Παιχνίδια ανοµίας

του Γιώργου Λακόπουλου

Τα Νέα
2 Μαρτίου 2011

Μάλλον πολύ εύκολα το ξεχάσαµε: μόλις πριν από 37 χρόνια στη χώρα δεν γίνονταν εκλογές, δεν υπήρχαν κόµµατα, ελευθεροτυπία και πολιτικά δικαιώµατα. Ακόµη δεν τα εµπεδώσαµε και θα τα χάσουµε; Η Γ’ Ελληνική ∆ηµοκρατία μπήκε νωρίς σε φάση λειτουργικής κρίσης. Εντέλει, πόση δηµοκρατία αντ-έχουµε; οχι πολλή και όχι για πολύ. Οι παραµορφώσεις της είναι συνεχείς, ανεµπόδιστες και σχεδόν τις συνηθίζουµε!

Οι πρώτοι που ακυρώνουν τον θεµελιακό κανόνα της κοινοβουλευτικής δηµοκρατίας είναι οι κοινοβουλευτικοί. Το πρωθυπουργικοκεντρικό σύστηµα διακυβέρνησης αµφισβητεί τη διάκριση των εξουσιών. Το τυπικό σχήµα κυβέρνηση – κοινοβούλιο υποκαταστάθηκε από το σχήµα κυβέρνηση – αντιπολίτευση και ισοπέδωσε τον ρόλο του βουλευτή ως νοµοθέτη. Η δικαστική εξουσία έχασε νωρίς την ανεξαρτησία της, αν την είχε ποτέ. Και ο συνδικαλισµός τον οποίο ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε χρίσει «τέταρτο πυλώνα», είναι απλώς άθροισµα κοµµατικών παραρτηµάτων.

Στην αποσυναρµολόγηση των δηµοκρατικών κανόνων μετέχουν πολλοί ακόµη. Π.χ., όσα μέσα ενηµέρωσης αντικατέστησαν την αποστολή της πληροφόρησης με στρατευµένους ρόλους χειραγώγησης και ιδιοτελών επιδιώξεων. Στη διαδικτυακή εποχή εµφανίζονται φαινόµενα, όπου το δικαίωµα της κριτικής στην εξουσία χάριν της δηµοκρατίας, εκφυλίζεται σε συµπεριφορές και δράσεις που απειλούν τη δηµοκρατία. Όταν δεν απειλούν τους ανθρώπους και τα δικαιώµατά τους.

Περισσότερα

Ποιους απειλούν τα καλάσνικοφ;

του Σταύρου Θεοδωράκη

Protagon.gr
2 Μαρτίου 2011

Η δολοφονία των δύο νεαρών αστυνομικών στου Ρέντη απέδειξε για άλλη μια φορά ότι όλες οι ζωές δεν είναι ίδιες. Οι μόνοι που βγήκαν στους δρόμους ήταν οι συνάδελφοι τους ... που είχαν υπηρεσία. Αν οι νεαροί ήταν φίλαθλοι –μέλη κάποιας θύρας – θα είχαμε ολονύχτια μνημόσυνα. Αν ήταν φοιτητές σήμερα (και αύριο και μεθαύριο και για ένα μήνα…) δεν θα είχαμε πανεπιστήμια. Και αν ήταν ταμίες τραπεζών οι συνάδελφοι τους θα κατέβαζαν ρολά.

