Associated Press/msn.com
February 22, 2011
They blockade highway toll booths to give drivers free passage. They cover subway ticket machines with plastic bags so commuters can't pay. Even doctors are joining in, preventing patients from paying fees at state hospitals.
Some call it civil disobedience. Others a freeloading spirit. Either way, Greece's "I Won't Pay" movement has sparked heated debate in a nation reeling from a debt crisis that's forced the government to take drastic austerity measures — including higher taxes, wage and pension cuts, and price spikes in public services.
What started as a small pressure group of residents outside Athens angered by higher highway tolls has grown into a movement affecting ever more sectors of society — one that many say is being hijacked by left-wing parties keen to ride popular discontent.
A rash of political scandals in recent years, including a dubious land swap deal with a rich monastery and alleged bribes in state contracts — has fueled the rebellious mood.
More
Wednesday, February 23, 2011
Ο Γιώργος στο Humboldt
του Στέφανου Κασιμάτη
Καθημερινή
23 Φεβρουαρίου 2011
Mπαίνοντας στο Πανεπιστήμιο Humboldt του Βερολίνου, την περασμένη Δευτέρα, ο Γιώργος είναι αδύνατο να μην πρόσεξε στην πρώτη κολόνα αριστερά ανηρτημένη μια αφίσα με τη δική του φωτογραφία, τη φωτογραφία της (μυθοποιημένης κομμουνίστριας) Ρόζας Λούξεμπουργκ και από πάνω το σύνθημα: «Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα», όπου η μορφή του υποτίθεται ότι αντιπροσώπευε τη βαρβαρότητα. Το ενδιαφέρον δεν είναι ο βλακώδης μανιχαϊσμός του συνθήματος στην αφίσα -συνθήματος το οποίο και ο ίδιος έχει χρησιμοποιήσει- αλλά το γεγονός ότι επάνω από την αφίσα ήταν γραμμένος ο κωδικός αριθμός του φοιτητή που την ανήρτησε. Βλέπετε, η ελευθερία των ιδεών στα γερμανικά πανεπιστήμια είναι κατοχυρωμένη, υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχει ένα φυσικό πρόσωπο να αναλαμβάνει την ευθύνη. Ελπίζω να πρόσεξε ο πρωθυπουργός τη λεπτομέρεια του κωδικού και να ζήτησε να πληροφορηθεί τι σημαίνει.
Η άλλη σκηνή που έκανε εντύπωση στους Ελληνες δημοσιογράφους, οι οποίοι συνόδευσαν τον πρωθυπουργό στη Γερμανία, ήταν η στάση των πανεπιστημιακών αρχών, όταν οι παρεπιδημούντες στη Γερμανία Ελληνες αριστεριστές -οι ίδιοι που είχαν καταλάβει και ένα ελληνικό προξενείο όταν δολοφονήθηκε ο δεκαπεντάχρονος Γρηγορόπουλος, σύμφωνα με πηγές της ελληνικής πρεσβείας στο Βερολίνο- επιτέθηκαν φραστικά στον Γιώργο την ώρα της ομιλίας του. (Ας σημειωθεί ότι η πράξη τους περιγράφεται παραπάνω με ένα σχήμα λιτότητος, διότι η χυδαιότητα των ύβρεων που εκτόξευσαν εναντίον του πρωθυπουργού απλώς δεν επιτρέπει την επανάληψή τους. Γι' αυτό, άλλωστε, η ΕΡΤ έδωσε τα σχετικά πλάνα χωρίς ήχο). Ο Γερμανός καθηγητής που είχε τη ευθύνη για την οργάνωση της ομιλίας, παρότι άτομο με κινητικά προβλήματα, σηκώθηκε αμέσως από τη θέση του και με το δεκανίκι του οδήγησε έξω από την αίθουσα τους διαμαρτυρόμενους, τους οποίους κράτησε μισή ώρα και τους μιλούσε, προσπαθώντας μάλλον να τους συνετίσει. Υποθέτω ότι αν κάποιος είχε κάνει τον κόπο να του μεταφράσει στα γερμανικά τα λόγια τους, ο Γερμανός καθηγητής δεν θα είχε ξοδέψει τόσο γενναιόδωρα τον χρόνο του - εκτός αν ως άτομο με ειδικές ανάγκες ο ίδιος τους αντιμετώπισε με ιδιαίτερη ευαισθησία...
Περισσότερα
Καθημερινή
23 Φεβρουαρίου 2011
Mπαίνοντας στο Πανεπιστήμιο Humboldt του Βερολίνου, την περασμένη Δευτέρα, ο Γιώργος είναι αδύνατο να μην πρόσεξε στην πρώτη κολόνα αριστερά ανηρτημένη μια αφίσα με τη δική του φωτογραφία, τη φωτογραφία της (μυθοποιημένης κομμουνίστριας) Ρόζας Λούξεμπουργκ και από πάνω το σύνθημα: «Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα», όπου η μορφή του υποτίθεται ότι αντιπροσώπευε τη βαρβαρότητα. Το ενδιαφέρον δεν είναι ο βλακώδης μανιχαϊσμός του συνθήματος στην αφίσα -συνθήματος το οποίο και ο ίδιος έχει χρησιμοποιήσει- αλλά το γεγονός ότι επάνω από την αφίσα ήταν γραμμένος ο κωδικός αριθμός του φοιτητή που την ανήρτησε. Βλέπετε, η ελευθερία των ιδεών στα γερμανικά πανεπιστήμια είναι κατοχυρωμένη, υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχει ένα φυσικό πρόσωπο να αναλαμβάνει την ευθύνη. Ελπίζω να πρόσεξε ο πρωθυπουργός τη λεπτομέρεια του κωδικού και να ζήτησε να πληροφορηθεί τι σημαίνει.
Η άλλη σκηνή που έκανε εντύπωση στους Ελληνες δημοσιογράφους, οι οποίοι συνόδευσαν τον πρωθυπουργό στη Γερμανία, ήταν η στάση των πανεπιστημιακών αρχών, όταν οι παρεπιδημούντες στη Γερμανία Ελληνες αριστεριστές -οι ίδιοι που είχαν καταλάβει και ένα ελληνικό προξενείο όταν δολοφονήθηκε ο δεκαπεντάχρονος Γρηγορόπουλος, σύμφωνα με πηγές της ελληνικής πρεσβείας στο Βερολίνο- επιτέθηκαν φραστικά στον Γιώργο την ώρα της ομιλίας του. (Ας σημειωθεί ότι η πράξη τους περιγράφεται παραπάνω με ένα σχήμα λιτότητος, διότι η χυδαιότητα των ύβρεων που εκτόξευσαν εναντίον του πρωθυπουργού απλώς δεν επιτρέπει την επανάληψή τους. Γι' αυτό, άλλωστε, η ΕΡΤ έδωσε τα σχετικά πλάνα χωρίς ήχο). Ο Γερμανός καθηγητής που είχε τη ευθύνη για την οργάνωση της ομιλίας, παρότι άτομο με κινητικά προβλήματα, σηκώθηκε αμέσως από τη θέση του και με το δεκανίκι του οδήγησε έξω από την αίθουσα τους διαμαρτυρόμενους, τους οποίους κράτησε μισή ώρα και τους μιλούσε, προσπαθώντας μάλλον να τους συνετίσει. Υποθέτω ότι αν κάποιος είχε κάνει τον κόπο να του μεταφράσει στα γερμανικά τα λόγια τους, ο Γερμανός καθηγητής δεν θα είχε ξοδέψει τόσο γενναιόδωρα τον χρόνο του - εκτός αν ως άτομο με ειδικές ανάγκες ο ίδιος τους αντιμετώπισε με ιδιαίτερη ευαισθησία...
Περισσότερα
"I Won't Pay" movement grips debt-ridden Greece
Associated Press/Forbes
February 22, 2011
They blockade highway toll booths to give drivers free passage. They cover subway ticket machines with plastic bags so commuters can't pay. Even doctors are joining in, preventing patients from paying fees at state hospitals.
