Το Βήμα
5 Ιουνίου 2010
«Μας παρεξηγήσατε. Δεν κόβουμε τις συντάξεις στο μισό. Οι χαμηλές και μεσαίες συντάξεις θα έχουν ποσοστό αναπλήρωσης από 65% ως 80%, καθώς πέραν της αναλογικής θα λαμβάνουν και τη βασική σύνταξη». Ο κ. Αμαντέου Αλταφάζ, εκπρόσωπος του επιτρόπου κ. Ολι Ρεν, απαντώντας σε ερώτημα του «Βήματος» για την ασφαλιστική μεταρρύθμιση, ανατρέπει την επώδυνη εικόνα των ασφαλιστικών αλλαγών που υπήρχε ως σήμερα και πήγαζε από τις κατευθύνσεις του μνημονίου το οποίο υπέγραψε η χώρα μας. Η εξέλιξη αυτή αφήνει μεγάλα περιθώρια για συμφωνία στις διαπραγματεύσεις του υπουργείου Εργασίας με την τρόικα για τη διαμόρφωση του τελικού κείμενο του νομοσχεδίου.
«Το Βήμα» επικοινώνησε αρχικά με τον κ. Σέρβας Ντερούζ, αναπληρωτή γενικό διευθυντή Οικονομικών Υποθέσεων της Επιτροπής, ο οποίος βρέθηκε τις τελευταίες ημέρες σε μετωπική σύγκρουση με τον υπουργό Εργασίας κ. Α. Λοβέρδο για τις ρυθμίσεις του Ασφαλιστικού. Ζητήθηκαν εξηγήσεις για τα ποσοστά αναπλήρωσης των συντάξεων και για το κατά πόσον η Κομισιόν συνέστησε πρόσθετες ρυθμίσεις εκτός των συμφωνημένων στο Μνημόνιο. Ο κ. Ντερούζ παρέπεμψε το ζήτημα στον επίτροπο Ρεν και εν συνεχεία ο κ. Αλταφάζ απάντησε στα ερωτήματα του «Βήματος» με επίσημη αποκλειστική δήλωση που αποτυπώνει τις θέσεις της Κομισιόν.
Περισσότερα
Saturday, June 5, 2010
ΙΟΒΕ: Πτώση του δείκτη οικονομικού κλίματος
4 Ιουνίου 2010
Μετά την προσωρινή σταθεροποίησή του τον Απρίλιο, ο δείκτης οικονομικού κλίματος στην Ελλάδα υποχώρησε και πάλι το Μάιο, όπως προκύπτει από τη μηνιαία έρευνα οικονομικής συγκυρίας του ΙΟΒΕ.
Εκτός της Ελλάδας, και σε άλλες δώδεκα χώρες της Ε.Ε. καταγράφεται υποχώρηση του οικονομικού κλίματος τον Μάιο.
Από τους επιμέρους τομείς της οικονομίας, οι Υπηρεσίες είναι ο τομέας όπου κυρίως σημειώνεται κάμψη των προσδοκιών τον Μάιο. Στην καταναλωτική εμπιστοσύνη σημειώνεται νέα πτώση, οδηγώντας το σχετικό δείκτη σε τρίτο διαδοχικό ιστορικά χαμηλό ρεκόρ, ενδεικτικό της μεγάλης ανασφάλειας των Ελλήνων καταναλωτών.
Περισσότερα
Downgrade the Ratings Agencies
by Kathleen Casey and Frank Partnoy
New York Times
June 4, 2010
Warren Buffett may be the Oracle of Omaha, but even he is hamstrung by credit ratings agencies. Appearing on Wednesday before the Financial Crisis Inquiry Commission, he said that as the chairman of Berkshire Hathaway, he has “no negotiating power” with Moody’s and Standard & Poor’s, the two major agencies, because ratings were “required in many cases by the rules.”
This wouldn’t be so bad if the agencies had performed well in the financial crisis. Instead, by giving undeservedly high ratings, they helped create it.
More
New York Times
June 4, 2010
Warren Buffett may be the Oracle of Omaha, but even he is hamstrung by credit ratings agencies. Appearing on Wednesday before the Financial Crisis Inquiry Commission, he said that as the chairman of Berkshire Hathaway, he has “no negotiating power” with Moody’s and Standard & Poor’s, the two major agencies, because ratings were “required in many cases by the rules.”
This wouldn’t be so bad if the agencies had performed well in the financial crisis. Instead, by giving undeservedly high ratings, they helped create it.