Η δολοφονία όμως των δύο νεαρών (22 ο ένας – 23 ο άλλος) αντιμετωπίσθηκε από τους περισσότερους εξ ημών με όλη την τυπικότητα που επιβάλλουν οι ψυχρές μας σχέσεις με την αστυνομία. Θα ήθελα να είμαστε ειλικρινείς. Αν εξαιρέσεις την ακροδεξιά και ένα κομμάτι της δεξιάς, οι υπόλοιποι σε αυτή τη χώρα είμαστε αμήχανοι σε θέματα αστυνόμευσης – βίας - εγκληματικότητας. Ενδεικτικές είναι οι ανακοινώσεις των κομμάτων της αριστεράς όταν ηχούν τα καλάσνικοφ. Δεν θέλω να κάνω ιστορική αναδρομή, άλλωστε όλοι ξέρουμε γιατί μιλώ. Η στάση όμως αυτή της επίσημης αριστεράς είναι λάθος. Η αύξηση της βίας στην Ελλάδα θα έπρεπε να είναι από τα πρώτα θέματα στην ατζέντα της Αλέκας και του Τσίπρα. Τα «πρώτα θύματα» άλλωστε είναι ο «απλός λαός» (οι ψηφοφόροι τους για να το θέσω χυδαία). Όσο πιο «δυτικά» πας τόσο ποιο φοβισμένοι είναι οι άνθρωποι. Άλλωστε οι πλούσιοι έχουν τον τρόπο τους απέναντι και στο έγκλημα (από σπίτια οχυρά μέχρι ιδιωτικούς φρουρούς και θωρακισμένα αυτοκίνητα).

Περισσότερα

NBG-Alpha Bank merger to be credit positive: Moody's

Reuters
February 28, 2011

A merger between Greece's largest lender National Bank (NBG) (NBGr.AT) and Alpha Bank (ACBr.AT) would help the new entity's credit position, ratings agency Moody's said on Monday.

NBG surprised the market with a bid for smaller rival Alpha Bank earlier in the month, but the move was rejected by Alpha. Greece has called on banks to explore tie-ups to better cope with the country's debt crisis.

"If the merger proceeds, it would be credit positive for the combined entity, given the opportunities for cost synergies and franchise expansion, especially in southeastern Europe," Moody's said in its weekly credit outlook.

More

Evacuation boost for Greek ferry operators

Financial Times
March 2, 2011

Libya’s revolution is providing a cash injection for loss-making Greek passenger ferry companies helping to evacuate tens of thousands of thousands of Chinese, Brazilian and Venezuelan workers.

Three Greek companies are operating eight ferries on rolling round-trip charters between Benghazi in eastern Libya and the southern Mediterranean islands of Crete and Malta.

The average daily charter fee for vessels making the four-day voyage is €250,000 ($346,000), according to Katerina Fitsiou of XRTC, a Greek maritime consultancy involved in the sealift, which started last week.

“The coastal ferry fleet undergoes surveys and repairs in February to prepare for the tourist season, so there were plenty of ships available,” Ms Fitsiou said.

More

Οι διαπραγματευτές της εξέδρας

του Πάσχου Μανδραβέλη

Καθημερινή
2 Μαρτίου 2011

Η Ελλάδα τον Μάιο του 2010 ξέφυγε από του χάρου τα δόντια. Η χρεοκοπία και η αναγκαστική προσφυγή στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο σήμαινε κάθετη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος, με αυτόματο κλείσιμο όλων των ζημιογόνων ΔΕΚΟ, χιλιάδες απολύσεις στον δημόσιο τομέα, μεγαλύτερες περικοπές μισθών και συντάξεων κ.λπ. Αν, μάλιστα, σκεφθούμε ότι αυτή η «ήπια (σε σχέση με τη χρεοκοπία) προσαρμογή» που κάνουμε σήμερα διά του Μνημονίου δημιουργεί τόσες αντιδράσεις, μπορούμε να φανταστούμε τι θα συνέβαινε σε μια απότομη προσαρμογή. Αυτή η χώρα δεν είχε ποτέ κουλτούρα συμμαζέματος, οι συνωμοσιολογίες θάλλουν, η επαναστατικότητα είναι ψωμοτύρι και ο διαρρηγμένος κοινωνικός ιστός θα ήταν ένα μάτσο κουρέλια.

