Το κίνητρο για φοροδιαφυγή

του Πάσχου Μανδραβέλη

Καθημερινή
12 Απριλίου 2011

Θα μπορούσε να είναι πρωταπριλιάτικο αστείο, αλλά η παρακάτω επιστολή έχει ημερομηνία 18 Μαρτίου 2011. Την έστειλε το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης στο υπουργείο Οικονομικών και στην Περιφερειακή Διεύθυνση του ΣΔΟΕ Θεσσαλονίκης.

Η επιστολή έχει ως εξής: «Τον τελευταίο καιρό γινόμαστε αποδέκτες πολλών παραπόνων από πολύ μικρούς και μικρούς επαγγελματίες, για τους συνεχείς ελέγχους του τμήματος ΣΔΟΕ της Θεσσαλονίκης... Οι ελεγκτές παραμονεύουν έξω από τα καταστήματα και ψάχνουν για αποδείξεις, δημιουργώντας κλίμα εκφοβισμού και δυσαρέσκειας ακόμη και στους πελάτες.

»Σε καμιά περίπτωση δεν τασσόμαστε υπέρ της φοροδιαφυγής. Πιστεύουμε όμως ότι το πρόβλημα αυτό δεν λύνεται με το ανελέητο κυνηγητό των μικροεπαγγελματιών. Αντίθετα, δημιουργείται κλίμα φοβίας και αβεβαιότητας που έχει ως αποτέλεσμα το κλείσιμο των επιχειρήσεων και την αποθάρρυνση για την δημιουργία νέων.

»Με κατασταλτικά μέτρα δεν λύνεται το πρόβλημα και οι μικροεπαγγελματίες δεν πρέπει να είναι ο εύκολος στόχος».

Θα μπορούσε να σχολιάσει κάποιος πολλά και να σαρκάσει περισσότερα για την εν λόγω επιστολή. Δηλαδή, πώς ο έλεγχος για τις αποδείξεις οδηγεί στο κλείσιμο επιχειρήσεων; Οταν δεν κόβουν και πρέπει να πληρώσουν πρόστιμο; Ή μήπως επειδή αναγκάζονται να κόβουν όλες τις αποδείξεις; Και πώς αποθαρρύνονται οι επιχειρηματίες να φτιάξουν νέες επιχειρήσεις; Είναι το ανέλεγκτο για φοροδιαφυγή ανάμεσα στα κίνητρα που δίνει το κράτος για την προώθηση της επιχειρηματικότητας; Κι αν «το πρόβλημα δεν λύνεται με κατασταλτικά μέτρα», με τι λύνεται; Με κανένα ευχέλαιο;

Περισσότερα

Χριστόφορος Πισσαρίδης: "Επιμήκυνση του χρέους η σωστή οδός"

Συνέντευξη στον Θανάση Κουκάκη

Τα Νέα
12 Απριλίου 2011

Κύριε Πισσαρίδη, τι σηµαίνει για εσάς η βράβευση µε το βραβείο Νοµπέλ; Τι µπορεί να υπάρχει ως πρόκληση για έναν επιστήµονα ύστερα από µια τέτοια διάκριση; Είναι απίθανο ένα δεύτερο Νοµπέλ;

Ενα δεύτερο Νοµπέλ είναι απίθανο.

Μόνον η Μαντάµ Κιουρί κέρδισε δύο βραβεία Νοµπέλ. Το Νοµπέλ είναι µια µεγάλη επιτυχία. Για εµένα έχει µεγάλη σηµασία η θετική αντιµετώπιση που είχα παγκοσµίως και ιδιαίτερα στην πατρίδα µου, την Ελλάδα και την Κύπρο. Αυτή η αναγνώριση σηµαίνει πολλά για εµένα.

Η εφαρµογή του Μνηµονίου στην Ελλάδα έχει οδηγήσει σε βαθιά ύφεση και αλµατώδη αύξηση της ανεργίας. Πιστεύετε ότι οι επιθετικές πολιτικές για τη µείωση των δηµοσιονοµικών ελλειµµάτων είναι σωστές ή αδιέξοδες;

Η υψηλή ανεργία είναι αναπόφευκτο επακόλουθο της κρίσης που διέρχεται η Ελλάδα. Πιστεύω πως η δηµοσιονοµική εξυγίανση είναι απαραίτητη. Ωστόσο θα πρέπει να συνοδευτεί από µέτρα προστασίας των ανέργων.

Ποια είναι αυτά; Μπορείτε να µας αναφέρετε παραδείγµατα;

Το πιο σηµαντικό είναι οιάνεργοι να µην εγκλωβιστούν στη φτώχεια και να µη χάσουντην επαφή τους µε την αγορά εργασίας. Αυτή η πολιτική σίγουρα είναι δύσκολη κυρίως υπό τις συνθήκες πουβιώνει σήµερα η Ελλάδα, αλλά θα µπορούσε να επιτευχθεί σε πρώτη φάση µε επιδότηση της κοινωνικής εργασίας και µε µικροεκπαίδευση. Προσοχή, όχι µε προγράµµατα κατάρτισης ανέργων για µεγάλο διάστηµα, διότι αποδεδειγµένα αυτά δεν βοηθούν.

Περισσότερα

Πικρή, μικρή μου αλήθεια

του Ανδρέα Παππά

Athens Voice
12 Απριλίου 2011

Κατά το πρόσφατο συνέδριο της Δημοκρατικής Αριστεράς, ο Μάνος Ματσαγγάνης, πανεπιστημιακός με γνώση της ελληνικής πραγματικότητας, είπε μεταξύ άλλων: σε ό,τι πιο χρεοκοπημένο υπάρχει σήμερα στην ελληνική κοινωνία έχει βάλει έντονη τη σφραγίδα της η Aριστερά (αυτό ήταν, τουλάχιστον, το πνεύμα των λεγομένων του). Και όταν λέμε Aριστερά, εννοούμε προφανώς όχι μόνο τα κόμματά της και τις οργανώσεις της, αλλά, πρωτίστως, αυτό που ένας άλλος οξυδερκής αναλυτής των πολιτικών μας πραγμάτων, ο Γιάννης Βούλγαρης, έχει αποκαλέσει «αριστερολαϊκίστικη κουλτούρα της Μεταπολίτευσης».

Διά του λόγου το αληθές, αρκεί ίσως μια σύντομη αναφορά σε ορισμένα πεδία που έχουν σφραγιστεί ανεξίτηλα από αυτή την κουλτούρα.

- Τα πανεπιστήμια, όπου –με τις αυτονόητες ελάχιστες εξαιρέσεις– εκπαιδεύονται όχι μελλοντικοί επιστήμονες, αλλά νέοι που στόχο και όραμά τους έχουν ένα χαρτί το οποίο απλώς θα τους δώσει δικαίωμα σε ένα επιπλέον επίδομα, όταν κάποτε, «με το καλό» και με τη βοήθεια των γνωστών καναλιών του πολιτικού μας συστήματος, θα καταφέρουν να γίνουν και αυτοί δημόσιοι υπάλληλοι, με ό,τι αυτή η ιδιότητα συνεπάγεται από άποψη νοοτροπίας αλλά και δομής της ελληνικής κοινωνίας.

- Η τοπική αυτοδιοίκηση, στην οποία οι πολιτικοί φορείς της Αριστεράς είχαν όλα αυτά τα χρόνια προνομιακή θέση και πρόσβαση, έχει εξελιχθεί σε μέγιστο εκτροφείο πολιτικών σκανδάλων και σε προνομιακό πεδίο άνθησης των πελατειακών σχέσεων. Αρκεί να ρίξει κανείς μια ματιά στα όσα ίσχυαν και συνέβαιναν στον 9,84 του Δήμου της Αθήνας, και θα τρομάξει με το μέγεθος του πλιάτσικου που γινόταν στα χρήματα των δημοτών.

- Ο συνδικαλισμός, άλλος θεωρητικά «πυλώνας της δημοκρατίας», επίσης προνομιακό πεδίο δράσης και παρέμβασης για την Αριστερά, έχει μετατραπεί σταδιακά σε ένα απολύτως εκφυλισμένο δίκτυο παντοδύναμων συντεχνιών, τύπου ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ, Ολυμπιακής Αεροπορίας παλαιότερα κ.ο.κ.

Περισσότερα

Germany Reignites Debt Concerns With Greek Warning as Portugal Seeks Aid

Bloomberg
April 11, 2011

Germany warned that deficit-scarred Greece might need more financial relief, reviving European debt concerns just as Portugal seeks an 80 billion-euro ($116 billion) aid package.

German Finance Minister Wolfgang Schaeuble said it is unclear whether Greece, the root of the year-old debt crisis, will need another cut in its bailout rate or a further extension of repayment terms to return to fiscal health.

“We, also the Greek government and the Greek colleague, can’t say for good today whether that’s enough,” Schaeuble told reporters after an April 9 meeting of European finance officials in Godollo, Hungary. “Whether that is enough and how this continues will have to be monitored closely.”

Germany’s doubts conflicted with official assertions that Greece is on the right track, defying efforts to put an end to the crisis that threatened the survival of the euro, postwar Europe’s signature economic achievement. Last week’s increase in European Central Bank interest rates for the first time in almost three years throws a further cloud over weaker economies.

Bond investors are charging Greece 938 basis points more than Germany to borrow for 10 years. The spread for Ireland, the second country to obtain aid, is 577 basis points. Portugal, aiming for a relief plan by mid-May, pays an extra 518 basis points.

More

Time for a new strategy for Euro PLC?

by Larry Elliott

Guardian
April 11, 2011

Imagine for a moment that you are one of those straight-talking celebrity executives signed up by TV to turn round an ailing business. Imagine also that this is not a restaurant, a retailer or a small manufacturing business but the 17-nation eurozone. What would your analysis be?

The first thing you would want is the latest trading statement of the business, which does not make pleasant reading. Created more than a decade ago, Euro PLC has continued trading but growth in turnover has been slow and market share has been lost to more dynamic companies operating out of East Asia and the Pacific Rim. More recently, there has been a series of acute financial crises in some of the smaller enterprises that make up the conglomerate.

Your first thought as chief executive is to wonder why the previous management bought these businesses in the first place. But then you remember that the Greek, Portuguese and Spanish divisions were acquired during a period of aggressive expansion in which it was assumed that there would be positive synergies from a diversified portfolio of businesses.

There were, you recall now, those who favoured a core-business strategy based operated out of the German head office and that the acquisitions of Greece, Portugal, Spain, Italy and Belgium were rushed through without the normal due diligence.

