Burden of Debt" of the US House of Representatives Committee on the Budget
Peterson Institute for International Economics
March 10, 2011

Thank you, Chairman Ryan and the other members of the Committee, for the opportunity to comment on the US economy and the risks for the federal budget and debt. I am currently Dennis Weatherstone Senior Fellow at the Peterson Institute for International Economics. I suspect that I was invited to this hearing titled "Lifting the Crushing Burden of Debt" because, for more than a decade, my research has focused on various types of financial crises, including their fiscal implications and other economic consequences. Specifically, some of this work has focused on the historical and international evidence on the links between public debt and economic growth.

The march from financial crisis to high public indebtedness to sovereign default or restructuring is usually marked by episodes of drama, punctuated by periods of high volatility in financial markets, rising credit spreads, and rating downgrades. This historic pattern is unfolding in several European countries at present. That situation is far from resolved and remains a source of uncertainty for the United States and the rest of the world. However, the economic effects of high public indebtedness are not limited to turmoil in financial markets. Quite often, a build-up of public debt often does not trigger expectations of imminent sovereign default and the associated climb in funding costs. But in the background, a serious public debt overhang may cast a shadow on economic growth over the longer term, even when the sovereign’s solvency is not called into question.

In a paper written over a year ago with my coauthor Ken Rogoff from Harvard University, we examined the contemporaneous connection between debt and growth. I summarize here some of the main findings of that paper and as well as our recent related work and relevant studies from the International Monetary Fund (IMF) and European Central Bank (ECB).

Our analysis was based on newly-compiled data on 44 countries spanning about 200 years. This amounts to 3,700 annual observations and covers a wide range of political systems, institutions, exchange rate arrangements, and historic circumstances. The annual observations were grouped into four categories, according to the ratio of gross central government debt to GDP during that particular year: years when debt-to-GDP levels were below 30 percent; 30 to 60 percent; 60 to 90 percent; and above 90 percent. Recent observations in that top bracket come from Belgium, Greece, Italy, and Japan.

The main finding of that study is that the relationship between government debt and real GDP growth is weak for debt-to-GDP ratios below 90 percent of GDP. Above the threshold of 90 percent, however, median growth rates fall by 1 percent, and average growth falls considerably more. The threshold for public debt is similar in advanced and emerging economies and applies to both the post World War II period and as far back as the data permit (often well into the 1800s).

More

Read the Paper

The Greek Crisis and the Future of the Eurozone

by Paul De Grauwe


EuroIntelligence
March 11, 2011

The crisis that started in Greece culminated into a crisis of the Eurozone as a whole. There is no doubt that the major responsibility rests with the Greek authorities who mismanaged their economy and deceived everybody about the true nature of their budgetary problems. The solution of the problem will therefore necessitate drastic changes in Greek economic and budgetary policies. This being said, there is more than one villain in the play. The financial markets and the eurozone authorities also bear part of the responsibility for letting this crisis degenerate into a systemic crisis of the eurozone.

The destabilizing role of financial markets has been illustrated dramatically again. Periods of euphoria alternate with periods of depression amplifying movements in asset prices that are unrelated to underlying fundamentals. This is not new, of course, but the speed with which this has occurred is baffling. Just a year ago the sovereign bond markets were gripped by a bubble leading to record low levels of long term interest rates at the time when governments added unprecedented amounts of new bonds in the market. In a few weeks time the situation turned around dramatically and bond markets in a number of countries crashed. It is a repeat of a sad story. Financial markets are first blinded and see no risks, until the wake-up call and then they overreact making the resolution of the problem more difficult.

The rating agencies take a central position in the destabilizing role of the financial markets. One thing one can say about these agencies is that they systematically fail to see crises come. And after the crisis erupts, they systematically overreact thereby intensifying it. This was the case two years ago when the rating agencies were completely caught off guard by the credit crisis. It was again the case during the last few months. The sovereign debt crisis started in Dubai. Only after Dubai postponed the repayment of its bonds and we had all read about it in the FT, did the rating agencies realize there was a crisis and did they downgrade Dubai’s bonds. Having failed so miserably in forecasting a sovereign debt crisis, they went on a frantic search of possible other sovereign debt crises. They found Greece which of course was a natural target. They did not limit their search to Greece but “visited” other countries, mostly Southern European countries and started the process of downgrading. This in turn led to a significant increase in government bond rates in these countries.

More

Euro Crisis Contained, but Still Explosive

by Richard Barley

Wall Street Journal
March 10, 2011

Good news for Portugal may yet prove a double-edged sword for the euro zone. Lisbon's successful sale of €1 billion ($1.39 billion) in bonds Wednesday shows Portugal still has access to the markets and eases its immediate refinancing pressure, reducing the prospect of a near-term bailout.

But it also eases the pressure on Europe's leaders to find a definitive response to the crisis at key summits in March. That risks prolonging the uncertainty.

More

Δημόσια περιουσία

Καθημερινή
Κύριο Άρθρο
11 Μαρτίου 2011

Ολοένα και περισσότερο διαφαίνεται το πόσο λανθασμένος ήταν ο χειρισμός του πρωθυπουργού σχετικά με την αξιοποίηση ή πώληση δημόσιας περιουσίας. Η υπερβολική αντίδρασή του προκάλεσε εξαιρετικά αρνητικές εντυπώσεις στο εξωτερικό και ενίσχυσε τις λαϊκιστικές δυνάμεις μέσα στο κόμμα του. Τώρα είναι σαφές πως το Βερολίνο αλλά και άλλοι δανειστές μας θα θέσουν ως προϋπόθεση για καλύτερους όρους δανεισμού την εκμετάλλευση ή πώληση δημόσιας περιουσίας ώστε να πετύχουν εξασφαλίσεις για τα χρήματά τους. Ο κ. Παπανδρέου θα πρέπει συνεπώς να εξηγήσει με ειλικρίνεια στον ελληνικό λαό ότι μόνο με αυτό τον τρόπο θα μειωθεί το χρέος, θα αποφευχθούν νέες μειώσεις εισοδημάτων και θα διασφαλισθούν καλύτεροι όροι. Θα πρέπει ταυτοχρόνως να ξεπεράσει τις αντιδράσεις των στελεχών και συνδικαλιστών του κόμματός του οι οποίοι αντιδρούν σε κάθε τέτοια σκέψη. Αν δεν τα καταφέρει, είναι προφανές ότι θα βρεθεί σε δύσκολη θέση έναντι των δανειστών - εταίρων μας. Για άλλη μια φορά αποδεικνύεται το πώς επικοινωνιακά πυροτεχνήματα και μικροπολιτικοί υπολογισμοί μπορούν να υπονομεύσουν μια κρίσιμη, για τα ελληνικά συμφέροντα, διαπραγμάτευση.

Περισσότερα

Germany and the PIIGS: Can a Default Be Avoided?

by Pater Tenebrarum

Seeking Alpha
March 10, 2011

The Plight of Greece

It was easy in recent months to keep concerns over the euro area peripherals on the back burner. After all, the euro itself has been quite strong, lately in anticipation of ECB rate hikes. There is also a fundamental reason for euro strength that has been less obvious, but is no less real: money supply growth in the euro area has slowed down sharply.

Also, the excitement in the U.S. stock market and various commodity markets due to the Fed's ample supply of liquidity via QE2 has taken precedence over virtually all lingering concerns, regardless of their source.

It may be time to slowly but surely reconsider this stance. While market-based implied default probabilities have become less pronounced except in the case of Greece and Portugal, European bond yields have at the same time climbed to fresh highs across the board. There is no sign as of yet of this trend ending. To be sure, even Germany's yields have increased markedly, as inflation expectations have risen. However, not one of the peripherals has seen a reduction in yield spreads over German debt – instead new highs in these spreads have been posted in several cases.