More
The fist monograph on the Greek economic crisis written by a Harvard college student!
Grant Wonders is a sophomore at Harvard College where he is currently pursuing a degree in economics and a secondary in archaeology.
Friday, June 4, 2010
Edito 304: Ο Φώτης Γεωργελές εξηγεί γιατί δεν φτάνει να πιαστεί ο τύπος με το Τζακούζι
Athens Voice
2 Ιουνίου 2010
Ξέρω ότι αυτή τη στιγμή, καθώς κάθε βράδυ στην αρένα των οχτώ ένα καινούργιο σκάνδαλο βγαίνει στο φως, νιώθεις μια άγρια ικανοποίηση. Ανθρώπινο είναι. Καθώς σ’ αυτή τη χώρα από το δίπολο «έγκλημα και τιμωρία» υπήρχε πάντα μόνο το έγκλημα και ποτέ η τιμωρία, οι αποκαλύψεις είναι χρήσιμες και ανακουφιστικές. Αρκεί να ξέρουμε βέβαια ότι για μια ακόμα φορά, με αποπροσανατολιστικά παιχνίδια, το πολιτικό σύστημα προσπαθεί να διασωθεί ρίχνοντας στο Κολοσσαίο τα καμένα χαρτιά. Καίγοντας τους προηγούμενους, προσπαθεί να μηδενίσει το κοντέρ, να απαλλαγεί από το παρελθόν του και να συνεχίσει ανενόχλητο. Χωρίς πραγματικές αλλαγές, αλλά με πολλές κορόνες για «μετωπικές συγκρούσεις με τη διαφθορά». Μέχρι να γίνουν κι αυτοί προηγούμενοι και να καούν με τη σειρά τους. Καθώς σ’ αυτές τις δύσκολες στιγμές για τη χώρα, τα πολιτικά κόμματα ξεκατινιάζονται δημοσίως προσπαθώντας να εκμεταλλευτούν τις αποκαλύψεις μικροπολιτικά και ελεγχόμενα, να τις στρέψουν στους αντιπάλους και τους εσωκομματικούς τους αντιπάλους, πραγματικά κυνική, υποκριτική, πραγματικά παραπλανητική δεν είναι η συμπεριφορά όσων πιάνονται με τις μίζες στο χέρι, αλλά των άλλων, αυτών που έκπληκτοι και οργισμένοι καταγγέλλουν τους «λίγους επίορκους» συναδέλφους τους.
Περισσότερα
Thursday, June 3, 2010
Τα Αποτελέσματα και οι Συνέπειες της Δράσης του Δ.Ν.Τ. στο Διεθνές Σύστημα
Η Student Association For International Affairs (SAFIA) σας προσκαλεί σε ημερίδα με θέμα "Τα Αποτελέσματα και οι Συνέπειες της Δράσης του Δ.Ν.Τ στο Διεθνές Σύστημα", η οποία πρόκειται να διεξαχθεί την Παρασκευή 4 Ιουνίου στην Αίθουσα Εκδηλώσεων της Ένωσης Ανταποκριτών Ξένου Τύπου (Ακαδημίας 23).
Μεταξύ των θεμάτων που πρόκειται να συζητηθούν συμπεριλαμβάνονται η σημασία της πολιτικής παρέμβασης του Δ.Ν.Τ., οι πιθανές διέξοδοι που αυτή προσφέρει, καθώς και τα ενδεχόμενα προβλήματα που προκαλεί, σε ευρύτερο επίπεδο, αλλά και, αναπόφευκτα, στο πλαίσιο της σοβούσας ελληνικής κρίσης, οι βασικές ιδιοτυπίες της ελληνικής περίπτωσης, οι παράγοντες που συνέτειναν στην επιδείνωση της κατάστασης και η επίδραση της κρίσης στην πορεία της ευρωπαϊκής ενοποίησης.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
11.30-12.00: Εγγραφές
12.00-13.30: Εισηγήσεις Ομιλητών
Ν. Μαραβέγιας, Καθηγητής Μακροοικονομικής Ανάλυσης και Ευρωπαϊκής Οικονομικής Ολοκλήρωσης του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών
Κ. Στεφάνου, Καθηγητής Διεθνούς Οικονομικού Δικαίου και Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης, του Τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου
Αριστείδης Χατζής, Επ. Καθηγητής Φιλοσοφίας Δικαίου και Θεωρίας Θεσμών, με ειδίκευση στην Οικονομική Ανάλυση του Δικαίου, του Τμήματος Μεθοδολογίας, Ιστορίας και Θεωρίας της Επιστήμης του Πανεπιστημίου Αθηνών
13.30-14.30: Συμπεράσματα-Συζήτηση
Θα δοθεί πιστοποιητικό συμμετοχής.