More

Greek Debt Restructuring Looks Inevitable

Spiegel
April 11, 2011

Wolfgang Schäuble hates being disturbed on Saturday afternoons. That's when Germany's finance minister, a huge soccer fan, likes to watch the games of his favorite team, Bayern Munich, on TV.

On Saturday April 2, Schäuble's job obligations spoiled his fun when he was forced to take part in a conference call. Waiting on the line were his colleagues in other important euro-zone countries, including French Finance Minister Christine Lagarde, European Monetary Affairs Commissioner Olli Rehn and Jean-Claude Trichet, president of the European Central Bank (ECB).

The reason for the disturbance was a crisis that had already ruined many of Schäuble's weekends in recent months -- even more so than Bayern's crummy playing this season: Once again, it was about the state of the European monetary union and the issue of how financially troubled member states should be assisted.

After a year full of financial woes, cash shortages and near-bankruptcies, the situation has become anything but reassuring. In fact, in recent weeks, the euro crisis has gotten even worse.

More

E.U. Presses Greece on Private Colleges

New York Times
April 10, 2011

Greece is facing the prospect of legal action by the European Union unless it satisfies Brussels that it will lift a series of restrictions on private colleges that are competing with state universities and technical colleges in the country’s higher-education sector.

The colleges, which offer graduate and postgraduate courses on subjects from business management and law to tourism and hotel management, are not a homogenous group. Some, like the Alba Graduate Business School, are established educational centers from whose graduate pool local businesses systematically recruit. Others are newer, smaller institutions with less reliable academic credentials.

One of the conditions imposed on these colleges — to provide a €500,000, or $715,000, bank guarantee that would cover refunds of students’ tuition fees and staff wages in the event of the college’s closing — is incompatible with E.U. laws on freedom to offer and receive services, according to the European Commission.

Other restrictions, like the need for teachers at private colleges that have franchising agreements with foreign universities to meet certain academic requirements, constitute undue intervention by the Greek state, according to a letter from Brussels. The letter, dated Jan. 27, gives Greece two months to comply with E.U. law or face the European Court of Justice.

More

Πόλεμος για το ελληνικό «κούρεμα»

του Τάσου Τέλλογλου

Protagon.gr
10 Απριλίου 2011

Το γερμανικό περιοδικό Spiegel γράφει στην αυριανή του έκδοση ότι οι υπουργοί Οικονομικών της Γερμανίας και της Γαλλίας Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε και Κριστίν Λαγκάρντ διαφώνησαν πρόσφατα –το περασμένο Σάββατο-με τον πρόεδρο της ΕΚΤ Ζάν Κλώντ Τρισέ για την ανάγκη «κουρέματος» του ελληνικού χρέους. Ο κ Τρισέ σύμφωνα με το περιοδικό φοβάται για τη σταθερότητα του ελληνικού τραπεζικού συστήματος. Στα μέσα της περασμένης εβδομάδας η αντιπαράθεση αυτή πήρε ανοιχτό χαρακτήρα στην γερμανό-ισπανική συνάντηση κορυφής στο Βερολίνο.

Στα πλαίσια της συνάντησης, πραγματοποιήθηκε εκδήλωση με θέμα την «Αλληλεγγύη στην ευρωζώνη» στην οποία το μέλος της διοίκησης της Deutsche Bank Γιούργκεν Φιτσχέν ανακοίνωσε ότι το μεγαλύτερο γερμανικό πιστωτικό ίδρυμα αναμένει αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. Ο Φίτσχεν βρήκε απρόσμενο σύμμαχο τον σοσιαλδημοκράτη πρώην υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας Πέερ Σταινμπρούκ που κατηγόρησε την ΕΚΤ ότι δεν θέλει την αναδιάρθρωση γιατί είναι η ίδια κάτοχος ελληνικών –και όχι μόνο-κρατικών ομολόγων.

Περισσότερα

Δες επίσης

Greek Loan Relief May Be Insufficient, Germany’s Schaeuble Says

Bloomberg
April 9, 2011

Loan relief granted to Greece last month may be inadequate to restore the country’s financial health, German Finance Minister Wolfgang Schaeuble said after European officials again ruled out debt restructuring.

Euro-area leaders decided on March 11 to reduce interest rates on loans for Greece under its 110 billion-euro ($159 billion) rescue package and to extend their maturities. Greece also gained the right to sell bonds directly to the region’s rescue fund.

“Whether that is enough and how this continues will have to be monitored closely,” Schaeuble told reporters today after a meeting of European Union finance ministers and central bank chiefs in Godollo, Hungary.

More

Παπαδήμος: Oύτε αναγκαία ούτε απαραίτητη η αναδιάρθρωση

Το Βήμα
9 Απριλίου 2011

Η επαναδιαπραγμάτευση του ελληνικού χρέους δεν είναι ούτε αναγκαία αλλά ούτε και απαραίτητη υποστήριξε ο πρώην υποδιοικητής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και σύμβουλος του πρωθυπουργού κ. Λουκάς Παπαδήμος.

«Δεν είναι επιθυμητή επειδή οι πιθανές αρνητικές συνέπειες της είναι ενδεχόμενο να ξεπεράσουν τα αναμενόμενα πλεονεκτήματα. Και δεν είναι αναγκαία αν το πρόγραμμα σύγκλισης εφαρμοστεί σωστά όπως πιστεύω ότι μπορεί και πρέπει να γίνει» εξήγησε χαρακτηριστικά, μιλώντας σε συνέδριο στην Ουάσινγκτον των Ηνωμένων Πολιτειών.

Μάλιστα, ο κ. Παπαδήμος έκανε λόγο για σύγχυση στο δημόσιο διάλογο, καθώς οι αντιλήψεις περί αναδιάρθρωση χρέους έχουν διαφορετικές ερμηνείες και συνέπειες. Η πρώτη από αυτές μπορεί να περιλαμβάνει το λεγόμενο «κούρεμα» και απώλειες για τους ομολογιούχους. Η δεύτερη μπορεί να περιλαμβάνει μια οικειοθελή συμφωνία επιμήκυνσης του χρέους με όρους και προϋποθέσεις που δεν έχουν ως αποτέλεσμα ουσιαστικές αλλαγές στην τρέχουσα αξία των χρεογράφων.

Περισσότερα

ΜΜΕ: Δώστε και σώστε;

του Τάσου Τέλλογλου


Protagon.gr
9 Απριλίου 2011

Τόσο ο εκπρόσωπος της ΝΔ Γιάννης Μιχελάκης όσο και ο ΣΥΝ κάλεσαν την κυβέρνηση να επέμβει στο θέμα της κρίσης του τύπου δίνοντας ουσιαστικά «σανίδα σωτηρίας» στις επιχειρήσεις που τέθηκαν χθες υπό επιτήρηση και όσες άλλες θα τις ακολουθήσουν επειδή τα κεφάλαιά τους δεν φτάνουν για να καλύψουν τις ζημιές τους.

Τι μπορεί να κάνει η κυβέρνηση; Να «ρυθμίσει» τα χρέη τους όπως έκανε στο παρελθόν και με άλλους κλάδους «επιδοτώντας» με χρήματα των φορολογουμένων τις Τράπεζες.

Πρόκειται για χειρονομία που είναι ηθικά, κοινωνικά και οικονομικά ανεύθυνη. Για τον βασικότατο λόγο ότι δεν είναι δυνατόν σε μία ελεύθερη οικονομία να «κοινωνικοποιούνται» οι ζημιές των ΜΜΕ όταν τα κέρδη διανέμοντο με πολλούς και διαφόρους τρόπους (2% χωρίς παραστατικά, μέσω συνδεδεμένων εταιρειών) στους ιδιώτες μετόχους των επιχειρήσεων αυτών την εποχή που οι αγελάδες «ήταν παχιές».

Περισσότερα

EU regulators outline stricter stress tests

Financial Times
April 8, 2011

European banking regulators have set up a dispute with German authorities, pressing ahead with a tight definition of capital for planned stress tests and making it more likely that Germany’s state-owned Landesbanken will fail.

The European Banking Authority on Friday disclosed that it had set a 5 per cent core tier one capital ratio as the passmark for the stress tests in which 90 banks would take part.

Five new banks – Ireland’s Irish Life & Permanent, Norway’s DNB Nor, Denmark’s Nykredit, Slovenia’s Nova KBM and Austria’s Oesterreichische Volksbank – will be tested this year. The 2010 exercise involved 91 banks, but several of those, particularly Spanish savings banks have since merged.

Last year’s exercise, designed to restore market confidence in the health of Europe’s banks, proved farcical, with the Irish banking system collapsing only four months after the country’s banks passed the test.

The EBA insists this year’s test, which will be conducted over the next month with the results to be published in June, is tougher, with more pessimistic projections of gross domestic product growth and property market prices. However, critics point out that several measures are more benign, and that the parameters are too narrowly focused on the issue of eurozone sovereign debt.

More

No Time for Euro Complacency

by Simon Nixon

Wall Street Journal
April 8, 2011

When Greece applied for a euro-zone bailout last May, the markets went into a tailspin for months, and when Ireland hit the buffers in December, the fallout lasted weeks. Yet Portugal's decision to throw in the towel Wednesday has barely troubled investors: the euro rose, Italian and Spanish bond yields remained close to 12-month lows and bank stocks rose.

Not only was Portugal's bailout long expected, but the market has reached a settled view that Spain has decoupled from Europe's crisis-stricken periphery.

That may be the correct assessment. It certainly seems to be the view of the euro-zone authorities.

More

Europe's Rate Rise Signals End of Cheap-Money Era

Wall Street Journal
April 8, 2011

The European Central Bank on Thursday became the first monetary authority in a major developed economy to raise interest rates since the global financial crisis struck—a sign that the long period of extraordinarily easy credit is beginning to come to a close.

In the U.S., where there is less inflation angst than in Europe, the Federal Reserve is unlikely to follow until very late this year or early next. Moving ahead of the Fed is unusual for Europe's central bank. The Fed moved first in the previous two global monetary-tightening cycles since the ECB was formed 12 years ago—in the late 1990s, and in the mid-2000s.

Central banks in Canada and Australia, which boosted rates last year, and in the U.K. are expected to raise rates this spring or summer. The Bank of Japan, preoccupied by the devastation of the recent earthquake and a continuing nuclear crisis, is not.

More

Euro Will Be Even More Volatile Now After Mr. Trichet’s Move

by Nicholas Hastings


Wall Street Journal
April 8, 2011

If you like volatility, Mr. Trichet is your man.

His decision to raise interest rates, but leave the market guessing about the next move by the European Central Bank has injected uncertainty into the euro in more ways than one.