Φυσικά θα «κουρεύαμε» το χρέος μας και φυσικά δεν θα μας δάνειζε κανείς. Επειδή δεν θα μπορούσαμε να έχουμε τα 110 δισ. ευρώ (με τα οποία σήμερα κάπως τα κουτσοβολεύουμε) θα αναγκαζόμασταν να τυπώσουμε δραχμές, ώστε να κυκλοφορεί χρήμα στην αγορά. Το χρέος μας, όμως, θα συνέχιζε να μετριέται σε ευρώ και η πληθωριστική μας δραχμή στην ουσία θα εξανέμιζε τα όποια οφέλη του «κουρέματος».

Το Μνημόνιο ήταν μια λεόντειος (σε σχέση με τις παρελθούσες χρηματοδοτήσεις άλλων χωρών που βρισκόταν στη δική μας κατάσταση) συμφωνία υπέρ της Ελλάδος. Δίνει μια ανάσα τριών χρόνων για να συμμαζέψουμε τα πράγματα και να κάνουμε την προσαρμογή (που έτσι κι αλλιώς θα κάναμε) σε μεγαλύτερο εύρος χρόνου. Θα μπορούσε να είναι καλύτερο, όπως ισχυρίζονται οι διαπραγματευτές της εξέδρας; Φυσικά. Υπάρχουν εκατομμύρια καλύτερα Μνημόνια απ’ αυτό που έχουμε, κι άλλα τόσα χειρότερα. Η σύγκριση του πραγματικού με έναν άλλο κόσμο φανταστικό είναι απλώς ανόητη. Το Μνημόνιο ήταν η συνιστώσα επιδιώξεων, αναγκών, πιέσεων· αν ο γερμανικός λαός έβγαινε στους δρόμους λέγοντας «ούτε ευρώ για τους Ελληνες», τα πράγματα θα ήταν πολύ διαφορετικά.

Περισσότερα

Greece: 98 migrant hunger strikers hospitalized

Associated Press/Washington Post
March 2, 2011

More than a third of the 240 North African immigrants on hunger strike in a central Athens mansion for the past 37 days have been hospitalized with severe health problems, say members of a migrant support network.

Doctor Thanassis Karabelis said Wednesday that 81 of the 240 mostly Moroccan men required hospital treatment, mostly for dehydration, kidney and heart problems and "it is quite likely" more will be taken to hospital in the next few hours.

The men are fasting in a bid to secure elusive residence permits. Dozens have also been refusing liquids since the weekend. They have been joined by 50 men in the northern port city of Thessaloniki, 17 of whom have also been hospitalized.

The government has refused to grant the migrants' demands, saying they entered Greece illegally and granting them legal status would only encourage other such protests. Strikers counter that they have worked for up to ten years in the country, suffered discrimination and police harassment, and are willing to risk their lives for legal papers.

More

Το µωρό µε τα βρωµόνερα

του Γιάννη Πρετεντέρη

Τα Νέα
2 Φεβρουαρίου 2011

Ξέρετε ποιος είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος που μας απειλεί; Να παρασύρει η σύγκρουση γύρω από το Μνηµόνιο διάφορα μέτρα που περιλαµβάνονται στο Μνηµόνιο αλλά είναι χρήσιµα και επιβεβληµένα. Με άλλα λόγια, να δαιµονοποιήσει κάθε μεταρρυθµιστική ή απλώς εξορθολογιστική προσπάθεια.

Κι αυτό επειδή η πολιτική αντιπαράθεση όπως συνήθως διεξάγεται στη χώρα μας δεν αφήνει πολλά περιθώρια στην ψύχραιµη αξιολόγηση των πραγµάτων. Είναι «ναι σε όλα» ή «όχι σε όλα». Και άλλη μια φορά κινδυνεύουµε να πετάξουµε το μωρό μαζί με τα βρωµόνερα.

Θα φέρω ένα παράδειγµα. Τα λεγόµενα «κλειστά» ή απλώς προστατευόµενα επαγγέλµατα. Μια απλή εφαρµογή της κοινοτικής νοµοθεσίας θα είχε καταργήσει αυτές τις στρεβλώσεις εδώ και χρόνια – αν οι ελληνικές κυβερνήσεις έµπαιναν στον κόπο να εφαρµόζουν την κοινοτική νοµοθεσία από μόνες τους και χωρίς να τις κυνηγάει το Ευρωπαϊκό ∆ικαστήριο με ποινές και πρόστιµα...

