Monday, January 14, 2013

The Wall Street Journal's Bad Plan for Greece

by Josh Barro

Bloomberg

January 14, 2013

The Wall Street Journal ran a staff editorial in today's newspaper urging Greece to adopt a flat tax as a road out of its economic troubles. This is a demonstration of the first rule of the Journal's editorial writing: Whatever your problem is, it can be fixed with a flat tax.

Greece has lots of public policy failures available to criticize, including unsustainable public benefits and an apparent inability to enforce its tax laws. Most problematically, Greece gave up control over its currency and therefore can't devalue when it desperately needs to.

Yet the Journal has chosen to focus on a Greek economic policy problem -- being on the downslope of the Laffer curve -- that doesn't actually exist. Tax rates in the range of 26 percent on corporate income and 42 percent on high personal incomes are consistent with prosperity and growth, as seen in the northern European countries that Greece is constantly told to emulate.

Reading the editorial, you might get the impression that the conservative policy outlook is untethered to real-world conditions. But let’s indulge the editorial writers for a moment. What would happen if Greece adopted a flat income tax?

Moving from a progressive income tax system to a flat one always means a tax cut for the highest earners. You could offset that by raising taxes on the poor and middle class. This would be another dose of austerity for Greece, further depressing the economy and pushing the populace back into the streets to protest. That hardly seems wise in a country where the far left is likely to form the next government and fascists are also gaining popularity.

More

See also

Στο 36% η «μαύρη» εργασία, κυρίως παράνομοι μετανάστες τα θύματα

Τα Νέα
14 Ιανουαρίου 2013

Στο 36% έχει φθάσει το ποσοστό της αδήλωτης εργασίας στην Ελλάδα, ενώ σε ορισμένες περιοχές της χώρας αγγίζει το 44%. Παράλληλα, το 42% των ανασφάλιστων εργαζομένων είναι αλλοδαποί χωρίς νομιμοποιητικά έγγραφα, όπως προκύπτει από τα στοιχεία των ελέγχων που πραγματοποίησαν στη διάρκεια του 2012 σε όλη τη χώρα τα κλιμάκια των επιθεωρητών της Ειδικής Υπηρεσίας Ελέγχου Ασφάλισης (ΕΥΠΕΑ) του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ.

Στο πόρισμα των ελεγκτών, που έχει κοινοποιηθεί ήδη στην πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εργασίας, κατά την περίοδο από 01/01/12 έως 31/12/12 ελέγχθηκαν συνολικά 19.083 επιχειρήσεις, από τις οποίες διαπιστώθηκε ότι 1.038 επιχειρήσεις, αν και απασχολούσαν προσωπικό δεν τηρούσαν Μητρώο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ (αναπόγραφες - ποσοστό 5,4%) ούτε είχαν ενημερώσει άλλες αρμόδιες Υπηρεσίες για το απασχολούμενο προσωπικό τους (Επιθεώρηση Εργασίας - ΟΑΕΔ).

Στους επιτόπιους ελέγχους καταχωρήθηκαν 60.796 εργαζόμενοι, από τους οποίους 22.006 (ποσοστό 36%) ήταν ανασφάλιστοι (9.345 αλλοδαποί - 12.661 ημεδαποί).

Διαπιστώθηκαν 9.191 παραβάσεις σε βάρος αντίστοιχου αριθμού επιχειρήσεων και συντάχθηκαν πρόστιμα 11.882.500 ευρώ.

Περισσότερα

Gunmen Attack New Democracy Offices

Wall Street Journal
January 14, 2013

Unidentified gunmen attacked the offices of the ruling New Democracy Party, leaving a bullet in the office used by Greece's Prime Minister Antonis Samaras. WSJ's Stelios Bouras notes that the attack comes after the government cleared a left-wing anarchist squat.



More

Greek Tax Insanity

Wall Street Journal
Editorial
January 13, 2013


Can a country tax itself into economic oblivion? An outside observer might well conclude that Greece is running an experiment to find out. The Greek government imposed another big tax increase Saturday to appease the European Union and the International Monetary Fund. The latest measures will raise the corporate income tax to 26% from 20% and push the top individual rate to 42% from 40%.

Nearly three years after Athens was first bailed out, it remains dependent on the EU and IMF to fund its budget deficits and roll over existing debt. That debt, by the way, has gone to 170% of gross domestic product from about 120% when the EU first intervened. Nearly all of the debt is owed to Greece's European neighbors and the IMF.

Understandably, those creditors expect and want to be paid back. They have repeatedly eased the repayment terms and lowered the interest rates on those loans. But their insistence on ever-higher taxes won't improve their odds of seeing their money again. The Greek economy has been shrinking for five years straight, and Athens started out with a huge budget deficit and bloated government when the crisis first erupted.

More

See also

Saturday, January 12, 2013

Η κινητικότητα στον δημόσιο τομέα

του Ν.Κ. Χλέπα

Καθημερινή

12 Ιανουαρίου 2013

Η κινητικότητα των εργαζομένων στο Δημόσιο δαιμονοποιείται και ξεσηκώνει αντιδράσεις. Ορισμένοι μιλούν για νέο «οδοστρωτήρα» που θα αποτελειώσει ότι απέμεινε όρθιο στις εργασιακές σχέσεις. Κινδυνεύει, λοιπόν, η δημοσιοϋπαλληλία της χώρας μας να επιστρέψει στη σκοτεινή εποχή του Καρυωτάκη και της Πολυδούρη, όταν η δημόσια υπηρεσία έλιωνε ζωές και ισοπέδωνε ταλέντα; Επιστρέφει, όπου να ’ναι, η φράση «θα σε στείλω στον Εβρο»; Ως προς την κινητικότητα στη Δημόσια Διοίκηση, είναι πάντως γεγονός ότι από την εποχή του Καρυωτάκη μέχρι και σήμερα οι μεταθέσεις, οι αποσπάσεις και οι μετατάξεις παρέμειναν στην ημερησία διάταξη της διοικητικής μας πραγματικότητας. Μετά την καθιέρωση του ΑΣΕΠ και την αποκομματικοποίηση των προσλήψεων, αυτού του είδους οι υπηρεσιακές μεταβολές αποτέλεσαν, μαζί με ορισμένες συμβάσεις και τους διορισμούς μετακλητών, τις μαζικές μονιμοποιήσεις και τις τοποθετήσεις προϊσταμένων, το βασικό πεδίο για την ανάπτυξη και την αναπαραγωγή των πελατειακών σχέσεων στον δημόσιο τομέα.

Απέμειναν λοιπόν μόνον οι αποσπάσεις, οι μετατάξεις και οι μεταθέσεις ως πεδίον δόξης του πελατειακού κράτους: βουλευτές και υπουργοί, γραμματείς και «ιδιαιτέρες» ξοδεύουν απίστευτες ποσότητες χρόνου και ενέργειας, προκειμένου να γίνουν οι απαιτούμενες «εξυπηρετήσεις». Πέρα από κάποιες εξαιρέσεις (όπως λ.χ. οι μετατάξεις του «Καλλικράτη»), όλες αυτές οι υπηρεσιακές μεταβολές γίνονται απρογραμμάτιστα και με πρωτοβουλία των ενδιαφερομένων, που επιδιώκουν, βέβαια, την ικανοποίηση των προσωπικών τους συμφερόντων: τη φυγή από την υπηρεσία-γαλέρα (λ.χ. τμήματα αλλοδαπών), την κακοπληρωμένη θέση ή απλώς την απομακρυσμένη περιοχή και την είσοδο σε υπηρεσία με λιγότερες υποχρεώσεις, καλύτερες συνθήκες, υψηλότερα οικονομικά οφέλη (λ.χ. στην εφορία) και μάλιστα κατά προτίμηση στα μεγάλα αστικά κέντρα. Η πελατειακή κινητικότητα, σε συνδυασμό με τις απρογραμμάτιστες προσλήψεις, αποτέλεσε βασικό παράγοντα για την ποσοτική και ποιοτική αναντιστοιχία ανάμεσα στο προσωπικό και τις ανάγκες των δημοσίων υπηρεσιών.

Περισσότερα

Φωτιά και γκαζάκι στους προσκυνημένους;

του Στέλιου Ν. Κάνδια

Σκάι.gr

12 Ιανουαρίου 2013

Κρούσμα 1ο: “Είσαι συντηρητικός”· με βλέμμα αυστηρό και ύφος Κωνσταντόπουλειο, η γνωστή μου με κατακεραύνωσε, εξέδωσε ετυμηγορία εντός δευτερολέπτων και έπειτα έριξε το πτωχό μου σαρκίο στην πυρά. Επρόκειτο για ανάθεμα ανάλογο αυτού που υπέστη ο Βενιζέλος (ο Ελευθέριος, όχι ο Λαγκαρντόπληκτος) από τον Αρχιεπίσκοπο Θεόκλητο το 1916... Αφορμή, το προηγούμενο άρθρο μου για την ΑΣΟΕΕ και τη βίλα Αμαλία (πραγματικός πνεύμονας πολιτισμού, αν συνυπολογίσεις τους μπάφους).

Κρούσμα 2ο: Συνάδελφοι και φίλοι (δε θα τολμήσω να πω σύντροφοι...) από την “προοδευτική” πλευρά του Ρουβίκωνα εκφράζουν την οργή τους στο πεδίο των αγώνων (το Facebook) αφότου στο Βαρόμετρο της Public Issue η πλειοψηφία των ερωτηθέντων είχε το... θράσος να μην προτιμήσει το ΣΥΡΙΖΑ αλλά άλλα αντιδραστικά κόμματα με απευκταίο αποκορύφωμα τη ΝΔ. Με σεβασμό στη διαφορετική άποψη πάντα, οι εν λόγω εκτοξεύουν ένα σκασμό κοσμητικά επίθετα κατά όλων όσων είχαν την αποκοτιά να δηλώσουν ότι διαφωνούν με τον Αλέξη τον Τσίπρα και υποδειγματικά μοντέλα οργάνωσης τύπου ΑΣΟΕΕ. Και έτσι αρχίζει το στόλισμα: τι “συντηρητικούς” τους αποκαλούν, τι νοικοκυραίους (με την έννοια του μπουρζουά φιλήσυχου βλακέντιου) τους λένε, τι νενέκους τους χαρακτηρίζουν ενώ συνάμα διεκτραγωδούν τη μοίρα της Ελλάδας που (της αξίζει) να είναι αποικία, τουλάχιστον έως την... επόμενη δημοσκόπηση. “Δε θα αλλάξει ποτέ αυτός ο γ...τοπος” αποφαίνεται θυμόσοφα μέσω Facebook ένας αγανακτισμένος επαναστάτης του πληκτρολογίου και σκληρός αγωνιστής του βιντεοπαιχνιδιού Ρro Evolution Soccer (το FIFA είναι το κατεστημένο).

Και άλλα κρούσματα: “Είσαι παπαγαλάκι”, “μην κάνεις το παπαγαλάκι”, “είσαι μαριονέτα”, “σε κατευθύνουν”. Τα παραπάνω... αρκούντως αποστομωτικά, υπερεπαναστατικά και λίαν αφοριστικά επιχειρήματα εκφράζονται πολλάκις όταν κάποιοι επιχειρούν να πατρονάρουν εξ αριστερών, χωρίς να απαντούν στις δύσκολες αιτιάσεις. Εντάξει, εγώ είμαι παπαγαλάκι, κορμοράνος, δεκαοχτούρα της υποσαχάριας Αφρικής ο Τουίτι ή οποιοδήποτε άλλο πτηνό του ζωικού βασιλείου, εσύ θα μού απαντήσεις με πειστικότητα πού θα βρει το κόμμα σου τα λεφτά για να τηρήσει τις υποσχέσεις του όταν με το καλό έρθει στην εξουσία;

Περισσότερα

Greeks Raid Forests in Search of Wood to Heat Homes

Wall Street Journal
January 11, 2013

While patrolling on a recent cold night, environmentalist Grigoris Gourdomichalis caught a young man illegally chopping down a tree on public land in the mountains above Athens.

When confronted, the man broke down in tears, saying he was unemployed and needed the wood to warm the home he shares with his wife and four small children, because he could no longer afford heating oil.

"It was a tough choice, but I decided just to let him go" with the wood, said Mr. Gourdomichalis, head of the locally financed Environmental Association of Municipalities of Athens, which works to protect forests around Egaleo, a western suburb of the capital.

Tens of thousands of trees have disappeared from parks and woodlands this winter across Greece, authorities said, in a worsening problem that has had tragic consequences as the crisis-hit country's impoverished residents, too broke to pay for electricity or fuel, turn to fireplaces and wood stoves for heat.

As winter temperatures bite, that trend is dealing a serious blow to the environment, as hillsides are denuded of timber and smog from fires clouds the air in Athens and other cities, posing risks to public health.

More

Friday, January 11, 2013

Βεβαιότητες που κατέρρευσαν

τoυ Π.Κ. Ιωακειμίδη

Τα Νέα

11 Ιανουαρίου 2012

Με την έναρξη του νέου έτους όλοι θα πρέπει να είμαστε κάπως σοφότεροι. Τουλάχιστον τώρα ξέρουμε: δεν υπάρχουν ακλόνητες βεβαιότητες. Κάθε κρίση βεβαίως αναδεικνύει ανασφάλειες και αβεβαιότητες. Και η ελληνική κρίση έχει διαλύσει πίστεις με τις οποίες πορευτήκαμε αμέριμνοι για δεκαετίες, όπως:

1. «Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει». Το τραγουδήσαμε και σχεδόν το είχαμε πιστέψει. Η κρίση όμως έδειξε ότι η Ελλάδα περιέπεσε σχεδόν σε κώμα και διασώθηκε - εάν διασώθηκε - την τελευταία στιγμή. Το χρέος και το έλλειμμα αποδείχθηκαν δυνητικώς θανατηφόροι ιοί για τη χώρα. Λέγαμε επίσης ότι «του Ελληνος ο τράχηλος ζυγόν δεν υπομένει», αλλά υπομένει «τον ζυγόν της τρόικας», καθώς έχει θεραπευτικές ιδιότητες ως φαίνεται. Εν πάση περιπτώσει, είμαστε πλέον σε θέση να γνωρίζουμε ορισμένες προϋποθέσεις αναγκαίες για «να μην πεθάνει η Ελλάδα». Καλό είναι να τις σεβαστούμε.

2. «Η κυριαρχία μας απειλείται από την Τουρκία». Τελικώς αποδείχθηκε ότι χάσαμε μέρος της κυριαρχίας μας όχι από την Τουρκία αλλά από δικές μας άφρονες επιλογές, πράξεις και παραλείψεις - από το χρέος, το έλλειμμα, τη διαφθορά, την αναποτελεσματικότητα, την κομματοκρατία, την αναξιοκρατία, την αδιαφάνεια. Η Τουρκία, στην προκειμένη περίπτωση, δεν ευθύνεται για τίποτα. Επειδή όμως εστιάσαμε κυρίως στην «τουρκική απειλή» δαπανούσαμε ή σπαταλούσαμε άφθονο χρήμα σε εξοπλισμούς, ενώ χρεωνόμασταν.

Περισσότερα

Thursday, January 10, 2013

ΕΛΣΤΑΤ: Εκτοξεύτηκε στο 26,8% η ανεργία τον Οκτώβριο

Το Βήμα
10 Ιανουαρίου 2013

Στο 26,8% εκτοξεύθηκε τον Οκτώβριο η ανεργία, από 19,7% έναν χρόνο νωρίτερα.

Μάλιστα, σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοίνωσε την Πέμπτη η Ελληνική Στατιστική Αρχή, η ανεργία τον Σεπτέμβριο διαμορφώθηκε στο 26,2% από 26% που είχε ανακοινωθεί αρχικά.

Όπως προκύπτει από τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, ο αριθμός των ανέργων αυξήθηκε στα 1.345.715 άτομα, ο οικονομικά μη ενεργός πληθυσμός ανήλθε σε 3.344.478 άτομα, ενώ το σύνολο των απασχολούμενων κατά τον Οκτώβριο του 2012 εκτιμάται ότι υποχώρησε σε 3.680.894 άτομα.

Οι απασχολούμενοι μειώθηκαν κατά 309.335 άτομα σε σχέση µε τον Οκτώβριο του 2011 (-7,8%) και κατά 16.015 άτομα σε σχέση µε τον Σεπτέμβριο του 2012 (-0,4%).

Οι άνεργοι αυξήθηκαν κατά 368.102 άτομα σε σχέση µε τον Οκτώβριο του 2011 (+37,7%) και κατά 36.219 άτομα σε σχέση µε τον Σεπτέμβριο του 2012 (+2,8%).

Περισσότερα

Οι έμποροι της ηθικής

του Αριστείδη Χατζή

Τα Νέα

10 Ιανουαρίου 2013

Οι οικονομολόγοι έχουν μια κακή συνήθεια. Ενδιαφέρονται για τις προτιμήσεις των ανθρώπων όπως αυτές εκδηλώνονται μέσω των επιλογών τους. Δεν τους ενδιαφέρει το τι θέλεις ή νομίζεις ότι κάνεις, αλλά αυτό που πραγματικά κάνεις. Ενδιαφέρονται δηλαδή για τις πράξεις σου. Ετσι, δεν τους απασχολεί και τόσο ότι δηλώνεις πως είσαι καλλιεργημένος, διαβάζεις βιβλία, βλέπεις θεατρικές παραστάσεις και αγαπημένα σου τηλεοπτικά προγράμματα είναι τα ντοκιμαντέρ για την αναπαραγωγή των πιγκουίνων. Δεν εμπιστεύονται τις δηλώσεις. Για να ανακαλύψουν τις προτιμήσεις σου θα αναζητήσουν τις πράξεις σου.

Ισως διαπιστώσουν τότε ότι διαβάζεις μόνο αθλητικές εφημερίδες ή νεο-άρλεκιν με «αποχρώσεις», στο θέατρο δεν πατάς το πόδι σου παρά μόνο για να φωτογραφιστείς με τον ηθοποιό της σαπουνόπερας που παρακολουθείς ανελλιπώς, όταν βέβαια δεν συμπίπτει με το εκάστοτε τουρκικό έπος. Δηλώνεις και θέλεις να είσαι κάτι άλλο από αυτό που είσαι πραγματικά και δεν σου αρέσει καθόλου να στο θυμίζουν.

Ο κοινωνιολόγος Ερβινγκ Γκόφμαν στο περίφημο έργο του Η παρουσίαση του εαυτού στην καθημερινή ζωή παρομοιάζει την καθημερινή συμπεριφορά μας με μια μικρή θεατρική παράσταση που έχει στόχο να καθορίσει την εικόνα που έχουν οι άλλοι για εμάς. Η εικόνα αυτή είναι πλαστή, είμαστε κάτι διαφορετικό από αυτό που παριστάνουμε, αλλά είναι τόσο σημαντικό για εμάς να παρουσιάσουμε μια βελτιωμένη εκδοχή του εαυτού μας που δεν διστάζουμε να εξαπατήσουμε.

Ομως υπάρχει ένα πρόβλημα. Ακόμα και οι καλοί επαγγελματίες ηθοποιοί που έχουν υιοθετήσει τη «Μέθοδο», δηλαδή την τεχνική προσωρινής απορρόφησης της προσωπικότητάς τους από τον ρόλο που ερμηνεύουν, αντιμετωπίζουν προβλήματα αναπροσαρμογής στην πραγματικότητα. Είναι δύσκολο να υποδύεσαι έναν ρόλο σε κάθε δημόσια εμφάνισή σου, είναι πολύ κουραστικό να ζεις μέσα σε μια αντίφαση. Ο μοναδικός τρόπος να την ανεχτείς είναι να την απαρνηθείς. Εάν πιστέψεις ότι είσαι κάτι άλλο, εάν καταπιέσεις τον πραγματικό σου εαυτό και προβάλεις το θεατρικό σου alter ego ως τη μοναδική ταυτότητά σου, τότε θα νιώσεις ανακούφιση. Επιπλέον θα είσαι και πιο πειστικός.

Αλλά ο πραγματικός σου εαυτός δεν εξαφανίζεται. Υπάρχει πίσω στο παρασκήνιο, έτοιμος να αναδυθεί με κάθε ευκαιρία. Ο κοινωνικός ψυχολόγος Λίον Φέστινγκερ εντόπισε αυτή την ψυχοφθόρα αντίφαση μεταξύ της πραγματικότητας και των προσδοκιών μας. Την ονόμασε «γνωστική ασυµφωνία» και περιέγραψε την τάση που όλοι έχουμε, λίγο - πολύ, να σφραγίζουµε τα µάτια µας και τα αυτιά µας για να µην ακούσουµε κάτι που θα διαψεύσει την όμορφη εικόνα που έχουµε πλάσει για τον εαυτό µας και τους άλλους. Αυτήν την εικόνα καταστρέφουν τα οικονομικά όταν επικεντρώνονται στις πράξεις και αδιαφορούν για τα παχιά λόγια.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου

Κατεβάστε το άρθρο σε PDF (όπως δημοσιεύθηκε στα Νέα)


               
        

The tourists held by Greek police as illegal migrants

by Chloe Hadjimatheou

BBC News

January 10, 2013

Greek police have stepped up efforts to catch illegal immigrants in recent months, launching a new operation to check the papers of people who look foreign. But tourists have also been picked up in the sweeps - and at least two have been badly beaten.

When Korean backpacker Hyun Young Jung was stopped by a tall scruffy looking man speaking Greek on the street in central Athens he thought it might be some kind of scam, so he dismissed the man politely and continued on his way.

A few moments later he was stopped again, this time by a man in uniform who asked for his documents. But as a hardened traveller he was cautious.

Greece was the 16th stop in his two-year-long round-the-world trip and he'd often been warned about people dressing in fake uniforms to extract money from backpackers, so while he handed over his passport he also asked the man to show him his police ID.

Instead, Jung says, he received a punch in the face.

Within seconds, the uniformed man and his plainclothes partner - the man who had first approached Jung - had him down on the ground and were kicking him, according to the Korean.

More

Wednesday, January 9, 2013

Τη δική του επιχείρηση θέλει το 50% των Ελλήνων

Ναυτεμπορική
9 Ιανουαρίου 2013

Το 50% των Ελλήνων και το 58% των Λιθουανών επιθυμούν να έχουν τη δική τους επιχείρηση και να μην είναι υπάλληλοι σε κάποια εταιρεία ή δημόσιο οργανισμό, σύμφωνα με τα αποτελέσματα του Ευρωβαρόμετρου, που δόθηκε στη δημοσιότητα στις Βρυξέλλες.

Η επιθυμία αυτή έρχεται σε αντίθεση με τα όσα παρατηρούνται σε γενικές γραμμές στην πλειονότητα των κρατών μελών της ΕΕ, όπου λόγω της οικονομικής κρίσης και των περιορισμένων επιχειρηματικών προοπτικών διαπιστώνεται μείωση, το 2012 σε σχέση με το 2009, του ποσοστού των πολιτών που επιθυμούν να έχουν δική τους επιχείρηση, από 45% σε 37%.

Στην ΕΕ, εκτός από τους Έλληνες και τους Λιθουανούς, υψηλό αίσθημα επιχειρηματικότητας έχουν ακόμη οι Πορτογάλοι, οι Ρουμάνοι, οι Λετονοί και οι Βούλγαροι, με ποσοστά που κυμαίνονται μεταξύ 48- 49%. Στον αντίποδα, η αυτοαπασχόληση είναι λιγότερο δημοφιλής στη Σουηδία (22%), τη Φιλανδία (24%), τη Δανία και τη Σλοβενία (από 28%), όπου οι περισσότεροι πολίτες, σε ποσοστά άνω του 70%, προτιμούν να είναι υπάλληλοι.

Περισσότερα

Η απουσία άρχουσας τάξης

του Διονύση Γουσέτη

Καθημερινή

9 Ιανουαρίου 2013

Ο Μαρξ έγραφε ότι το κράτος είναι όργανο της άρχουσας τάξης. Οτι δηλαδή η άρχουσα τάξη διοικεί το κράτος για λογαριασμό όλης της κοινωνίας. Η δε κοινωνία ασπάζεται την κυρίαρχη ιδεολογία, που είναι η συνεκτική ιδεολογία της άρχουσας τάξης. Πράγματι, με κράτη της άρχουσας αστικής τάξης προόδευσαν η Δυτική Ευρώπη και η Βόρεια Αμερική, όπως ο ίδιος ο Μαρξ αναγνωρίζει. Προφανώς δεν γνώρισε την Ελλάδα. Στην Ελλάδα δεν υπήρξε και δεν υπάρχει άρχουσα τάξη -αστική, προλεταριακή ή οποιαδήποτε άλλη- για να διοικήσει το κράτος. Υπάρχει μια ολιγαρχία που δεν διοικεί το κράτος, αλλά το λυμαίνεται, αδιαφορώντας για την τύχη του και για την κοινωνία. Ανάμεσα σε πολλά περιστατικά που επιβεβαιώνουν αυτό το γεγονός ξεχωρίζουν δύο μείζονα, που συνόδευσαν το τέλος της περασμένης χρονιάς.

Το πρώτο αφορά τη λίστα Λαγκάρντ. Προκειμένου να μας βοηθήσουν οι εταίροι μας να καταπολεμήσουμε τη φοροδιαφυγή, μας έδωσαν μια λίστα με ονόματα Ελλήνων μεγαλοκαταθετών σε ελβετική τράπεζα. Με παρόμοια λίστα στα χέρια τους άλλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις εισέπραξαν από καταθέτες δισεκατομμύρια ευρώ. Οι δικοί μας πολιτικοί, αντί να φροντίσουν να εισπράξουν τα δισεκατομμύρια, έκρυψαν τη λίστα και όταν αυτή αποκαλύφθηκε επεδόθησαν στον αλληλοκανιβαλισμό, βοηθούντων και των ΜΜΕ. Οσο για τα δισεκατομμύρια, τα εισπράττουν φορολογώντας ανελέητα τα ασθενέστερα στρώματα πολιτών. Η ανικανότητα και η αδιαφορία τους να διοικήσουν το κράτος και την κοινωνία αντανακλούν την ανυπαρξία άρχουσας τάξης. Καμιά άρχουσα τάξη δεν θα ανεχόταν αυτή την τεράστια απώλεια δημοσίου χρήματος, ακόμα και αν επρόκειτο να ωφελήσει κάποια μέλη της. Δεν την ανέχθηκαν η γαλλική, η γερμανική, η ιταλική, η ισπανική αστική τάξη. Το δεύτερο περιστατικό είναι χειρότερο. Μέλη της εξουσίας απεργούν ενάντια στην… εξουσία. Δικαστές υποβαθμίζουν το λειτούργημά τους σε επάγγελμα δημοσίου υπαλλήλου. Παύουν να δικάζουν διότι μειώθηκαν οι (παχυλές) αποδοχές τους. Είναι σαν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να πάψει να υπογράφει νόμους και διατάγματα επειδή του μείωσαν την προεδρική χορηγία.

Περισσότερα

Tuesday, January 8, 2013

Δραματική αύξηση της φτώχειας στην Ελλάδα μετά την υπαγωγή της στο Μνημόνιο

Τα Νέα
8 Ιανουαρίου 2013

«Έκρηξη» του αριθμού των πολιτών που αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο της φτώχειας, καθώς και «εκτίναξη» του ποσοστού της ανεργίας, καταγράφεται μετά την υπαγωγή της Ελλάδας στο Μνημόνιο. Σύμφωνα με την έρευνα της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) για τις «Συνθήκες Διαβίωσης στην Ελλάδα», το ποσοστό των πολιτών που αντιμετωπίζει συνθήκες φτώχειας αυξήθηκε από το 16,3% το 2010 (έτος ένταξης στο Μνημόνιο) στο 22,9% του πληθυσμού το 2011. Παράλληλα, η εν λόγω έρευνα κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για το «εκρηκτικό μείγμα» που μπορεί να δημιουργηθεί από τη φτώχεια και την ανεργία.

Καθώς, το ποσοστό της ανεργίας αυξήθηκε από το 7,6% το 2008 (πριν από την κρίση) στο 9,5% το 2009, για να «εκτιναχθεί» στο 12,5% το 2010 και στο 17,7% το 2011 για να φθάσει το Σεπτέμβριο 2012 το 26%, η ανθρωπιστική κρίση οξύνεται στην ελληνική κοινωνία.

Από τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, το πλέον ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι για την εκτιμώμενη πορεία της φτώχειας από το 2011 και μετά, έχουν προσμετρηθεί και οι «κοινωνικές μεταβιβάσεις», όπως είναι τα οικογενειακά επιδόματα, τα επιδόματα και βοηθήματα ανεργίας, ασθένειας, αναπηρίας και ανικανότητας, το ΕΚΑΣ, οι ενισχύσεις σε νοικοκυριά μόνιμων κατοίκων ορεινών και μειονεκτικών περιοχών.

Χωρίς αυτό το «δίχτυ ασφαλείας», τα ποσοστά της φτώχειας ενδέχεται εφέτος να υπερβούν κάθε προηγούμενο.

Περισσότερα

Διαβάστε την έκθεση

Με ανεργία και φτώχεια πληρώνουν οι νέοι της Ευρώπης την κρίση

In.gr
8 Ιανουαρίου 2013

Οι νέοι μεταξύ 18 και 24 ετών υπήρξαν τα βασικά θύματα της οικονομικής κρίσης στην ΕΕ την περίοδο 2008-2011, διαπιστώνει η έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την απασχόληση και τις κοινωνικές εξελίξεις στην Ευρώπη.

Μέσα σε αυτήν την περίοδο οι πραγματικοί μισθοί μειώθηκαν, οι νέοι άνεργοι (και οι μεγαλύτερης ηλικίας) δυσκολεύονται όλο και περισσότερο να βρουν εργασία ενώ αυξάνονται και τα νοικοκυριά που τα βγάζουν δύσκολα πέρα ή αδυνατούν να αντεπεξέλθουν σε απρόοπτα έξοδα.

Σύμφωνα με την έκθεση, το ποσοστό των νέων στην ΕΕ που ζει κοντά στο όριο της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού αυξήθηκε την περίοδο 2008- 2011 κατά 1,2%, ενώ κατά 1,3% αυξήθηκε το αντίστοιχο ποσοστό του ενεργού πληθυσμού της ΕΕ. Αντιθέτως, το αντίστοιχο ποσοστό στις ηλικίες μεταξύ 55- 64 ετών μειώθηκε κατά 0,3%.

Ειδικότερα, την περίοδο 2008- 2011, ο κίνδυνος της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού για τους νέους αυξήθηκε στην Ελλάδα και την Ισπανία κατά 6%- 7%, στη Δανία, στην Εσθονία, στην Ιρλανδία, στη Λιθουανία και στη Μάλτα από 8%- 12% και στη Βουλγαρία και τη Λετονία κατά 17%.

Μία από τις σημαντικότερες πληγές της οικονομικής κρίσης είναι η μακροχρόνια ανεργία, δηλαδή για περίοδο άνω των 12 μηνών.

Περισσότερα

Military in Greece Is Spared Cuts

by Judy Dempsey

International Herald Tribute

January 7, 2013

The euro crisis has not been good for NATO’s secretary general, Anders Fogh Rasmussen. Mr. Rasmussen has used every occasion to cajole alliance members into investing and collaborating more in defense.

He said recently that allied defense expenditures had declined by more than $56 billion compared with 2009. Practically all of those cuts happened in Europe, reducing defense spending there by an average of 15 percent.

Speaking at a meeting of the NATO Parliamentary Assembly in Prague, Mr. Rasmussen added that among the European allies, “only two devoted more than 2 percent of the gross domestic product to defense.”

One of those countries was Greece.

That seems astonishing given that Greece is in a deep economic and financial crisis. Greece’s economy has shrunk by 25 percent over the past two years.

During that time, the middle and lower classes — not the rich business community — have been hit hardest. The International Monetary Fund and the European Commission have imposed stringent austerity measures in return for loan guarantees. As a result, pensions and health care, transportation and education have all been cut drastically.

More

Monday, January 7, 2013

Greece’s Rotten Oligarchy

by Kostas Vaxevanis

New York Times

January 6, 2013

Democracy is like a bicycle: if you don’t keep pedaling, you fall. Unfortunately, the bicycle of Greek democracy has long been broken. After the military junta collapsed in 1974, Greece created only a hybrid, diluted form of democracy. You can vote, belong to a party and protest. In essence, however, a small clique exercises all meaningful political power.

For all that has been said about the Greek crisis, much has been left unsaid. The crisis has become a battleground of interests and ideologies. At stake is the role of the public sector and the welfare state. Yes, in Greece we have a dysfunctional public sector; for the past 40 years the ruling parties handed out government jobs to their supporters, regardless of their qualifications.

But the real problem with the public sector is the tiny elite of business people who live off the Greek state while passing themselves off as “entrepreneurs.” They bribe politicians to get fat government contracts, usually at inflated prices. They also own many of the country’s media outlets, and thus manage to ensure that their actions are clothed in silence. Sometimes they’ll even buy a soccer team in order to drum up popular support and shield their crimes behind popular protection, as the drug lord Pablo Escobar did in Colombia, and as the paramilitary leader Arkan did in Serbia.

More

Saturday, January 5, 2013

Ο καθρέφτης της κρίσης

του Στάθη Καλύβα

Καθημερινή

5 Ιανουαρίου 2013

Ανάμεσα σε πολλά άλλα, η κρίση λειτουργεί και σαν ένα είδος καθρέφτη που φέρνει την ελληνική κοινωνία αντιμέτωπη με τις βαθιές της αλήθειες, όπως κατ’ αναλογία οι δύσκολες ατομικές περιστάσεις εξαναγκάζουν τους ανθρώπους σε δυσάρεστες ενδοσκοπήσεις. Οι κρίσεις φέρνουν στην επιφάνεια κρυμμένες ή ανομολόγητες συμπεριφορές που τις αγνοούσαμε ή τις απωθούσαμε. Από την άποψη αυτή, είναι αλήθεια πως οι κρίσεις αποτελούν μοναδική ευκαιρία αυτογνωσίας, άλλο βέβαια αν αξιοποιούνται. Τι είδαμε λοιπόν ώς τώρα στον καθρέφτη μας;

Είδαμε πως η αλαζονεία, η έπαρση και η ανεπάρκεια της πολιτικής τάξης ήταν ακόμη μεγαλύτερες απ’ ό,τι ίσως φανταζόμασταν και πως η διαφθορά του συστήματος εξουσίας είχε ξεφύγει. Διαπιστώσαμε πως η διαπλοκή του πολιτικού συστήματος με τις οικονομικές ελίτ και τα ΜΜΕ είχαν βαθύτατες ρίζες, που μπορεί μεν να ήταν γνωστές, αλλά επειδή η αναφορά σ’ αυτές γινόταν με τρόπο αόριστο, ενίσχυε την άγνοια και την απραξία. Χρειάστηκε η κρίση για να πραγματοποιήσουν μεγάλοι διεθνείς δημοσιογραφικοί οργανισμοί σοβαρές δημοσιογραφικές έρευνες πάνω στο θέμα. Είδαμε επίσης πως το σύστημα εξουσίας διασφάλιζε τη νομιμοποίησή του εξαγοράζοντας την κοινωνία τόσο διαμέσου του πελατειακού συστήματος, ιδίως των μαζικών διορισμών στο Δημόσιο, όσο και μέσω μιας ουσιαστικά θεσμοποιημένης ανομίας που επέτρεπε και ενθάρρυνε έναν εσμό παράνομων συμπεριφορών σε κάθε πτυχή της κοινωνικής ζωής. Αντιληφθήκαμε, τέλος, πως η συγκολλητική ουσία που συντηρούσε και διαιώνιζε το σύστημα αυτό βασιζόταν στη λογική του άλλοθι («και οι άλλοι τα ίδια κάνουν»), πακεταρισμένη σε έναν λόγο γεμάτο πατριωτικές κορώνες και αναφορές στα δικαιώματα του λαού, δηλαδή με συνθηματικούς κώδικες αλλά δίχως καμιά απολύτως ουσία. Από την άποψη αυτή, ο ρόλος της παιδείας υπήρξε κομβικός, καθώς διοχέτευε αυτόν τον τρόπο σκέψης στους νέους, αχρηστεύοντας έτσι την κριτική λειτουργία του πνεύματος. Δεν πρέπει να ξαφνιάζει, επομένως, ούτε πως πάνω σ’ αυτόν τον λόγο βρήκε αποκούμπι ο περισσότερος κόσμος για να εκφράσει την αντίδρασή του στη σκληρή πραγματικότητα που βιώνει ούτε πως οι μαέστροι της χρήσης του υπήρξαν οι μεγάλοι πολιτικά κερδισμένοι της κρίσης, μέχρι στιγμής: ΣΥΡΙΖΑ, Ανεξάρτητοι Ελληνες, Χρυσή Αυγή. Η μεγάλη ειρωνεία είναι πως το σύστημα αυτό, που εύλογα έχει περιγραφεί ως σύστημα της Μεταπολίτευσης (αν και η ακριβέστερη περιγραφή του θα ήταν «σύστημα ΠΑΣΟΚ»), ζει μιαν αναμφίβολα απατηλή και πρόσκαιρη δεύτερη νιότη, την ίδια ακριβώς στιγμή που χρεοκόπησε με πάταγο.

Περισσότερα

Τα δανεικά της ευημερίας και το ευρώ...

του Ζώη Τσώλη

Το Βήμα

5 Ιανουαρίου 2013

Υστερα από πέντε χρόνια ύφεσης και παρά τη μεγάλη για όλους, δραματική για τους ανέργους, συρρίκνωση των εισοδημάτων, η Ελλάδα εξακολουθεί να βρίσκεται ψηλά στον κόσμο, στις πρώτες 40 χώρες με δείκτη το εθνικό εισόδημα.

Με ετήσιο κατά κεφαλήν ΑΕΠ κοντά στις 26.000 δολάρια, είναι στην ίδια ζώνη με τη Νέα Ζηλανδία, την Ιταλία, την Ισπανία, το Ισραήλ και την Κύπρο. Κι αν δεν είχε μεσολαβήσει η κρίση θα μπορούσε να έχει πλησιάσει τη Γαλλία ή την Ιαπωνία (!).

Η χώρα μας, που έφθασε στο σημείο να μην μπορεί να αποπληρώσει τα χρέη του κράτους, θα μπορούσε ακόμη και σήμερα να θεωρηθεί «πλούσια», αφού κατόρθωσε να παραμείνει ψηλά στην παγκόσμια κατάταξη. Και να ελπίζει ότι με τη βοήθεια της Ευρώπης θα ανακάμψει.

Αλίμονο όμως, ο μέσος όρος κρύβει την αλήθεια. Είναι διαφορετική η θέση των εργαζομένων και άλλη των ανέργων. Είναι διαφορετική η θέση των νοικοκυριών με δικό τους σπίτι κι εκείνη την ενοικιαστών. Είναι διαφορετική η θέση αυτών που η κρίση τούς βρήκε ανυποψίαστους.

Περισσότερα

Friday, January 4, 2013

Ζητείται το πρόσωπό μας

του Δημοσθένη Κούρτοβικ

Τα Νέα

4 Ιανουαρίου 2013

Το 2013 θα είναι η χρονιά που ή θα πετύχουμε ή θα αποτύχουμε, αποφάνθηκε ο υπουργός Οικονομικών. Πρόκειται για μια πολύ αισιόδοξη πρόβλεψη, κι ας λοιδορήθηκε. Γιατί μπορεί να είπε κάποτε ο Ρισελιέ ότι τίποτα δεν επιτυγχάνεται πιο εύκολα από την αποτυχία, αλλά στη δική μας, ειδική περίπτωση υπάρχει κάτι που επιτυγχάνεται ακόμη ευκολότερα: η παράταση της εκκρεμότητας, η συνέχιση της ταλάντευσης ανάμεσα στην επιτυχία και την αποτυχία από ένα πολιτικό σύστημα που φλερτάρει διαρκώς με την άβυσσο, αλλά δεν το αφήνουν οι ξένοι, τουλάχιστον για όσο τους συμφέρει, να πέσει στην αγκαλιά της. Και σε συνθήκες τέτοιας αβεβαιότητας φυτρώνουν περισσότερα άνθη του Κακού από όσα έπειτα από ένα συντελεσμένο πατατράκ. Είναι παρήγορο, επομένως, να ακούμε από έγκυρα και υπεύθυνα χείλη ότι στο τέλος αυτής της χρονιάς θα ξέρουμε αν θα είμαστε πνιγμένοι ή απλώς ημιθανείς ναυαγοί.

Στο μεταξύ, προτείνω να δούμε από άλλη οπτική γωνία, σε μεγαλύτερο βάθος πεδίου, αυτό που μας συμβαίνει. Γιατί για την Κρίση έχουμε πει πλέον τα πάντα. Ανακυκλώνοντάς τα ολοένα, δεν μιζεριάζουμε μόνον αλλά και παραδινόμαστε σιγά σιγά στη ληθαργική ηδονή της μοιρολατρίας. Ας σκύψουμε, λοιπόν, πάνω σε ένα ζήτημα που ελάχιστες φορές τέθηκε αυτό το διάστημα και, όποτε αυτό έγινε, ήταν με όρους αφ' υψηλού νουθεσίας, άρα ανώφελους. Εννοώ το ζήτημα της εθνικής ταυτότητας, που με την Κρίση αναδείχτηκε όχι για πρώτη αλλά για πολλοστή φορά στην Ιστορία μας. Σε καμιά άλλη χώρα που υφίσταται σήμερα συνταγές μνημονιακού τύπου, από την Ιρλανδία ώς τη Ρουμανία, η οικονομική κρίση δεν συνδέεται στις συνειδήσεις τόσων ανθρώπων με κρίση εθνικής ταυτότητας.

Περισσότερα