Some call it civil disobedience. Others a freeloading spirit. Either way, Greece's "I Won't Pay" movement has sparked heated debate in a nation reeling from a debt crisis that's forced the government to take drastic austerity measures - including higher taxes, wage and pension cuts, and price spikes in public services.
What started as a small pressure group of residents outside Athens angered by higher highway tolls has grown into a movement affecting ever more sectors of society - one that many say is being hijacked by left-wing parties keen to ride popular discontent.
More
February 22, 2011
They blockade highway toll booths to give drivers free passage. They cover subway ticket machines with plastic bags so commuters can't pay. Even doctors are joining in, preventing patients from paying fees at state hospitals.
Some call it civil disobedience. Others a freeloading spirit. Either way, Greece's "I Won't Pay" movement has sparked heated debate in a nation reeling from a debt crisis that's forced the government to take drastic austerity measures - including higher taxes, wage and pension cuts, and price spikes in public services.
What started as a small pressure group of residents outside Athens angered by higher highway tolls has grown into a movement affecting ever more sectors of society - one that many say is being hijacked by left-wing parties keen to ride popular discontent.
More
Tuesday, February 22, 2011
Europe's Debt Crisis Rumbles On
by Richard Barley
Wall Street Journal
February 22, 2011
Europe is sitting on an active volcano. For the moment, the tension in Europe's bond market is being relieved by European Central Bank purchases and the hope that the March 24-25 euro-zone summit will comprehensively address the currency bloc's problems. But the risk of disappointment is high: Some of January's euphoria has been squeezed from the bond market, but it remains vulnerable.
Portuguese 10-year yields have risen to 7.5% and have only been restrained from spiking higher by ECB purchases. The country has raised around a third of its 2011 borrowing needs. But the market still assumes it will require support. J.P. Morgan has estimated the ECB has bought €16 billion to €17 billion of Portuguese bonds since May, almost the total issued over that period.
True, Spanish government bonds have escaped contagion: 10-year yields have fallen this year to 5.25%. There has been welcome news from Spain, which is working on the problem of its savings banks, and where economic growth rebounded in the fourth quarter. But execution risk remains both on the budget, particularly because much spending is at the regional level, and in the banking sector. Spanish bond yields also remain vulnerable to any disappointment over plans to make the euro-zone safety net bigger and better.
More
Wall Street Journal
February 22, 2011
Europe is sitting on an active volcano. For the moment, the tension in Europe's bond market is being relieved by European Central Bank purchases and the hope that the March 24-25 euro-zone summit will comprehensively address the currency bloc's problems. But the risk of disappointment is high: Some of January's euphoria has been squeezed from the bond market, but it remains vulnerable.
Portuguese 10-year yields have risen to 7.5% and have only been restrained from spiking higher by ECB purchases. The country has raised around a third of its 2011 borrowing needs. But the market still assumes it will require support. J.P. Morgan has estimated the ECB has bought €16 billion to €17 billion of Portuguese bonds since May, almost the total issued over that period.
True, Spanish government bonds have escaped contagion: 10-year yields have fallen this year to 5.25%. There has been welcome news from Spain, which is working on the problem of its savings banks, and where economic growth rebounded in the fourth quarter. But execution risk remains both on the budget, particularly because much spending is at the regional level, and in the banking sector. Spanish bond yields also remain vulnerable to any disappointment over plans to make the euro-zone safety net bigger and better.
More
Η κυβέρνηση, οι Κουλουμπαρίτσηδες και οι Φωτοπουλαίοι...
του Στέφανου Κασιμάτη
Καθημερινή
22 Φεβρουαρίου 2011
Μία ακόμη εβδομάδα (έχω χάσει την αρίθμηση πια) ξεκίνησε χωρίς δημόσιες συγκοινωνίες. Αυτό σημαίνει: μία ακόμη εβδομάδα περιττής ταλαιπωρίας, για όσους ζουν ή είναι υποχρεωμένοι να μετακινούνται στο κέντρο, μία ακόμη εβδομάδα με απώλεια ωρών εργασίας για την οικονομία.
Από τα δύο μέρη, των οποίων η στάση καθορίζει την κατάσταση των πραγμάτων, οι μεν συνδικαλιστές των δημοσίων συγκοινωνιών ασκούν έναν ωμό εκβιασμό στην κοινωνία, απευθυνόμενοι την ίδια ώρα προς την κυβέρνηση. Οσο κι αν η στάση τους είναι απεχθής, ως μορφή βίας που στρέφεται εις βάρος των αδυνάτων, όσο κι αν είναι επί της ουσίας άδικη, αφού αγωνίζονται για τη συντήρηση των δικών τους προνομίων, αλλά και της μαύρης τρύπας που πληρώνουν όλοι οι υπόλοιποι στις συγκοινωνίες, είναι πάντως κατανοητή: διεκδικούν τη μη εφαρμογή -στα κρυφά και χωρίς θόρυβο- του νόμου για την αναδιάρθρωση των αστικών συγκοινωνιών που ψήφισε η Βουλή. Στην Ελλάδα είμαστε, να σας θυμίσω. Θα είναι αυτός ο πρώτος νόμος που ψηφίζεται και, επειδή προσκρούει σε κατεστημένα συμφέροντα, δεν εφαρμόζεται; Συνεπώς, το «νταβατζιλίκι» των συντεχνιών (θυμίζω εδώ στους ευαίσθητους ότι ο όρος πολιτογραφήθηκε στην εν χρήσει ορολογία από τον τέως πρωθυπουργό...) είναι «μια στάσις, νοιώθεται». Είναι, δηλαδή, κάτι αναμενόμενο και «επιτρεπτό» για τα μέτρα και τις αξίες μιας κατατετμημένης κοινωνίας, παραδομένης στον κυνισμό οργανωμένων συμφερόντων που αγωνίζονται για την επιβίωσή τους.
Η κυβέρνηση, όμως, από την οποία εξίσου εξαρτάται το ζήτημα, τι κάνει; Ο, τι μπορεί να κάνει ένας ξεπερασμένος από τη σύγχρονη πραγματικότητα παλαιοκομματικός πασόκος όπως ο Δ. Ρέππας: τίποτε. Περιμένει απλώς να κουραστούν οι συνδικαλιστές, χωρίς να υπολογίζει, εν τω μεταξύ, το καθημερινό κόστος για τον κόσμο. Το ίδιο κάνει η κυβέρνηση κάθε φορά όπου μία θιγόμενη συντεχνία αντιδρά δυναμικά: την αφήνει να βγάλει το άχτι της στους «αμάχους» - οι τελευταίοι, στο κάτω κάτω, ούτε εξαντλούνται ποτέ ούτε έχουν δύναμη. Για την κυβέρνηση, είναι φανερό ότι προέχει η διατήρηση της κομματικής συνοχής της: και αυτή -σαν άλλη μια συντεχνία παρόμοια αυτών με τις οποίες αναμετρείται- μάχεται για να συντηρήσει την ισορροπία των κρατικοδίαιτων ομάδων που συνθέτουν τη ραχοκοκαλιά της. (Κουλουμπαρίτσηδες και Φωτοπουλαίοι είναι πρωτίστως τερατουργήματα του ΠΑΣΟΚ...) Η στάση της είναι κατ' ουσίαν φοβικά συντηρητική: λέει ότι θέλει να αλλάξει τις δομές της οικονομίας, επιδιώκει όμως και να μη θιγεί από τις αλλαγές. Το αποτέλεσμα είναι η κυβέρνηση των δυόμισι υπουργών και των δεκάδων απρόθυμων...
