Thursday, June 10, 2010
Wednesday, June 9, 2010
EU market's decline, euro's fall make investing there a real bear
June 9, 2010
There's always a bear market somewhere, and for many U.S. investors, it's in Europe.
An official bear market starts at a 20% loss, and the Standard & Poor's 500-stock index isn't there yet: It's down 12.8% since its April 23 high. But many European markets are down more than 20% from their 2010 peaks, especially when those losses are translated into U.S. dollars.
Worries about a Greek government bond default, as well as concerns about the health of Spain, Italy, Ireland and Hungary, have sent foreign stock markets reeling. The MSCI Europe, Australasia and Far East index, a broad measure of international market performance, had its most recent peak on April 15 and has fallen 19.9% when measured in U.S. dollars.
More
The Global Transmission of European Austerity
New York Times
June 9, 2010
Some thoughts on the fiscal austerity mania now sweeping Europe: is anyone thinking seriously about how this affects the rest of the world, the US included?
We do have a framework for thinking about this issue: the Mundell-Fleming model. And according to that model (does anyone still learn this stuff?), fiscal contraction in one country under floating exchange rates is in fact contractionary for the world as a whole. The reason is that fiscal contraction leads to lower interest rates, which leads to currency depreciation, which improves the trade balance of the contracting country — partly offsetting the fiscal contraction, but also imposing a contraction on the rest of the world. (Rudi Dornbusch’s 1976 Brookings Paper went through all this.)
More
Greece is tapping China's deep pockets to help rebuild its economy
June 9, 2010
Nearly bankrupt and sullied in the eyes of foreign investors, Greece is moving to rebuild its economy by tapping the deep pockets of another ancient civilization: China.
Spurred on by government incentives and bargain-basement prices, the Chinese are planning to pump hundreds of millions -- perhaps billions -- of euros into Greece even as other investors run the other way. The cornerstone of those plans is the transformation of the Mediterranean port of Piraeus into the Rotterdam of the south, creating a modern gateway linking Chinese factories with consumers across Europe and North Africa.
The port project is emerging as a bellwether for Greek plans to pay down debt and reinvent its broken economy by privatizing inefficient government-owned utilities, trains and even casinos. This week, the Chinese shipping giant Cosco assumed full control of the major container dock in Piraeus, just southwest of Athens. In return, the Chinese have pledged to spend $700 million to construct a new pier and upgrade existing docks.
More
Πολιτικοί χωρίς ευρώ
Καθημερινή
9 Ιουνίου 2010
Eρωτάται ο γνωστός Αμερικανο-ιταλο-τούρκος καθηγητής Νουριέλ Ρουμπινί: «Εχετε κάτι ευχάριστο να μας πείτε;». Και απαντά: «Απέναντι στην παγκόσμια κρίση, υπάρχει πολιτική αντίδραση». Δυστυχώς, οι δικοί μας πολιτικοί δεν μπορούν να ισχυριστούν τίποτε παρόμοιο! Αυτό δημιουργεί νέες ανησυχίες, σε όσους Ελληνες έμαθαν, τα τελευταία δύο χρόνια, να ζουν με τον φόβο της καταστροφής.
Το δυσάρεστο είναι ότι η κυβέρνηση -και μαζί της οι διάφορες αντιπολιτεύσεις- καμώνονται πως αγνοούν ότι διαχειρίζονται μια χώρα που βρίσκεται ήδη σε διακηρυγμένη και επικυρωμένη χρεοκοπία. Απλώς, η ένταξή μας στο καθεστώς προστασίας έναντι των «σαρκοβόρων αγορών» προλαμβάνει την ανοικτή χρεοκοπία και, τελικώς, την εθνική ένδεια. Είναι απολύτως σαφές πως οι πολιτικοί μας δεν αντιλαμβάνονται τον νέο κώδικα συμπεριφοράς. Δεν χρειάζεται να γίνει κανείς υποτελής, για να είναι ρεαλιστής και να βλέπει την πραγματικότητα ως έχει και όχι όπως «βολεύει». Οπως σημειώνει στις απαντήσεις του ο Ρουμπινί: «Δεν είμαι απαισιόδοξος, είμαι ρεαλιστής και, δυστυχώς, πολλές από τις προβλέψεις μου, πραγματοποιούνται».
Περισσότερα
Monday, June 7, 2010
Europe's Missing Identity
Wall Street Journal
June 4, 2010
There isn't much popular willingness to yield sovereignty to remote institutions predominantly staffed by foreigners.
The current turmoil in Europe, sparked by the Greek debt crisis, has provoked hand-wringing about the future of European integration. But it also contains larger lessons about the limits of international institutions—and vindicates the much-criticized American reluctance to submit to international authorities over the past 20 years.
European integration has always had both an economic and political dimension. Economically, the reduction of trade barriers and the harmonization of regulatory systems would stimulate economic growth.