The quarter of a percentage point rate rise announced Thursday will in itself increase the risk of contagion among the peripheral debtors of the euro zone.

As they struggle to tighten their fiscal belts and reduce their debt burdens, these countries will find the costs of servicing those debts rising and their economic growth targets even more difficult to achieve.

In the case of Portugal, which announced its plans to seek debt help just before the rate rise, the bailout may now prove larger than anticipated. Portuguese yields have already started to move back towards record levels again, reflecting the continued lack of confidence in the investment community.

As we have seen in recent weeks, bailout plans for Ireland and Greece haven’t removed the risk of further debt restructuring there either. And the risks of this are only likely to rise after the ECB’s rate increase.

More

The EU Bailouts Aren't Over Until They're Over

by Stephen Fidler

Wall Street Journal
April 8, 2011

Is that it? Does Portugal's application for a bailout mark the end of the euro-zone's government debt crisis?

The money's available to tide Portugal over for a couple of years. Greece and Ireland are already bailed out. Investor sentiment in Spain has improved in recent months. So why worry?

On the face of it, the bailout request doesn't change the calculations very much. The country's slow slide away from market finance was widely anticipated even before elections were called after the government failed to push through austerity measures.

The government looks like it has enough cash to meet bond repayments this month, but couldn't find—at a nonprohibitive cost—the €10 billion ($14 billion) it needs in June to meet bond maturities. Portuguese banks, which had been loading up on government debt, this week shouted "Basta!"

More

ΕΚΤ και φρουτάκια

του Τάσου Τέλλογλου

Protagon
April 8, 2011

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αύξησε χθες για πρώτη φορά από το 2008 τα επιτόκια. Με την απόφασή της αυτή έστειλε ένα «σήμα» στις κυβερνήσεις την ημέρα που η Πορτογαλία ζητούσε τη βοήθεια της Ευρώπης, ότι η βασική της αποστολή είναι να καταπολεμά τον πληθωρισμό και όχι να σώζει οικονομίες, κράτη ή τράπεζες όπως κάνει ας πούμε η κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ. Φυσικά το «νόμισμα» αυτό έχει και την άλλη πλευρά του καθώς μπορεί πολύ σύντομα να αγοράσει νέες μεγάλες ποσότητες πορτογαλικών ομολόγων.

Ένα μέλος του διευθυντηρίου της Τράπεζας μου είχε πει πριν ένα δίμηνο ότι το μέτρο της αγοράς των ομολόγων αλλά και των διευκολύνσεων ρευστότητας προς τις Τράπεζες «είναι προσωρινά και αντίθετα με τις αρχές και το καταστατικό μας…» εννοώντας ότι πολύ γρήγορα αυτά τα μέτρα θα περιορίζονταν με ο,τι αυτό σημαίνει.

Περισσότερα

On Average, Europe Is Doing Fine

by Floyd Norris


New York Times
April 7, 2011

“If you take the euro area as a whole . . .”

So began a response Thursday from Jean-Claude Trichet, the president of the European Central Bank, as he explained the central bank’s decision to raise interest rates in Europe.

If only there were a “euro area as a whole.”

Instead, the big challenge facing the euro area is precisely that it is not a whole. Europe chose monetary union without political or economic union. There were wide spreads in inflation, and lower interest rates in the decade after the euro was created allowed some peripheral countries to ignore needs for economic reform.

Now Germany is booming. Other countries are in deep recessions.

The reasons vary. Ireland’s financial system collapsed in the wake of a property bust that makes the American experience seem mild. Greece lost all competitiveness. Portugal confronts a little of both. All those countries have been forced to adopt austerity, which is what we call harsh fiscal policies these days. The last thing any of them need is a tightening of monetary policy. Now they have it, in large part because Germany is worried about inflation.

More

The labours of austerity

Economist
April 7, 2011

When the ancient Greeks invented the word “crisis” they had in mind a short period of acute stress. The modern Greeks have been experiencing crisis for over a year and no end is in sight. As Portugal this week joined Ireland and Greece in requesting international rescue funds, it would have drawn little comfort from the example in the eastern Mediterranean. The mood in Greece is one of deepening pessimism. A plan drawn up last May to sort out the country’s public finances risks trapping the economy instead.

At Syntagma, the Athenian square opposite the parliament, taxi-drivers picking up fares report falls of 40% or more in custom. Bar-owners in nearby streets hassle tourists to fill seats in near-empty restaurants. In smart Kolonaki, streets are scarred by the boarded-up premises of failed shops. Tourists snap away at the Parthenon on the Acropolis but the city’s prime attraction is hardly teeming. Nine hotels in the centre have closed in recent months.

The rescue plan was never going to be easy to achieve. In order to get €110 billion ($155 billion) in funding from other euro-area countries and the IMF over three years, the Socialist government led by George Papandreou committed itself to a drastic austerity programme. The project envisaged a two-year stint in the economic workhouse as GDP fell and Greece regained lost competitiveness. At the same time Mr Papandreou promised to carry out a comprehensive repair of the economy’s deep-seated structural flaws.

Some important reforms have certainly been made, in the teeth of protests and demonstrations. Unaffordable promises on pensions, an already high 11.6% of GDP last year, have been slashed: instead of doubling to 24% in 2050, the burden will rise by 2.5 percentage points. The labour market has become slightly more flexible through changes in arbitration arrangements and opt-outs for individual firms from collective-bargaining agreements. The government has also sought to tackle entrenched monopolies such as the trucking industry.

Whether these reforms really measure up to the gravity of Greece’s plight is disputed. Yannis Stournaras, director-general of IOBE, an economic think-tank in Athens, calls the shake-up of the monopolies a qualified success. Stefanos Manos, a finance minister in the early 1990s, thinks that too little has been accomplished. The trucking reform is being phased in over two-and-a-half years. Pharmacists have retained their monopoly and continue to enjoy fat profit margins. Law firms still cannot open branches in different cities.

But the real source of gloom is the shorter-term impact of austerity. A year ago the plan forecast that GDP would shrink by 4% in 2010 and 2.5% in 2011. Instead it fell by 4.5% last year and IOBE predicts it will decline by 3.2% in 2011. The unemployment rate has risen from 9% in mid-2009 to 14.2% in the last quarter of 2010, and is expected to average 15.5% this year (see chart 1).

More

News blackout in Greece as journalists strike

Guardian
April 7, 2011

Greek journalists began a four-day strike today in protest at the government's austerity measures, leading to a nationwide news blackout.

Television channels aired pre-recorded material, radio stations played back-to-back music and newspapers will not be published until Tuesday. Even online news sites shut down.

The Athens journalists' union is demanding the rehiring of journalists recently laid off at several newspapers and TV stations.

More

Greek 2010 Deficit Topped 10 Percent, Needs Action

Reuters/New York Times
April 7, 2011

Greece's 2010 budget deficit will be revised to above 10 percent of GDP, requiring corrective measures to stem spillover effects, a source close to the country's international lenders told Reuters on Thursday.

The government's latest official estimate of last year's deficit was 9.4 percent, while its lenders -- the 'troika' of European Commission, IMF and ECB -- saw it at 9.6 percent. The initial target was about 8 percent of GDP.

"It is clearly above 10 percent," the official close to the troika said after Athens discussed the figure with its lenders during an inspection visit this week.

More

Trichet defends ECB rate increase

Financial Times
April 7, 2011

The European Central Bank president has defended a rise in official interest rates as good for the whole eurozone even as preparations began for a bail-out of Portugal, the latest victim of the region’s debt crisis.

Acting against inflation was “in the interests of all members and partners of the single [European] market and single currency”, and would help boost economic confidence, Jean-Claude Trichet, ECB president, said on Thursday.

His comments followed the ECB’s decision to lift its main interest rate from 1 per cent to 1.25 per cent, which economists warned would hit the eurozone’s weakest economies hardest – including Portugal and Ireland.

They highlighted the ECB’s determination to focus on its primary task of combating inflation, even though the US Federal Reserve and Bank of England have yet to start tightening policy.

Portugal’s outgoing government was last night preparing a formal request for a possible €70bn-€80bn ($100bn-$114bn) rescue package, after this week’s dramatic escalation in the country’s fiscal crisis.

More

See also

Good News for Euro Weaklings as Trichet Scuppers Currency Rally

by Katie Martin

Wall Street Journal
April 7, 2011

“Vigilance” was the word that euro bulls were hoping to hear from Jean-Claude Trichet in his monthly press conference, and not just because of his charming French accent. (All together now: vee-zhee-lonce.)

“Strong vee-zhee-lonce” on inflation was the phrase that led everyone, correctly, to assume that the European Central Bank would raise interest rates this month. It sparked the busiest single minute of trading in the currency markets of all time, with the euro shooting higher.

This month, however, the V-word was nowhere to be heard. Euro bulls are now quietly skulking back into their sheds. The euro took a bit of a hit during the conference, and is now still well below where it started the day.

More

The EU Bailouts Aren't Over Until They're Over

by Stephen Fidler

Wall Street Journal
April 8, 2011

Is that it? Does Portugal's application for a bailout mark the end of the euro-zone's government debt crisis?

The money's available to tide Portugal over for a couple of years. Greece and Ireland are already bailed out. Investor sentiment in Spain has improved in recent months. So why worry?

On the face of it, the bailout request doesn't change the calculations very much. The country's slow slide away from market finance was widely anticipated even before elections were called after the government failed to push through austerity measures.

The government looks like it has enough cash to meet bond repayments this month, but couldn't find—at a nonprohibitive cost—the €10 billion ($14 billion) it needs in June to meet bond maturities. Portuguese banks, which had been loading up on government debt, this week shouted "Basta!"

Practically, getting money in time for June requires negotiations to start soon. To leave it until after the June 5 elections would have been too late. There are worries in Brussels about whether a caretaker government can negotiate the tough economic conditions to accompany the bailout. But there are also signs that the main political parties will agree to negotiations going ahead, possibly through the auspices of President Aníbal Cavaco Silva, who, given he's a figurehead, looks set for a busy few months.

Yet, digging a little deeper suggests caution. Many analysts think that Greece will need more bailout money in a year or so—even in the unlikely event that it meets its budget target. And later, even though the government denies it, they think it will be forced to restructure or default because its debt burden is too heavy.

More

EU Banking Waits on a Knife-Edge

by Geoffrey T. Smith

Wall Street Journal
April 7, 2011

Whisper it softly, but…is that?…can it be?… a light at the end of the tunnel of Europe's banking crisis?

The answer may yet be: "No, it's an oncoming train of disorderly sovereign default," but the news flow has, in the main, stopped getting worse, and in some quarters is improving beyond any reasonable doubt.