Περισσότερα
Καθημερινή
22 Φεβρουαρίου 2011
Μία ακόμη εβδομάδα (έχω χάσει την αρίθμηση πια) ξεκίνησε χωρίς δημόσιες συγκοινωνίες. Αυτό σημαίνει: μία ακόμη εβδομάδα περιττής ταλαιπωρίας, για όσους ζουν ή είναι υποχρεωμένοι να μετακινούνται στο κέντρο, μία ακόμη εβδομάδα με απώλεια ωρών εργασίας για την οικονομία.
Από τα δύο μέρη, των οποίων η στάση καθορίζει την κατάσταση των πραγμάτων, οι μεν συνδικαλιστές των δημοσίων συγκοινωνιών ασκούν έναν ωμό εκβιασμό στην κοινωνία, απευθυνόμενοι την ίδια ώρα προς την κυβέρνηση. Οσο κι αν η στάση τους είναι απεχθής, ως μορφή βίας που στρέφεται εις βάρος των αδυνάτων, όσο κι αν είναι επί της ουσίας άδικη, αφού αγωνίζονται για τη συντήρηση των δικών τους προνομίων, αλλά και της μαύρης τρύπας που πληρώνουν όλοι οι υπόλοιποι στις συγκοινωνίες, είναι πάντως κατανοητή: διεκδικούν τη μη εφαρμογή -στα κρυφά και χωρίς θόρυβο- του νόμου για την αναδιάρθρωση των αστικών συγκοινωνιών που ψήφισε η Βουλή. Στην Ελλάδα είμαστε, να σας θυμίσω. Θα είναι αυτός ο πρώτος νόμος που ψηφίζεται και, επειδή προσκρούει σε κατεστημένα συμφέροντα, δεν εφαρμόζεται; Συνεπώς, το «νταβατζιλίκι» των συντεχνιών (θυμίζω εδώ στους ευαίσθητους ότι ο όρος πολιτογραφήθηκε στην εν χρήσει ορολογία από τον τέως πρωθυπουργό...) είναι «μια στάσις, νοιώθεται». Είναι, δηλαδή, κάτι αναμενόμενο και «επιτρεπτό» για τα μέτρα και τις αξίες μιας κατατετμημένης κοινωνίας, παραδομένης στον κυνισμό οργανωμένων συμφερόντων που αγωνίζονται για την επιβίωσή τους.
Η κυβέρνηση, όμως, από την οποία εξίσου εξαρτάται το ζήτημα, τι κάνει; Ο, τι μπορεί να κάνει ένας ξεπερασμένος από τη σύγχρονη πραγματικότητα παλαιοκομματικός πασόκος όπως ο Δ. Ρέππας: τίποτε. Περιμένει απλώς να κουραστούν οι συνδικαλιστές, χωρίς να υπολογίζει, εν τω μεταξύ, το καθημερινό κόστος για τον κόσμο. Το ίδιο κάνει η κυβέρνηση κάθε φορά όπου μία θιγόμενη συντεχνία αντιδρά δυναμικά: την αφήνει να βγάλει το άχτι της στους «αμάχους» - οι τελευταίοι, στο κάτω κάτω, ούτε εξαντλούνται ποτέ ούτε έχουν δύναμη. Για την κυβέρνηση, είναι φανερό ότι προέχει η διατήρηση της κομματικής συνοχής της: και αυτή -σαν άλλη μια συντεχνία παρόμοια αυτών με τις οποίες αναμετρείται- μάχεται για να συντηρήσει την ισορροπία των κρατικοδίαιτων ομάδων που συνθέτουν τη ραχοκοκαλιά της. (Κουλουμπαρίτσηδες και Φωτοπουλαίοι είναι πρωτίστως τερατουργήματα του ΠΑΣΟΚ...) Η στάση της είναι κατ' ουσίαν φοβικά συντηρητική: λέει ότι θέλει να αλλάξει τις δομές της οικονομίας, επιδιώκει όμως και να μη θιγεί από τις αλλαγές. Το αποτέλεσμα είναι η κυβέρνηση των δυόμισι υπουργών και των δεκάδων απρόθυμων...
Περισσότερα
Greece plans tough tax evasion laws
Financial Times
February 21, 2011
Greece has unveiled tough legislation to reduce tax evasion as part of reforms agreed in return for a €110bn bail-out by the European Union and the International Monetary Fund.
A draft bill presented to parliament on Monday proposes jail sentences for people convicted of non-payment of income tax obligations above €75,000 and value added tax above €150,000.
The finance ministry will launch a three-year action programme next month aimed at combating pervasive tax evasion, including measures to curb corruption among tax officials.
More than 30 per cent of due revenues go uncollected, according to official estimates.
Following criticism by the EU and the IMF that Greece was failing to “name and shame” prominent offenders, the new legislation provides for publishing lists of large-scale tax evaders.
Overall revenues rose only 5.5 per cent last year against an initial target of 13.8 per cent, in spite of two increases in value added tax and excise taxes on fuel and cigarettes
More
February 21, 2011
Greece has unveiled tough legislation to reduce tax evasion as part of reforms agreed in return for a €110bn bail-out by the European Union and the International Monetary Fund.
A draft bill presented to parliament on Monday proposes jail sentences for people convicted of non-payment of income tax obligations above €75,000 and value added tax above €150,000.
The finance ministry will launch a three-year action programme next month aimed at combating pervasive tax evasion, including measures to curb corruption among tax officials.
More than 30 per cent of due revenues go uncollected, according to official estimates.
Following criticism by the EU and the IMF that Greece was failing to “name and shame” prominent offenders, the new legislation provides for publishing lists of large-scale tax evaders.
Overall revenues rose only 5.5 per cent last year against an initial target of 13.8 per cent, in spite of two increases in value added tax and excise taxes on fuel and cigarettes
More
Λίγκα της σούπερ παρακμής
του Νίκου Γ. Ξυδάκη
Καθημερινή
22 Φεβρουαρίου 2011
Οσα διαδραματίστηκαν το Σαββατοκύριακο στο γήπεδο Καραϊσκάκη, εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου, σε τηλεοπτικούς σταθμούς, γραφεία και σπίτια, με κροτίδες, φωτοβολίδες, καπνογόνα, γροθιές, κλωτσιές, προπηλακισμούς, η κατάλυση κάθε έννοιας έλλογου συλλογικού βίου, δεν αφορούν πλέον μόνο την ΠΑΕ Ολυμπιακός, την ΠΑΕ Παναθηναϊκός, τη Σούπερ Λίγκα, τους διαιτητές, τους παίκτες· δεν αφορούν καν το ποδόσφαιρο, σαν βιομηχανία. Οσα διαδραματίστηκαν στο ντέρμπι αφορούν την ελληνική κοινωνία, την ήδη σκληρά δοκιμαζόμενη: πώς αυτή η κοινωνία αντιλαμβάνεται τον εαυτό της, πώς αυτοπροσδιορίζεται. Είναι αγέλη αλληλοσπαρασσόμενων θηρίων; Είναι όχλος ανδρείκελων του Στοιχήματος; Είναι άβαταρ σε πίστα του Playstation; Είναι δούλοι φυλάρχων;
Η ελληνική κοινωνία πρέπει να αντικρίσει κατάματα αυτές τις εικόνες και να απαντήσει. Τώρα, τη στιγμή της κρίσης, τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή. Να αποτινάξει τη φενάκη απ’ τα βλέφαρά της, να πάψει να αποδέχεται σαν ρυθμιστές της ποδοσφαιρικής βιομηχανίας στοιχεία με συμπεριφορά υποκόσμου ή και προσδεδεμένα με τον υπόκοσμο. Διότι η βιομηχανία του ποδοσφαίρου, όπως κάθε βιομηχανία, είναι στοιχείο του δημόσιου χώρου, επηρεάζει συνειδήσεις και προσπορίζεται πολιτικά οφέλη. Εκδίδει οπαδικές εφημερίδες, συντηρεί ηλεκτρονικά μέσα, αναδεικνύει φασίζοντες σαμάνους και νωδούς γελωτοποιούς. Πουλάει πρόγραμμα στα τηλεοπτικά δίκτυα. Τροφοδοτεί τη βιομηχανία του τζόγου. Το ποδόσφαιρο παραείναι μεγάλη βιομηχανία για να αφήνεται αρρύθμιστο, ατιμώρητο, ασύδοτο, να ξεπλένει χρήμα, να προσφέρει κοινωνικό status και πολιτική κάλυψη.