More
Η κατρακύλα του ευρωνομίσματος
Ελευθεροτυπία
6 Ιουνίου 2010
Αναταραχή συνεχίζουν να προκαλούν οι αντιφατικές δηλώσεις γερμανών και γενικότερα ευρωπαίων αξιωματούχων.
Από «...το ευρώ δεν κινδυνεύει» του Τρισέ μέχρι το «...το μέλλον του ευρώ βρίσκεται σε κίνδυνο» της Μέρκελ, υπάρχει όχι απόσταση αλλά χάος. Αυτά, εν μέσω απειλών του Σαρκοζί ότι θα φύγει από το ευρώ εάν η Γερμανία δεν αναλάβει τις ευθύνες της και δηλώσεων του υπουργού Οικονομικών της Σουηδίας ότι πρέπει να αντισταθούμε στα «...σκυλιά των αγορών», μεταξύ των άλλων. Την εικόνα της αντιφατικής και ελλειμματικής ηγεσίας συμπληρώνει αυτή η περίφημη επιτροπή του Β. Ρομπάι, με τις «πρωτότυπες» εισηγήσεις για τιμωρίες, ποινές και αποκλεισμό από τα ευρωπαϊκά κέντρα αποφάσεων (!) εκείνων των χωρών που δεν πειθαρχούν για ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς και άλλα τέτοια.
Με όλα αυτά, δεν είναι κανείς να απορεί για την κατρακύλα του ευρώ. Ο πρώτος λόγος είναι πολιτικός, λοιπόν.
Περισσότερα
Sunday, June 6, 2010
Ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο;
Καθημερινή
6 Ιουνίου 2010
Η καθημερινή επικαιρότητα είναι γνωστή και θλιβερά επαναλαμβανόμενη. Το κέντρο της πρωτεύουσας κλείνει σχεδόν καθημερινά, επεισόδια μικρής και μεσαίας έντασης μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας ξεσπούν σε σχεδόν εβδομαδιαία βάση, ενώ μια φορά τον χρόνο σχεδόν έχουμε ταραχές μεγάλης κλίμακας με σημαντικές καταστροφές. Οποτε δεν αποκλείουν τις εθνικές οδούς οι αγρότες, κλείνουν τα λιμάνια οι συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ και όποτε ξεκουράζονται αυτοί, αναλαμβάνουν οι ψαράδες. Σχολεία, πανεπιστήμια, υπουργεία (εσχάτως και ξενοδοχεία) καταλαμβάνονται με καταθλιπτική κανονικότητα. Γήπεδα, γειτονιές και ενίοτε κωμοπόλεις γίνονται βορά των χούλιγκαν. Συμμορίες αλλοδαπών μετατρέπουν περιοχές του κέντρου της πρωτεύουσας σε πεδίο μάχης, μέρα μεσημέρι. Το ερώτημα που αναγκάζεται να θέσει κανείς, σχεδόν σε καθημερινή βάση, δεν είναι καθόλου καινούργιο: ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο;
Απέναντι σε φαινόμενα αυτού του τύπου, οι αντιδράσεις κυμαίνονται από τη δημόσια αδιαφορία και τον κυνισμό («και τι να κάνουμε, έτσι ήταν πάντα») ώς τον ιδιωτικό, σιωπηλό, θυμό. Ενας κυρίαρχος δημόσιος λόγος, αναπαραγόμενος από πολλά ΜΜΕ, δικαιολογεί σχεδόν τα πάντα στο όνομα της κατοχύρωσης του δικαιώματος διαμαρτυρίας. Από την άλλη, όσοι αντιδρούν στις ακραίες συνέπειες της άσκησης αυτού του δικαιώματος στρέφονται αποκλειστικά εναντίον των οργανωμένων ομάδων. Η αντίληψη πως την κύρια ευθύνη για την κατάσταση δεν φέρουν οι οργανωμένες ομάδες αλλά το κράτος μάλλον μειοψηφεί.