The key question remains whether it is improving fast enough to cope with the sovereign-debt restructuring that is looking increasingly likely.

First stop: Ireland. After four tries and €46.3 billion ($66.4 billion) of public money, it has finally produced a realistic worst-case scenario and provided for it convincingly with its latest round of stress tests. It isn't just that the sum of fresh capital to be injected—€24 billion—seems to cover every eventuality.

More

Μετά το «μαζί τα φάγαμε»

του Πάσχου Μανδραβέλη

Καθημερινή
7 Απριλίου 2011

Οταν κατέρρευσε ο σοβιετικός ολοκληρωτισμός, πολλοί «σύντροφοι» βρήκαν μια εξήγηση που αθώωνε τον κομμουνισμό και για την αποτυχία του. «Δεν έφταιγε το σύστημα«, είπαν. «Απλώς οι άνθρωποι που εκλήθησαν να το εφαρμόσουν. Αυτοί, ειδικά μετά τον Ιωσήφ Στάλιν, ήταν μαλθακοί, διεφθαρμένοι, νεποτιστές· γενικώς, απείχαν πολύ από τον “ιδανικό κομμουνιστή”, ο οποίος θα μπορούσε να φέρει τον παράδεισο επί της Γης».

Η ίδια ακριβώς συλλογιστική χρησιμοποιείται για να αιτιολογηθεί η κατάρρευση του εγχώριου σοβιετικού συστήματος. Αν το καλοσκεφτούμε, η επικέντρωση της συζήτησης αποκλειστικά στις ευθύνες των πολιτικών δεν είναι παρά η υπόρρητη παραδοχή ότι το σύστημα είναι εντάξει, απλώς δεν βρέθηκαν οι κατάλληλοι πολιτικοί να το υπηρετήσουν. Η μεγαλύτερη απόδειξη είναι ο κλαυθμός και η οργή για τη ρήση του κ. Θεόδωρου Πάγκαλου «μαζί τα φάγαμε». Το γεγονός ότι δεν έγινε καθόλου συζήτηση για το δεύτερο μέρος της κουβέντας του, «στα πλαίσια ενός φαυλοκρατικού συστήματος», το αποδεικνύει.

Φυσικά οι πολιτικοί δεν είναι άμοιροι ευθυνών, ούτε βρίσκονταν εκτός του συστήματος που κατέρρευσε. Μέρος του ήταν και κεντρική θέση κατείχαν. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τα στελέχη της πρώην ΕΣΣΔ. Το σύστημα παρήγαγε τα στελέχη που το εξυπηρετούσε και τα αναπαρήγαγε μέχρι τελικής πτώσεως. Με μία διαφορά όμως: στην ΕΣΣΔ το σύστημα παρήγαγε τα στελέχη μέσα σε κλειστές κάμαρες του κόμματος χωρίς καμιά δημοκρατική νομιμοποίηση. Στην Ελλάδα, μαζί τούς εκλέγαμε.

Περισσότερα

Τα σενάρια με το χρέος

του Μπάμπη Παπαδημητρίου

Καθημερινή
7 Απριλίου 2011

Eλεγχόμενος χειρισμός του χρέους υπάρχει μόνον όταν τιμάς την υπογραφή σου. Πτώχευση ισοδυναμεί με άρνηση πληρωμής. Εκείνοι που δανείζουν δεν το ξεχνούν. Αυτά, εφόσον μιλούμε για τις αγορές.

Υπάρχει και η «λύση» του Μνημονίου. Αντικαθιστούμε ιδιωτικό χρέος με διακρατικό. Αλλωστε, κάποιοι, στις μεγάλες πρωτεύουσες, το αντιμετωπίζουν ως λύση ρεαλιστική. Κάνουν λάθος! Οποιαδήποτε μορφή και να πάρει ένα «κούρεμα» χρέους, εφόσον οδηγεί σε κεφαλαιακές απώλειες για τους ομολογιούχους, οι επιπτώσεις θα είναι δυσμενείς για τη χώρα που θα βρεθεί σε αυτή την κατάσταση.

Σκεφτείτε, για μια στιγμή, τι θα συμβεί μέσα στη χώρα. Κανείς δεν θα πληρώνει κανένα χρέος Οι τράπεζες θα καταρρεύσουν. Η παραίνεση υπουργών, μόλις πριν από λίγες ημέρες, τυλιγμένη σε σελοφάν κριτικής προς τις τράπεζες, στο ίδιο αποτέλεσμα οδηγεί.

Περισσότερα

ECB Raises Interest Rates

Wall Street Journal
April 7, 2011

The European Central Bank on Thursday raised its benchmark interest rate to 1.25% from a historic low of 1%, making it the first of the developed world's major central banks to begin raising rates as the economy recovers from recession.

The move, which marks the ECB's first rate rise since July 2008, comes despite the deepening debt crisis in the euro zone's periphery, after Portugal became the third nation in the 17-country bloc to ask for an international bailout.

European Central Bank President Jean-Claude Trichet answered reporter's questions during his monthly news conference at the ECB headquarters in Frankfurt, Thursday.

ECB President Jean-Claude Trichet indicated Thursday that the ECB will proceed cautiously after deciding to raise credit costs, citing worries that financial-market tensions could spill over into the economy.

The widely anticipated step means the U.S. Federal Reserve, the Bank of Japan and the Bank of England now lag the ECB in reversing low-interest policies.

"We didn't decide today that it was the first of a series of interest-rate increases," Mr. Trichet said. "We will continue to do in the future as we have done in the past, to take the appropriate decisions for price stability."

More

Μεγάλα χρέη, μικρή υπευθυνότητα

του Πάσχου Μανδραβέλη

Καθημερινή
7 Απριλίου 2011

Κάποτε ο Ρόναλντ Ρέιγκαν είχε πει: «Δεν ανησυχώ καθόλου για το έλλειμμα. Εχει μεγαλώσει τόσο πολύ, που μπορεί κάλλιστα να φροντίσει τον εαυτό του». Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για το ελληνικό δημοσιονομικό χρέος. Μεγάλωσε τόσο πολύ που το μεγαλύτερο μέρος του δεν είναι πλέον στα δικά μας χέρια. Ανήκει στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, σε ξένες τράπεζες, σε ξένες κυβερνήσεις και ένα μέρος του στις ελληνικές τράπεζες και στα ασφαλιστικά ταμεία.

Είναι πολλοί εκτός αυτοί που λένε ότι η χώρα δεν θα μπορέσει να αποπληρώσει το υπέρογκο χρέος της. Κάποιοι από αυτούς έκαναν κι άλλες προβλέψεις, αλλά δεν είναι της παρούσης να συζητήσουμε για τους μετά Χριστόν προφήτες. Το θέμα είναι ότι με καθαρά οικονομικούς όρους και με δεδομένη τη διεθνή συγκυρία και τη φοβία των αγορών το ελληνικό χρέος δεν μπορεί να εξυπηρετηθεί. Θα χρειαστούν πολιτικές αποφάσεις, οι οποίες όμως πρέπει να είναι πανευρωπαϊκές και στην κατάλληλη χρονική στιγμή. Κι όταν λέμε πολιτικές αποφάσεις δεν εννοούμε τις τζάμπα μαγκιές που προτείνουν κάποιοι φωστήρες του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι ζητούν από την κυβέρνηση να καταγγείλει τη δανειακή σύμβαση και να επιδιώξει να ενταχθεί στον μόνιμο ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης, τώρα και όχι το 2013. Λες και η καταγγελία της μιας δανειακής σύμβασης (με τους εταίρους) και η ένταξη σε μιαν άλλη δανειακή σύμβαση (με τους ίδιους εταίρους) είναι κάτι σαν μεταφορά του δανείου από την Εθνική Τράπεζα στην Alpha.

Η αλήθεια είναι ότι το ελληνικό χρέος (αλλά και το καθημερινό πάρε - δώσε του κράτους) δεν μπορούσε να εξυπηρετηθεί ούτε τον Μάιο του 2010. Μετά πολλές διαπραγματεύσεις, δισταγμούς και υπαναχωρήσεις, η Ευρωπαϊκή Ενωση κατέληξε στον προσωρινό μηχανισμό στήριξης της Ελλάδος, μετά της Ιρλανδίας και αύριο πιθανώς της Πορτογαλίας. Τα 110 δισ. ευρώ ήταν μια πολιτική απόφαση για τη διαχείριση του ελληνικού χρέους, μια μορφή επιμήκυνσής του. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι ήρθε αργά και ήταν λίγο. Ισως να έχουν δίκιο, αλλά πάντως το γεγονός είναι ότι τα χρέη των χωρών της Ευρωζώνης θα διευθετηθούν με πολιτικό τρόπο και καθολικό. Δεν μπορεί και δεν πρέπει η Ελλάδα να το κάνει μόνη της (ειδικά με την αξιοπιστία που έχει διεθνώς), πρέπει να μπει στο καλάθι όλων των χρεωμένων χωρών της Ευρωζώνης.

Πάνω όμως σ’ αυτό το υπαρκτό ζήτημα του χρέους πολλοί σπεκουλάρουν με την πονηρή έκφραση, που έχει γίνει και εξαιρετικά δημοφιλής, «τα νούμερα δεν βγαίνουν». Το ερώτημα είναι ποια ακριβώς νούμερα; Της μείωσης του ελλείμματος ή της αποπληρωμής του χρέους; Οι αεριτζήδες –όχι μόνο της οικονομίας, αλλά και της πολιτικής– δεν το διευκρινίζουν. Αφήνουν απλώς να πλανάται η αίσθηση ότι κάπου εκεί έξω υπάρχει ένα καλό κόλπο να ξεφύγουμε από την κρίση χωρίς πολλά πολλά, χωρίς τις αναγκαίες αλλαγές. Οτι υπάρχει ένας μαγικός τρόπος που το ονομάζουν «ανάπτυξη» αλλά είναι μία από τα ίδια, δηλαδή «δώσε κι εμένα μπάρμπα - κράτος».

Περισσότερα

Ex-minister: Greece urged to seek IMF aid in 2004

Associated Press
April 7, 2011

Debt-crippled Greece was urged by its European partners to seek aid from the International Monetary Fund as early as 2004, but its conservative government procrastinated so it could extend its political survival, a former finance minister said.

In an interview published Thursday, former minister George Alogoskoufis said that former Prime Minister Costas Karamanlis was aware of his nation's dire economic situation. His comments came amid the latest Greek strike against austerity measures, this one by journalists.

"Karamanlis knew, saw the situation and made efforts," Alogoskoufis was quoted as telling the To Vima newspaper. "But he was under political pressure. You see, he had a slender majority in Parliament. He simply told me: 'leave it for later.' He was fully aware of exactly what was happening in the economy."