Περισσότερα
Καθημερινή
22 Φεβρουαρίου 2011
Οσα διαδραματίστηκαν το Σαββατοκύριακο στο γήπεδο Καραϊσκάκη, εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου, σε τηλεοπτικούς σταθμούς, γραφεία και σπίτια, με κροτίδες, φωτοβολίδες, καπνογόνα, γροθιές, κλωτσιές, προπηλακισμούς, η κατάλυση κάθε έννοιας έλλογου συλλογικού βίου, δεν αφορούν πλέον μόνο την ΠΑΕ Ολυμπιακός, την ΠΑΕ Παναθηναϊκός, τη Σούπερ Λίγκα, τους διαιτητές, τους παίκτες· δεν αφορούν καν το ποδόσφαιρο, σαν βιομηχανία. Οσα διαδραματίστηκαν στο ντέρμπι αφορούν την ελληνική κοινωνία, την ήδη σκληρά δοκιμαζόμενη: πώς αυτή η κοινωνία αντιλαμβάνεται τον εαυτό της, πώς αυτοπροσδιορίζεται. Είναι αγέλη αλληλοσπαρασσόμενων θηρίων; Είναι όχλος ανδρείκελων του Στοιχήματος; Είναι άβαταρ σε πίστα του Playstation; Είναι δούλοι φυλάρχων;
Η ελληνική κοινωνία πρέπει να αντικρίσει κατάματα αυτές τις εικόνες και να απαντήσει. Τώρα, τη στιγμή της κρίσης, τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή. Να αποτινάξει τη φενάκη απ’ τα βλέφαρά της, να πάψει να αποδέχεται σαν ρυθμιστές της ποδοσφαιρικής βιομηχανίας στοιχεία με συμπεριφορά υποκόσμου ή και προσδεδεμένα με τον υπόκοσμο. Διότι η βιομηχανία του ποδοσφαίρου, όπως κάθε βιομηχανία, είναι στοιχείο του δημόσιου χώρου, επηρεάζει συνειδήσεις και προσπορίζεται πολιτικά οφέλη. Εκδίδει οπαδικές εφημερίδες, συντηρεί ηλεκτρονικά μέσα, αναδεικνύει φασίζοντες σαμάνους και νωδούς γελωτοποιούς. Πουλάει πρόγραμμα στα τηλεοπτικά δίκτυα. Τροφοδοτεί τη βιομηχανία του τζόγου. Το ποδόσφαιρο παραείναι μεγάλη βιομηχανία για να αφήνεται αρρύθμιστο, ατιμώρητο, ασύδοτο, να ξεπλένει χρήμα, να προσφέρει κοινωνικό status και πολιτική κάλυψη.
Περισσότερα
Το ραντεβού στο Βερολίνο
του Τάσου Τέλλογλου
Protagon.gr
22 Φεβρουαρίου 2011
Η συνάντηση του Έλληνα πρωθυπουργού κ Γ. Παπανδρέου με τη Γερμανίδα καγκελάριο κ Α.Μέρκελ δεν θα είναι εύκολη. Όχι μόνο επειδή η κα Μέρκελ προέρχεται από μία εκλογική συντριβή, που υπενθυμίζει ότι δεν αρκεί μια οικονομία να ξαναπαίρνει μπροστά, θα πρέπει το προϊόν της να μοιράζεται και δίκαια. Κυρίως επειδή όσο περνούν οι μήνες και οι φιλικοί στην Ελλάδα Γερμανοί βλέπουν το αδύνατο του εγχειρήματος της ελληνικής διάσωσης.
Την περασμένη εβδομάδα ένας από τους οικονομολόγους με πολύ κοντινή στον κ. Παπανδρέου επιχειρηματολογία, ο προσκείμενος στους σοσιαλδημοκράτες καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Βύρτσμπουργκ Πέτερ Μπόφινγκερ έδωσε μία διάλεξη σε ένα ίδρυμα του Μονάχου όπου κατέστησε σαφές πως ο,τι και αν γίνει σε επίπεδο ευρωπαϊκού συμβουλίου τον Μάρτιο, όποια μέτρα και αν ληφθούν, η Ελληνική περίπτωση είναι ξεχωριστή.
Η χώρα δεν έχει ένα ευρωπαϊκό πρόβλημα όπως προσπαθεί να μας πείσει το πολιτικό προσωπικό αλλά ένα πρόβλημα αποκλειστικά δικό της. Ένα πολύ μεγάλο για το μέγεθος της οικονομίας κράτος, μία πολύ λίγο ανταγωνιστική οικονομία. Η χώρα απέκτησε το 1974 δημοκρατία δεν έχει όμως καπιταλισμό αλλά ένα σύστημα πολιτικής προστασίας μικρών και μεγάλων ομάδων, που νέμονται τον πλούτο της. Έτσι ήταν πριν τον κ Παπανδρέου, έτσι είναι και μετά από αυτόν.
Περισσότερα
Protagon.gr
22 Φεβρουαρίου 2011
Η συνάντηση του Έλληνα πρωθυπουργού κ Γ. Παπανδρέου με τη Γερμανίδα καγκελάριο κ Α.Μέρκελ δεν θα είναι εύκολη. Όχι μόνο επειδή η κα Μέρκελ προέρχεται από μία εκλογική συντριβή, που υπενθυμίζει ότι δεν αρκεί μια οικονομία να ξαναπαίρνει μπροστά, θα πρέπει το προϊόν της να μοιράζεται και δίκαια. Κυρίως επειδή όσο περνούν οι μήνες και οι φιλικοί στην Ελλάδα Γερμανοί βλέπουν το αδύνατο του εγχειρήματος της ελληνικής διάσωσης.
Την περασμένη εβδομάδα ένας από τους οικονομολόγους με πολύ κοντινή στον κ. Παπανδρέου επιχειρηματολογία, ο προσκείμενος στους σοσιαλδημοκράτες καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Βύρτσμπουργκ Πέτερ Μπόφινγκερ έδωσε μία διάλεξη σε ένα ίδρυμα του Μονάχου όπου κατέστησε σαφές πως ο,τι και αν γίνει σε επίπεδο ευρωπαϊκού συμβουλίου τον Μάρτιο, όποια μέτρα και αν ληφθούν, η Ελληνική περίπτωση είναι ξεχωριστή.
Η χώρα δεν έχει ένα ευρωπαϊκό πρόβλημα όπως προσπαθεί να μας πείσει το πολιτικό προσωπικό αλλά ένα πρόβλημα αποκλειστικά δικό της. Ένα πολύ μεγάλο για το μέγεθος της οικονομίας κράτος, μία πολύ λίγο ανταγωνιστική οικονομία. Η χώρα απέκτησε το 1974 δημοκρατία δεν έχει όμως καπιταλισμό αλλά ένα σύστημα πολιτικής προστασίας μικρών και μεγάλων ομάδων, που νέμονται τον πλούτο της. Έτσι ήταν πριν τον κ Παπανδρέου, έτσι είναι και μετά από αυτόν.