Περισσότερα
Καταχρηστικά προνόμια και λαϊκισμός
Καθημερινή
6 Iουνίου 2010
Καμιά φορά αναρωτιέμαι αν η Ελλάδα θέλει να σωθεί. Η κρίση που περνάμε είναι μία χρυσή ευκαιρία να μπουν οι βάσεις για μία υγιή οικονομία, βασισμένη στην ανταγωνιστικότητα και όχι στην κατανάλωση με δανεικά. Αυτόν τον στόχο εξυπηρετούν τα αναπτυξιακά μέτρα που περιλαμβάνονται στους όρους του δανείου ΔΝΤ - Ε.Ε. Τα μέτρα αυτά στοχεύουν στη μείωση του κόστους παραγωγής και στην ενίσχυση της παραγωγικότητας, μειώνοντας τον ρόλο του κράτους στην οικονομία και απελευθερώνοντας τις δυνάμεις της αγοράς. Περιλαμβάνουν μεταρρυθμίσεις για μια πιο ευέλικτη αγορά εργασίας, πιο ανταγωνιστικές αγορές αγαθών και υπηρεσιών, πιο ευνοϊκό επιχειρηματικό περιβάλλον. Αυτές οι αλλαγές, που συζητάμε εδώ και χρόνια αλλά δεν αποτολμάμε, έχουν μετατραπεί σε επιτακτική ανάγκη τώρα που η χώρα βρίσκεται σε βαθιά ύφεση και η ανεργία αυξάνεται. Το ερώτημα είναι αν θα εφαρμοστούν ή θα επικρατήσει και πάλι η λογική του πολιτικού κόστους.
Η προσπάθεια για μια πιο ανταγωνιστική Ελλάδα προσκρούει σε ομάδες συμφερόντων που επιμένουν στη διατήρηση καταχρηστικών προνομίων εις βάρος του γενικού συμφέροντος. Οι επαγγελματικές συντεχνίες των δικηγόρων, συμβολαιογράφων, μηχανικών και φαρμακοποιών προσπαθούν να διατηρήσουν τα νομικά κατοχυρωμένα περιθώρια κέρδους και τις αμοιβές τους, οι δημοσιογράφοι απεργούν για να διατηρήσουν τον «κοινωνικό πόρο» του Ταμείου τους, ενώ οι κρατικοδίαιτες συντεχνίες εκβιάζουν την κοινωνία κατεβάζοντας διακόπτες και κλείνοντας λιμάνια.
Περισσότερα
Πτώχευση της πολιτικής
Καθημερινή
6 Iουνίου 2010
Ενα βασικό αξίωμα της πολιτικής είναι πως μια χώρα, ιδιαίτερα σε στιγμές κρίσης, χρειάζεται μια καλή αντιπολίτευση όσο και μια καλή κυβέρνηση. Δυστυχώς, στην Ελλάδα, έχουμε συνηθίσει στην ιδέα μιας αξιωματικής αντιπολίτευσης η οποία λέει συνεχώς «όχι», έστω και αν ξέρει ότι έτσι κάνει σχεδόν αδύνατη τη διακυβέρνηση της χώρας όταν θα έλθει η σειρά της να κυβερνήσει. Σκεφθείτε πόσο μπροστά θα είχε πάει η Ελλάδα στον τομέα της Παιδείας αν ο κ. Παπανδρέου δεν «πουλούσε» τις πεποιθήσεις του και συμφωνούσε στην αναθεώρηση του άρθρου 16. Η Τουρκία και η Κύπρος έχουν αυτήν τη στιγμή εξαιρετικά μη κερδοσκοπικά πανεπιστήμια που θα ζήλευε κάθε Ελληνας φοιτητής.
Ας πάρουμε όμως και τα ζητήματα της οικονομίας. Το ΠΑΣΟΚ φώναζε συνεχώς «εκλογές, εκλογές τώρα» ως αντιπολίτευση λες και αυτή ήταν η λύση στα προβλήματα της χώρας. Κέρδισε τις εκλογές και από τη χίμαιρα της πράσινης ανάπτυξης προσγειώθηκε στη στάση πληρωμών.
Περισσότερα
Saturday, June 5, 2010
From the oil spill to the financial crisis, why we don't plan for the worst
Washington Post
June 6, 2010
The BP oil spill in the Gulf of Mexico is the latest of several recent disastrous events for which the country, or the world, was unprepared. Setting aside terrorist attacks, where the element of surprise is part of the plan, that still leaves the Indian Ocean tsunami of 2004, Hurricane Katrina in 2005, the global economic crisis that began in 2008 (and was aggravated by Greece's recent financial collapse) and the earthquake in Haiti in January.
In all these cases, observers recognized the existence of catastrophic risk but deemed it to be small. Many other risks like this are lying in wait, whether a lethal flu epidemic, widespread extinctions, nuclear accidents, abrupt global warming that causes a sudden and catastrophic rise in sea levels, or a collision with an asteroid.
More
Euro zone faces zero growth: Roubini
June 5, 2010
The euro zone is facing a period of zero growth if not recession, and the United States is heading for financial trouble, U.S. economist Nouriel Roubini was quoted as saying on Saturday.
There was a risk of renewed recession in Europe, Roubini said in an interview with Swiss daily Tages-Anzeiger.
"There is that risk, at least for the euro zone. Growth will fall toward zero. Even if that is perhaps not a real recession, it will feel like one. Greece was just the tip of the iceberg," he said.
"And the Americans too will run into the wall at some point if the carry on the way they are," he said in the interview published in German.