More

Interest Rate Increase Will Cast Long Shadow Over Euro

by Nicholas Hastings

Wall Street Journal
April 6, 2011

We are about to watch the European Central Bank cure the disease but possibly kill the patient.

As the central bank launches its first rate-raising cycle since the start of the global financial crisis three years ago, it is giving the euro a sharp lift for now.

However, the side-effects of higher interest rates will eventually take their toll. And, if the ECB raises rates too far, too fast, they could yet spell the end of the single currency.

At the moment, the euro is rising for two reasons.

As recent global tensions subside and investor appetite for risk returns, the prospects of higher interests in the euro zone is making the euro attractive. The ECB will be the first of the West’s major central banks to start tightening policy, leaving the U.S. Federal Reserve, the Bank of Japan and the Bank of England all trailing far behind.

It is still unclear just how much tightening the ECB has in mind, but yield differentials have widened enough against other major currencies to ensure that, apart from the Australian dollar, the single currency is at the top of the carry-trade tree.

More

Αόρατη πρόοδος και δημιουργική καταστροφή

του Στάθη Ν. Καλύβα

Καθημερινή
7 Απριλίου 2011

H είδηση πέρασε απαρατήρητη. Η Αμερικανική Διοίκηση Ασφάλειας Αυτοκινητοδρόμων έδωσε πρόσφατα στη δημοσιότητα τα στατιστικά στοιχεία του 2010 για την οδική ασφάλεια. Σύμφωνα μ’ αυτά, ο αριθμός των θανατηφόρων αυτοκινητικών ατυχημάτων στις ΗΠΑ μειώθηκε εντυπωσιακά: 25% λιγότεροι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στους δρόμους σε σχέση με το 2005.

Τρία ενδιαφέροντα στοιχεία προκύπτουν από την ανάγνωση των σχετικών στατιστικών. Πρώτο στοιχείο: οι απόλυτοι αριθμοί. Το 2010 σκοτώθηκαν στις ΗΠΑ σχεδόν 10.000 άνθρωποι λιγότεροι απ’ ό,τι το 2005, αριθμός σχεδόν ανάλογος με τα επιβεβαιωμένα θύματα του σεισμού της Ιαπωνίας. Δεύτερο στοιχείο: η μείωση είναι ραγδαία και ο αριθμός των θυμάτων της ασφάλτου αγγίζει το χαμηλότερο επίπεδο από το 1949, όταν ξεκίνησε η συστηματική συλλογή στοιχείων. Τρίτο, και ίσως εντυπωσιακότερο, στοιχείο: η περίπτωση των ΗΠΑ δεν είναι μεμονωμένη. Αντίστοιχη πτωτική τάση παρατηρείται, και μάλιστα με ταχύτερους ρυθμούς, στο σύνολο σχεδόν των ανεπτυγμένων χωρών, με την Πορτογαλία (-55%) και την Ισπανία (-53%) να προηγούνται σε παγκόσμιο επίπεδο. Ο Καναδάς σημείωσε τη μεγαλύτερη μείωση των τελευταίων 60 ετών και η Δανία τη μεγαλύτερη από το 1932. Η Ελλάδα παραμένει ουραγός στο θέμα της οδικής ασφάλειας σε ευρωπαϊκό επίπεδο: καταγράφονται 13,8 θάνατοι ανά 100.000 κατοίκους. Πρόκειται, όχι τυχαία ίσως, για μεγέθη που αγγίζουν το επίπεδο της Αργεντινής. Ομως, και στην Ελλάδα παρατηρούνται ανάλογες έντονες τάσεις υποχώρησης των θανατηφόρων ατυχημάτων μέσα στην τελευταία δεκαετία, και μάλιστα διόλου ευκαταφρόνητες (-29%).

Περισσότερα

Ο Τσώρτσιλ, οι στρατηγοί και οι κατσαπλιάδες

του Χαρίδημου Κ. Τσούκα

Καθημερινή
7 Απριλίου 2011

Εσύ νομίζεις ότι, κατά βάθος, υφαίνεις ένα κομμάτι πανί: διότι κάθεσαι μπροστά σε έναν αργαλειό –κι ας είναι άδειος– και κάνεις τις κινήσεις του υφαντή.
ΛΟΥΝΤΒΙΧ ΒΙΤΓΚΕΝΣΤΑΪΝ

Αν είδατε την τηλεοπτική συνέντευξη του Αλέκου Παπαδόπουλου στον Αλέξη Παπαχελά («ΣΚΑΪ», 28/3/2011), είχατε την ευκαιρία να απολαύσετε έναν ευθύβολο, τολμηρό, σχεδόν τσωρτσιλικό, πολιτικό λόγο. Βέβαια, ο κ. Παπαδόπουλος δεν κυβερνά τη χώρα για να μας πει, όπως ο Τσώρτσιλ στη Βουλή των Κοινοτήτων, τον Μάιο 1940, «δεν έχω τίποτα να σας προσφέρω παρά μόνο αίμα, μόχθο, δάκρυα και ιδρώτα», αλλά μας προειδοποίησε (όχι για πρώτη φορά) ευθέως: αν συνεχίσουμε όπως πάμε, θα γκρεμοτσακιστούμε. Πολλές και εύστοχες οι επισημάνσεις του, ξεχωρίζω (και επεκτείνω) τρεις.

Πρώτον, ακόμα και σε συνθήκες χρεοκοπίας «δεν έχουν διαμορφωθεί όροι εθνικής αυτογνωσίας» (ο.π.). Κυβερνώντες και κυβερνώμενοι έχουμε εθιστεί στην αυταπάτη· επειδή καθόμαστε μπροστά στον αργαλειό νομίζουμε ότι υφαίνουμε. «Μαλακώνουμε τις λέξεις» (ο.π.), προκειμένου να αποφύγουμε την οδυνηρή αυτοεξέταση. Μιλάμε λ.χ. για «μνημόνιο» όταν τελούμε υπό «διεθνή οικονομικό έλεγχο»· θεωρούμε ότι είμαστε υπό «επιτήρηση», όταν βρισκόμαστε «υπό χρεοστάσιο»· αναρωτιόμαστε αν θα «χρεοκοπήσουμε», ενώ το πραγματικό ερώτημα είναι αν θα «καταρρεύσουμε». Βαφτίζουμε «μεταρρυθμίσεις» διάφορες «διευθετήσεις». Τα δανεικά και οι κοινοτικές εισροές μάς έκαναν να μπερδέψουμε την «ανάπτυξη» με τη «μεγέθυνση». Ζούμε στη σύγχυση και την άρνηση: νιώθουμε ότι το παιχνίδι τελειώνει, αλλά δεν έχουμε μάθει κάποιο άλλο, γι’ αυτό και γαντζωνόμαστε στο παλιό.

Περισσότερα

Κλείνουν πόρτες στις επενδύσεις

Το Βήμα
7 Απριλίου 2011

Oι ιστορίες «γραφειοκρατικής τρέλας», με τις οποίες βρίσκονται αντιμέτωποι καθημερινά οι επιχειρηματίες που προσπαθούν να υλοποιήσουν επενδύσεις, όχι μόνο επιβεβαιώνουν την κατάταξη της χώρας από την Παγκόσμια Τράπεζα στην 109η θέση μεταξύ 183 χωρών ως προς τη «φιλικότητα» έναντι των επιχειρήσεων, αλλά κρατούν μακριά τις πολυπόθητες για την ανάκαμψη της οικονομίας επενδύσεις.

Τα εμπόδια που ορθώνουν στην επιχειρηματικότητα η πολυνομία και οι πολλαπλές αρμόδιες αρχές που ασχολούνται με το ίδιο αντικείμενο, σε συνδυασμό με την απαρχαιωμένη και ασαφή πολεοδομική νομοθεσία που περιορίζει ασφυκτικά τις περιοχές ανάπτυξης κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας- αφήνοντας ωστόσο πάντα ανοιχτά παράθυρα για την παραοικονομία, την παρανομία και τα κλειστά επαγγέλματα, που μόνο κατ΄ επίφασιν «άνοιξαν»-, κρατούν μακριά τους επενδυτές σε μια κρίσιμη για την ελληνική οικονομία περίοδο.

Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση Doing Βusiness 2011 της Παγκόσμιας Τράπεζας, η Ελλάδα, μια πλούσια χώρα (29η ανάμεσα στις 183 χώρες του ΔΝΤ στην παγκόσμια κατάταξη με βάση το κατά κεφαλήν εισόδημα) και μέλος της ΕΕ για 30 χρόνια, υποχώρησε τον περασμένο χρόνο κατά 12 θέσεις στη σχετική κατάταξη και βρέθηκε ουραγός της ευρωζώνης, πίσω από γειτονικές χώρες όπως η Βουλγαρία, η Ρουμανία και η Τουρκία.

Στην ίδια κατάταξη, η Ελλάδα υποχώρησε στην 154η θέση ανάμεσα στις 183 χώρες όσον αφορά την προστασία των επενδυτών και στην 149η στο άνοιγμα επιχειρήσεων.

Η γραφειοκρατία αναγνωρίζεται ως ο βασικότερος λόγος που κρατά μακριά τις ξένες επενδύσεις. «Υπάρχουν πάρα πολλοί νόμοι, διατάξεις και κανονισμοί και υπερβολικός αριθμός εμπλεκόμενων αρχών από τις οποίες πρέπει να πάρει κανείς άδεια όταν πρόκειται να ανοίξει μια επιχείρηση» αναφέρει ο κ. Αλμπερτ Γκραφ, επικεφαλής του οικονομικού τμήματος της πρεσβείας της Γερμανίας και επιφορτισμένος στην Αθήνα με την προώθηση των συμφερόντων και των επενδύσεων των γερμανικών επιχειρήσεων στη χώρα μας. «Ολα αυτά», προσθέτει ο ίδιος, «αυξάνουν το κόστος μιας επένδυσης, καθώς ο επιχειρηματίας αναγκάζεται να προσλάβει ειδικούς συμβούλους, νομικούς κ.ά., για να κάνει τη δουλειά του».