Δεν το έκαναν. Και έρχεται τώρα το Μνηµόνιο να επιβάλει κάτι που ήταν ήδη υποχρέωση της ελληνικής πολιτείας. Φταίει το Μνηµόνιο; Προφανώς όχι. Φταίνε όσοι άφησαν τα πράγµατα να φτάσουν στο Μνηµόνιο.

Περισσότερα

Europe Shouldn't Let Greece Default

by Holger Schmieding

Wall Street Journal
March 1, 2011

Does Europe need a default? As euro-zone leaders work to defuse the dangerous debt crisis that is raging at their periphery, more and more observers seem to believe that part of the solution should be a major cut in the face-value of outstanding Greek and possibly Irish government bonds.

At first glance, the case for a stiff haircut is easy to make: The current strategy of buying time has not put an end to the debt crisis; contagion risks from a forced debt-restructuring have diminished as markets have gotten used to the idea that public debts may not be repaid in full; and some countries are said to be bust anyway. So the argument goes that the sooner the issue of public debt is resolved, the sooner markets and policy makers can move on to other issues. Advocates of a haircut also point out that debt restructuring has been part of the solution in many previous emerging-market debt crises, and it is thus a tried and tested procedure.

But any default constitutes a serious breach of contract and trust, and should always be a very last resort. For the time being, the case against a forced restructuring of peripheral European debt remains strong.

More

Μάλιστα κυρία Μέρκελ, μέρος β΄

του Μπάμπη Παπαδημητρίου

Καθημερινή
1 Μαρτίου 2011

Συνεχίζω σήμερα το σημείωμα της προηγούμενης εβδομάδας. Είχα υποσχεθεί να συνεχίσω την προηγούμενη Πέμπτη, αλλά ένα πρόβλημα, μεταξύ εκείνων που θέλει να θεραπεύσει το Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας, με παρεμπόδισε.

Υποστήριζα, λοιπόν, πως η Ελλάδα έχει κάθε συμφέρον να υποστηρίξει την εφαρμογή του Συμφώνου και, επομένως, ο Γιώργος Παπανδρέου οφείλει να πει στην κυρία Μέρκελ, χωρίς περιστροφές ένα ειλικρινές «Μάλιστα!». Νομίζω ότι με την ευκαιρία της επίσκεψής του, έκανε αυτό ακριβώς. Επραξε σωστά.

Θα μπορούσε, βεβαίως, να το είχε κάνει νωρίτερα. Θα μπορούσε να είχε αποφύγει τις πομφόλυγες εναντίον της «γερμανικής επιβολής». Κυρίως, θα μπορούσε να έχει το πολιτικό θάρρος που απαιτεί η αναγνώριση των αδυναμιών του εθνικού μας σκάφους. Καμία αξία δεν έχει να λέμε πολλά και διάφορα όταν σε όλους είναι σαφές ότι το μόνο που ζητούν οι Ελληνες είναι να τους χαριστεί μέρος των χρεών που δημιούργησαν, όταν ο πολιτικός μας κόσμος βάραγε τα όργανα της ορχήστρας, στον ρυθμό της οποίας διασκέδαζαν κάποιοι, εις υγείαν κάποιων άλλων κορόιδων.