More
Κυβέρνηση Μνημονίου Τώρα
Καθημερινή
5 Iουνίου 2010
Πιστεύει η σημερινή κυβέρνηση Παπανδρέου σε όσα έχει βάλει την υπογραφή της, δηλαδή στο πρόγραμμα σωτηρίας, όπως έχει κωδικοποιηθεί με το περίφημο Μνημόνιο; Δυστυχώς, η απάντηση είναι αρνητική. Είναι ικανά τα στελέχη της παρούσας κυβέρνησης Παπανδρέου να εφαρμόσουν, δημιουργικά και αποτελεσματικά, τις δημοσιονομικές προβλέψεις της συμφωνίας με τους δανειστές της χώρας; Δυστυχώς, κανείς, ήδη, δεν το πιστεύει!
Η τροπή των πραγμάτων, μόλις ένα μήνα μετά την έγκριση από τη Βουλή του Νόμου 3845 (ΦΕΚ Α6΄5/6-5-2020), επικυρώνει τους χειρότερους φόβους μας. Από το βράδυ της 4ης Οκτωβρίου πέρυσι, όταν το ΠΑΣΟΚ κέρδισε την πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο και μέχρι σήμερα, η συγκεκριμένη παράταξη δεν προσάρμοσε τις πολιτικές της πεποιθήσεις στη συγκεκριμένη -τραγική όσο και τρομακτική- κατάσταση που αντιμετωπίζει το κράτος και, τελικά, το έθνος. Παραμένει προσκολλημένο σε εκτός πραγματικότητας αναγνώσεις των εξελίξεων. Επαναλαμβάνει δήθεν σοσιαλιστικές, πλην όμως απλώς δημοκοπικές επιδιώξεις άσκησης της εξουσίας. Καθυστερεί την εφαρμογή όσων απαιτούνται και το πράττει σε όφελος προστατευμένων φιλικών μειοψηφιών. Η κυβέρνηση Παπανδρέου επιμένει να λειτουργεί κόντρα στο συλλογικό συμφέρον της κοινωνίας των πολλών.
Περισσότερα
Slouching Towards Athens
Wall Street Journal
June 5, 2010
Our friends across the Atlantic are fond of saying that Europeans work to live while Americans live to work. According to the data, they are basically right. Statistics from the Organization for Economic Cooperation and Development show that while the average Italian, for example, enjoys 42 days of vacation per year, the average American has 16.
A predictable corollary: Many Europeans also expect others to work so they can live. The International Social Survey Programme asked Americans and Europeans whether they believe "It is the responsibility of the government to reduce the differences in income between people with high incomes and those with low incomes." In virtually all of Western Europe more than 50% agree, and in many countries it is much higher—77% in Spain, whose redistributive economy is in shambles. Meanwhile, only 33% of Americans agree with income redistribution.
Simply put, Europeans have a much stronger taste for other people's money than we do. This is vividly illustrated by the recent protests in the U.S. and Greece.
More
German businesses could steer the country out of the eurozone
June 5, 2010
Must Mattheus Schneider's ice cream shop bear responsibility for the future of Greece?
With the euro fighting a crisis that continues to push its value lower, that question about the willingness of German taxpayers and businesses to stand behind economically weaker nations with which they share the euro as a currency could determine whether the continent's decade-old monetary union survives its recent shock or begins to tatter.
Germany's political leadership has pledged the country's credit to back a bailout of Greece as well as a separate nearly trillion-dollar fund to help other countries, but the larger issue of shared responsibility within the eurozone remains to be joined -- and will be central to the future of an area considered one of the pillars of the global economy.
More
Αποκεφαλίζοντας τους δανειστές!
Το Βήμα
5 Ιουνίου 2010
Οι γάλλοι βασιλείς, προτού τους κόψουν φυσικά το κεφάλι οι υπήκοοί τους, συνήθιζαν σε τακτά χρονικά διαστήματα να κηρύσσουν τη χώρα σε χρεοκοπία και να αποκεφαλίζουν τους πιστωτές τους.
Ήταν ένας πρακτικός τρόπος να διαγράφουν τα χρέη τους και μια σαφής αποδοκιμασία αυτού που σήμερα θα αποκαλούσαμε «διεθνής κερδοσκοπία». Οι πολίτες μάλιστα είχαν βρει και τον σχετικό όρο: έκαναν «αφαίμαξη» στην οικονομία.
Τελικώς δεν βγήκαν κερδισμένοι. Οχι μόνο έχασαν τον θρόνο τους, αλλά και η Γαλλία έχασε την πρωτοκαθεδρία από την Αγγλία ακριβώς γιατί η γείτονά τους - ανάμεσα σε άλλα - είχε ένα πολύ πιο αποτελεσματικό σύστημα δημόσιων οικονομικών.
Περισσότερα
Subscribe to:
Posts (Atom)