It is now widely accepted lore that Greece no longer matters – after all, it represents only a small percentage (about 2%) of the euro area's economic output – and it has been bailed out. We continue to think that this complacency is misplaced. All indications are that the markets no longer believe it is possible for Greece to attain its deficit reduction targets or manage to return to a fiscal condition that will allow it avoid a debt restructuring. It costs now $1.34 million per year to insure $10 million in Greek debt for 5 years - a new record high. This implies very little by recovery on the part of current debt holders.

It is of course possible for markets to be mistaken in their assessment, but this is a case where we think it would be wise to heed their warning. Even if one believes that things will somehow get better, one should consider all possible outcomes. So the question is: what would happen if Greece were actually forced to restructure its debt?

More

Part II

Η ιδιωτικοποίηση των δικτύων

του Πάσχου Μανδραβέλη

Καθημερινή
11 Μαρτίου 2011

Το κακό είναι ότι ο Διαχειριστής Ελληνικού Συστήματος Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΔΕΣΜΗΕ Α.Ε.) γίνεται θυγατρική της ΔΕΗ. Το χειρότερο είναι ότι θα ιδιωτικοποιηθεί σε ποσοστό 49%. Και δεν είναι μόνο η ΓΕΝΟΠ που οδηγεί τα πράγματα προς αυτή την κατεύθυνση. Είναι και η κακή οικονομική συγκυρία που δεν μάς επιτρέπει να κάνουμε επιλογές που θα αποδώσουν σε βάθος χρόνου.

Να ξεκαθαρίσουμε κατ’ αρχήν ότι η αγορά έχει θετικά αποτελέσματα εκεί που εκ των πραγμάτων δεν δημιουργείται μονοπώλιο ή ολιγοπώλιο. Παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος, υπηρεσίες τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών κ.λπ. μπορούν να κάνουν πολλοί. Τη διανομή αυτών των υπηρεσιών ένας. Το δίκτυο της ΔΕΗ, του ΟΤΕ, του ΟΣΕ, είναι εκ των πραγμάτων φυσικά μονοπώλια. Ενα κρατικό μονοπώλιο είναι κακό. Ενα ιδιωτικό μονοπώλιο χειρότερο. Στην πρώτη περίπτωση υφίσταται κάποιος κοινωνικός έλεγχος. Αυτός είναι μεν στρεβλός, διότι εκ των πραγμάτων παρεμβάλλεται αυτό το σκοτεινό κουτί που λέγεται κράτος και οι μηχανισμοί του δημιουργούν διαφορετική ατζέντα από τις επιδιώξεις της κοινωνίας, αλλά έστω και στρεβλός ο έλεγχος είναι υπαρκτός. Στη δεύτερη περίπτωση του ιδιωτικού μονοπωλίου δεν υφίσταται καν ο κοινωνικός έλεγχος της αγοράς.

Περισσότερα

Cost to insure Greece, Spain, Portugal debt rises

Market Watch
March 10, 2011

The cost to insure Greek debt rose to a fresh record Thursday and the risk premium seen in holding Spanish and Portuguese debt also rose after Moody's Investors Service downgraded Spain's credit rating. The spread on five-year credit-default swaps, or CDS, for Greek debt widened to a record 1,035 basis points, after closing Wednesday at 1,032 basis points, according to data provider Markit. That means that it costs $1.035 million a year to insure $10 million of Greek bonds against default. The Portuguese CDS spread widened to 504 basis points from 499 in the previous session, reaching back towards the highs around 550 basis points in mid-January. The Spanish CDS spread widened 10 basis points to 259, still far below its highs in November, according to Markit. Ireland's CDS spread slipped slightly to 592 basis points, from 597 Wednesday. Markit has been tracking spreads on Greece since 2001.

More

Τι ωραίο πλιάτσικο!

του Παντελή Καψή

Το Βήμα
11 Μαρτίου 2011

Οι περισσότεροι έλληνες νιώθουν μέσα τους οργή. Οργή για τους πολιτικούς που "μας κορόιδεψαν" και έφεραν τη χώρα στο σημερινό χάος μόνο και μόνο για να διαιωνίζουν την κυριαρχία τους με τα ρουσφέτια, την αναξιοκρατία και την διασπάθιση του δημόσιου χρήματος.

Οργή για τους πολιτικούς που τόσα χρόνια παρακολουθούν αδιάφοροι να σκάνε τα σκάνδαλα το ένα πίσω από το άλλο χωρίς να κάνουν τίποτα, χωρίς ποτέ να τιμωρηθεί κανείς ωσάν να ανήκουν σε ένα κλειστό κλαμπ που διασφαλίζει την ατιμωρησία για τα μέλη του.

Οργή για τους πολιτικούς, αν δεν συμμετέχουν, πάντως ενθαρρύνουν το μεγάλο πλιάτσικο μιας οικονομίας που μοιάζει να τιμωρεί τους αληθινούς παραγωγούς και αντιθέτως ενθαρρύνει τους κρατικοδίαιτους μεσάζοντες και τους πάσης φύσεως αεριτζήδες.

Περισσότερα

Greece Sacks Top Tax Official

Wall Street Journal
March 10, 2011

Greece's finance minister has sacked the country's top tax official, Dimitris Georgakopoulos, for failing to boost revenue collections that have bedeviled the country's efforts to close its gaping budget deficit, a ministry official said Thursday.

"Mr. Georgakopoulos's resignation was requested by the finance minister," the official said. "It has been submitted and it has been accepted."

Mr. Georgakopoulos served as the ministry's general secretary for tax and customs, overseeing the government's deeply dysfunctional tax collection offices.

Despite efforts to overhaul the country's tax system, Greek government revenue collections in the past year and-a-half have consistently failed to meet budget targets.

"There was an evaluation of his performance and it was judged unsatisfactory with respect to his responsibilities, which are to oversee revenue collections," the official added.

More

Greece: Tax Official Fired for Failing to Increase Revenues

New York Times
March 10, 2011

The finance minister has fired the country’s top tax official for failing to increase revenue collections, efforts seen as critical if Greece is to meet its debt obligations, ministry officials said. The tax official, Dimitris Georgakopoulos, who was in charge of dozens of tax collection offices, submitted his resignation on Wednesday after a performance evaluation, the officials said. Despite efforts to overhaul the tax collection systems, revenues have declined over the last year. In January, tax revenues were down 9 percent compared to the year before. Greece had budgeted for a 5.5 percent increase. In its latest progress report on Greek fiscal and structural reforms, the European Union had noted “persistent deficiencies in tax collection.”

More

Κανένας Νόμος να μην Περιορίζει την Ελευθερία του Λόγου και της Έκφρασης

του Αριστείδη Χατζή

Το Βήμα
10 Μαρτίου 2011

Στις 4 Οκτωβρίου 1976 ο Frank Collin, ηγέτης μιας μικρής ομάδας νεοναζί στο Σικάγο ζήτησε άδεια για να παρελάσει με την ομάδα του στο προάστιο Σκόκι. Οι δημοτικές αρχές έθεσαν κάποιες προϋποθέσεις που καθιστούσαν αδύνατη την παρέλαση και οι νεοναζί κατέφυγαν στα δικαστήρια.