Περισσότερα

Ο αντιεξουσιαστής πρωθυπουργός

του Σήφη Πολυμίλη

Το Βήμα
28 Φεβρουαρίου 2011

Μια σταθερή μέθοδος, που ευδοκιμεί εν Ελλάδι, για να ξεφεύγουμε απο τα προβλήματα ή να τα μεταθέτουμε, είναι να δηλώνουμε αντιεξουσιαστές... Αφού ως γνωστόν η εξουσία είναι καταπίεση γι αυτούς που την υφίστανται και εσωτερικός καταναγκασμός για αυτούς που την ασκούν, την μεταθέτουμε σε κάποιους άλλους, υπεύθυνους η ανεύθυνους και έτσι ξεμπερδεύουμε. Οταν ακόμα και ο ίδιος ο πρωθυπουργός φτάνει στο σημείο να δηλώνει αντιεξουσιαστής στην εξουσία, είναι προφανές ότι το πρόβλημα είναι τεράστιο Η ιδέα, ότι αναλαμβάνει κάποιος μόνο τις ευθύνες που ο ίδιος αναγνωρίζει ως συμβατές με την εκάστοτε περιρρέουσα ατμόσφαιρα, μπορεί να είναι απελευθερωτική για τον ίδιο, αλλά καταστροφική για τον τομέα ευθύνης που του έχει ανατεθεί. Πολύ περισσότερο βέβαια, αν αφορά τον πρωθυπουργό τής χώρας.

Ιδιαίτερα σε μια περίοδο που διακυβεύεται κυριολεκτικά το μέλλον της χώρας, αυτή η αδυναμία ανάληψης ευθυνών για την υλοποίηση των δεσμεύσεων που έχουμε αναλάβει, οδηγεί με μαθηματική βεβαιότητα, όχι απλώς στη διαιώνιση της κρίσης, αλλά σε μια ανεξέλεγκτη έκρηξη της. Το πρόβλημα συντονισμού της κυβέρνησης, που διαπιστώνουν ακόμα και οι υπουργοί της είναι ένα σύμπτωμα αυτού ακριβώς τού φόβου - ή και της ανεπάρκειας - για άσκηση εξουσίας. Οι υπουργικές διαμάχες, η φυγομαχία απέναντι στα προβλήματα, η μετάθεση ευθυνών, δεν είναι τίποτε άλλο από έλλειμμα πολιτικού προσανατολισμού, από έλλειμμα πολιτικής βούλησης Κι αυτό δεν καλύπτεται από όσα συντονιστικά όργανα κι αν γίνουν, αν πρώτα από όλα ο ίδιος ο κ. Παπανδρέου δεν ξεκαθαρίσει ότι είναι πράγματι αποφασισμένος, με όποιο πολιτικό κόστος,, να εφαρμόσει τό πρόγραμμα για το οποίο έχει δεσμευτεί, γιατί πιστεύει ότι αυτή είναι η μοναδική διέξοδος για να βγούμε κάποια στιγμή στο μέλλον, απο το τούνελ... Και βέβαια σ' αυτή την προσπάθεια, να έχει μαζί του σύσσωμο το υπουργικό του συμβούλιο κι όχι μερικούς που πιστεύουν αυτό που κάνουν και κάποιους άλλους που η σφυρίζουν αδιάφοροι, ή κάνουν αντιπολίτευση στο μνημόνιο...

Περισσότερα

Euro-Zone Inflation Revised Down in January

Wall Street Journal
February 28, 2011

Euro-zone consumer prices rose less quickly in January than initially thought, as prices for less volatile "core" items fell sharply from December.

Energy prices continued to accelerate, though, ensuring inflation stayed firmly above the European Central Bank's target rate.

Annual consumer price inflation was 2.3% in the 17 countries that use the euro, lower than the 2.4% provisional estimate, statistics agency Eurostat said Monday.

The euro barely reacted to the figures, dipping slightly before resuming its climb against the dollar.

More

Rent-a-Grave

by Alex Mar

Slate
February 28, 2011

After spending most of their lives in the United States and raising their family here, my grandparents moved back to Greece in the 1990s for their retirement. They settled in Athens, where their children (including my father) would visit them. When they passed away, we had funeral services in the local church, honoring their memory with prayers and bundles of flowers. None of us anticipated that—in 2011, in a First World country—a combination of government and state-church policies would lead to the desecration of their graves.

