Το δίκιο του "ιδιώτη επενδυτή"

του Τάσου Τέλλογλου

Protagon.gr
19 Ιουλίου 2011

Ο χθεσινός "καυγάς" Βενιζέλου-Σαμαρά δείχνει ότι στην Ελλάδα είναι σχετικά απλό να συζητούνται δημόσια αλλά χωρίς πάντα την απαιτούμενη σοβαρότητα -δυστυχώς και πάλι απο την πλευρά του κ. Σαμαρά- ζητήματα που στο εξωτερικό αντιμετωπίζονται εντελώς διαφορετικά .

Κατ' αρχήν θα ήταν εξαπάτηση του αναγνώστη να το "παίξω" ουδέτερος. Θεωρώ σωστή τη συμμετοχή ιδιωτών στο "κούρεμα" του ελληνικού χρέους, έστω και κατά ένα μικρό ποσοστό, διότι σε μία χρεωκοπία εχει ευθύνη και αυτός που δανείζει. Τη δε συμμετοχή των ιδιωτών στην αναδιάρθρωση του χρέους την επέβαλαν πρώτοι εκείνοι που σήμερα διεθνώς την επικρίνουν, δηλαδή οι Αγγλοσάξωνες, όταν στις χρεωκοπίες των χωρών της Λατινικής Αμερικής επέβαλαν τις λεγόμενες "ρήτρες συλλογικής δράσης" (Collective Action Clauses), δηλαδή τη νομική βάση με την οποία η πλειοψηφία των πιστωτών επέβαλε το κούρεμα στην μειοψηφία. Τέτοιες ρήτρες υπάρχουν σήμερα και σε πολλά ευρωπαϊκά ομόλογα οπως τα ιταλικά, τα ουγγρικά ακόμα και τα ελληνικά που εκδίδονται στο Λονδίνο .

Βεβαίως, η διαφορά είναι ότι σήμερα παρόμοιες ρυθμίσεις καλούνται να εφαρμοσθούν σε εναν "ενιαίο ευρωπαϊκό νομισματικό χώρο" και οχι σε χώρους ξεχωριστών εθνικών νομισμάτων, όπου τα ποσά των ασφαλίστρων κινδύνων ήταν πολύ μικρότερα και τα ίδια τα ασφάλιστρα όταν πρωτοεφαρμόστηκαν αυτές οι "ρήτρες" πολύ λιγότερο διαδεδομένα.

Περισσότερα