Στις 28 Απριλίου 1977 το τοπικό δικαστήριο δικαίωσε τον δήμο καθώς στο Σκόκι οι 40.000 από τους 70.000 κατοίκους του ήταν εβραϊκής καταγωγής, οι 5.000 μάλιστα από αυτούς ήταν επιζήσαντες του Ολοκαυτώματος. Γι’ αυτό άλλωστε οι νεοναζί επέλεξαν το Σκόκι για την παρέλασή τους. Στην παρέλαση αυτή σχεδίαζαν να φορέσουν στολές του γερμανικού ναζιστικού κόμματος και να φέρουν σημαίες με σβάστικες.

Ο στόχος των ναζί ήταν προφανής: η παρέλαση μπροστά από τα σπίτια ανθρώπων που επέζησαν από το ολοκαύτωμα ή έστω ανθρώπων που έχασαν αγαπημένα πρόσωπα σ’ αυτό θα προκαλούσε ισχυρή ψυχική οδύνη στον εβραϊκής καταγωγής πληθυσμό του Σκόκι.

Αυτό ισχυρίστηκαν οι δικηγόροι της κοινότητας του Σκόκι στα δικαστήρια, τονίζοντας ακόμα ότι ο λόγος μίσους, ο ρατσιστικός και μισαλλόδοξος λόγος, δεν θα πρέπει να προστατεύεται καθώς ισοδυναμεί με φυσική βία (και ορισμένες φορές είναι πολύ πιο οδυνηρός). Επιπλέον η παρουσία των Ναζί στο Σκόκι θα οδηγούσε οπωσδήποτε σε βίαιες συγκρούσεις που δεν θα μπορούσαν να ελεγχθούν από τις αρχές.

Μόνο με την απόλυτα ελεύθερη αγορά των ιδεών μπορούμε να αντιμετωπίσουμε ανοικτά τον μισαλλόδοξο λόγο και μόνο έτσι μπορούμε να ελέγχουμε τις αρχές μας και τις αντιλήψεις μας συνεχώς, χωρίς να εφησυχάζουμε ποτέ.

Όμως οι νεοναζί βρήκαν έναν ανεπιθύμητο γι’ αυτούς σύμμαχο. Την American Civil Liberties Union (ACLU), τη μεγαλύτερη φιλελεύθερη οργάνωση προστασίας των ατομικών δικαιωμάτων στις Η.Π.Α. Η ACLU κατέφυγε στα ομοσπονδιακά δικαστήρια και κέρδισε εκ μέρους των νεοναζί όλες τις δικαστικές διαμάχες με αποκορύφωμα τις αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου της Πολιτείας του Ιλλινόι και του 7ου Περιφερειακού Εφετείου.

Περισσότερα

* το άρθρο αναφέρεται στο σχέδιο νόμου που έθεσε πρόσφατα σε διαβούλευση το Υπουργείο Δικαιοσύνης με θέμα «Καταπολέμηση ορισμένων μορφών και εκδηλώσεων ρατσισμού και ξενοφοβίας μέσω του Ποινικού Δικαίου». Σχετικό υλικό και links θα βρείτε εδώ.

European Pact Loses Muscle

Wall Street Journal
March 10, 2011

European leaders will meet in Brussels on Friday to debate a grand-sounding package to resolve the euro zone's debt crisis. But investors and analysts fear the deal will underwhelm, owing to political differences that have forced Europe to scale down the measures' ambition.

Europe has so far adopted "a series of band-aid solutions" said Brian Yelvington, senior macro strategist at Knight Capital in New York. "I don't think this Friday is likely to be any different."

The package, due to be presented and approved at another summit on March 24-25, is expected to include a new set of rules for the euro zone on budget discipline, a strengthening of Europe's temporary bailout mechanism for indebted euro members, details on a permanent rescue fund and pledges to improve the competitiveness of national economies.

Euro-zone leaders will also debate this week whether to make the terms of rescue loans to Ireland and Greece less punitive. No final decisions are expected before the summit later this month.

More

Edito 337

του Φώτη Γεωργελέ

Athens Voice
9 Μαρτίου 2011

Όσοι προσπαθούν να διατηρήσουν το ξεπερασµένο µοντέλο ανάπτυξης, τον τελευταίο καιρό ασχολούνται πολύ µε το δηµόσιο χρέος. Και όχι µε το έλλειµµα. Λένε ότι το χρέος είναι τεράστιο, ότι συνεχίζει να µεγαλώνει, ότι οι θυσίες δεν αποδίδουν, ότι τα νούµερα δεν βγαίνουν. Αυτό που θέλουν να πουν είναι ότι αφού το χρέος είναι πρόβληµα που δεν αντιµετωπίζεται, τότε ας µην κάνουµε τίποτα για τα καθηµερινά ελλείµµατα, ας µη χρειαστεί δηλαδή να χάσουν αυτοί τα προνόµιά τους, ας µη σταµατήσει η σπατάλη του δηµόσιου χρήµατος.

∆εν είναι έτσι, βέβαια. Το δηµόσιο χρέος φυσικά µεγαλώνει αφού ακόµα κάθε χρόνο παράγουµε έλλειµµα. Αν δεν παίρναµε κι αυτά τα µέτρα που πήραµε πέρυσι, το χρέος θα ήταν ακόµα µεγαλύτερο. Όµως, το µεγάλο πράγµατι πρόβληµα του χρέους ευτυχώς δεν εξαρτάται µόνο από τις ενέργειες της ελληνικής πολιτικής τάξης, αλλά και της ευρωπαϊκής. Η ευρωπαϊκή κοινότητα δεν θέλει να χρεοκοπήσει µια χώρα της, δεν θέλει να διακινδυνεύσει την πιθανότητα ενός ντόµινο χρεοκοπιών. Θα αντιδράσει, όµως, αν η χρεοκοπηµένη χώρα µας αποδείξει ότι µπορεί να αντιστρέψει την πορεία, να ξεπεράσει τα προβλήµατά της και να πάψει να παράγει ελλείµµατα κάθε χρόνο. Έτσι γίνεται και στην πραγµατική ζωή. Αν µια επιχείρηση µπορέσει να ξαναγίνει βιώσιµη, ακόµα και αν έχει χρέη, έστω και µεγάλα, οι δανειστές της δεν έχουν συµφέρον να την κλείσουν. Αν η επιχείρηση αποδείξει ότι µπορεί να λειτουργήσει βιώσιµα, τότε οι τράπεζες επιµηκύνουν το χρόνο αποπληρωµής των δανείων, δέχονται καλύτερους όρους, οι εφορίες επιβάλλουν ευνοϊκές ρυθµίσεις, ώστε η οικονοµική µονάδα να συνεχίσει να λειτουργεί.

Περισσότερα

Ελεγχόμενη χρεοκοπία της αριστερής λογικής

του Μπάμπη Παπαδημητρίου

Καθημερινή
10 Μαρτίου 2011

Είπε η κυρία Παπαρήγα στον κύριο Παπανδρέου: «Σίγουρα θα πάμε σε μια ελεγχόμενη χρεοκοπία (που) θα είναι σε βάρος του λαού». Δεν είμαι σίγουρος ότι έχω κατανοήσει σωστά τον τόνο της γενικής γραμματέως του Κομμουνιστικού Κόμματος. Η χρεοκοπία είναι ωφέλιμη ή καταστροφική για τον ελληνικό λαό; Οταν πάλι είναι «ελεγχόμενη», είναι καλή ή κακή περίπτωση; Περίμενα από την έμπειρη πολιτικό μεγαλύτερη σαφήνεια. Οταν το ΚΚΕ προχωρεί σε παρόμοιες «προβλέψεις», έχει κάποιες πληροφορίες από τις αγορές ή απλώς μιλά περί της δεδομένης, σε κάθε θρησκόληπτη προσέγγιση της πραγματικότητας, Ημέρα της Κρίσης, εν προκειμένω της καταστροφής του καπιταλισμού; Κανείς δεν γνωρίζει, ούτε που μας διαφώτισαν οι απαντήσεις που είχε την καλοσύνη να δώσει στους παλαιούς συντρόφους του μεγάλου καναλιού.