The Greek Orthodox Church believes that the body, as the "temple of the spirit," must be buried whole to make resurrection possible. Yet with land a valuable resource in Greece, the state requires the recycling of cemetery space. Some permanent plots are still available—but they can cost up to 150,000 euros (more than $200,000). If you can't afford this extravagance, you must rent a grave, and only for a maximum of three years. By law, once that time is up, a relative must appear at the gravesite to witness a cemetery worker (no priest is present) dig up the grave, exhume the body (often not fully decomposed), pry it from the coffin, and then collapse the bones into a container roughly the size of a shoebox for storage in a communal ossuary.

More

Διάλογος με χαστούκια

του Παντελή Καψή

Το Βήμα
28 Φεβρουαρίου 2011

Σε κάποιους δεν άρεσαν όσα υποστήριξε ένα κανάλι για τις απεργίες στα λεωφορεία. Πήραν τα μηχανάκια τους κι έκαναν διαδήλωση έξω από τα γραφεία του για να συνετίσουν τους δημοσιογράφους. Σε κάποιους άλλους πάλι, σε άλλο κανάλι, δεν άρεσε μια εκπομπή -έθιγε τον πατριωτισμό τους - και πήγαν και αυτοί να διαδηλώσουν την αντίθεσή τους. Στους φοιτητές στο Παρίσι δεν άρεσε ο κ. Πάγκαλος και τον υποχρέωσαν να αποχωρήσει, ενώ κάποιοι συνδικαλιστές στην Αθήνα έκριναν ότι έπρεπε να αποδοκιμάσουν τον κ. Πρωτόπαπα όχι σε μια εκδήλωση αλλά την ώρα που έτρωγε σε ένα εστιατόριο! Προφανώς δεν είναι τα μόνα περιστατικά. Ο μπαχτσές έχει απ όλα: κάποιοι «αγανακτισμένοι» έβαλαν στο στόχαστρο τον κ. Σημίτη και θέλουν να διαδηλώσουν έξω από το σπίτι του (!) ενώ άλλοι -παραμένουν ασύλληπτοι ακόμα- εξέφρασαν εμπράκτως την δημοκρατική τους συνείδηση προπηλακίζοντας τον κ. Χατζηδάκη της ΝΔ.

Είναι φανερό ότι η κρίση έβγαλε στην επιφάνεια τον χειρότερό μας εαυτό. Αντί να αποτελέσει αιτία προβληματισμού για το πώς οδηγηθήκαμε ως εδώ, έχει σταθεί αφορμή για έναν ισοπεδωτικό λαϊκισμό και μαζί μια πρωτοφανή μισαλλοδοξία. Σε λίγο θα κάνουμε διάλογο μόνο με χαστούκια. Κανείς από τους παροικούντες την Ιερουσαλήμ βέβαια δεν είναι αθώος. Ολοι κουβαλούν τις αμαρτίες της μεταπολίτευσης - πρώτη απ' όλους ίσως η κυβέρνηση που τώρα ασφαλώς μετανιώνει για πολλές από τις προεκλογικές της ακροβασίες. Υπάρχουν όμως και όρια.

Περισσότερα

The Euro Zone's Road to Recovery Keeps Getting Bumpier

by Irwin Stelzer

Wall Street Journal
February 28, 2011

If wishes were horses, beggars would ride. As true now as it was when chanted in 16th-century nurseries. Which is why the new Irish government and the old Greek one had best not saddle up. Their beggars' wishes for better bailout terms just don't seem certain to turn equestrian transport into a brighter future.

When euro-zone policy makers gathered on Feb. 4, they once again took the opportunity to miss an opportunity. Instead of signing on to the grand bargain that German Chancellor Angela Merkel and French President Nicolas Sarkozy had crafted, they could only agree to meet again—the now-usual conclusion of these meetings. And to meet not once in March, but twice, determined to strike a grand bargain, a "competitiveness pact," that will give Germany enough control over member-state finances to allow Ms. Merkel to agree to more and bigger bail-outs.

En route to those meetings several new stumbling blocks to a deal emerged. The first was the failure of the G20 meeting to produce an agreement on how to eliminate trade imbalances—how to get the surplus nations to adopt policies that would encourage domestic consumption and reduce reliance on exports. Germany is Europe's China, a nation building its exceptional prosperity by operating a massive export machine. But its 16 euro-area partners need Germany as a market for their goods, rather than as a seller of German products to their consumers.