Μεταξύ των θεμάτων που πρόκειται να συζητηθούν συμπεριλαμβάνονται η σημασία της πολιτικής παρέμβασης του Δ.Ν.Τ., οι πιθανές διέξοδοι που αυτή προσφέρει, καθώς και τα ενδεχόμενα προβλήματα που προκαλεί, σε ευρύτερο επίπεδο, αλλά και, αναπόφευκτα, στο πλαίσιο της σοβούσας ελληνικής κρίσης, οι βασικές ιδιοτυπίες της ελληνικής περίπτωσης, οι παράγοντες που συνέτειναν στην επιδείνωση της κατάστασης και η επίδραση της κρίσης στην πορεία της ευρωπαϊκής ενοποίησης.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
11.30-12.00: Εγγραφές
12.00-13.30: Εισηγήσεις Ομιλητών
Ν. Μαραβέγιας, Καθηγητής Μακροοικονομικής Ανάλυσης και Ευρωπαϊκής Οικονομικής Ολοκλήρωσης του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών
Κ. Στεφάνου, Καθηγητής Διεθνούς Οικονομικού Δικαίου και Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης, του Τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου
Αριστείδης Χατζής, Επ. Καθηγητής Φιλοσοφίας Δικαίου και Θεωρίας Θεσμών, με ειδίκευση στην Οικονομική Ανάλυση του Δικαίου, του Τμήματος Μεθοδολογίας, Ιστορίας και Θεωρίας της Επιστήμης του Πανεπιστημίου Αθηνών
13.30-14.30: Συμπεράσματα-Συζήτηση
Θα δοθεί πιστοποιητικό συμμετοχής.
European crisis batters euro a decade after celebrated launch
June 2, 2010
It didn't take long for the currency of tomorrow to become yesterday's news.
Little more than six months ago, after gathering strength for much of 2009, the euro reached a value of $1.51. That plateau came after a British newspaper reported that Middle East oil barons were secretly plotting to abandon the embattled dollar and set their prices using a basket of several currencies, including the euro.
Europe's coin — a decade after its celebrated launch — appeared finally to have come into its own.
More
Did Olympics help Greek financial crisis?
Associated Press
June 3, 2010
When it comes to overspending, Greece gets the gold medal.
Governments in Athens haven't balanced a budget in nearly 40 years, and the country narrowly averted bankruptcy in May before panicky European partners grudgingly put up rescue loans.
While many factors are behind the crippling debt crisis, the 2004 Athens Olympics — being the global event that it was — has drawn particular attention.
If not the sole reason for this nation's financial mess, some point to the games as at least an illustration of what's gone wrong in Greece.
More
June 3, 2010
When it comes to overspending, Greece gets the gold medal.
Governments in Athens haven't balanced a budget in nearly 40 years, and the country narrowly averted bankruptcy in May before panicky European partners grudgingly put up rescue loans.
While many factors are behind the crippling debt crisis, the 2004 Athens Olympics — being the global event that it was — has drawn particular attention.
If not the sole reason for this nation's financial mess, some point to the games as at least an illustration of what's gone wrong in Greece.
More
Smaller euro nations trail Germany's 'locomotive'
Washington Post
June 2, 2010
Buy a bottle of champagne and it puts money in the pocket of Schneider and Co., a family-owned manufacturer that from a remote perch in the German countryside has created a global monopoly on the wire cages that secure the corks on sparkling wine.
Obscure in a country of marquee exporters such as Mercedes-Benz and Siemens, the company's international focus is common among small and often family-owned firms in Germany.
Schneider's highly automated plants here and in Italy, Spain and Brazil churn out 2 billion of the devices a year. Its dominant market share -- amassed over 30 years -- helps explain Germany's complex and controversial role in the European economy.
More
Buy a bottle of champagne and it puts money in the pocket of Schneider and Co., a family-owned manufacturer that from a remote perch in the German countryside has created a global monopoly on the wire cages that secure the corks on sparkling wine.
Obscure in a country of marquee exporters such as Mercedes-Benz and Siemens, the company's international focus is common among small and often family-owned firms in Germany.
Schneider's highly automated plants here and in Italy, Spain and Brazil churn out 2 billion of the devices a year. Its dominant market share -- amassed over 30 years -- helps explain Germany's complex and controversial role in the European economy.