Η κυρία Παπαρήγα δεν απεκάλυψε την «πηγή» των πληροφοριών «της». Κακώς! Υποψιάζομαι ότι δεν είναι κάτι περισσότερο από μια καλή ανάγνωση, σταθερό κομματικό καθήκον, του οργάνου της Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ., της εφημερίδας Ριζοσπάστης. Πράγματι, στο οικείο ρεπορτάζ σημειώνονται τα ακόλουθα: «Κατευθύνσεις προς τη γερμανική κυβέρνηση για τη στάση που θα πρέπει να ακολουθήσει στις επικείμενες συνόδους κορυφής της Ευρωζώνης και της Ε.Ε. δίνουν με κοινή τους ανακοίνωση ο Σύνδεσμος Γερμανικών Βιομηχανιών (BDI), ο Σύνδεσμος Γερμανών Εργοδοτών (BDA), η Ενωση Βιομηχανικών και Εμπορικών Επιμελητηρίων (DIHK) και η Ενωση Γερμανικών Βιοτεχνιών (ZDH). Στην ανακοίνωσή τους, οι εργοδοτικοί και επιχειρηματικοί σύνδεσμοι της Γερμανίας σημειώνουν ότι οι υπερχρεωμένες χώρες της Eυρωζώνης θα πρέπει να παραπέμπονται σε μια διαδικασία ελεγχόμενης πτώχευσης, τονίζοντας ότι ένα από τα εργαλεία της Ε.Ε. θα πρέπει να είναι και η έγκαιρη αναδιάρθρωση του χρέους».

Αποκάλυψε, άραγε, η κυρία Παπαρήγα, όταν παρέδωσε τις εκτιμήσεις της στον πρωθυπουργό της χώρας, ότι πρόκειται για τις δημόσιες αυτές «οδηγίες»; Και γιατί, πιο απλά, δεν ζητούσε να μάθει τη γνώμη του κ. Παπανδρέου για τις δηλώσεις του προέδρου του Συνδέσμου Γερμανικών Βιομηχανιών (ΒDI) Χανς Πέτερ Κάιτελ στην «καπιταλιστική» Handelsblatt (Εφημερίς του Εμπορίου): «Μόνο μέσω μιας αναδιάρθρωσης μπορεί η Ελλάδα να απελευθερωθεί από την κρίση χρέους»!

Περισσότερα

Η απάτη, ο πάτος και ο κ. Στρος - Καν

του Σήφη Πολυμίλη

Το Βήμα
10 Μαρτίου 2011

«Οι άνθρωποι βρίσκονται μέσα στα σκατά. Και μάλιστα πολύ βαθιά... Όλος αυτος ο θυμός είναι θεμιτός. Οι άνθρωποι στο δρόμο έχουν την αίσθηση ότι τους εξαπάτησαν. Κι ας είναι οι ίδιοι που μαγείρεψαν τα στοιχεία, που δεν πληρώνουν φόρους. Η απάτη πάει σύννεφο.».. .Δεν χρειαζόταν βέβαια η εξομολόγηση του Στρος-Καν για να συνειδητοποιήσουμε τη μαύρη τρύπα στην οποία βρισκόμαστε. Μας ενοχλεί όμως όταν κάποιες αλήθειες λέγονται από ξένους και ιδιαίτερα από τον επικεφαλής του επάρατου ΔΝΤ, που σύμφωνα τουλάχιστον με την αντιπολίτευση ευθύνεται για όλα τα κακά που μας έχουν βρει. Μόνο που, δυστυχώς, αυτή η πραγματικότητα δεν διαμορφώθηκε ερήμην μας, αλλά με την δικιά μας ανοχή και συνενοχή...

Γιατί ας μην γελιόμαστε... Για χρόνια ζούσαμε αμέριμνοι, φορτώνοντας το λογαριασμό στις επόμενες γενιές, πιστεύοντας, ότι δεν μπορεί, κάποιος «από μηχανής θεός», θα βρει τον τρόπο να τη βγάλουμε καθαρή. Ενα σιωπηρό «κοινωνικό» συμβόλαιο βολέματος και αρπαχτής μάς ένωνε... Προφανώς δεν μετείχαν όλοι στο φαγοπότι. Προφανέστατα, οι βασικές ευθύνες ανήκουν στο πολιτικό σύστημα που διαχειρίστηκε όλα αυτά τα χρόνια ένα κράτος φαυλότητας. Οπως υπήρχε πάντα και μια μειοψηφία που δούλευε σκληρά, πλήρωνε φόρους και δεν διεκδικούσε τη θαλπωρή του πελατειακού κράτους.

Περισσότερα

Iceland vs Greece

by Tracy Alloway

Financial Times
March 9, 2011

The comparison between Iceland’s banking crisis and Europe’s debt version has been made before — most notably by Paul Krugman, and regarding Ireland specifically.

Iceland, the theory goes, declared a swift bankruptcy and devalued the krona. Ireland, locked into the eurozone union, has been unable to do the same.

That was Iceland vs Ireland.

We want you now to think of Greece, where spreads on government bond yields are reaching records reportedly on fears of haircuts. And we want you to glance at the below from William Porter and Helen Haworth at Credit Suisse’s credit team:

More

Δεν τρώνε κουτόχορτο

του Αλέξη Παπαχελά

Καθημερινή
10 Μαρτίου 2011

Υπάρχει ένας μεγάλος κίνδυνος που διαγράφεται μπροστά μας. Οι ξένοι να θέλουν να μας σώσουν με το ζόρι για να προστατεύσουν τα δικά τους συμφέροντα, αλλά εμείς να μη θέλουμε να σωθούμε... Ξέρω, σας ακούγεται παράξενο, αλλά δεν είναι. Οι Bορειοευρωπαίοι θα μας είχαν ρίξει στα «σκυλιά» ή στις αγορές αν θέλετε, αν ήταν σίγουροι ότι έχουν φτιάξει μια αντιπυρική ζώνη προστασίας γύρω από την Ελλάδα η οποία θα τους διασφάλιζε ότι ακόμη κι αν η Αθήνα κήρυσσε στάση πληρωμών, οι συνέπειες για τις τράπεζές τους δεν θα ήταν καταστροφικές. Ακόμη, και υπογραμμίζω το ακόμη με πολλή έμφαση, η Ελλάδα συνιστά συστημικό ρίσκο για τους υπόλοιπους Ευρωπαίους και ενδεχομένως τις ΗΠΑ. Τους ενδιαφέρει, λοιπόν, να μη χρεοκοπήσει η Ελλάδα ή να μην καταρρεύσει μια ελληνική τράπεζα έως ότου ετοιμασθούν πλήρως για να καλυφθούν οι ίδιοι από τον αντίκτυπο.