Περισσότερα
Η Βουλή των δικηγόρων
του Πάσχου Μανδραβέλη
Καθημερινή
22 Φεβρουαρίου 2011
Το καλό είναι ότι οι βουλευτές μετέχουν πλέον ενεργά στη νομοθετική διαδικασία. Επαψαν να λειτουργούν σαν στρατιωτάκια ακούνητα κι αμίλητα, που απλώς επικυρώνουν ή καταψηφίζουν τα νομοσχέδια της κυβέρνησης. Πιέζουν για αλλαγή των νομοσχεδίων, και -όπως γίνεται σε όλο τον κόσμο- πετυχαίνουν τροποποιήσεις. Το κακό είναι ότι όλες οι τροποποιήσεις για τις οποίες πιέζουν και, δυστυχώς επιτυγχάνουν, έχουν σκοπό τη συντήρηση σημερινών στρεβλών καταστάσεων, τη διατήρηση προνομίων συντεχνιών και γενικώς το φρενάρισμα κάθε μεταρρυθμιστικής προσπάθειας που έχει ανάγκη ο τόπος.
Ετσι, τον τελευταίο καιρό, οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ «επαναστάτησαν» για δύο πράγματα: Πρώτον, το απαράγραπτο δικαίωμα του Ελληνα (ψηφοφόρου τους) να χτίζει όπου θέλει κι όσο θέλει. Το νομοσχέδιο της κ. Τίνας Μπιρμπίλη, που απαγορεύει την κατάτμηση αγροτεμαχίων κάτω των δέκα στρεμμάτων σε περιοχές Natura, βρήκε τη σθεναρή αντίσταση, πρωτίστως βουλευτών της Χαλκιδικής, ενός πανέμορφου τόπου που βιάστηκε από την άναρχη οικιστική ανάπτυξη. Παρά τις «βελτιώσεις» που επιχειρεί η υπουργός, το νομοσχέδιο δεν θα περάσει, για να συνεχιστεί το καρακατσουλιό στην ύπαιθρο.
Περισσότερα
Καθημερινή
22 Φεβρουαρίου 2011
Το καλό είναι ότι οι βουλευτές μετέχουν πλέον ενεργά στη νομοθετική διαδικασία. Επαψαν να λειτουργούν σαν στρατιωτάκια ακούνητα κι αμίλητα, που απλώς επικυρώνουν ή καταψηφίζουν τα νομοσχέδια της κυβέρνησης. Πιέζουν για αλλαγή των νομοσχεδίων, και -όπως γίνεται σε όλο τον κόσμο- πετυχαίνουν τροποποιήσεις. Το κακό είναι ότι όλες οι τροποποιήσεις για τις οποίες πιέζουν και, δυστυχώς επιτυγχάνουν, έχουν σκοπό τη συντήρηση σημερινών στρεβλών καταστάσεων, τη διατήρηση προνομίων συντεχνιών και γενικώς το φρενάρισμα κάθε μεταρρυθμιστικής προσπάθειας που έχει ανάγκη ο τόπος.
Ετσι, τον τελευταίο καιρό, οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ «επαναστάτησαν» για δύο πράγματα: Πρώτον, το απαράγραπτο δικαίωμα του Ελληνα (ψηφοφόρου τους) να χτίζει όπου θέλει κι όσο θέλει. Το νομοσχέδιο της κ. Τίνας Μπιρμπίλη, που απαγορεύει την κατάτμηση αγροτεμαχίων κάτω των δέκα στρεμμάτων σε περιοχές Natura, βρήκε τη σθεναρή αντίσταση, πρωτίστως βουλευτών της Χαλκιδικής, ενός πανέμορφου τόπου που βιάστηκε από την άναρχη οικιστική ανάπτυξη. Παρά τις «βελτιώσεις» που επιχειρεί η υπουργός, το νομοσχέδιο δεν θα περάσει, για να συνεχιστεί το καρακατσουλιό στην ύπαιθρο.
Περισσότερα
National Bank of Greece: seeking Alpha
Financial Times
February 21, 2011
It is no surprise that the Greek government backs National Bank of Greece’s unsolicited €2.9bn all-share offer for Alpha Bank. George Papaconstantinou, finance minister, wants to consolidate the country’s banks, both to strengthen them and to wean them off European Central Bank funding. NBG, 18 per cent state-controlled, is well placed to do his bidding. But the offer is no Trojan horse for a future nationalisation: Athens’ stake would actually decline by 6 percentage points. Rather, NBG’s offer is predicated on safety in scale, ahead of a second round of EU stress tests.
The merger would create Greece’s largest bank with combined assets of about €200bn, equal to more than 80 per cent of the country’s output. But big does not necessarily mean robust: their combined exposure to government bonds equates to almost 220 per cent of tangible equity, according to Goldman Sachs.
Alpha might need some help. It reports a third-quarter core tier one ratio of 8.9 per cent and the market is doubtful; the shares were selling at 0.4 times book value. On the other side, after a rights issue last year and the planned flotation of Turkish subsidiary Finansbank, NBG would have a pre-deal capital ratio of 13.4 per cent. The pro-forma capital ratio of the combined bank would be 10.7 per cent.
More
February 21, 2011
It is no surprise that the Greek government backs National Bank of Greece’s unsolicited €2.9bn all-share offer for Alpha Bank. George Papaconstantinou, finance minister, wants to consolidate the country’s banks, both to strengthen them and to wean them off European Central Bank funding. NBG, 18 per cent state-controlled, is well placed to do his bidding. But the offer is no Trojan horse for a future nationalisation: Athens’ stake would actually decline by 6 percentage points. Rather, NBG’s offer is predicated on safety in scale, ahead of a second round of EU stress tests.
The merger would create Greece’s largest bank with combined assets of about €200bn, equal to more than 80 per cent of the country’s output. But big does not necessarily mean robust: their combined exposure to government bonds equates to almost 220 per cent of tangible equity, according to Goldman Sachs.
Alpha might need some help. It reports a third-quarter core tier one ratio of 8.9 per cent and the market is doubtful; the shares were selling at 0.4 times book value. On the other side, after a rights issue last year and the planned flotation of Turkish subsidiary Finansbank, NBG would have a pre-deal capital ratio of 13.4 per cent. The pro-forma capital ratio of the combined bank would be 10.7 per cent.
More
Οι αμετανόητοι
του Στέφανου Μάνου
Καθημερινή
22 Φεβρουαρίου 2011
Την περασμένη εβδομάδα, ο πρωθυπουργός υποσχέθηκε να φέρει νόμο στη Βουλή που θα εμποδίζει το κράτος να πουλήσει ακίνητη περιουσία! Και σαν να μην έφθανε αυτό υποσχέθηκε να περιλάβει ανάλογη διάταξη στο προς αναθεώρηση Σύνταγμα! Ελάχιστες υπήρξαν οι δημόσιες αντιδράσεις επειδή, προφανώς, κυριαρχεί η άποψη πως ό,τι δεν είναι κρατικό είναι κακό. Ακόμη και για τα ακίνητα, μολονότι είναι… ακίνητα. Δεν μπορεί να τα μετακινήσει κάποιος από εκεί που βρίσκονται και να τα πάει αλλού. Τα ακίνητα, επειδή είναι… ακίνητα αποτελούν, όπως όλοι γνωρίζουμε, και τον εύκολο ακίνητο στόχο των φορολογικών αρχών. Τριάντα φόροι βαρύνουν τα ατυχή ιδιωτικά ακίνητα. Ετσι ενώ η λογική θα έλεγε ότι το γενικό συμφέρον (πέρα από την ανάγκη εξυπηρέτησης του χρέους) εξυπηρετείται με το να ανήκουν τα ακίνητα σε ιδιώτες, ο κ. Παπανδρέου συνοδευόμενος από τις επευφημίες της αντιπολίτευσης -δεξιάς και αριστερής- υπόσχεται ότι κανένα ακίνητο δεν θα πουληθεί. Δείγμα και αυτό του αμετανόητου κρατισμού που έχει διαλύσει την Ελλάδα.