More
Europe’s Long-Term Economic Woes—and America’s
The Becker-Posner Blog
May 30, 2010
Europe’s current economic crisis is being attributed to its having a common currency but no common fiscal authority. It’s as if the United States had no Treasury Department, and a state that had borrowed heavily from banks in other states got into serious financial trouble, like Greece. It could not reduce its debt burden by devaluing its currency (and thus repaying its debts to the banks in other states in cheaper dollars), which would have the further benefit of stimulating exports (by enabling the same amount of foreign currency to buy more U.S. products) and discouraging imports (because it would take more dollars to buy products denominated in a foreign currency). The state could not expect to receive any transfer payments from other states, and the federal government would not be authorized to transfer money to the state (remember that I’m assuming that the federal government has no Treasury Department). So the state probably would default on its bank debt (“restructure” the debt is the current euphemism), and this might bring down the banks that had made the loans that were now in default.
That is the current economic situation, with Greece taking the place of the defaulting state, and the European Union taking the place of the U.S. government, in my hypothetical example. And the situation will be resolved, one way or another. One way would be by a default, perhaps accompanied by a bailout of banks whose solvency is endangered by the default. Another way would be by Greece’s abandoning the euro in favor of its own currency, And a third way would be by fiscal measures (“austerity”) that would restore the government’s solvency.
More
Slow Economic Growth is a Crucial European Problem
The Becker-Posner Blog
May 30, 2010
Both Europe’s short-term and long-term economic futures do not look bright. The need to bail out Greece, and possibly also Spain, Portugal, and Italy is the immediate problem, but the fundamental problems go much deeper. Relatively rapid economic growth will cure many budgetary imbalances since the challenge is not the size of government debt per se, but its size relative to GDP. A faster growing economy can tolerate sizable growth in government spending as long as the growth rate of its debt is no faster than the rate of growth of GDP.
Unfortunately, large government spending and rigid economies, the European approach, tend to both increase the growth rate of government debt, and at the same time lower the growth rate of GDP. As a result, the prospects for rapid growth in most European economies, and for getting government debt under control, are dim unless major reforms are introduced into their welfare state, labor markets, regulatory framework, and other government policies.
More
Wednesday, June 2, 2010
Europe's warning buzzer
Washington Times
May 31, 2010
The near-collapse of Greece is a warning buzzer for all of Europe; the welfare model is on a collision course with forces much stronger than Europe's embrace of the utopian promise. The ensuing clash will be between those who demand that the state continue to provide much of its citizens' needs and those who argue that it can't. As the conflict plays out, Europe will have two choices. One will be to adhere to its cradle-to-grave entitlements; the other will be to replace them with efficient, market-based solutions. Which path it takes not only will form Europe's future, it also will determine ours to some degree.
The welfare model was born of the Industrial Revolution. With its premium on the strength and endurance of labor, this 19th-century economic advance devoured human resources. In response, mutual-aid societies, church groups and public/private enterprises emerged to benefit those too weak to work. These micro-responses, which sprouted in many European countries, were trumped ultimately by large government programs. Germany, for instance, introduced the Sickness Insurance Law in 1883. It added the Accident Insurance Law one year later and then in 1889 the Old-Age and Disability Insurance Law, the beginning of Social Security. It was decreed that the government must step in and protect its citizens from the difficult vagaries of life.
More
Tuesday, June 1, 2010
Απενοχοποιηθείτε μέχρι τελικής (εκ) πτώσεως!