Περισσότερα

Η κοροϊδία της αναδιάρθρωσης

του Παντελή Καψή

Το Βήμα
7 Απριλίου 2011

Η νέα καραμέλα ονομάζεται «αναδιάρθρωση του χρέους». Η οποία, κατά τα φαινόμενα, θα μας επιτρέψει να αποφύγουμε τα δύσκολα και να αντιμετωπίσουμε το χρέος χωρίς άλλες θυσίες. Επιτέλους, η μαγική λύση που ψάχνουμε. Είναι έτσι;

Κατ' αρχάς τα αυτονόητα. Αναδιάρθρωση του χρέους κάνουν συνεχώς όλες οι χώρες, ανάλογα με τις συνθήκες στην αγορά. Μπορεί, π.χ., να αντικαταστήσουν ένα βραχυπρόθεσμο δάνειο με ένα μακροχρόνιο μειώνοντας τις ετήσιες δόσεις τους χωρίς να μεταβάλουν το χρέος τους. Ή ακόμη σε περίοδο χαμηλών επιτοκίων μπορεί να αλλάξουν τη σύνθεση των δανείων τους ώστε να μειώσουν το κόστος τους. Για την Ελλάδα, όμως, που δεν μπορεί να δανειστεί στην ελεύθερη αγορά, αυτές οι επιλογές δεν υπάρχουν. Αναδιάρθρωση, λοιπόν, πώς;

Ο ένας τρόπος θα ήταν να μας βοηθήσει η Ευρωπαϊκή Ενωση. Να μας δανείσει, π.χ., πρόσθετα κεφάλαια ώστε να επαναγοράσουμε ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου τα οποία αυτή τη στιγμή πωλούνται στην ελεύθερη αγορά πιο φθηνά από την ονομαστική τους αξία εξαιτίας του κινδύνου χρεοκοπίας της χώρας. Αυτή η πιθανότητα δεν έχει αποκλειστεί- το αντίθετο φαίνεται ότι αποτελεί μια σοβαρή επιλογή αν και όταν έρθει η ώρα να βγούμε στις διεθνείς αγορές. Προϋπόθεση όμως είναι, όπως όλοι καταλαβαίνουμε, η πιστή τήρηση του μνημονίου για να συνεχίσει να μας δανείζει η Ευρώπη.

Ενας δεύτερος τρόπος θα ήταν να βγούμε μόνοι μας στις αγορές και με απευθείας διαπραγματεύσεις με τους δανειστές μας να συμφωνήσουμε αλλαγή των όρων πληρωμής- π.χ., χρονική επέκταση της αποπληρωμής ώστε να μειωθούν οι δόσεις. Αυτό βέβαια στην πραγματικότητα είναι ανανέωση του δανεισμού μας, πράγμα εξαιρετικά δύσκολο, μια και κανείς σήμερα δεν θέλει να μας δανείσει. Ακόμη πιο σημαντικό είναι ότι οι όροι που μπορούμε να πετύχουμε- με τα spreads στις 900 μονάδες- είναι πολύ χειρότεροι από αυτούς που είχαμε πριν από την κρίση. Ακόμη και αν βρίσκαμε πρόθυμους, λοιπόν, πράγμα αμφίβολο, θα ήταν κατά πάσα πιθανότητα λύση απελπισίας.

Ο τρίτος τρόπος είναι να κάνουμε την αναδιάρθρωση μονομερώς. Αυτό κανείς δεν μπορεί να μας το απαγορεύσει. Ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος. Μόνο που έτσι υπογράφουμε την οικονομική μας αυτοκτονία.

Περισσότερα

Τα καλλιστεία της διαφθοράς

του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Τα Νέα
7 Απριλίου 2011

Υπάρχει ένα στοιχείο που µε κάνει να υποψιάζοµαι πως ο περίφηµος γαλάζιος υπουργός µε το κοµπόδεµα των 178 εκατ. είναι φάντασµα. Ή, ακόµη κι αν υπάρχει, δεν πρέπει να έχει ελληνικό διαβατήριο.

Πρόκειται για το ιδιαίτερο ύφος της ελληνικής διαφθοράς, για την ιδιοπροσωπεία της. ∆ιότι και σε αυτό το σηµείο οφείλουµε να αναγνωρίσουµε σε εαυτούς και αλλήλους πως ξεχωρίζουµε.

Η διαφθορά, το πολιτικό χρήµα, δεν είναι αποκλειστικό προνόµιο του περιούσιου λαού µας. Υπάρχει κι αλλού, αυτά συµβαίνουν και στις καλύτερες οικογένειες. Αυτό το ξέρουµε, όπως ξέρουµε πως παρ' ηµίν η διαφθορά είναι δηµοκρατικά µοιρασµένη, έχει διοχετευθεί ακόµη και στα τριχοειδή αγγεία των συναλλαγών µας µε το ∆ηµόσιο – εκεί που ζητάς ένα πιστοποιητικό και το δικαιούσαι αλλά δεν σου το δίνει ο άρχων του γκισέ αν δεν βοηθήσεις κάπως την κατάσταση.

Ξέρουµε όµως και κάτι ακόµη το οποίο δεν το οµολογούµε: η ελληνική διαφθορά είναι επιδεικτική. Οχι µόνον δεν κρύβεται αλλά επιδεικνύεται κιόλας.

Περισσότερα

Αδυναμία ή επιλογή;

του Γιάννη Πρετεντέρη

Τα Νέα
7 Απριλίου 2011

Νόμιζα ότι είναι αδυναμία. Φοβούμαι ότι πρόκειται για επιλογή. Και ότι η μεταφορά του βάρους της κρίσης σε έναν ιδιωτικό τομέα που καταρρέει δεν προκύπτει τόσο από τη δυσκολία της κυβέρνησης να βάλει μαχαίρι στο κράτος όσο από την απροθυμία της να το κάνει. Για πολιτικούς λόγους. Πίσω από το ΠαΣοΚ υπάρχει πάντα ένα άλλο ΠαΣοΚ.

Σε δεκαοκτώ μήνες διακυβέρνησης και (σχεδόν) έναν χρόνο μνημονίου αυτό το σπάταλο, άχρηστο και πελατειακό κράτος που έχει αναρίθμητες φορές καταγγείλει ο ίδιος ο Πρωθυπουργός παραμένει ουσιαστικά αλώβητο. Μπορεί να έγινε σε πρώτη φάση μια οριζόντια (και γι΄ αυτό άδικη) μείωση μισθών αλλά ουσιαστικά τίποτε άλλο δεν έχει πειραχτεί.

Ολο απειλούμαστε με καταργήσεις και συγχωνεύσεις φορέων και οργανισμών, όλο ανακοινώνουν εκτυφλωτικές καινοτομίες και μεταρρυθμίσεις του κρατικού μηχανισμού, αλλά μια απλή βόλτα σε μια τυχαία δημόσια υπηρεσία θα πείσει και τον πιο δύσπιστο: τίποτα δεν δείχνει να έχει αλλάξει.

Και είναι τόσο επιτακτικό να αλλάξει!

Περισσότερα

Portugal Requests EU Aid

Wall Street Journal
April 6, 2011

Portugal Prime Minister Jose Socrates said Wednesday the country will seek financial aid from the European Union, becoming the third euro zone member after Greece and Ireland to require a bailout .

The announcement marks an acknowledgment of the rapid deterioration of the country's finances, after Portuguese officials had fiercely resisted pressures to seek external financial assistance.

Speaking to the nation in a televised address, Prime Minister Jose Socrates said the country would formally request assistance from the E.U. "immediately", reversing the government stance after officials had steadily denied for weeks the country needed help.

The European Union will process Portugal's request for a bailout as swiftly as possible, the EU executive said in a statement late Wednesday.

Portuguese Prime Minister Jose Socrates informed European Commission President Jose Manuel Barroso of the intention to ask for the activation of financial support mechanisms, the statement said.

More

Ρεπορτάζ στο Βήμα, την Καθημερινή, τα Νέα και τη Ναυτεμπορική

«Δεν υπάρχει περίπτωση να γίνει αναδιάρθρωση»

Τα Νέα
6 Απριλίου 2011

Σε διάψευση των νέων σεναρίων περί αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους προχώρησαν σήμερα η Κυβέρνηση και Κομισιόν. «Ηρεμήστε με το θέμα της αναδιάρθρωσης, δεν υπάρχουν τέτοιες συζητήσεις», είπε ο υπουργός Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου, ενώ ο εκπρόσωπος του επιτρόπου Όλι Ρεν, Αμαντέου Αλταφάζ, ξεκαθάρισε πως «η Κομισιόν δεν έχει υπόψη της συζητήσεις που να αφορούν την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους».

«Δεν υπάρχει περίπτωση να γίνει αναδιάρθρωση», τόνισε και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γ. Πεταλωτής.

Τα ίδια σενάρια διέψευσε και το Βερολίνο, καθώς ο εκπρόσωπος της γερμανικής κυβέρνησης τόνισε πως «για την παρούσα κατάσταση δεν προβλέπεται κάποιος αναδιάρθρωσης».

Περισσότερα

Δες επίσης ρεπορτάζ στην Καθημερινή

Euro zone states consider Greek restructuring

Reuters
April 6, 2011

Some euro zone governments are concerned highly indebted Greece will not be able to refinance itself and may have to restructure its debt, the Financial Times Deutschland reported on Wednesday.

The newspaper said representatives of several euro zone governments told the paper that a restructuring could no longer be ruled out. The business daily did not name its sources or the countries involved.

"An extension and top-up of the aid package would not be politically possible. Then, consequences would have to be drawn," the paper quoted a source in the finance ministry of a large euro zone country as saying.

It also quoted an advisor to the leader of an EU state as saying: "We must have a plan B ready" for the possibility Greece requires more financial assistance.

More

See the FT article (in German)

FT: Βλέπουν αναδιάρθρωση χρέους

Το Βήμα
6 Απριλίου 2011

Με τίτλο «Η ΕΕ χάνει την πίστη της στην Ελλάδα» η γερμανική έκδοση των Financial Times δημοσιεύει την Τετάρτη κεντρικό πρωτοσέλιδο ρεπορτάζ των Peter Ehrlich, Herbert Fromme και Andre Kühnlenz στο οποίο αναφέρει ότι τα κράτη της Ευρωζώνης σκέπτονται αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, καθώς υπάρχουν αμφιβολίες για τη χρηματοδότηση μέσω ομολόγων.

Το άρθρο έχει ως εξής:

Στις χώρες της Ευρωζώνης έχει αρχίσει να επικρατεί μια δραματική στροφή στον τρόπο αντιμετώπισης του δημοσίου χρέους της Ελλάδας. Εκπρόσωποι πολλών κυβερνήσεων επιβεβαίωσαν στους FTD ότι δεν αποκλείεται πλέον αναδιάρθρωση του χρέους. Αιτία αποτελούν οι αυξανόμενες αμφιβολίες για το ότι η Ελλάδα – όπως ελπιζόταν μέχρι τώρα – θα μπορέσει να επιστρέψει στη διάρκεια του 2012 στην αγορά ομολόγων και έτσι να αυτοχρηματοδοτηθεί εν μέρει.