Αντιθέτως, στις ΗΠΑ ο πρόεδρος Ομπάμα, κάτω από την πίεση του μεγάλου αμερικανικού χρέους και των ελλειμμάτων, περιέλαβε στον προϋπολογισμό που παρουσίασε την περασμένη εβδομάδα την πώληση 69.000 κρατικών κτιρίων· είναι η μεγαλύτερη πώληση κρατικών ακινήτων στην ιστορία των ΗΠΑ.
Στην ενέργεια, η υπουργός Περιβάλλοντος καταργεί τον ημιανεξάρτητο διαχειριστή του συστήματος (ΔΕΣΜΗΕ) και τον ενσωματώνει στη ΔΕΗ, αντί του λογικού που θα ήταν να τον ανεξαρτητοποιήσει πλήρως από τη ΔΕΗ και να περάσει σε αυτόν και το δίκτυο μεταφοράς. Το δημόσιο συμφέρον εξυπηρετείται από έναν ανεξάρτητο διαχειριστή του συστήματος που επιλέγει με γνώμονα το συμφέρον των καταναλωτών και της οικονομίας. Αντί του δημοσίου συμφέροντος, η κ. Μπιρμπίλη εξυπηρετεί το στενό και στρεβλό κρατικό συμφέρον και πάνω απ’ όλα τα συμφέροντα της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ.
Περισσότερα
Καθημερινή
22 Φεβρουαρίου 2011
Την περασμένη εβδομάδα, ο πρωθυπουργός υποσχέθηκε να φέρει νόμο στη Βουλή που θα εμποδίζει το κράτος να πουλήσει ακίνητη περιουσία! Και σαν να μην έφθανε αυτό υποσχέθηκε να περιλάβει ανάλογη διάταξη στο προς αναθεώρηση Σύνταγμα! Ελάχιστες υπήρξαν οι δημόσιες αντιδράσεις επειδή, προφανώς, κυριαρχεί η άποψη πως ό,τι δεν είναι κρατικό είναι κακό. Ακόμη και για τα ακίνητα, μολονότι είναι… ακίνητα. Δεν μπορεί να τα μετακινήσει κάποιος από εκεί που βρίσκονται και να τα πάει αλλού. Τα ακίνητα, επειδή είναι… ακίνητα αποτελούν, όπως όλοι γνωρίζουμε, και τον εύκολο ακίνητο στόχο των φορολογικών αρχών. Τριάντα φόροι βαρύνουν τα ατυχή ιδιωτικά ακίνητα. Ετσι ενώ η λογική θα έλεγε ότι το γενικό συμφέρον (πέρα από την ανάγκη εξυπηρέτησης του χρέους) εξυπηρετείται με το να ανήκουν τα ακίνητα σε ιδιώτες, ο κ. Παπανδρέου συνοδευόμενος από τις επευφημίες της αντιπολίτευσης -δεξιάς και αριστερής- υπόσχεται ότι κανένα ακίνητο δεν θα πουληθεί. Δείγμα και αυτό του αμετανόητου κρατισμού που έχει διαλύσει την Ελλάδα.
Αντιθέτως, στις ΗΠΑ ο πρόεδρος Ομπάμα, κάτω από την πίεση του μεγάλου αμερικανικού χρέους και των ελλειμμάτων, περιέλαβε στον προϋπολογισμό που παρουσίασε την περασμένη εβδομάδα την πώληση 69.000 κρατικών κτιρίων· είναι η μεγαλύτερη πώληση κρατικών ακινήτων στην ιστορία των ΗΠΑ.
Στην ενέργεια, η υπουργός Περιβάλλοντος καταργεί τον ημιανεξάρτητο διαχειριστή του συστήματος (ΔΕΣΜΗΕ) και τον ενσωματώνει στη ΔΕΗ, αντί του λογικού που θα ήταν να τον ανεξαρτητοποιήσει πλήρως από τη ΔΕΗ και να περάσει σε αυτόν και το δίκτυο μεταφοράς. Το δημόσιο συμφέρον εξυπηρετείται από έναν ανεξάρτητο διαχειριστή του συστήματος που επιλέγει με γνώμονα το συμφέρον των καταναλωτών και της οικονομίας. Αντί του δημοσίου συμφέροντος, η κ. Μπιρμπίλη εξυπηρετεί το στενό και στρεβλό κρατικό συμφέρον και πάνω απ’ όλα τα συμφέροντα της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ.
Περισσότερα
Τι 30, τι 40, τι 50 δισ.
του Γ. Παπαδόπουλου-Τετράδη
Ελευθεροτυπία
21 Φεβρουαρίου 2011
Στους πολίτες, που είναι απληροφόρητοι, και είναι δυστυχώς οι περισσότεροι, δημιουργήθηκε την περασμένη βδομάδα η εντύπωση ότι η χώρα βαδίζει προς την απώλεια εδάφους και επιχειρήσεων της τάξης των 50 δισ. ευρώ, τα οποία (εδάφη και επιχειρήσεις) θα περιέλθουν σε ξένη κατοχή.
Στην καλύτερη περίπτωση, οι πολίτες πίστεψαν ότι η κυβέρνηση ετοιμάζεται να πουλήσει τα παραπάνω, γεγονός που για εθνικούς -αλλά και ταξικούς- λόγους πρέπει πάση θυσία να αποτραπεί.
Κατ' αρχήν, όσοι ανησυχούν πρέπει να ησυχάσουν. Το Ελληνικό Δημόσιο είναι εντελώς ανίκανο να πουλήσει ή να εκμεταλλευτεί την περιουσία του, και το αποδεικνύει εδώ και πολλές δεκαετίες.
Εάν την αξιοποιούσε, δεν θα υπήρχε οικονομική κρίση στη χώρα, ακόμα και αν φοροδιέφευγαν οι 6 στους 10 φορολογούμενοι, όπως συμβαίνει ώς σήμερα.
Πίσω από τις λαϊκίστικες κραυγές περί ξεπουλήματος της περιουσίας του λαού, απ' αυτούς που θυμούνται το λαό μόνο όταν εκείνος πρόκειται να πληρώσει, η άρνηση αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας θα έπρεπε να διώκεται ως κακοδιαχείριση και δόλια διαχείριση. Και σε βάρος των υπεύθυνων δημόσιων λειτουργών και σε βάρος των πολιτικών τους προϊσταμένων, γραμματέων, υφυπουργών και υπουργών.
Περισσοτερα
Ελευθεροτυπία
21 Φεβρουαρίου 2011
Στους πολίτες, που είναι απληροφόρητοι, και είναι δυστυχώς οι περισσότεροι, δημιουργήθηκε την περασμένη βδομάδα η εντύπωση ότι η χώρα βαδίζει προς την απώλεια εδάφους και επιχειρήσεων της τάξης των 50 δισ. ευρώ, τα οποία (εδάφη και επιχειρήσεις) θα περιέλθουν σε ξένη κατοχή.
Στην καλύτερη περίπτωση, οι πολίτες πίστεψαν ότι η κυβέρνηση ετοιμάζεται να πουλήσει τα παραπάνω, γεγονός που για εθνικούς -αλλά και ταξικούς- λόγους πρέπει πάση θυσία να αποτραπεί.
Κατ' αρχήν, όσοι ανησυχούν πρέπει να ησυχάσουν. Το Ελληνικό Δημόσιο είναι εντελώς ανίκανο να πουλήσει ή να εκμεταλλευτεί την περιουσία του, και το αποδεικνύει εδώ και πολλές δεκαετίες.
Εάν την αξιοποιούσε, δεν θα υπήρχε οικονομική κρίση στη χώρα, ακόμα και αν φοροδιέφευγαν οι 6 στους 10 φορολογούμενοι, όπως συμβαίνει ώς σήμερα.
Πίσω από τις λαϊκίστικες κραυγές περί ξεπουλήματος της περιουσίας του λαού, απ' αυτούς που θυμούνται το λαό μόνο όταν εκείνος πρόκειται να πληρώσει, η άρνηση αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας θα έπρεπε να διώκεται ως κακοδιαχείριση και δόλια διαχείριση. Και σε βάρος των υπεύθυνων δημόσιων λειτουργών και σε βάρος των πολιτικών τους προϊσταμένων, γραμματέων, υφυπουργών και υπουργών.