Πρέπει, όμως, να καταλάβουμε ότι υπάρχουν όρια στην ανοχή, την υπομονή και την καλή θέληση που μπορεί να έχουν οι δανειστές και εταίροι μας. Κάποιοι στην Ελλάδα, σε καίριες, μάλιστα, θέσεις στο ΠΑΣΟΚ και στη Ν.Δ., έχουν την ψευδαίσθηση ότι «τους έχουμε στο τσεπάκι τους Γερμανούς και όλους, να δείτε πώς κάνουν με τη σκέψη μιας ελληνικής χρεοκοπίας...». Πιστεύουν, δηλαδή, ότι μπορούμε εμείς να συνεχίσουμε να μη θεραπεύουμε το ζήτημα της φοροδιαφυγής, να τους κοροϊδεύουμε με μεταρρυθμίσεις-γιαλαντζί και να συζητούμε επί μέρες αν πρέπει ή δεν πρέπει να αξιοποιήσουμε δημόσια περιουσία. Δυστυχώς, οι ξένοι δεν τρώνε κουτόχορτο κι επειδή τους ενδιαφέρει πού πάνε τα λεφτά τους, μας παρακολουθούν από κοντά. Και βλέπουν ό,τι βλέπουμε κι εμείς: μια κυβέρνηση που έχει μείνει από ανάσα και παραπαίει χωρίς συντονισμό και κουράγια, μια αξιωματική αντιπολίτευση ανέτοιμη παντελώς να κυβερνήσει, συνδικάτα στον κόσμο τους, Mέσα Eνημέρωσης που κάνουν την τρίχα τριχιά κι ένα κρατικό μηχανισμό που, δυστυχώς, σάπισε έπειτα από χρόνια αναξιοκρατίας και ηγεμονίας των κομματόσκυλων. Μα, θα μου πουν κάποιοι, πάλι εμείς οι Ελληνες φταίμε; Θα με συγχωρήσουν, αλλά δεν φταίω εγώ ούτε κανείς άλλος αν δεν βλέπουν στον καθρέφτη την παρακμή μας. Σαπίσαμε σιγά σιγά επί 30 χρόνια και δεν νιώθαμε πόσο προχωρούσε η σήψη από τη μια δεκαετία στην άλλη, αλλά ναι, και λυπάμαι που το γράφω, φτάσαμε στον πάτο.

Περισσότερα

Ο εχθρός είναι η αδράνεια

του Ευτύχη Παλλήκαρη

Athens Voice
9 Μαρτίου 2011

Αυτό ήταν το θέµα ενός σεµιναρίου που πριν από λίγες µέρες έγινε µε πρωτοβουλία της εταιρείας «Λέγειν και Πράττειν». Αρκεί η σωτηρία της οικονοµίας; Ποιος και τι εµποδίζει τις µεταβολές; Αυτά ήταν µερικά από τα ερωτήµατα που έδωσαν έναυσµα σε πολιτικούς, τεχνοκράτες και πανεπιστηµιακούς για απόψεις και αποκαλύψεις, για εκτιµήσεις και προβλέψεις, για προβληµατισµό και αντιπαραθέσεις. Ορισµένες από τις επισηµάνσεις έδωσαν µάλιστα µε γλαφυρό τρόπο εικόνας που ξέρουµε και εντυπώσεις που ψιθυρίζουµε...

Αλέκος Παπαδόπουλος

Στην Ελλάδα µάθαµε να λέµε µισές αλήθειες και µισά ψέµατα. Έτσι ενώ είµαστε υπό διεθνή οικονοµικό έλεγχο –αυτή είναι η αλήθεια και εµείς µιλάµε για επιτήρηση, µα υπό επιτήρηση είναι η Γαλλία, είµαστε το ίδιο µε τη Γαλλία;–, λέµε κάτι ανώδυνα για δανειστές, κάτι για εκπροσώπους των δανειστών µας, ότι τελικά δεν συνέβη και τίποτα σηµαντικό όταν σταµάτησαν οι αγορές να µας δανείζουν. Όχι, σηµαίνει κάτι πολύ σοβαρό: ότι υπάρχουν ποιοτικές µεταβολές στον τρόπο λήψης αποφάσεων στη χώρα µας. Αλλά επειδή στην Ήπειρο λέµε ότι «το γαϊδούρι από τη λάσπη το βγάζει ο νοικοκύρης», µην περιµένουµε ο διεθνής οικονοµικός έλεγχος να µας βγάλει από το τέλµα που βρισκόµαστε.

Περισσότερα

Κουρασμένα παλληκάρια;

του Παντελή Καψή

Το Βήμα
10 Μαρτίου 2011

Είναι φανερό πώς η κυβέρνηση πάσχει από μεταρρυθμιστική κόπωση. Μπορεί η διατύπωση της τρόικας -«έχετε παραλύσει»- να ήταν υπερβολική, αποδίδει ωστόσο παραστατικά τον σχεδόν μοιρολατρικό τρόπο με τον οποίο πολλοί υπουργοί περιμένουν τα νέα από τις Βρυξέλλες ωσάν έτσι να μπορέσουμε να αποφύγουμε τα μέτρα που θα χρειαστεί να πάρουμε.

Από την πλευρά των υπουργών η κόπωση είναι φυσιολογική. Τι καλύτερο γι αυτούς από το να κάθονται στα αυγά τους αποφεύγοντας τις συγκρούσεις και το πολιτικό κόστος... Η εξουσία χωρίς πολλές πολλές ευθύνες είναι γλυκιά. Μπορούν και το κάνουν όμως μόνο επειδή το Μαξίμου λειτουργεί αποσπασματικά χωρίς να γίνονται σαφείς οι προτεραιότητες, χωρίς συλλογικές επεξεργασίες και κυρίως χωρίς συνεχή και συστηματική παρακολούθηση κάθε υπουργείου.

Περισσότερα

Το χρέος μας για το έλλειμμα

του Πάσχου Μανδραβέλη

Καθημερινή
10 Μαρτίου 2011

Δεν είναι περίεργο, αλλά πρέπει να το προσέξουμε διότι στο τέλος θα παλαβώσουμε. Φτάσαμε σε ένα σημείο που και η συλλογική μας διάθεση δεν είναι πλέον στα δικά μας χέρια. Εξαρτάται από τα κέφια των άλλων, πρωτίστως των Γερμανών. Μια «καλή» δήλωση της κ. Αγκελα Μέρκελ μάς ανεβάζει στα ουράνια. Μια «κακή» δήλωση ενός μέλους του Δ. Σ. της Μπούντενσμπανγκ μάς ρίχνει στα Τάρταρα. Μια στρυφνή δήλωση κάποιου ξένου οικονομολόγου (όπως συνήθως είναι αυτές οι δηλώσεις) μάς βυθίζει σε βαθύ προβληματισμό.

Αυτή η διαρκής μετατόπιση της συλλογικής μας διάθεσης δείχνει δύο πράγματα. Πρώτον: δεν έχουμε ξεχάσει και ακόμη νοσταλγούμε την περίοδο των φθηνών δανείων, όταν μπορούσαμε ατιμώρητα να καταναλώνουμε δίχως να παράγουμε. Λογικό από μια άποψη, αλλά δίολου παραγωγικό. Καλώς ή κακώς, ότι και να γίνει, ακόμη κι αν βρισκόταν ένας «θείος από την Ανδρομέδα» για να ξεπληρώσει τα 350 δισ. του χρέους μας, η Ελλάδα επί μακρόν δεν πρόκειται να δανειστεί με επιτόκια Γερμανίας. Εκτός αν αρχίσει να παράγει σαν τη Γερμανία. Φυσικά τα πρωτογενή πλεονάσματα, που σύμφωνα με το Μνημόνιο θα εμφανιστούν τον επόμενο χρόνο, θα αλλάξουν την εικόνα προς το καλύτερο, αλλά η Ελλάδα ποτέ δεν πρόκειται να ξαναζήσει την «χρυσή (για την κατανάλωση χωρίς παραγωγή) δεκαετία» του 2000. Επομένως έχει δύο δρόμους: ή θα αυξήσει την παραγωγή της στα επίπεδα της κατανάλωσής της ή θα μειώσει την κατανάλωσή της στα επίπεδα της παραγωγής της. Ελπίζουμε ότι θα πράξει το δεύτερο, αλλά αυτό -σε αντίθεση με όσα ζήσαμε τα περασμένα χρόνια- θέλει μεγαλύτερη οργάνωση και περισσότερη δουλειά.