Τα Νέα
29 Μαΐου 2010
Διαβάζοντας τον τελευταίο καιρό στον Τύπο, κυρίως τον ξένο, οικονομικά ρεπορτάζ και παλεύοντας κάθε τόσο με τη σχετική αδαημοσύνη μου σ΄ αυτό το πεδίο, έμαθα μεταξύ άλλων το εξής: οι λεγόμενοι κερδοσκόποι, που δεν είναι μόνο περιώνυμοι αλιτήριοι τύπου Σόρος ή Πώλσον ούτε μόνο τα hedge funds αλλά και κανονικότατες τράπεζες, ασφαλιστικές εταιρίες, συνταξιοδοτικά ταμεία, βασίζουν τους υπολογισμούς τους σε πολύ περισσότερα δεδομένα απ΄ ό,τι το χρέος και τα ελλείμματα μιας χώρας. Τροφοδοτούν τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές τους με πλήθος στοιχεία για το εμπορικό ισοζύγιο, τη δομή της οικονομίας, τον χαρακτήρα της δημόσιας εκπαίδευσης, το δημογραφικό προφίλ, τη διάρθρωση του εργατικού δυναμικού, τη γεωπολιτική ισχύ της χώρας, το πολιτικό σύστημά της κι ένα σωρό άλλα, που δεν τα βάζει ο νους μας. Η επεξεργασία όλων αυτών καταλήγει σε δείκτες που τους λένε ποιες χώρες είναι πιο ευάλωτες μεσο-μακροπρόθεσμα , ώστε να τους συμφέρει να στοιχηματίσουν στη χρεοκοπία αυτών των χωρών ή απλώς να μην επενδύουν στα ομόλογά τους. Αυτό σημαίνει ότι οι αναλύσεις που εμφανίζουν την Ελλάδα ως μία από τις πολλές εστίες κρίσης του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος και τίποτα περισσότερο παραγνωρίζουν καίριες ελληνικές ιδιαιτερότητες, οι οποίες κάνουν τη δική μας θέση πολύ πιο δυσοίωνη σε σύγκριση με άλλες χώρες που έχουν υψηλό χρέος και έλλειμμα. Πέρσι νομίζαμε πως η Ελλάδα δοκιμάστηκε από την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση πολύ λιγότερο από άλλα κράτη επειδή είχε πιο αδύναμη και καθυστερημένη οικονομία. Τώρα βλέπουμε ότι δοκιμάζεται πολύ περισσότερο ακριβώς επειδή έχει τέτοια οικονομία. Αλλά τι είναι η οικονομία; Δεν είναι τάχα η συνισταμένη των κοινωνικών, πολιτικών και πολιτισμικών δυνάμεων που δρουν σε μια χώρα;
Όσοι από εμάς έχουμε ζήσει έστω για λίγο σε ξένες χώρες, ακόμα και από αυτές που απειλούνται ή και πλήττονται ήδη από την κρίση, μπορούμε ίσως να εκτιμήσουμε καλύτερα πόσο αντιπαραγωγική ήταν όχι μόνον η οικονομία μας αλλά ολόκληρη η κουλτούρα μας των τελευταίων δεκαετιών. Η Φινλανδία για παράδειγμα, που συμβαίνει να γνωρίζω καλά, έπαθε αληθινό οικονομικό σοκ μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής ΄Ενωσης, που απορροφούσε το ένα πέμπτο των εξαγωγών της (ήταν σαν να έχανε ξαφνικά η Ελλάδα όλο τον τουρισμό της). Μπορούσες όμως να προ βλέψεις ότι θ΄ ανέκαμπτε γρήγορα και θα έφτανε εκεί όπου βρίσκεται σήμερα, αν ήξερες πόσο θαυμαστό εκπαιδευτικό σύστημα, πόσο δημιουργικό ερευνητικό τομέα, πόσο υγιή και δραστήρια επιχειρηματική τάξη, πόσο αποτελεσματικό κράτος και πόσο φίλεργο λαό είχε.
Περισσότερα
Sunday, May 30, 2010
Greece and Estonia: Economic Antipodes
by Steve H. Hanke
Globe Asia
June 2010
On May 12th, the European Commission welcomed Estonia with open arms, recommending that the tiny Baltic country be allowed to adopt the euro next year. That's a far cry from the frosty reception Greece was accorded on May 2nd, when its European partners, plus the International Monetary Fund, promised to pony up $145 billion to rescue that fiscally reckless Balkan nation. Greece and Estonia are truly economic antipodes.
Less than two decades ago, Estonia was in the grip of the Russian Bear and was part of the Soviet empire. All that changed on September 6, 1991, when Estonia's fully independent status was conceded by the USSR State Council. Estonia immediately set out to put its economy on a free-market course. There were no fond memories of the good old communist days, nor were there any illusions about where third-way socialism would take Estonia.
More
Μια κρίση με πολλά πρόσωπα
Καθημερινή
30 Mαϊου 2010
Προ ετών κυκλοφορούσε στα blogs και (φευ!) στις εφημερίδες ένα ανόητο μύθευμα. Βγήκε, λέει, ο Κίσινγκερ -ο οποίος, άλλη δουλειά δεν είχε- και αποκάλυψε το σχέδιο καταστροφής των Ελλήνων. Σύμφωνα με αυτόν τον θρύλο ο δαιμόνιος Αμερικανός πολιτικός είπε περίπου (σ.σ.: αναφέρουμε «περίπου» διότι αυτά που δεν είπε ο Κίσινγκερ κυκλοφορούν σε διάφορες εκδοχές) τα εξής: «Ο ελληνικός λαός είναι ατίθασος και γι’ αυτό πρέπει να τον πλήξουμε βαθιά στις πολιτιστικές του ρίζες. Τότε ίσως συνετιστεί. Εννοώ δηλαδή τη θρησκεία, τα πνευματικά και ιστορικά του αποθέματα, ώστε να εξουδετερώσουμε κάθε δυνατότητά του να αναπτυχθεί και να διακριθεί, να επικρατήσει, για να μη μας παρενοχλεί...».