Περισσοτερα
Μάλιστα κυρία Μέρκελ, μέρος Α΄
του Μπάμπη Παπαδημητρίου
Καθημερινή
22 Φεβρουαρίου 2011
Πρέπει ο πρωθυπουργός να δεχθεί, χωρίς επιφυλάξεις, σοβαρές τουλάχιστον, το Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας που θα προτείνουν Μέρκελ και Σαρκοζί στους υπόλοιπους της Ενωμένης Ευρώπης; Η απάντηση είναι, ανεπιφύλακτα, θετική. Θα προσθέσω, μάλιστα, πως όσα, μέχρι στιγμής, γνωρίζουμε ότι θα συμπεριλαμβάνει το Σύμφωνο είναι υποστηρικτικά της προσπάθειας που ήδη καταβάλλει η Ελλάδα.
Γιατί τότε, ευλόγως αναρωτιέστε, παρουσιάζεται το Σύμφωνο ως το διαβατήριο για την κόλαση; Γιατί σχολιαστές, που χρήζουν ιατρικής παρακολούθησης, κάνουν δεύτερη (και τρίτη...) καριέρα ως υβριστές της Γερμανίδας καγκελαρίου (παρ’ όλο που ο Γάλλος πρόεδρος μοιράζεται εξ ολοκλήρου την ευθύνη!), χωρίς, προφανώς, να έχουν κατανοήσει το αντικείμενο; Η απάντηση «γιατί έτσι συνήθως συμβαίνει» δεν είναι αποδεκτή, όταν πλέον διακυβεύεται η οικονομική (και προφανώς όχι μόνον αυτή) σταθερότητα της χώρας.
Ισχυρίζομαι –και θα το αναλύσω σήμερα και στα επόμενα, στη διάρκεια της εβδομάδας, σημειώματά μου στην Κ – ότι δεν υπάρχει τίποτε που να μας οδηγεί στην απόρριψη του Συμφώνου. Για παράδειγμα, η «Aποσύνδεση μισθών από τον πληθωρισμό» δεν αφορά τη χώρα μας, αφού η σύνδεση ήδη δεν ισχύει, τουλάχιστον με την έννοια που την είχαμε συνηθίσει στη δεκαετία του ’80. Το συγκεκριμένο πρόβλημα έχουν χώρες όπως η Κύπρος, το Βέλγιο και το Λουξεμβούργο. Το δικό μας είναι λίγο διαφορετικό. Από συνήθεια, οι εκπρόσωποι εργατικών και εργοδοτικών συνδικάτων, όποτε συζητούν συμβάσεις εργασίας, επιδιώκουν να συμφωνήσουν στο ποσοστό αύξησης των ονομαστικών αμοιβών.
Περισσότερα
Καθημερινή
22 Φεβρουαρίου 2011
Πρέπει ο πρωθυπουργός να δεχθεί, χωρίς επιφυλάξεις, σοβαρές τουλάχιστον, το Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας που θα προτείνουν Μέρκελ και Σαρκοζί στους υπόλοιπους της Ενωμένης Ευρώπης; Η απάντηση είναι, ανεπιφύλακτα, θετική. Θα προσθέσω, μάλιστα, πως όσα, μέχρι στιγμής, γνωρίζουμε ότι θα συμπεριλαμβάνει το Σύμφωνο είναι υποστηρικτικά της προσπάθειας που ήδη καταβάλλει η Ελλάδα.
Γιατί τότε, ευλόγως αναρωτιέστε, παρουσιάζεται το Σύμφωνο ως το διαβατήριο για την κόλαση; Γιατί σχολιαστές, που χρήζουν ιατρικής παρακολούθησης, κάνουν δεύτερη (και τρίτη...) καριέρα ως υβριστές της Γερμανίδας καγκελαρίου (παρ’ όλο που ο Γάλλος πρόεδρος μοιράζεται εξ ολοκλήρου την ευθύνη!), χωρίς, προφανώς, να έχουν κατανοήσει το αντικείμενο; Η απάντηση «γιατί έτσι συνήθως συμβαίνει» δεν είναι αποδεκτή, όταν πλέον διακυβεύεται η οικονομική (και προφανώς όχι μόνον αυτή) σταθερότητα της χώρας.
Ισχυρίζομαι –και θα το αναλύσω σήμερα και στα επόμενα, στη διάρκεια της εβδομάδας, σημειώματά μου στην Κ – ότι δεν υπάρχει τίποτε που να μας οδηγεί στην απόρριψη του Συμφώνου. Για παράδειγμα, η «Aποσύνδεση μισθών από τον πληθωρισμό» δεν αφορά τη χώρα μας, αφού η σύνδεση ήδη δεν ισχύει, τουλάχιστον με την έννοια που την είχαμε συνηθίσει στη δεκαετία του ’80. Το συγκεκριμένο πρόβλημα έχουν χώρες όπως η Κύπρος, το Βέλγιο και το Λουξεμβούργο. Το δικό μας είναι λίγο διαφορετικό. Από συνήθεια, οι εκπρόσωποι εργατικών και εργοδοτικών συνδικάτων, όποτε συζητούν συμβάσεις εργασίας, επιδιώκουν να συμφωνήσουν στο ποσοστό αύξησης των ονομαστικών αμοιβών.
Περισσότερα
Greek Alpha Bank Shares Jump Despite Rejection Of NBG Offer
Wall Street Journal
February 21, 2011
Shares in Greece's third largest bank by lending, Alpha Bank SA (ALPHA.AT), rose sharply Monday on hopes a deal will eventually be struck with National Bank of Greece SA (NBG), which Friday had a takeover offer rejected by Alpha.
NBG, Greece's largest lender, Friday announced a EUR2.9 billion all-share offer for its smaller rival, but Alpha's board unanimously rejected the offer, citing the "uncertainties of the current environment" and calling the terms less than "beneficial" for shareholders.
Shares in both banks were suspended lunchtime Friday as news of the approach broke, and Alpha shares jumped when trading resumed Monday morning. At 0855 GMT, just 25 minutes into the session, Alpha shares were up 16.2% at EUR5.58, while NBG shares were up 6.1% to EUR8.03, both in very high volume. The broader ASE general index was up 1.7% to 1,741.4.
"The market expects that the takeover deal is not dead yet and may well be rehabilitated or sweetened," said Maria Kanellopoulou, senior bank analyst at Euroxx Securities.
More
February 21, 2011
Shares in Greece's third largest bank by lending, Alpha Bank SA (ALPHA.AT), rose sharply Monday on hopes a deal will eventually be struck with National Bank of Greece SA (NBG), which Friday had a takeover offer rejected by Alpha.
NBG, Greece's largest lender, Friday announced a EUR2.9 billion all-share offer for its smaller rival, but Alpha's board unanimously rejected the offer, citing the "uncertainties of the current environment" and calling the terms less than "beneficial" for shareholders.
Shares in both banks were suspended lunchtime Friday as news of the approach broke, and Alpha shares jumped when trading resumed Monday morning. At 0855 GMT, just 25 minutes into the session, Alpha shares were up 16.2% at EUR5.58, while NBG shares were up 6.1% to EUR8.03, both in very high volume. The broader ASE general index was up 1.7% to 1,741.4.
"The market expects that the takeover deal is not dead yet and may well be rehabilitated or sweetened," said Maria Kanellopoulou, senior bank analyst at Euroxx Securities.
More
Weber: Currency Union Damaged
Wall Street Journal
February 21, 2011
The financial rescues of Greece and Ireland have damaged the foundations of Europe’s currency union, Deutsche Bundesbank President Axel Weber said Monday.