Περισσότερα

Στρος-Καν: Αν δεν ήµασταν εµείς θα είχατε πέσει στην άβυσσο

Τα Νέα
10 Μαρτίου 2011

«Οι Ελληνες βρίσκονται µέσα στα σκατά. Και µάλιστα πολύ βαθιά». Αυτή είναι η διαπίστωση του επικεφαλής του Διεθνούς Νοµισµατικού Ταµείου Ντοµινίκ Στρος-Καν όπως τη διατυπώνει στο ντοκιµαντέρ που γυρίστηκε από τον γαλλικό τηλεοπτικό σταθµό Canal+ για τη ζωή του µε τον τίτλο «Με τον Ντοµινίκ Στρος-Καν µέσα στο ΔΝΤ» και πρόκειται να προβληθεί την Κυριακή στη Γαλλία. Χρησιµοποιώντας λαϊκή γλώσσα ο άνθρωπος που, όπως όλα δείχνουν, θα διεκδικήσει την προεδρία της Γαλλίας στις εκλογές του 2012 λέει πως «οι Ελληνες αισθάνονται ότι τους εξαπάτησαν και όµως είναι εκείνοι που µαγείρεψαν τα στοιχεία και που δεν πληρώνουν φόρους». Προσθέτει µάλιστα µε καταγγελτικό ύφος: «Η απάτη πάει σύννεφο», θεωρώντας ότι εάν δεν είχε ζητηθεί η παρέµβαση του ΔΝΤ η Ελλάδα «θα είχε πέσει στην άβυσσο».

Για τις ανάγκες του ντοκιµαντέρ που γυρίστηκε ενόψει της πιθανής υποψηφιότητάς του για τη γαλλική προεδρία, δύο δηµοσιογράφοι τον ακολούθησαν επί αρκετούς µήνες σε διάφορα ταξίδια του ανά τον κόσµο. Το συνεργείο ήταν εκεί όταν ο υπουργός Οικονοµικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου τον επισκέφθηκε στο γραφείο του στην Ουάσιγκτον, την ηµέρα που η Ελλάδα ζήτησε επισήµως την ενεργοποίηση του µηχανισµού στήριξης. Λίγο αργότερα ο Στρος-Καν δήλωνε: «Τα πρόσωπα είναι πολύ κατσουφιασµένα. Μας έχουν πει ότι έπρεπε να έχει γίνει κάτι εδώ και καιρό. Αλλά σήµερα το πρωί η ελληνική κυβέρνηση πήρε τη σύµφωνη γνώµη των ευρωπαϊκών χωρών για να ζητήσει βοήθεια από το ∆ΝΤ.

Τα συναισθήµατα είναι πολύ έντονα επειδή, ξέρετε, όταν ένας υπουργός έρχεται να µας δει για να πει ότι υπάρχει η ανάγκη του ∆ΝΤ δεν είναι και πάρα πολύ ευτυχισµένος. Αναγνωρίζει την ανάγκη να βελτιωθεί η κατάσταση και ότι αυτό δεν είναι κάτι που έρχεται από µόνο του. Γνωρίζει ότι πρέπει να πάρει πολύ δύσκολες αποφάσεις».

Περισσότερα

Testing Times, but Don't Blame EBA

by Geoffrey T. Smith

Wall Street Journal
March 10, 2011

Hardly have the first consultation materials landed on the banks' desks, and the chorus of disapproval is already in full swing. But the European Banking Authority's new round of bank stress tests are really a political exercise, and as there isn't any single number, or set of numbers, that can capture the political risks involved in getting Europe out of its debt hole, it's no use expecting the stress tests to provide one.

On the most important issue, sovereign default risk, the newly-created regulator is in a no-win position. If it doesn't model for default, then it ignores an obvious and material risk. If it does, then it undermines the credibility of any other EU efforts to avoid one. Obviously, the usefulness of a test that cannot answer the question uppermost in everyone's mind is scant, but it is hardly the EBA's fault that it is having to start its tests before the crucial March 24/25 summit that will—one hopes—provide more comprehensive answers. Last year, both debtor and creditor nations appeared committed to avoiding a sovereign default.

Only the outcome of the March summit will tell us whether that commitment is still intact. If the creditor nations want markets to have any faith in the outcome of the stress tests, they need to be able to demonstrate that the euro zone's institutional arrangements are solid enough to prevent a default. That will almost certainly mean easing the terms of the existing agreements with Greece and Ireland.

More

Greece plans to tap patriots in US

Financial Times
March 9, 2011

The Greek government filed a “shelf registration” for the bond issue with the Securities and Exchange Commission on Tuesday, the day after Moody’s downgraded its bonds by three notches to a “highly speculative” rating.

Petros Christodoulou, the country’s debt manager, said on Wednesday that Greece planned to raise about €3bn through a series of quarterly or six-monthly issues. “There would be a number of tranches issued at intervals,” he said.

Advisers have still to be appointed and no date for the launch has been set.

More

Strapped Greece Taps U.S. Diaspora

Wall Street Journal
March 10, 2011

When Athens calls, Ioannis Arvanitis will be ready with $10,000. Dennis Valerios has no money and no job, but he is willing to pony up $500. Nicos Constantinou says national pride dictates he will probably chip in a few bucks.

Greece is about to take them up on the offer. The country's finance ministry this week put a plan in motion to sell $3 billion of bonds to expatriate Greeks living in heavily Hellenic swaths of the U.S. including the Astoria neighborhood of Queens, New York, home to Messrs. Arvanitis, Valerios and Constantinou.

"I will do what I can do—I run a business, but I'm not rich," Mr. Arvanitis, 58 years old, said on Wednesday as he served up baklava and espresso to customers at his new cafe Omonia Next Door (a sister to the store next door named Omonia). Mr. Arvanitis, who immigrated in 1974, said he would be willing to buy about $10,000 of the bonds, after getting his wife's approval.

"I'm proud of Greece—we gave the world democracy and history and art, everything," he says. "Greek people are smart people, but they don't know how to run a government."

Greece is hoping Mr. Arvanitis and others in neighborhoods of Boston and Chicago will help it pull out of its €340 billion ($472 billion) predicament. Estimates about the size of the Greek American community vary. Greece's Ministry of Foreign Affairs puts the U.S. Greek community at around 2.5 million.

More

Ανακούφιση και θλιβερό επιµύθιο

του Ηλία Κανέλλη

Τα Νέα
10 Μαρτίου 2011

Ευτυχώς, η απεργία πείνας των µεταναστών στη βίλα Υπατία τελείωσε, χωρίς να επιβεβαιωθούν τα εφιαλτικά σενάρια που κυκλοφορούσαν – έστω και αν χρειάστηκε τέσσερις υπουργοί να διαπραγµατευθούν µε αυτόκλητους προστάτες των απεργών...