Είναι λοιπόν να απορεί κανείς με την αποδιδόμενη ανοησία στον κατά τα άλλα δαιμόνιο «μάγο» της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Διότι για να πλήξεις τον ελληνισμό, δεν χρειάζεται να αγγίξεις ούτε τις ρίζες του ούτε τα «πολιτιστικά αποθέματα»· ό,τι κι αν σημαίνει αυτό. Αρκεί να κόψεις κάποια επιδόματα. Τότε όλοι θα στραφούν εναντίον όλων. Χουλιγκάνοι θα φωνασκούν «να καεί, να καεί η Βουλή», εγκληματίες θα καίνε ζωντανούς τραπεζικούς υπαλλήλους, το ΠΑΜΕ θα υπονομεύει τη μόνη βιομηχανία που μας απέμεινε, οι συνδικαλιστές θα ξεκινούν κάθε βδομάδα μια απεργία, οι αγρότες θα κλείνουν τους δρόμους για να πάρουν το ετήσιο μπαχτσίσι τους, οι κρατικοδίαιτες εφημερίδες θα ανακαλύπτουν τις «παθογένειες του πολιτικού συστήματος», και τα λαμόγια πέριξ της γνωστής πλατείας θα βρίσκουν και θα εφευρίσκουν σκάνδαλα και σκανδαλάκια. Γενικώς, θα υπάρξει τέτοιο μπάχαλο, και τόση «δίκαιη οργή», που σύμφωνα με τους πνευματικούς ταγούς της χώρας «θα διαρρήξει την κοινωνική συνοχή».
Περισσότερα
Το ευρώ μετά την κρίση
Καθημερινή
30 Mαϊου 2010
Οι πολιτικές διεργασίες έχουν κορυφωθεί: η καταιγίδα στη Ζώνη Ευρώ ίσως οδηγήσει σε ένα άλμα οικονομικής διακυβέρνησης. Η Ευρώπη έχει μπροστά της μια κρίσιμη πολιτική συμφωνία. Τα χαρακτηριστικά ήδη διαγράφονται. Δεν θα είναι εύκολη η ενίσχυση του «Ο» της ΟΝΕ. Για τέσσερις, τουλάχιστον, λόγους: άλλη πρόκληση, άλλη οικονομία, άλλη αντίληψη, άλλη γενιά.
Αλλη πρόκληση: ήταν ευκολότερη η ενοποίηση στη βάση ενός μίνιμουμ πλαισίου κοινής αγοράς, κοινών κανόνων σταθερότητας (νομισματικής και δημοσιονομικής), καθ’ ομοίωσιν της χώρας - προτύπου (Γερμανία), με ελάχιστη αναδιανομή. Είναι δυσκολότερη η συμφωνία όταν αφορά εκτεταμένη δέσμευση πόρων, απόκλιση από το πρότυπο, κάμψη των κανόνων, παραχώρηση οικονομικής αυτονομίας στο πλαίσιο της ΟΝΕ. Και με δεδομένη την απόκλιση των δύο πόλων (πλεονασματικός Βορράς vs ελλειμματικού Νότου).
Περισσότερα
Είναι... αναπόφευκτο να χρεοκοπήσουμε;
του Κώστα Καλλίτση
Καθημερινή
30 Mαϊου 2010
Αν και επαναδιαπραγμάτευση χρέους σημαίνει επίσημη κήρυξη χρεοκοπίας, κάποιοι προτείνουν στο όνομα της Αριστεράς (!) να γίνει επαναδιαπραγμάτευση του χρέους… «με όρους κινήματος». Γνωρίζοντας ότι όταν βρίσκεσαι με το χέρι απλωμένο για να πληρώσεις μισθούς και συντάξεις δεν μπορείς να κάνεις παζάρια, προτείνουν να «κάνουμε τσαμπουκά». Να πούμε σε ξένους και Ελληνες δανειστές του κράτους «ξεχάστε όσα σας χρωστάμε, αποφασίσαμε να σας πληρώσουμε μόνο ένα μέρος από αυτά» - δηλαδή, να «κουρέψουμε» τις οφειλές μας κατά 20% ή 30% ή (γιατί όχι;..) περισσότερο. Υποθέτω ότι, απλώς, κάποιοι δεν καταλαβαίνουν τι λένε.