Έτσι, το κράτος θα ήταν αναγκασμένο να καταφύγει σε μεγαλύτερα δάνεια από το Eurogroup. «Επιμήκυνση και αύξηση του πακέτου βοήθειας δεν θα μπορούσε να ‘περάσει’ πολιτικά. Θα πρέπει λοιπόν να υπάρξουν συνέπειες», έλεγαν σε Υπουργείο Οικονομικών μεγάλης χώρας - μέλους της Ευρωζώνης. «Γι’ αυτό θα πρέπει να έχουμε έτοιμο ένα σχέδιο», δήλωσε ο σύμβουλος ενός ευρωπαίου πρωθυπουργού.

Περισσότερα

Δες το πρωτότυπο κείμενο στα γερμανικά

Σχετικό ρεπορτάζ στα Νέα

Probabilities of Default and the Market Price of Risk in a Distressed Economy

by Raphael A. Espinoza and Miguel A. Segoviano Basurto

International Monetary Fund
Working Paper No. 11/75
April 1, 2011

We propose an original method to estimate the market price of risk under stress, which is needed to correct for risk aversion the CDS-implied probabilities of distress. The method is based, for simplicity, on a one-factor asset pricing model. The market price of risk under stress (the expectation of the market price of risk, conditional on it exceeding a certain threshold) is computed from the price of risk (which is the variance of the market price of risk) and the discount factor (which is the inverse of the expected market price of risk). The threshold is endogenously determined so that the probability of the price of risk exceeding it is also the probability of distress of the asset. The price of risk can be estimated via different methods, for instance derived from the VIX or from the factors in a Fama-MacBeth regression.

Read the Paper

Ατιμωρησία ή οδοστρωτήρας

του Αλέξη Παπαχελά

Καθημερινή
6 Απριλίου 2011

Ενα δίλημμα ανακύπτει συνεχώς τον τελευταίο καιρό σε συζητήσεις με φίλους, γνωστούς, ακόμη και άγνωστους ανθρώπους που μοιράζονται τις αγωνίες τους στον δρόμο. Τι κάνεις όταν μια κοινωνία είναι δικαιολογημένα οργισμένη με μια συνομοταξία πολιτικών, επιχειρηματιών κ.ά., η οποία λεηλάτησε τον δημόσιο κορβανά και τώρα παρακολουθεί εκ του ασφαλούς, έχοντας πολλά χρήματα κρυμμένα σε offshore και ελβετικούς λογαριασμούς; Το προφανές είναι ότι πρέπει να περιμένεις από την Ελληνική Δημοκρατία να χρησιμοποιήσει όλα της τα εργαλεία και τη φαντασία για να τους «τσιμπήσει»: την Υπηρεσία Ειδικών Ελέγχων του υπουργείου Οικονομικών, τη Δικαιοσύνη, τις επιτροπές της Βουλής κ.ά. Κανείς εξ αυτών δεν μοιάζει να έχει κάνει τη δουλειά του ακόμη εκτός από την περίπτωση της ΑΣΠΙΣ, όπου η Τράπεζα της Ελλάδος ξεκίνησε το ξετύλιγμα ενός κουβαριού και η Δικαιοσύνη προχώρησε σχετικά γρήγορα μια υπόθεση.

Οι δικαιολογίες είναι άπειρες, αλλά και ο θυμός τεράστιος. Μέχρι και η τρόικα το έχει αντιληφθεί πλήρως και πιέζει ώστε να υπάρξουν «Ελληνες Μέιντοφ» που θα σταλούν στις φυλακές με χειροπέδες. Είναι λάθος να πιστεύουμε ότι τα 340 δισ. του χρέους πήγαν μόνο σε κλεψιές, αλλά σίγουρα τα κλεψιμαίικα δεν είναι και λίγα.

Πού ελλοχεύει ο κίνδυνος; Οταν ξεφεύγεις από τους θεσμούς και πας σε ένα ανεξέλεγκτο σύστημα απονομής «δικαιοσύνης» μέσα από δημόσια λιντσαρίσματα, «δημοσιογραφικές» παραινέσεις ή άλλες μεθόδους. Εκεί δεν ξέρεις αν ο κριτής είναι ο ίδιος απατεώνας ή απλώς έχει προσωπικά με όποιον «δείχνει» ως απατεώνα. Η σημερινή κυβέρνηση, όπως και η αξιωματική αντιπολίτευση, έχει τεράστια ευθύνη αλλά και μια μεγάλη ευκαιρία σήμερα. Αν το έπαιρναν απόφαση, από κοινού, να στηρίξουν ο ένας τον άλλον στη διαλεύκανση 4 - 5 μεγάλων υποθέσεων απάτης και διαφθοράς, θα έγραφαν Ιστορία και θα κέρδιζαν μεγάλο τράτο από την κοινή γνώμη στα δύσκολα που έρχονται. Πρέπει όμως να το κάνουν με αχρωματοψία σε σχέση με κομματικά συμφέροντα και να αλληλοστηριχθούν όταν θα δεχθούν εκβιασμούς και αφόρητες πιέσεις.

Περισσότερα

Το γιγάντιο σουρωτήρι

του Γεώργιου Π. Μαλλούχου

Το Βήμα
6 Απριλίου 2011

«Πολλά ήταν τα ψέματα που είπαμε ως εδώ ας πούμε και μια αλήθεια κι ας πέσει στο γιαλό» τραγουδάει ο Διονύσης Σαββόπουλος στο (λίαν επίκαιρο) «Περιβόλι του τρελού».

Πολλά ήταν τα ψέματα και δεν αντέχουμε άλλα, καθώς μας φτάσανε ως εδώ. Κι όμως τα συνεχίζουμε χωρίς περίσκεψη, χωρίς αιδώ!...

Η χώρα ολόκληρη έχει μεταλλαχθεί σε ένα γιγάντιο σουρωτήρι, στο οποίο ότι και να ρίχνεις, ποτέ του δεν γεμίζει. Η κυβέρνηση κάνει αγώνα δρόμου για να μαζέψει λεφτά να ρίξει μέσα, αγώνα που, εν τω μεταξύ, διαλύει την κοινωνία, όμως το σουρωτήρι αδειάζει στο δευτερόλεπτο. Γιατί αδειάζει; Για δύο λόγους:

Πρώτον, επειδή πάλι λέμε ψέματα και τα έσοδα δεν αναζητούνται (ακόμα!) από εκεί που θα έπρεπε (λ.χ., λαθρεμπόριο στα καύσιμα, φόροι ομάδων που δεν πληρώνουν κοκ) αλλά συνεχίζουν να στίβονται όσοι δεν μπορούν να δώσουν άλλο και, ταυτόχρονα, με τους «τυφλούς» φόρους που οργιάζουν να ισοπεδώνεται κάθε έννοια «αγοράς».

Και, δεύτερον, επειδή εκτός από την παταγώδη αποτυχία στα έσοδα και οι δαπάνες καλά κρατούν. Κατ’ ουσία τίποτα δεν έχει γίνει σε αυτή την κατεύθυνση. Το κράτος παραμένει μεγάλο και αδηφάγο όπως ακριβώς ήταν, ο κύριος φορέας σπατάλης. Κι εδώ ακριβώς είναι που λέμε το πιο μεγάλο ψέμα.

Περισσότερα

Ίδια συνταγή

του Γιάννη Πρετεντέρη

Τα Νέα
6 Απριλίου 2011

Όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι είναιεξαιρετικά δύσκολο πολιτικά για την κυβέρνηση να οµολογήσει ότι το «πρόγραµµα προσαρµογής» µπάζει νερά από παντού. Θα είναι σαν µια οµολογία αποτυχίας και οι κυβερνήσεις δεν συνηθίζουν να ανακοινώνουν τις αποτυχίες τους.

Από την άλλη πλευρά, όµως, η κυβέρνηση είναι υποχρεωµένη να βρει στους επόµενους εννέα µήνες άλλα 4,2 δισ. (αν όχι περισσότερα...) εφόσον θέλει να πιάσει τους στόχους του προγράµµατος. Κι αυτή η απαίτηση προκύπτει όχι από κάποιο απρόβλεπτο ή απροσδόκητο γεγονός, αλλά επειδή αυτό ακριβώς το πρόγραµµα προσαρµογής δεν αποδίδει τα αναµενόµενα.

Ένας φυσιολογικός άνθρωπος θα προσπαθούσε φυσικά να βρει αυτά τα 4,2 δισ. που λείπουν κι αυτό κάνει η κυβέρνηση. Ταυτοχρόνως, όµως, θα αναρωτιόταν τι είναι αυτό που πάει στραβά, πού βρίσκεται το λάθος, µήπως και µπορέσει να το διορθώσει. Κι αυτό η κυβέρνηση δεν το κάνει.

Περισσότερα

Το μάθημα του συντεχνιασμού

του Πάσχου Μανδραβέλη

Καθημερινή
6 Απριλίου 2011

Γράφτηκαν πολλά για την κατάσταση στην Κερατέα. Τα περισσότερα ήταν οι γνωστές μεγαλοστομίες, λόγια ρηχά και άκρως «επαναστατικά». Ακούσαμε για το «δικαίωμα στην ανυπακοή», «την αντίσταση στη χούντα του ΔΝΤ» (λες κι ενδιαφέρεται προσωπικώς ο κ. Στρος Καν για τα σκουπίδια της Αττικής), μέχρι και για «ωμή επιβολή της βίας εναντίον αμάχων» (Μίκης Θεοδωράκης).

Μια ενδιαφέρουσα παρέμβαση ήταν του κ. Θανάση Καρτερού στην «Αυγή» της περασμένης εβδομάδας. Να θυμίσουμε ότι ο κ. Καρτερός δεν είναι τυχαίο στέλεχος της Αριστεράς. Εχει αντιστασιακές περγαμηνές κατά τη διάρκεια της χούντας, υπήρξε ανώτερο στέλεχος του ΚΚΕ (συνιδρυτής του εκδοτικού οίκου «Σύγχρονη Εποχή» και διευθυντής του Ριζοσπάστη) και σήμερα είναι βασικός αρθρογράφος της Αυγής.