Ευτυχώς, οι υποχωρήσεις που έκανε η κυβέρνηση ήταν περισσότερο συµβολικές – και σε καµία περίπτωση η απεργία πείνας δεν οδήγησε σε συλλήβδην αποδοχή από κυβερνητικής πλευράς µιας διακεκριµένης παρανοµίας, έστω λόγω ανωτέρας βίας. ∆υστυχώς, οι ανακοινώσεις που εσπευσµένα εξέδωσαν Ν.∆. και ΛΑΟΣ, χωρίς να γνωρίζουν όλα τα δεδοµένα, είναι ανεύθυνες και, απλώς, αποσκοπούν στη δηµιουργία εντυπώσεων. Τα δυο κόµµατα της «δεξιάς πολυκατοικίας» επιζητούν οφέλη υποδαυλίζοντας τον φόβο έναντι των ξένων – κι αυτό στην εκρηκτική περίοδο που διανύουµε ισοδυναµεί µε διπλή ανευθυνότητα. ∆υστυχώς, ανεύθυνοι αποδείχθηκαν και οι αυτόκλητοι εκπρόσωποι των απεργών. Και οι πανηγυρισµοί τους ήσαν προκλητικοί. Στην πραγµατικότητα, δεν έλυσαν κανένα πρόβληµα των µεταναστών, συνέβαλαν στο φούντωµα µιας υπόγειας οργής γηγενών έναντι των ξένων. Μόνο ως επαγγελµατίες κήρυκες µιας πολιτικής αναταραχής (έστω κι αν οδηγεί στην κοινωνική αποσάθρωση) µπορούν οι αυτοαποκαλούµενοι «αλληλέγγυοι» να είναι ικανοποιηµένοι. Κατά τα άλλα, η ζωή αυτών που υπερασπίστηκαν δεν θα γίνει καλύτερη – κι αυτό είναι το θλιβερό επιµύθιο.

Περισσότερα

Οι «αλληλέγγυοι»

Το Βήμα
Κύριο άρθρο
10 Μαρτίου 2011

Λυτρωτικός για όλους ο συμβιβασμός της Υπατίας, αλλά και αποκαλυπτικός των πολιτικών σκοπών των «αλληλέγγυων», οι οποίοι όλες τις προηγούμενες ημέρες ήλεγχαν τις ζωές των απεργών πείνας.

Δεν κρύφτηκαν οι άνθρωποι.

Δήλωσαν πανηγυρίζοντας ότι «η κυβέρνηση του μνημονίου δεν είναι ανίκητη».

Ευλόγως λοιπόν μπορεί να συμπεράνει κανείς ότι αντιμνημονιακό αγώνα έδιναν δια των μεταναστών οι ''αλληλέγγυοι'' και ήταν δυστυχώς έτοιμοι να τους θυσιάσουν για αυτόν.

Περισσότερα

Immigrants in Greece end hunger strike

Associated Press/CBS News
March 9, 2011

Nearly 300 immigrants in Greece ended their six-week hunger strike Wednesday after reaching a compromise with the government to delay deportation proceedings against them, supporters of the protest said.

The hunger strike emerged as a crisis for the government as the number of people hospitalized steadily increased. It ended following a meeting with government ministers, who granted the mostly North African hunger strikers temporary permission to remain in Greece, said Thanassis Karabelis, a prominent campaigner for the protesters.

More than 100 of the protesters have been hospitalized since the strike started in Athens and the northern city of Thessaloniki on Jan. 25.

"This is a victory — a victory for the hunger strikers," Karabelis told The Associated Press. "We will start giving the protesters sustenance immediately. Instructions have also been given to our volunteers at hospitals to do the same, so that the patients there can start receiving soup."

Protesters, many who camped for weeks in tents outside a building in central Athens where the hunger strikers were housed, broke out in celebration after the decision was announced.

Under the deal, authorities will suspend the immigrants' deportation orders, and the suspensions will be renewable every six months following review.

"These people are still subject to deportation. But this deportation has been delayed for humanitarian reasons," Deputy Labor Minister Anna Dalara said.

More

EU Defends Stress Tests as Standards Draw Doubts

Wall Street Journal
March 10, 2011

Europe's banking supervisor defended its proposals for a new round of bank "stress tests," saying criticism that the scrutiny isn't tough enough is based on "a few points out of context."

The European Banking Authority said Wednesday that the standards and scenarios to be used in this year's stress tests on 88 of the biggest banks in Europe are sufficient to determine if any banks will be forced to raise more capital. The tests are part of efforts to boost confidence in Europe's battered financial system.

"It is a fact that the scenario of the 2011 EU-wide stress test is tough, and more severe than last year," Andrea Enria, chairman of the authority, said in a statement.

More

Senior Athens tax official quits

Financial Times
March 9, 2011

Greece’s senior tax official has resigned amid mounting concern over an unexpected revenue shortfall in the first two months of this year.

Dimitris Georgakopoulos, a secretary-general at the finance ministry, stepped down on Wednesday, citing personal reasons.

A political appointee, Mr Georgakopoulos took the blame for what the European Commission described as “persistent deficiencies in tax collection” in its latest progress report on Greek fiscal and structural reforms.

The government’s ability to modernise the tax system and crack down on pervasive tax evasion is seen as a key issue in the battle to avoid a sovereign default.

More

Ο θείος απ' το Σικάγο

του Γέωργιου Π. Μαλλούχου

Το Βήμα
10 Μαρτίου 2011

Δεν άρεσε στους Γερμανούς η προχθεσινή… μονοήμερη εκδρομή του Τίμοθι Γκάιτνερ στο Βερολίνο. Καθόλου. Πολύ τους ενόχλησε ότι ήρθε στην Ευρώπη ο «θείος απ’ το Σικάγο», την ιδιαίτερη πατρίδα του Μπαράκ Ομπάμα, που κουβάλησε μαζί του διάφορα… κανάτια και, ως άλλη Γεωργία Βασιλειάδου, έδειξε ότι δεν έχει κανέναν δισταγμό να τα χρησιμοποιήσει...

Θα πείτε, χρειάζεται η Ευρώπη «θείους»; Μακάρι να μη χρειαζόταν. Αλλά από τη στιγμή που εκείνο που πριν από χρόνια ξεκίνησε ως ελεύθερη πολιτική ένωση κρατών εξελίσσεται πλέον ταχύτατα και δεσμευτικά στην εγκαθίδρυση μιας απόλυτης γερμανικής ηγεμονίας (με την οποία δεν νιώθουμε άβολα μόνον εμείς, αλλά, ας μην το ξεχνάμε, και ο Γιούνγκερ, και Φρατίνι, και ο Τρισέ και πολλοί άλλοι…), τότε όχι μόνον χρειάζεται, αλλά ευτυχώς που υπάρχουν…

Γιατί όμως μπήκαν στη μέση οι Αμερικανοί; Και γιατί έτσι; Εμείς είμαστε το θέμα τους; Ασφαλώς όχι. Το θέμα τους είναι πολύ μεγαλύτερο και σημαντικότερο. Απλώς, εμείς βρισκόμαστε στο μάτι του κυκλώνα, του αληθινού κυκλώνα που πάνε να συγκρατήσουν. Και το γεγονός ότι επελέγη ο καθ΄ ύλη αρμόδιος υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ γι αυτή την τόσο κρίσιμη αποστολή που αναγκάστηκαν να δεχθούν οι Γερμανοί, δίνει ασφαλώς μια «τεχνοκρατική» επίφαση, η οποία, όμως, δεν πρέπει να ξεγελά κανέναν. Η αμερικανική παρέμβαση έχει βαθύτατο πολιτικό χαρακτήρα και περιεχόμενο. Και το Βερολίνο λοιπόν, ενοχλήθηκε πολύ από αυτήν, για δύο λόγους. Έναν επιφανειακό κι έναν βαθύτερο.

Περισσότερα

Στήριξη από Οµπάµα για το ελληνικό χρέος

Τα Νέα
9 Μαρτίου 2011

Σαφές µήνυµα στην Ανγκελα Μέρκελ για στήριξη Ελλάδας και Ιρλανδίας αλλά και για εξεύρεση συνολικής λύσης έστειλε χθες ο Οµπάµα µέσω του αµερικανού υπουργού Οικονοµικών Τίµοθι Γκάιτνερ.