Ο «τσαμπουκάς», όπως δείχνει και η διεθνής εμπειρία, θα έχει δραματικές συνέπειες: Το ΔΝΤ (το οποίο μας δανείζει ακριβώς για να μη φτάσουμε σε επαναδιαπραγμάτευση…) και η Ευρώπη διακόπτουν τη χρηματοδότηση. Ωθούμαστε σε έξοδο από το ευρώ, επιστροφή στη δραχμή και κατακόρυφη υποτίμησή της. Αποκλειόμαστε από τις διεθνείς αγορές κεφαλαίων επί πολλά έτη, οι δανειστές μας διεκδικούν περιουσιακά στοιχεία της Ελληνικής Δημοκρατίας που βρίσκονται σε άλλες χώρες. Λόγω αποκλεισμών και αδυναμίας πληρωμών, η Ελλάδα επιστρέφει στη 10ετία του 1950, χωρίς αρκετή βενζίνη για τα αυτοκίνητα, χωρίς αρκετό πετρέλαιο για θέρμανση και για τη λειτουργία των εργοστασίων. Το να πληρώσουμε τα χρέη μας είναι πολύ, πάρα πολύ φτηνότερο από το να μην τα πληρώσουμε. Υπάρχουν άλλοι που απεύχονται τη χρεοκοπία, αλλά φοβούνται ότι ακόμη και αν εφαρμόσουμε με συνέπεια το συμφωνημένο πρόγραμμα ανασυγκρότησης της οικονομίας μας δεν θα μπορέσουμε να την αποφύγουμε. Πώς, αναρωτιούνται, θα μπορέσουμε να αποπληρώσουμε ένα χρέος που το 2014 θα έχει φθάσει στο 149% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος μας;
Περισσότερα
Καθημερινή
30 Mαϊου 2010
Αν και επαναδιαπραγμάτευση χρέους σημαίνει επίσημη κήρυξη χρεοκοπίας, κάποιοι προτείνουν στο όνομα της Αριστεράς (!) να γίνει επαναδιαπραγμάτευση του χρέους… «με όρους κινήματος». Γνωρίζοντας ότι όταν βρίσκεσαι με το χέρι απλωμένο για να πληρώσεις μισθούς και συντάξεις δεν μπορείς να κάνεις παζάρια, προτείνουν να «κάνουμε τσαμπουκά». Να πούμε σε ξένους και Ελληνες δανειστές του κράτους «ξεχάστε όσα σας χρωστάμε, αποφασίσαμε να σας πληρώσουμε μόνο ένα μέρος από αυτά» - δηλαδή, να «κουρέψουμε» τις οφειλές μας κατά 20% ή 30% ή (γιατί όχι;..) περισσότερο. Υποθέτω ότι, απλώς, κάποιοι δεν καταλαβαίνουν τι λένε.
Ο «τσαμπουκάς», όπως δείχνει και η διεθνής εμπειρία, θα έχει δραματικές συνέπειες: Το ΔΝΤ (το οποίο μας δανείζει ακριβώς για να μη φτάσουμε σε επαναδιαπραγμάτευση…) και η Ευρώπη διακόπτουν τη χρηματοδότηση. Ωθούμαστε σε έξοδο από το ευρώ, επιστροφή στη δραχμή και κατακόρυφη υποτίμησή της. Αποκλειόμαστε από τις διεθνείς αγορές κεφαλαίων επί πολλά έτη, οι δανειστές μας διεκδικούν περιουσιακά στοιχεία της Ελληνικής Δημοκρατίας που βρίσκονται σε άλλες χώρες. Λόγω αποκλεισμών και αδυναμίας πληρωμών, η Ελλάδα επιστρέφει στη 10ετία του 1950, χωρίς αρκετή βενζίνη για τα αυτοκίνητα, χωρίς αρκετό πετρέλαιο για θέρμανση και για τη λειτουργία των εργοστασίων. Το να πληρώσουμε τα χρέη μας είναι πολύ, πάρα πολύ φτηνότερο από το να μην τα πληρώσουμε. Υπάρχουν άλλοι που απεύχονται τη χρεοκοπία, αλλά φοβούνται ότι ακόμη και αν εφαρμόσουμε με συνέπεια το συμφωνημένο πρόγραμμα ανασυγκρότησης της οικονομίας μας δεν θα μπορέσουμε να την αποφύγουμε. Πώς, αναρωτιούνται, θα μπορέσουμε να αποπληρώσουμε ένα χρέος που το 2014 θα έχει φθάσει στο 149% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος μας;
Περισσότερα
Red tape hamstrings Greek growth
Wall Street Journal
May 21, 2010
Canadian entrepreneur Steve Earle traveled to Greece with plans for what he hoped would be a flourishing business in a sunny, island-rich nation: a sea-plane airline.