In a speech to an audience of academics and business representatives in Duesseldorf, Weber said it was essential not to let the deals that have been made to keep financial stability in the euro zone become the norm.
“We have to strengthen the foundations again,” he said.
Returning to a theme already made earlier Monday in the Bundesbank’s monthly report for February, Weber warned against measures that buy time in the short term but which encourage moral hazard in the longer term by creating false incentives for states.
“All too often, short-term, ad hoc decisions are taken that are counter-productive in the medium term,” Weber said.
More
February 21, 2011
The financial rescues of Greece and Ireland have damaged the foundations of Europe’s currency union, Deutsche Bundesbank President Axel Weber said Monday.
In a speech to an audience of academics and business representatives in Duesseldorf, Weber said it was essential not to let the deals that have been made to keep financial stability in the euro zone become the norm.
“We have to strengthen the foundations again,” he said.
Returning to a theme already made earlier Monday in the Bundesbank’s monthly report for February, Weber warned against measures that buy time in the short term but which encourage moral hazard in the longer term by creating false incentives for states.
“All too often, short-term, ad hoc decisions are taken that are counter-productive in the medium term,” Weber said.
More
Monday, February 21, 2011
Greece’s Efforts to Limit Tax Evasion Have Little Success
New York Times
February 20, 2011
The agents from the Financial and Economic Crime Unit slipped in on a holiday evening recently, taking some of the tall seats at the crowded bar in the Three Little Pigs Cafe here.
Antriana Molla, who runs The Three Little Pigs Cafe in Athens, denies that her establishment has violated any tax laws.
Soon, however, they were asking customers to show their receipts — an indication that the trendy night spot was paying value-added taxes. But the agents were not satisfied. Armed with a new law devised to help Greece crack down on tax cheats, the agents shut the cafe for the next 48 hours because, they said, receipts were missing. Across the city, other restaurants and nightclubs were also being padlocked, their names showing up in the local newspapers, their front doors sealed for all to see.
The highly visible campaign against cafes and night spots is only one of the many efforts Greek authorities have made over the past year to change what has long been a way of life in this country — rampant tax evasion. But so far, to little avail.
“We have learned a lot,” said Ilias Plaskovitis, the general secretary of the Finance Ministry. “We have had great success in identifying who owes taxes, but much less in collecting them.”
A lot is at stake. Various studies have estimated that Greece may be losing as much as $30 billion a year to tax evasion — an amount that would have gone a long way to solving its debt problems.
More
February 20, 2011
The agents from the Financial and Economic Crime Unit slipped in on a holiday evening recently, taking some of the tall seats at the crowded bar in the Three Little Pigs Cafe here.
Antriana Molla, who runs The Three Little Pigs Cafe in Athens, denies that her establishment has violated any tax laws.
Soon, however, they were asking customers to show their receipts — an indication that the trendy night spot was paying value-added taxes. But the agents were not satisfied. Armed with a new law devised to help Greece crack down on tax cheats, the agents shut the cafe for the next 48 hours because, they said, receipts were missing. Across the city, other restaurants and nightclubs were also being padlocked, their names showing up in the local newspapers, their front doors sealed for all to see.
The highly visible campaign against cafes and night spots is only one of the many efforts Greek authorities have made over the past year to change what has long been a way of life in this country — rampant tax evasion. But so far, to little avail.
“We have learned a lot,” said Ilias Plaskovitis, the general secretary of the Finance Ministry. “We have had great success in identifying who owes taxes, but much less in collecting them.”
A lot is at stake. Various studies have estimated that Greece may be losing as much as $30 billion a year to tax evasion — an amount that would have gone a long way to solving its debt problems.
More
Anti-Semitism flares in Greece
by Anthee Carassava
Los Angeles Times
February 21, 2011
Nearly 70 years later, Athens, one of the last European capitals to commemorate those who perished at the hands of Nazi forces, finally has a Holocaust memorial.
But since its dedication in May, synagogues have been targeted, Jewish cemeteries desecrated, Holocaust monuments elsewhere in Greece vandalized and the Jewish Museum of Greece, in the capital, defaced with swastikas. What's more, an alarming chunk of Athenians in November supported the election of a neo-Nazi candidate to the capital's city council.
The ocher-colored marble sculpture in the shape of a broken-up Star of David, its triangular tips dismembered, points toward the 29 Greek cities from which at least 60,000 Jews were gathered and deported to the Auschwitz and Treblinka extermination camps between 1943 and 1944.
The deaths of these victims are memorialized amid striking serenity. Set within a patch of olive and almond trees, and its pieces embedded alongside an herb garden of lavender, marjoram and thyme, the sculpture symbolizes survival and healing. Or is supposed to.
Although anti-Semitism is an old and shameful part of Europe's history, Greece, more than many European nations, continues to wrestle with strong anti-Jewish feelings.
More
Los Angeles Times
February 21, 2011
Nearly 70 years later, Athens, one of the last European capitals to commemorate those who perished at the hands of Nazi forces, finally has a Holocaust memorial.
But since its dedication in May, synagogues have been targeted, Jewish cemeteries desecrated, Holocaust monuments elsewhere in Greece vandalized and the Jewish Museum of Greece, in the capital, defaced with swastikas. What's more, an alarming chunk of Athenians in November supported the election of a neo-Nazi candidate to the capital's city council.
The ocher-colored marble sculpture in the shape of a broken-up Star of David, its triangular tips dismembered, points toward the 29 Greek cities from which at least 60,000 Jews were gathered and deported to the Auschwitz and Treblinka extermination camps between 1943 and 1944.
The deaths of these victims are memorialized amid striking serenity. Set within a patch of olive and almond trees, and its pieces embedded alongside an herb garden of lavender, marjoram and thyme, the sculpture symbolizes survival and healing. Or is supposed to.
Although anti-Semitism is an old and shameful part of Europe's history, Greece, more than many European nations, continues to wrestle with strong anti-Jewish feelings.
More
Ευτυχώς η Alpha είπε όχι στην πρόταση της Εθνικής
του Στέφανου Μάνου
Το Βήμα
21 Φεβρουαρίου 2011
Πίσω από την απορρόφηση της Alpha από την Εθνική Τράπεζα κρύβεται το σχέδιο των αμετανόητων σοσιαλιστών να ελεγχθεί το τραπεζικό σύστημα από έναν ισχυρό κρατικό τραπεζικό πυλώνα. Ευτυχώς η Alpha είπε όχι.
Λάου λάου η κυβέρνηση – μέσα στον ορυμαγδό των μέτρων της τρόϊκας – προσπαθεί να μεγαλώσει την επιρροή του κομματικού κράτους. Στις τράπεζες με την κίνηση της Εθνικής και στη ΔΕΗ με την απορρόφηση του Διαχειριστή του συστήματος.
Όχι άλλο μεγάλωμα του κράτους. Όχι νέες εξουσίες στα κόμματα και στα κομματικά συνδικάτα.
Περισσότερα
Το Βήμα
21 Φεβρουαρίου 2011
Πίσω από την απορρόφηση της Alpha από την Εθνική Τράπεζα κρύβεται το σχέδιο των αμετανόητων σοσιαλιστών να ελεγχθεί το τραπεζικό σύστημα από έναν ισχυρό κρατικό τραπεζικό πυλώνα. Ευτυχώς η Alpha είπε όχι.
Λάου λάου η κυβέρνηση – μέσα στον ορυμαγδό των μέτρων της τρόϊκας – προσπαθεί να μεγαλώσει την επιρροή του κομματικού κράτους. Στις τράπεζες με την κίνηση της Εθνικής και στη ΔΕΗ με την απορρόφηση του Διαχειριστή του συστήματος.
Όχι άλλο μεγάλωμα του κράτους. Όχι νέες εξουσίες στα κόμματα και στα κομματικά συνδικάτα.
Περισσότερα
Subscribe to:
Posts (Atom)