More

Greece’s struggles

Financial Times
Editorial
February 27, 2011

The street clashes that erupted in Athens last week between police and demonstrators were the latest reminder of the formidable challenges facing Greece in implementing the terms of its €110bn rescue by the eurozone and the International Monetary Fund. Although the popular mood appears closer to anxiety and fear about the future than anger, it may darken as more Greeks lose their jobs in planned closures of inefficient state entities. Unemployment has already hit a seven-year high of almost 14 per cent; among young Greeks, it is 35 per cent. There is no doubt much tinder to stoke the smouldering flames of resentment among members of the ruling Pasok party at the extent of the austerity measures demanded under the European Union-IMF programme.

It is too soon, however, for financial markets to conclude that the government’s efforts are failing. The EU is right to plan an orderly sovereign restructuring process, but at this stage there should be no consideration of forcing holders of Greek sovereign debt to accept losses. The imperative to maintain the financial stability of the 17-nation eurozone is a strong reason to hold the line. So is Greece’s progress in rooting out the fiscal indiscipline, economic mismanagement, and grave weaknesses of public administration that contributed to the crisis in the first place.

More

Why Official Bailouts Tend Not To Work: An Example Motivated by Greece 2010

by Christophe P. Chamley and Brian Pinto

The Economists' Voice
Vol. 8 (2011) / Issue 1

Christophe Chamley of Boston University and Brian Pinto of the World Bank use recent events in Greece to illustrate that official bailouts tend not to work when countries have fundamental fiscal (‘insolvency’) problems and construct a two-period numerical example to explain why this should not come as a surprise.

Read the Paper

Γ. Στουρνάρας: Μη επαρκή για την ανόρθωση της χώρας τα μέτρα του μνημονίου

Ναυτεμπορική
28 Φεβρουαρίου 2011

«Xωρίς τη Συμφωνία και το δάνειο των 110 δισ. ευρώ η Ελλάδα θα είχε ήδη κηρύξει στάση πληρωμών, με καταστρεπτικές συνέπειες για την οικονομία και την κοινωνική της συνοχή και παρά τις πολιτικές αντιδράσεις που καταγράφονται εναντίον της Συμφωνίας με την τρόικα, εναλλακτική πρόταση αντιμετώπισης της κρίσης δεν έχει κατατεθεί».

Αυτό τόνισε ο καθηγητής Οικονομικών του Πανεπιστημίου Αθηνών και γενικός διευθυντής του ΙΟΒΕ Γιάννης Στουρνάρας, μιλώντας σε εκδήλωση του ΙΣΤΑΜΕ.

Όπως ανέφερε, στο πλαίσιο αυτό, τα μέτρα της Συμφωνίας που ήδη εφαρμόζονται είναι απολύτως αναγκαία, όμως δεν μπορούν να θεωρηθούν επαρκή για την οικονομική ανόρθωση της χώρας διότι μεταξύ άλλων η Συμφωνία δεν καλύπτει μέτρα με σημαντικές δυνητικές ωφέλειες για την ανάπτυξη, είτε σε βραχυπρόθεσμο είτε σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα, όπως, για παράδειγμα, η ανακατανομή των πόρων του Προγράμματος Δημόσιων Επενδύσεων, ενώ η αξιοποίηση της κρατικής ακίνητης περιουσίας προστέθηκε μόλις πρόσφατα στο διαθέσιμο σύνολο μέτρων, προκαλώντας ακατανόητες και παράλογες αντιδράσεις.

Περισσότερα

The Economic Adjustment Programme for Greece - Third Review

European Commission Directorate-General for Economic and Financial Affairs
European Economy. Occasional Papers #77
February 2011

A joint Commission/ECB/IMF mission met with the Greek authorities in Athens on 27 January – 11 February 2011. The mission assessed compliance by Greece with the terms and conditions of the second review under the economic adjustment programme and updated conditionality for the next reviews.