But Mr. Earle's company, AirSea Lines, went bust five years later in 2008—hindered in large part, he says, by government bureaucracy. "They killed it by inertia," he says. "Greece is an unsustainable reality."
AirSea's odyssey illustrates one of the key problems preventing Greece from generating the economic growth it needs to pay off its heavy debts: Critics say a sprawling civil service has tried to secure its own survival through an opaque patchwork of fees, taxes and red tape. The European Commission estimates the administrative burden of Greece's bureaucracy—the value of work devoted to dealing with government-imposed administration—is equivalent to 7% of gross domestic product, twice the EU average.
More
May 21, 2010
Canadian entrepreneur Steve Earle traveled to Greece with plans for what he hoped would be a flourishing business in a sunny, island-rich nation: a sea-plane airline.
But Mr. Earle's company, AirSea Lines, went bust five years later in 2008—hindered in large part, he says, by government bureaucracy. "They killed it by inertia," he says. "Greece is an unsustainable reality."
AirSea's odyssey illustrates one of the key problems preventing Greece from generating the economic growth it needs to pay off its heavy debts: Critics say a sprawling civil service has tried to secure its own survival through an opaque patchwork of fees, taxes and red tape. The European Commission estimates the administrative burden of Greece's bureaucracy—the value of work devoted to dealing with government-imposed administration—is equivalent to 7% of gross domestic product, twice the EU average.
More
The ECB: Gestures and credibility
VOX
May 26, 2010
Improvisation in handling the crisis in Greece has given the impression that governments and European institutions are not capable of facing the toughest challenges. This column reminds us that in times like these, the credibility of institutions is essential and rests on consistency. The ECB decision to "sterilise" the purchase of bonds with inverse operations to drain liquidity puts this credibility at risk.
The currency crisis that is affecting Europe is fuelled by several economic factors such as the fear of insolvency by Greece, low growth and deficits in southern Europe, the fragility of banking systems of many Eurozone countries. But there is another aspect that is becoming important: lack of confidence in the institutions (national and Community) and in people who lead them.
Improvisation, conflicts, and turnarounds in handling the crisis in Greece have given the impression that governments and European institutions are not capable of facing the toughest challenges. The main culprits are national governments – Germany in particular. Recently there has been a further confirmation of German improvisation. BaFin, the Federal agency for financial supervision, has banned short selling on bonds in the euro and on a limited number of shares of financial companies. The decision is likely to be counterproductive – it leads to focus on short-selling the euro or other securities not covered by the prohibition. More importantly, it was taken unilaterally and without coordination with other European authorities.
More
Saturday, May 29, 2010
Frau Germania: How Angela Merkel's selfishness is killing Europe
Foreign Policy
May 24, 2010
These are unhappy days for Europe: Countries are starving for credit, international experts are predicting the slow unraveling of the euro, and the continent's national politicians have felt compelled to defend their honor by way of references to belligerent incidents from the not-so-distant European past. And the unhappiest European at the moment may be the person most trusted to lead the European Union out of its turmoil: Angela Merkel, Germany's chancellor, who, caught between the dual masters of a dissatisfied German public and a roiling EU, lurched in too many directions and finally froze in place as the crisis progressed. Merkel's abdication of Germany's leadership in the EU over the past few months ranks as a catastrophe of the worst order: wreaking maximum political damage on everyone involved, while also risking continued long-term chaos.
"I can't remember a similarly disastrous set of actions since 1949 [the year that the Federal Republic of Germany was formed]," former German foreign minister Joschka Fischer told Der Spiegel magazine when asked to put Merkel's foreign policy in context. "In the past few weeks, Angela Merkel had her rendezvous with history. Unlike Helmut Kohl on November 2, 1989, or Gerhard Schroeder after September 11, 2001, Merkel blew it."
More
Subscribe to:
Posts (Atom)