Εγραψε λοιπόν ο κ. Καρτερός για «Το μάθημα της Κερατέας»: «καμιά δημοκρατία, όσο καλή και άγια κι αν είναι, δεν προσφέρει αυτοματισμούς κοινωνικής συναίνεσης και τυφλοσούρτες κοινωνικής πειθαρχίας. Αν μια μεγάλη περιοχή, ένας μεγάλος κλάδος, μια μεγάλη πλειοψηφία, λέει όχι σε μια κρατική απόφαση που την αφορά και μάλιστα με την απόλυτη και συμπαγή αποφασιστικότητα της Κερατέας, τότε ας το πάρουν απόφαση ότι η απόφαση δεν περνάει. Κι αυτό είναι απολύτως δημοκρατικό» (Αυγή 1/4/2011).

Ας συμφωνήσουμε. Πώς θα ορίσουμε όμως την «μεγάλη περιοχή»; Δεν ξέρουμε τα μέτρα και σταθμά της αριστερής σκέψης, αλλά η Λαυρεωτική είναι μικρότερη της Αττικής. Επίσης: πώς ορίζεται ο «μεγάλος κλάδος»; Αφού οι φαρμακοποιοί είναι μεγάλος κλάδος και στύλωσε τα πόδια, τότε ορθώς ο υπουργός Κοινωνικών Ασφαλίσεων κ. Λοβέρδος δεν περιέκοψε τα εξωφρενικά ποσοστά κέρδους που πληρώνουν τελικώς όλοι οι ασφαλισμένοι; Και οι αγρότες είναι μεγάλος κλάδος. Το αίτημά τους να επιδοτούνται αντί να παράγουν είναι θεμιτό και κατά τον κ. Καρτερό «απολύτως δημοκρατικό»; Κι αν δείξουν τη «συμπαγή αποφασιστικότητα της Κερατέας» και κλείσουν για κανένα μήνα τις εθνικές οδούς το αίτημά τους γίνεται δημοκρατικότερο; Μη μιλήσουμε για φορτηγατζήδες, δικηγόρους, μηχανικούς κ.λπ. Κάθε συντεχνία αν δείξει «συμπαγή αποφασιστικότητα» μπορεί να επιβάλλει το δίκιο της σε βάρος του κοινωνικού συνόλου; Με αυτό το σκεπτικό οι «μεγάλες» συγκεντρώσεις των διακοσίων ατόμων νεκρώνουν το κέντρο της Αθήνας, ταλαιπωρώντας το προφανώς μικρό σύνολο των εκατομμυρίων πολιτών.

Περισσότερα

Portugal on the brink of EU bailout

Guardian
April 5, 2011

Portugal was on the brink of accepting an EU bailout after ratings agency Moody's said it was inevitable the country would follow Ireland and Greece as the next victim of Europe's sovereign debt crisis.

Moody's downgraded Portugal's debt to Baa1 and warned that it was running out of cash to service its loans ahead of a re-financing due in the summer.

Portugal's banks reportedly added to the gloom by refusing to lend more funds to the caretaker government, which has struggled to cope with the crisis since a vote in the parliament against further austerity measures forced out Socialist party leader José Sócrates and precipitated a general election.

More

Euro Zone Risks Exodus of Weaklings

Wall Street Journal
April 5, 2011

Is what's good for the euro zone so bad for some of its members that it would be better for them to leave, however painful the consequences may be?

This is a variation on the question that has hung over the currency area ever since it was formed. Back in the days before the fiscal crisis raised the stakes, the question we all asked was whether the interest rate set by the European Central Bank was as appropriate to the economic situation in Germany as it was to Greece.

If the European Central Bank delivers its promised interest rate rise Thursday, the "one-size-fits-all" debate will get new legs, if it hasn't already.

Clearly, one interest rate doesn't suit all of the euro-zone members all the time. Indeed, if the members of the ECB's governing council really do what they say they do, the interest rate they set is more likely to suit a large member of the currency area than a small one.

That's unless the small member manages to turn itself into a version in miniature of a large member—let's say, Germany—which is what the currency area's policy makers mean by the term "convergence."

Neither Ireland, Greece nor Portugal has yet managed to so transmogrify itself, and so if the ECB's interest rate suits Germany, it won't suit them.

More

Ελλάδα όπως… Σομαλία!

του Τάκη Μίχα

Protagon.gr
5 Απριλίου 2011

Είναι γνωστός ο χαρακτηρισμός της Ρωσίας ως «Άνω Βόλτα με πυρηνικά». Με την ίδια ακριβώς λογική μπορεί πια κανείς να αρχίσει να χαρακτηρίζει την Ελλάδα ως μια «Σομαλία με Ακρόπολη». Και εδώ ακριβώς-και όχι στην ψήφιση μεταρρυθμιστικών νόμων- έγκειται το μεγάλο πρόβλημα φερεγγυότητας της Ελλάδας προς τους σημερινούς και μελλοντικούς δανειστές της.

Αν ήσασταν διευθύνων σύμβουλος ενός συνταξιοδοτικού ταμείου στη Δύση και σας ζητούσε η κυβέρνηση της Σομαλίας να της δανείσετε χρήματα είτε μέσω αγοράς ομολόγων η απευθείας, τι απόδοση θα ζητούσατε; Δεν θα ζητούσατε τουλάχιστον 1000% και δεν θα θέτατε ως χρονικό όριο αποπληρωμής το πολύ την μια εβδομάδα; Το ενδιαφέρον είναι ότι ακόμα και αν η κυβέρνηση της Σομαλίας σας παρουσίαζε ένα κατάλογο μεταρρυθμιστικών νόμων-από άνοιγμα κλειστών επαγγελμάτων μέχρι μαζικές ιδιωτικοποιήσεις- το αίτημα σας θα παρέμενε αμετάβλητο. Γιατί; Διότι απλούστατα γνωρίζετε ότι η κυβέρνηση της Σομαλίας ελέγχει απλά ένα τετράγωνο στην πρωτεύουσα Μογκαντίσου και το υπόλοιπο ελέγχεται είτε από ακραίους Ισλαμιστές είτε από διάφορες συμμορίες. Με άλλα λόγια αυτό που θα σας έκανε να διστάζετε να δανειοδοτήσετε την τοπική κυβέρνηση δεν είναι τόσο η διάθεση της να εφαρμόσει μεταρρυθμίσεις όσο το γεγονός ότι και να ήθελε δεν θα μπορούσε.

Με άλλα λόγια το πρόβλημα της Σομαλίας είναι πρόβλημα διακυβέρνησης και όχι μεταρρυθμίσεων. Η Σομαλία είναι ένα «κράτος υπό κατάρρευση» (failed state) και όχι απλά ένα «χρεωκοπημένο κράτος» (insolvent state). Αυτή είναι μια λεπτή αλλά κεφαλαιώδους σημασίας διάκριση που θα έχει συνεχώς μεγαλύτερη σημασία και για εμάς καθώς και η Ελλάδα σιγά αλλά σταθερά μετατοπίζεται από την δεύτερη κατηγορία στην πρώτη. Με άλλα λόγια το πρόβλημα σήμερα στην Ελλάδα δεν είναι πια η ψήφιση οποιουδήποτε νόμου. Το θέμα είναι πλέον ότι η κυβέρνηση σταδιακά χάνει την δυνατότητα άσκησης της εξουσίας στην επικράτεια, η οποία περνάει σε ομάδες με συγκροτημένη ατζέντα που όπως και οι ισλαμιστές ενδιαφέρονται απλά για την κοινωνική καταστροφή.

Περισσότερα

The ECB Could Now Start Hurting the Euro

by Nicholas Hastings

Wall Street Journal
April 4, 2011

This Thursday, the European Central Bank might as well be renamed the German Central Bank.

And that should not be good news for the euro.

The rate rise the ECB is scheduled to deliver will not only look premature, in terms of both the euro zone and the global economic recovery, but it will highlight with even greater intensity than usual that one policy certainly doesn’t fit all.

So, instead of the single currency getting support as euro-zone yields rise above those of most other major currencies, the euro may well fall out of favor as investors start to worry about the damage that higher rates will inflict on the region.

Certainly, the ECB’s highly hawkish stance stands out on a global basis.

More

Η ωραία Ελένη

του Τάκη Θεοδωρόπουλου


Τα Νέα
5 Απριλίου 2011

Το Μνηµόνιο είναι η ωραία Ελένη του δικού µας πολέµου. Για την τύχη της ερίζουν οι δικοί µας ήρωες. Ο καιρός θα δείξει ποιοι είναι οι Ελληνες και ποιοι οι Τρώες.

Σήµερα το µόνο που µπορούµε να πούµε µετά βεβαιότητος είναι πως αυτοί χωρίζονται σε δύο µεγάλες παρατάξεις. Στην πρώτη συγκαταλέγονται όσοι προσεύχονται στο όνοµά του (Α). Στη δεύτερη όσοι το αποστρέφονται όπως ο ∆ιάβολος το λιβάνι (Β).

Οµως, επειδή τα πράγµατα στη ζωή δεν είναι ποτέ ασπρόµαυρα, τα δύο αυτά µεγάλα σύνολα των σύγχρονων ηρώων υποδιαιρούνται σε διάφορα υποσύνολα. Οσοι, ας πούµε, προσεύχονται σ’ αυτό δεν προσεύχονται µε τον ίδιο τρόπο.

Υπάρχουν αυτοί που θεωρούν ότι το Μνηµόνιο δεν είναι µόνο απαραίτητο και σωτήριο, αλλά και πραγµατοποιήσιµο (Α1). Υπάρχουν και οι άλλοι που θεωρούν ότι µπορεί να είναι απαραίτητο και σωτήριο, αλλά δεν είναι πραγµατοποιήσιµο (Α2).

Αυτοί πάλι διαιρούνται σε δύο ευδιάκριτα υποσύνολα. Στο πρώτο (Α2α) συγκαταλέγονται όσοι πιστεύουν ότι µε διάφορους χειρισµούς µπορεί και να γίνει πραγµατοποιήσιµο. Ζητούν από τους άλλους να κάνουν τα δέοντα.

Στο δεύτερο (Α2β) συγκαταλέγονται όσοι πιστεύουν ότι τίποτε δεν µπορεί να γίνει σ’ αυτή τη χώρα, οπότε ούτε και το Μνηµόνιο θα εφαρµοστεί. «Ετσι κι αλλιώς την πατήσαµε. Σιγά µην κάτσω να βγάλω εγώ το φίδι απ’ την τρύπα». Το δεύτερο σύνολο (Β) στο οποίο συνωστίζονται όσοι αποστρέφονται το Μνηµόνιο έχει κι αυτό τα υποσύνολά του. Στο πρώτο (Β1) συγκαταλέγονται όσοι το απορρίπτουν συλλήβδην. Στο δεύτερο (Β2) όσοι το απορρίπτουν επειδή θεωρούν ότι δεν το διαπραγµατευθήκαµε σωστά.

Περισσότερα