The document contains in annex the following updated programme documents:

* the Memorandum of Economic and Financial Policies (MEFP)
* the Memorandum of Understanding on Specific Economic Policy Conditionality (MoU);
* the Technical Memorandum of Understanding (TMU)

On 24 February the European Commission assessed measures taken by Greece to remedy the situation of excessive deficit. Subject to the approval of the Eurogroup, the overall assessment of compliance paves the way for the next tranche of loans provided by the euro-area Member States.

More

Read the Occasional Paper

Greece: slower, lower, weaker

Financial Times
February 27, 2011

It was never likely that Greece would turn itself into the new Germany in three years. So it is proving, as Athens implements the fiscal adjustment programme agreed with the European Union and the International Monetary Fund as part of its €110bn rescue package. Greece is making progress: public sector wages have been tamed and deficits are being reined in. The country’s paymasters say they are prepared to disburse a further €15bn next month, having already paid out €38bn.

But Greece’s adjustment looks like the labours of Sisyphus. The more the government cuts to meet its objectives, the more those objectives prove elusive. Gross domestic product shrank 4.5 per cent in 2010, broadly as anticipated. But domestic demand was moribund, business confidence is on the floor, exports are weak and tax evasion remains rampant.

More

5+2 τρόποι για τη διαιώνιση των προβλημάτων

του Πάσχου Μανδραβέλη

Καθημερινή
27 Φεβρουαρίου 2011

Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να μην λύνεις ένα πρόβλημα. Ο ελληνικός τούς συμπεριλαμβάνει όλους. Κατ’ αρχήν δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε για τη φύση του προβλήματος. Δεύτερον αδυνατούμε να το ορίσουμε επακριβώς. Αδυνατούμε, δηλαδή, να το περιγράψουμε και να το μετρήσουμε. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, είτε να το υποτιμούμε είτε να το μεγεθύνουμε. Υποτιμώντας το, το αφήνουμε να διογκώνεται μέχρι να γίνει εκρηκτικό και μεγεθύνοντάς το προχωράμε σε λύσεις πανικού που δεν είναι πάντα οι καλύτερες. Ακόμη και στις ελάχιστες περιπτώσεις που δεν θα συμβούν όλα αυτά, αρχίζουν οι γενικεύσεις και οι άστοχες αναλογίες που μάς μπερδεύουν. Από αυτές περνάμε στις «εναλλακτικές» λύσεις που βρίσκονται στο πεδίο του φανταστικού για να καταλήξουμε στην μοιρολατρία του «σ’ αυτόν τον τόπο τίποτε δεν μπορεί να γίνει».

Η πρώτη πρακτική μη επίλυσης προβλημάτων είναι η διάχυσή τους σε άλλα υπαρκτά προβλήματα. Υπάρχει για παράδειγμα η ανακοίνωση του ΚΚΕ για το παράνομο παρκάρισμα στην Αθήνα. Επειδή, λέει, τα λαϊκά εισοδήματα πλήττονται από την κρίση η δημοτική αστυνομία πρέπει να αφήνει ατιμώρητους όλους εκείνους που παρκάρουν όπου θέλουν. Αυτή είναι η γελοία εκδοχή αυτής της πρακτικής. Η σοβαρή είναι η προτροπή για διάχυση της παρανομίας, στο όνομα των άλλων παρανομούντων. Ενα από τα επιχειρήματα των εξεγερμένων της Κερατέας είναι ότι «οι πολιτικοί έκλεψαν και κανείς δεν πήγε φυλακή». Ας υποθέσουμε το αναληθές ότι έκλεψαν όλοι οι πολιτικοί. Αυτό πώς απαντά στο πρόβλημα των σκουπιδιών της Αττικής; Και αν στο όνομα της καθολικής ευθύνης των πολιτικών δεν γίνει ο ΧΥΤΥ στην Κερατέα, τι θα κάνουμε την επόμενη μέρα τα σκουπίδια;

Περισσότερα