Σε επίσκεψη-αστραπή του Τίµοθι Γκάιτνερ στη Γερµανία χθες, η οποία µάλιστα ανακοινώθηκε κυριολεκτικά την τελευταία στιγµή, ο υπουργός Οικονοµικών των ΗΠΑ κάλεσε τους Ευρωπαίους να βρουν τη χρυσή τοµή µεταξύ της εφαρµογής σκληρών δηµοσιονοµικών µεταρρυθµίσεων στην ευρωζώνη καιτης χορήγησης οικονοµικής υποστήριξης σε χώρες µέλη µε προβλήµατα – όπως είναι και η Ελλάδα. Με τον τρόπο αυτό οι ΗΠΑ πιέζουν ουσιαστικά τους Ευρωπαίους για την υιοθέτηση συνολικής λύσης ενόψει των ευρωπαϊκών Συνόδων Κορυφής την Παρασκευή 11 Μαρτίου και στις 24-25 Μαρτίου, αφού οι χώρες της ευρωζώνης όπως η Ελλάδα και η Ιρλανδία εξακολουθούν να βάλλονται από τις αγορές, ενώ η Πορτογαλία κινδυνεύει να χρειαστεί και αυτή εξωτερική βοήθεια. Ο Γκάιτνερ µετά τη συνάντησή του µε τον γερµανό οµόλογό του Βόλφγκανγκ Σόιµπλε ξεκαθάρισε πως περιµένει ότι οι Ευρωπαίοι «θα κάνουν ό,τι χρειαστεί» για να αντιµετωπιστεί η κρίση, στέλνοντας σαφές µήνυµα ότι οι ΗΠΑ περιµένουν από την Ευρώπη και ιδιαίτερα τη Γερµανία να αναλάβει τώρα δράση.

Περισσότερα

Bank Stress Tests Can’t Help Being Political

by Geoffrey T. Smith

Wall Street Journal
March 9, 2011

This year’s round of bank stress tests in the EU remains, and has to be, a political exercise. There isn’t any single number that can capture the political risks involved in getting Europe out of its debt hole, so expecting the stress tests to provide one is futile.

The problem remains in the interconnection between bank and sovereign debt.

In Greece, Portugal and Ireland in particular, no-one knows what the bank debt is worth until they know what the sovereign debt is worth. Disappointing as it is, there is no point in testing for an actual sovereign default as long as the EU remains committed to avoiding one.

And it isn’t the European Banking Authority’s fault that it is having to start the review process before the March 24/25 EU summit that will show whether that commitment to avoid default is still as strong as it was last year.

The big picture is that Europe’s banks are going in the right direction, albeit more slowly than anyone would like. Euro-zone banks increased their capital and reserves by €182 billion last year, according to the ECB.

More

Taking a More Bullish View of the Euro

by Nicholas Hastings

Wall Street Journal
March 9, 2011

The threat of military intervention in Libya is like the elephant in the room.

It is there. It is big. But no one is really talking about it.

On the contrary, with a host of other fundamental factors in play in financial markets, analysts appear determined to come up with just about every other excuse for explaining the movements of the majors.

Over the past few days, for example, many banks have rushed to raise their near- and medium-term forecasts for the euro against the dollar following a signal from the European Central Bank that rates could be increased as early as April.

But this is all happening against a background of high uncertainty. As the cost of peripheral euro-zone debt continues to rise, the threat of sovereign default remains and the growth prospects for the euro zone are still very much in doubt.

More

Eurozone periphery borrowing costs soar

Financial Times
March 9, 2011

The cost of borrowing for Portugal, Ireland and Greece has hit euro-era highs, amid concern in the market that European leaders will fail to take concerted action to dispel fears of sovereign defaults in the eurozone.

The long-term market interest rate for Spain has come close to setting a record and Italy’s borrowing cost rose above 5 per cent for the first time since November 2008. The moves came as Portugal was forced to pay a sharply higher premium in a debt auction on Wednesday, raising renewed fears that it will be forced to seek an international bail-out.

Ahead of a summit of European Union leaders on Friday and another one later in the month to discuss the response to the eurozone debt crisis, Jim Reid of Deutsche Bank said: “It looks like the authorities aren’t going to do anything particularly aggressive.”

Markets have not delivered a shock like those that caused Greece to seek a bail-out in May and Ireland in November.

“Yes, no one has been paying attention but the situation is more fragile than they think,” said Matt King, head of credit strategy at Citi.

More

Unit Labor Costs in the Eurozone: The Competitiveness Debate Again

by Jesus Felipe & Utsav Kumar

Levy Economics Institute of Bard College
February 2011

Current discussions about the need to reduce unit labor costs (especially through a significant reduction in nominal wages) in some countries of the eurozone (in particular, Greece, Ireland, Italy, Portugal, and Spain) to exit the crisis may not be a panacea. First, historically, there is no relationship between the growth of unit labor costs and the growth of output. This is a well-established empirical result, known in the literature as Kaldor’s paradox. Second, construction of unit labor costs using aggregate data (standard practice) is potentially misleading. Unit labor costs calculated with aggregate data are not just a weighted average of the firms’ unit labor costs. Third, aggregate unit labor costs reflect the distribution of income between wages and profits. This has implications for aggregate demand that have been neglected. Of the 12 countries studied, the labor share increased in one (Greece), declined in nine, and remained constant in two. We speculate that this is the result of the nontradable sectors gaining share in the overall economy. Also, we construct a measure of competitiveness called unit capital costs as the ratio of the nominal profit rate to capital productivity. This has increased in all 12 countries. We conclude that a large reduction in nominal wages will not solve the problem that some countries of the eurozone face. If this is done, firms should also acknowledge that unit capital costs have increased significantly and thus also share the adjustment cost. Barring solutions such as an exit from the euro, the solution is to allow fiscal policy to play a larger role in the eurozone, and to make efforts to upgrade the export basket to improve competitiveness with more advanced countries. This is a long-term solution that will not be painless, but one that does not require a reduction in nominal wages.

Read the Paper

Εφιάλτης: στο 14,8% η ανεργία

Το Βήμα
9 Μαρτίου 2011

Εκρηκτική αύξηση της ανεργίας καταγράφεται στην Ελλάδα, με συνολικό αριθμό ανέργων που ανέρχεται στις 733.645, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) που δόθηκαν την Τετάρτη στη δημοσιότητα.

Το ποσοστό των καταγεγραμμένων ανέργων άγγιξε το 14,8% το Δεκέμβριο του 2010 σημειώνοντας άνοδο κατά μία ποσοστιαία μονάδα σε σχέση με το Νοέμβριο.

Ο αριθμός του απασχολούμενου εργατικού δυναμικού της χώρας υποχώρησε στα 4,23 εκατ. από 4,3 εκατ. το ίδιο διάστημα. Αρνητικό ρεκόρ καταγράφει η ανεργία στις ηλικίες 15 -24 όπου αυξήθηκε στο 39% από 28,9% σε σχέση με το Δεκέμβριο του 2009.

Με βάση τη γεωγραφική κατάταξη του πληθυσμού οι κάτοικοι των Ιονίων νήσων πλήττονται περισσότερο καθώς η ανεργία άγγιξε το 23,1% λόγω της δραματικής πτώσης της τουριστικής κίνησης.

Ενδεικτικό είναι επίσης ότι στην περιφέρεια της Αττικής το επίσημο ποσοστό των ανέργων ανήλθε στο 14%.

Περισσότερα

Διάβασε το Δελτίο Τύπου της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής