IMF to Admit Mistakes on Greece Bailout

Wall Street Journal
June 5, 2013

The International Monetary Fund is set to admit to major missteps over the past three years in its handling of the bailout of Greece, the first spark in a debt crisis that spread across Europe.

In an internal document marked "strictly confidential," the IMF said it badly underestimated the damage that its prescriptions of austerity would do to Greece's economy, which has been mired in recession for years.

But the fund also stressed that the response to the crisis, coordinated with the European Union, bought time to limit the fallout for the rest of the 17-nation euro area.

The IMF said that it bent its own rules to make Greece's burgeoning debt seem sustainable and that, in retrospect, the country failed on three of the four IMF criteria to qualify for assistance.

A version of the document, prepared by IMF staff and seen by The Wall Street Journal, was expected to be released publicly by the Washington-based fund on Thursday.

More

IMF: 4 Reports on Greece

International Monetary Fund
June 5, 2013

Greece: Third Review Under the Extended Arrangement Under the Extended Fund Facility—Staff Report; Staff Statement; Press Release; and Statement by the Executive Director for Greece
Country Report No. 13/153

Greece: 2013 Article IV Consultation
Country Report No. 13/154

Greece: Selected Issues
Country Report No. 13/155

Greece: Ex Post Evaluation of Exceptional Access Under the 2010 Stand-By Arrangement
Country Report No. 13/156

Transcript of a Conference Call on Greece Article IV Consultation

Eλάτε να καλλιεργήσουμε τα... χρηματόδεντρα

του Ανδρέα Δρυμιώτη

Καθημερινή
2 Ιουνίου 2013

Στην Πρωταπριλιά του 1966, το BBC στο βραδινό δελτίο ειδήσεων, έδειξε ένα ρεπορτάζ από την Ιταλία, σχετικά με τη συγκομιδή των σπαγκέτι από μακαρονόδεντρα. Εδειχνε ανθρώπους να μαζεύουν τα μαλακά μακαρόνια από τα δέντρα, να τα στεγνώνουν και στη συνέχεια να τα συσκευάζουν για την εμπορική διάθεσή τους. Ηταν τόσο πειστικό το ρεπορτάζ, ώστε πολλοί τηλεθεατές το πίστεψαν και ύστερα από μερικές μέρες το ίδιο το BBC ανακοίνωσε ότι το ρεπορτάζ ήταν πρωταπριλιάτικη φάρσα. Είναι πολύ δύσκολο να φανταστούμε πώς ήταν την εποχή εκείνη, το σημερινό κοσμοπολίτικο Λονδίνο. Θα σας δώσω ένα απλό και πειστικό παράδειγμα. Μετά τις 8 το βράδυ ήταν αδύνατο να βρει κανείς ανοικτό εστιατόριο ή ταχυφαγείο στο κέντρο του Λονδίνου. Οι άνθρωποι ζούσαν την κατάρρευση της κραταιάς αυτοκρατορίας τους και βρισκόντουσαν σε πλήρη απομόνωση από την υπόλοιπη Ευρώπη.Ισως γι’ αυτό να έχαψαν, κυριολεκτικά, το ομολογουμένως ευρηματικό και πειστικό ρεπορτάζ.

Θυμήθηκα την ιστορία αυτή, γιατί στη χώρα μας, έχει αρχίσει να αναπτύσσεται μια φιλολογία γύρω από τα χρηματόδεντρα. Εξηγούμαι. Τα χρηματόδεντρα είναι δέντρα τα οποία παράγουν χρήματα και αν τα καλλιεργήσουμε θα μπορέσουμε να έχουμε άφθονα χρήματα για να αντιμετωπίσουμε όλα μας τα προβλήματα. Θα επαναφέρουμε του μισθούς και τις συντάξεις στα προ του 2010 επίπεδα, θα προσλάβουμε 100.000 δημόσιους υπάλληλους, θα σταματήσουμε να δανειζόμαστε από τους ξένους τραπεζίτες-τοκογλύφους και θα αποκτήσουμε την ανάπτυξη της Βενεζουέλας και της Αργεντινής. Είδα μάλιστα στον δρόμο και μια αφίσα που απαιτεί εργασία 30 ωρών την εβδομάδα και ελάχιστο μισθό 900 ευρώ. Αυτοί σίγουρα έχουν αρχίσει την καλλιέργεια των χρηματόδεντρων. Να μην ξεχάσω τους βουλευτές και υπουργούς, που μόλις ο Γιάννης Στουρνάρας είπε ότι πάμε κάπως καλύτερα του ζητάνε τη σοδειά από τα χρηματόδεντρα.

Ακόμα και τα μικρά παιδιά γνωρίζουν ότι δεν υπάρχουν χρηματόδεντρα. Υπάρχουν όμως νομισματοκοπεία που τυπώνουν χρήμα και ουσιαστικά μπορούν να μας λύσουν όλα τα προβλήματά μας. Λέγεται από πολλούς: «Και τι θα πάθουμε αν γυρίσουμε στη Δραχμή; Στο κάτω-κάτω ζήσαμε χιλιάδες χρόνια με τη Δραχμή μέχρι το 2001 και θα μπορέσουμε να ξανακάνουμε κουμάντο στο τόπο μας». Ηδη έχουν εμφανιστεί στο πολιτικό σκηνικό δύο νέα κόμματα με σημαία την επαναφορά της Δραχμής. Ακόμα, υπάρχουν επιχειρηματίες, δημοσιογράφοι και συνιστώσες κομμάτων που κλείνουν το μάτι στη Δραχμή.

Περισσότερα

Μια κρίσιμη καμπή

του Μιχαήλ Γ. Ιακωβίδη

Καθημερινή
2 Ιουνίου 2013

Το προηγούμενο καλοκαίρι, ο κ. Σαμαράς, αντιλαμβανόμενος τον σημαντικό κίνδυνο πτώχευσης της Ελλάδας και εξόδου από την Ε.Ε., ανέκρουσε πρύμναν και αντιμετώπισε τα μακροοικονομικά προβλήματα, αφήνοντας στην άκρη τις ρητορείες περί μνημονιακών πολιτικών. Ο τελευταίος χρόνος ήταν ένας δύσκολος αγώνας δρόμου για την ανάκτηση της ελληνικής αξιοπιστίας. Οι αριθμοί βγήκαν στο μακροοικονομικό επίπεδο και οι πιστωτές μας πείστηκαν να μας στηρίξουν. Κάτω από αυτήν την αισιόδοξη εικόνα όμως, οι δυσκολίες παραμένουν, και είναι αμφίβολο το κατά πόσον η κυβέρνηση έχει αντιληφθεί πόσο σημαντική είναι η σημερινή καμπή.

Το βασικότερο πρόβλημα, όπως όλοι αναγνωρίζουν, είναι διαρθρωτικό. Είναι η κακή ποιότητα παροχής κρατικών υπηρεσιών σε σημαντικούς τομείς όπως η Υγεία, η Εκπαίδευση και η Πρόνοια. Είναι η αδυναμία αποτελεσματικής συλλογής φόρων και οι στρεβλώσεις που δημιουργεί στην οικονομία. Είναι ο περιορισμένος ανταγωνισμός, ο οποίος σημαίνει ότι οι τιμές στην Ελλάδα δεν πέφτουν όσο το κόστος. Είναι το ότι η οικονομία μας είναι εσωστρεφής και ότι ακόμη και μεγάλες αυξήσεις στις εξαγωγές έχουν μικρό συνολικό αποτέλεσμα στο ΑΕΠ. Είναι ότι η παραγωγή είναι δυσανάλογα καταμερισμένη σε μικρότερες, παραδοσιακές και συχνά αναποτελεσματικές επιχειρηματικές μονάδες, που λειτουργούν ως επέκταση οικογενειακών δομών.

Η λύση για τα προβλήματα αυτά είναι προφανής. Πρώτον, με τη δραματική συρρίκνωση των διαθέσιμων δημόσιων πόρων και τις καλπάζουσες κοινωνικές ανάγκες που δημιουργεί η ύφεση, πρέπει να εξορθολογιστεί ο ευρύτερος τομέας – όχι για να περιοριστούν δαπάνες, όσο για να αυξηθεί η αποτελεσματικότητα του κράτους. Δεύτερον, πρέπει να λειτουργήσει καλύτερα ο ανταγωνισμός. Τρίτον, πρέπει να γίνουν επενδύσεις, για να μπορέσουν υγιείς και νέες παραγωγικές επιχειρήσεις να λάβουν τη θέση όσων κλείνουν, και να εκμεταλλευτούν το (νέο και άνεργο) εργασιακό δυναμικό. Αλλά για να γίνει αυτό, θα πρέπει το ρυθμιστικό περιβάλλον να βοηθά ή, τουλάχιστον, να μην εμποδίζει την επιχειρηματική πρωτοβουλία. Πρόσφατες προσπάθειες όπως το επιχειρηματικό παρατηρητήριο του ΣΕΒ έχουν καταδείξει το μέγεθος του προβλήματος: Ακόμη και εάν βρεθούν κεφάλαια (ελληνικά ή κινεζικά), με το τρέχον καθεστώς οι επενδύσεις θα «κολλήσουν», βυθίζοντάς μας στον φαύλο κύκλο της ύφεσης.

Περισσότερα

Μια ευτυχισμένη χώρα...

του Πάσχου Μανδραβέλη

Καθημερινή
1 Ιουνίου 2013

Ευτυχισμένη η χώρα όπου οι κάτοικοί της δεν γεννιούνται μόνο αντιρατσιστές αλλά και ιστορικοί. Ευλογημένη η χώρα όπου πολιτικοί, επαγγελματίες παρατρεχάμενοι, επιχειρηματίες κ.λπ., αντί να διαβάζουν Ιστορία, τη διδάσκουν. Ευλογημένη η χώρα όπου ο κυβερνητικός της εκπρόσωπος κραδαίνει, δίκην πιστοποιητικού ιστοριομάθειας, την καταγωγή του.

Μακάρια η χώρα όπου οι ομιλούσες κεφαλές των παραθύρων, αντί να μαθαίνουν από τους ιστορικούς, τους διορθώνουν. Τυχαία φτιάχτηκαν «τα καλύτερα ΜΜΕ του κόσμου»;

Ευτυχισμένη χώρα όπου σοβαρά επιστημονικά ζητήματα, από τους σεισμούς μέχρι τις επιδημίες και μέχρι την Ιστορία, «τακτοποιούνται» στα πρωινάδικα... Αραγε πώς θα κάλυπταν τα ελληνικά ΜΜΕ τη δίκη του Γαλιλαίου; Δεν θα ξεκινούσαν τα ρεπορτάζ με «Νέα πρόκληση από τον προστατευόμενο του Μεγάλου Δούκα της Τοσκάνης...»; Δεν θα έγραφε ο τίτλος στα δελτία ειδήσεων «Γαλιλαίος Γαλιλέι: Η γη κινείται!», ενώ ο σχολιαστής θα έσχιζε τα ιμάτιά του λέγοντας «κάποιος να τον μαζέψει τον κύριο! Δεν θα μας τρελάνει αυτός...»;

Μακάρια η χώρα όπου οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης δεν μπορούν να ξεχωρίσουν την αντίθεση στην «ποινικοποίηση της άποψης περί γενοκτονιών» και την «άρνηση των γενοκτονιών».

Περισσότερα

Euro-Zone Bailouts Leave Public Creditors at a Loss

Wall Street Journal
May 30, 2013

Euro-zone governments have coughed up huge sums of money to keep four of their kin afloat since 2010. Most of it has gone toward making sure that private-sector creditors that have lent to Greece, Ireland, Portugal and Cyprus are repaid in full.

This choice has been expensive, and is now becoming increasingly controversial. A discussion has begun about cutting Greece's debts to its official creditors—meaning euro-zone governments could take losses. Greece, Portugal and Ireland have already gotten extra time and lower interest rates to repay loans to their European peers.

The latest example is the €10 billion ($12.9 billion) bailout of Cyprus. Of the first €2 billion installment, €1.4 billion will go toward repaying a bond issue that comes due on June 3. Conversations with bond investors indicate that much of that was swept up by hedge funds in February and early March, as the country was negotiating the rescue.

These investors paid less than the bonds' face value and now stand to make gains. In the three-year crisis, hedge funds have learned that, when a government receives a bailout, holding that government's bonds is usually a profitable bet.

In the case of Greece, which carried out the biggest debt restructuring in history in May 2012, private-sector creditors had been made whole for two years thanks to bailout money. The country, still drawing on a €174.5 billion bailout, is to this day repaying even those investors who refused to participate in its debt restructuring.

More

Μικρή η άνοδος της Ελλάδας στη διεθνή κατάταξη ανταγωνιστικότητας

Τα Νέα
30 Μαΐου 2013

Παρά τη δραματική μείωση των μισθών και την ελαστικοποίηση των όρων εργασίας, η Ελλάδα ανέβηκε μόλις τέσσερις θέσεις στη διεθνή κατάταξη ανταγωνιστικότητας, στον κατάλογο που εκδίδει κάθε χρόνο το Πανεπιστήμιο Διοίκησης Επιχειρήσεων της Λωζάνης, IMD.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Παγκόσμιας Επετηρίδας Ανταγωνιστικότητας (World Competitiveness Yearbook - WCY) του International Institute for Management Development (IMD), για το έτος 2013, η Ελλάδα βρίσκεται στην 54η θέση σε σύνολο 60 χωρών, βελτιώνοντας την παγκόσμια κατάταξή της κατά μόλις τέσσερις θέσεις, αφού το 2012 βρισκόταν στην 58η θέση, δηλαδή δεύτερη από το τέλος.

O Σύνδεσμος Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος (ΣΒΒΕ) δημοσιοποιεί σήμερα τα αποτελέσματα της Παγκόσμιας Επετηρίδας Ανταγωνιστικότητας (World Competitiveness Yearbook - WCY) του International Institute for Management Development (IMD), για το έτος 2013. Για την κάλυψη των αναγκών που προέκυψαν από τη συνεργασία του ΣΒΒΕ με το IMD, η υπεύθυνη Διεύθυνση Τεκμηρίωσης και Μελετών του ΣΒΒΕ συνεργάσθηκε και φέτος επιτυχώς, για δωδέκατη (12η) συνεχόμενη χρονιά, με το Ινστιτούτο Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (Ι.Ο.Β.Ε.), το οποίο παρείχε τα μακροοικονομικά δεδομένα για την ελληνική οικονομία το 2012.

Περισσότερα

EU eases hard line on austerity

Financial Times
May 28, 2013

Brussels will on Wednesday give its clearest signal yet that it is moving away from a crisis response based on austerity, allowing three of the EU’s five largest economies to overshoot budget deficit limits and pushing instead for broader reform.

In its annual verdict on national budgets of all 27 EU members France, Spain and the Netherlands will be given a waiver on the annual 3 per cent deficit limit. Brussels will also free Italy from intensive fiscal monitoring despite its new prime minister’s decision to reverse a series of tax increases imposed by his predecessor.

The European Commission will make these moves on the condition that national governments embark on stalled labour market reforms. Brussels believes the delay in implementing them has contributed to the region’s unemployment crisis. “There are limits to what can be achieved with austerity,” said Maarten Verway, a senior European Commission economist.

Commission officials insist they are not abandoning “fiscal discipline” altogether, noting that even France and Spain, which will receive two-year extensions to their deficit deadlines, will still have to take stringent measures to get ballooning budgets back under control.

More

Deficit-Defying Stimulus for EU?

by Matina Stevis and Gabriele Steinhauser

Wall Street Journal
May 28, 2012

Europe is desperately searching for “growth-friendly fiscal consolidation,” the magical (and oxymoronic, some say) cocktail of spending cuts and tax hikes that doesn’t hurt economic growth. Now the European Commission is about to unveil a key ingredient in the recipe: deficit-resistant stimulus. Yes, we understand that may also sound oxymoronic, but hear it out.

At the center of the current debate is once again the Stability & Growth Pact, which calls for EU governments to keep their deficits under 3% of gross domestic product and forces them to spell out clearly how they will bring down existing spending overruns.

The pact’s shackles have always sat uncomfortably. Germany and France famously ignored it in the early 2000s, setting the stage for prolific spending by Greece that helped spark the euro-zone debt crisis. The euro zone has spent countless hours since Greece sought its first bailout trying to make the pact less vulnerable to political interference.

But along with the broader backlash against austerity, the 3%-rule has again come under fire. The commission has already moved to give some governments more time to cut their deficits because of a deeper-than-expected recession and now looks set to loosen its screws further.

More

Η σταθερά του κοινού μας βίου

του Πάσχου Μανδραβέλη

Καθημερινή
28 Mαϊου 2013

Τρία χρόνια μετά τη χρεοκοπία του ελληνικού κράτους, ακόμη δεν ξέρουμε πόσους δημοσίους υπαλλήλους έχουμε και πόσο τους πληρώνουμε. Προσπάθησε να το μάθει πρόσφατα ο βουλευτής της Ν.Δ. Ευάγγελος Μπασιάκος με ερώτηση στη Βουλή, αλλά πήρε από τον κ. Χρήστο Σταϊκούρα μια απάντηση στο περίπου. Οπως δημοσίευσε προχθές η «Καθημερινή», στο έγγραφο που εξέδωσε η 24η Διεύθυνση Λογαριασμών Δημοσίου, «δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία για τον αριθμό των δικαιούχων υπαλλήλων, ούτε για το ύψος της μισθοδοσίας των υπαλλήλων του λοιπού ευρύτερου δημόσιου τομέα».

Σύμφωνα με αυτό το έγγραφο -και χωρίς να ξέρουμε τι γίνεται στον ευρύτερο δημόσιο τομέα- το 2005 από τον τακτικό προϋπολογισμό δόθηκαν για μισθούς και πρόσθετες παροχές 13,9 δισ. ευρώ, που αντιστοιχούσαν στο 7,2% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕΠ). Το 2009, που ήταν το πιο χουβαρνταλίδικο έτος της πρόσφατης ιστορίας, αυτό το κονδύλι ανέβηκε στα 18,5 δισ. ευρώ ήτοι στο 8% του ΑΕΠ. Η εκτίμηση για το 2012 είναι ότι οι δαπάνες του κράτους για μισθούς και πρόσθετες παροχές (σημειώνουμε πάλι: χωρίς να υπολογίζουμε τον ευρύτερο δημόσιο τομέα) θα φτάσει στα επίπεδα περίπου του 2005, δηλαδή στα 13,7 δισ. ευρώ.

Με δεδομένο ότι το ΑΕΠ του 2012 είναι στο ύψος του 2005 (193 δισ. ευρώ), το ποσοστό επί του ΑΕΠ της δαπάνης για μισθούς και πρόσθετες παροχές του στενού δημόσιου τομέα παραμένει στο 7%. Κι αν χιονίζει και αν βρέχει, μία είναι η σταθερά του κοινού μας βίου: οι μισθοί και οι παροχές των υπαλλήλων της κεντρικής κυβέρνησης αθροίζουν πάντα ποσοστό περί το 7% του παραγόμενου πλούτου της χώρας.

Περισσότερα

Austerity About-Face: German Government to Gamble on Stimulus

Spiegel
May 27, 2013

With the euro crisis refusing to relent, the German government is backing away from its austerity mandates and planning to spend billions to stimulate ailing economies in Southern European. But can the program succeed?

Wolfgang Schäuble sounded almost like a new convert extolling the wonders of heaven as he raved about his latest conclusions on the subject of saving the euro. "We need more investment, and we need more programs," the German finance minister announced after a meeting with Vitor Gaspar, his Portuguese counterpart.

The role he was slipping into last Wednesday was new for Schäuble. The man who had persistently maintained his image as an austerity commissioner is suddenly a champion of growth. If Germany couldn't manage to trigger an economic recovery, "our success story would not be complete," he said. And as if to convince even the die-hard skeptics, he added: "The German government is always prepared to help."

After three years of crisis policy, it was an impression shared by very few people in countries like Portugal, Spain and Greece. They are more likely to associate Schäuble and his boss, Chancellor Angela Merkel, with austerity mandates ushering in hardship, deprivation and unemployment.

But a new way of thinking has recently taken hold in the German capital. In light of record new unemployment figures among young people, even the intransigent Germans now realize that action is needed. "If we don't act now, we risk losing an entire generation in Southern Europe," say people close to Schäuble.

More

Cui Bono?

του Γρηγόρη Φαρμάκη

Protagon.gr
26 Μαΐου 2013

Το μεγάθυμο ελληνικό κράτος, με την πολιτική σοφία Οθωμανού ηγεμόνα, είχε δύο δοκιμασμένους τρόπους να εξασφαλίζει κοινωνική ειρήνη και αρμονία• τη διανομή χρήματος και την απονομή προνομίων. Η θεσμοθέτηση προνομίων μάλιστα ήταν η χαρά του έμπειρου πολιτικού πάτρωνα, όπως και των Οθωμανών προκατόχων του. Αφενός δεν τους κόστιζαν τίποτε, καθώς μεταφράζονταν στην πράξη σε προσόδους που οι ευνοούμενοι εισέπρατταν αυθαίρετα κατευθείαν από τους ατυχείς συμπολίτες τους. Αφετέρου -και εδώ οι σύγχρονοι απεδείχθησαν οξυδερκέστεροι- μπορούσαν πάντα να κρυφτούν κάτω από νομοθετικές ή γραφειοκρατικές ρυθμίσεις, συχνά με την ασαφή, και άρα αυταπόδεικτη, επίκληση κάποιου δημοσίου συμφέροντος. Ο σοφός πολιτικός πάτρωνας μάλιστα, θα είχε πάντα την προνοητικότητα να θεσμοθετεί την είσπραξη λίγων από πολλούς, ώστε το προνόμιο να περνάει σχεδόν απαρατήρητο, και η διατήρησή του στο διηνεκές να είναι εξασφαλισμένη.

Έτσι κληρονομήσαμε ένα κουβάρι από δήθεν αναχρονισμούς και δήθεν παραλογισμούς που, όταν τους συναντάμε στην καθημερινότητά μας, τους αντιμετωπίζουμε με τη στωικότητα του πολίτη που έχει συμφιλιωθεί πια με την ιδέα ενός παράλογου κράτους. Δήθεν, γιατί ούτε αναχρονιστικοί είναι, πολλώ δε μάλλον, ούτε παράλογοι. Είναι αποτελεσματικότατοι στην εξυπηρέτηση του πραγματικού σκοπού τους. Γι’ αυτό και είναι μεγάλο πολιτικό λάθος, λάθος που κάνουμε συχνά οι ερασιτέχνες της πολιτικής του «μεταρρυθμιστικού» χώρου, να προσπαθεί να τους αποδομήσει κανείς ορθολογικά στη βάση της κοινής τάχα λογικής. Αυτοί που είναι αρμόδιοι για την εφαρμογή τους, οι γραφειοκράτες και οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι δηλαδή, δεν είναι ούτε παράλογοι, ούτε ανεπαρκείς, ούτε μειωμένης αντιληπτικής ικανότητας. Αντιθέτως, έχουν τη σοφία της πολιτικής πατρωνίας που ξέρει ότι το προνόμιο που κρύβεται κάτω από τον δήθεν παραλογισμό δεν είναι δα και τόσο εξοργιστικό ώστε να ξεσηκώσει τη λαϊκή αγανάκτηση. Όσο γι’ αυτούς που πλήττονται, θα συνεχίσουν να το αποδέχονται στωικά, ενώ αυτοί που ευνοούνται θα μπορούν πάντα να επικαλεστούν ένα μη αποδείξιμο αλλά πάντα δεδομένο δημόσιο συμφέρον, και ενίοτε να στραφούν προς επίρρωσιν στην αρωγή του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Πάρτε για παράδειγμα την υποχρέωση που είχαν μέχρι πέρσι οι δεκάδες χιλιάδες ελληνικές ανώνυμες εταιρείες να δημοσιεύουν σε πολιτικές και οικονομικές εφημερίδες τις ετήσιες οικονομικές τους καταστάσεις έναντι διόλου ευκαταφρόνητου κόστους, επιδοτώντας αναγκαστικά με μερικά εκατομμύρια ευρώ εφημερίδες, το ευγενές ταμείο των δημοσιογράφων μέσω του αντίστοιχου αγγελιοσήμου, αλλά και πολυάριθμους μεσίτες δημοσίευσης ισολογισμών, δηλαδή τις εταιρείες που αναλάμβαναν παρασιτικά να διεκπεραιώσουν την όλη άχρηστη διαδικασία. Φήμες λένε ότι στα πέτρινα χρόνια, πριν τη μετενσάρκωση του Σύριζα, η Αυγή μπορούσε να επιβιώνει μόνο χάρη σε αυτήν την αναγκαστική επιχορήγηση αυτών των ιδιωτικών επιχειρήσεων που σε άλλες σελίδες κατέκρινε, ενώ ο νόμος προέβλεπε φυσικά την αναγκαστική προστασία των τοπικών εφημερίδων.

Περισσότερα

Φάνηκε το τέλος του μνημονίου;

του Παναγιώτη Κορλίρα

Το Βήμα
26 Mαϊου 2013

Ένα ερώτημα βρίσκεται στα χείλη της πλειονότητας των πολιτών που επιμένουν να αναζητούν ψύχραιμες απαντήσεις, χωρίς υπερβολές αισιοδοξίας ή καταστροφολογίας: Βρίσκεται η χώρα πράγματι στο τέλος του τούνελ της ύφεσης, υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις που προμηνύουν μια αναστροφή της κατάστασης προς το καλύτερο;

Ας αρχίσουμε με τα θετικά σημάδια. Η σημαντική μείωση των spreads των δεκαετών κρατικών ομολόγων, η ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών και με συμμετοχή ιδιωτικών κεφαλαίων, η επιτυχής έκδοση ομολόγων από σοβαρές ελληνικές εταιρείες και το διαφαινόμενο ενδιαφέρον για ξένες επενδύσεις μέσω του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων είναι θετικά σημάδια. Αν μη τι άλλο, εμφανίζουν τις αγορές να προεξοφλούν καλύτερη προοπτική για την ελληνική οικονομία και αυτό αποτυπώνεται στις αναβαθμίσεις της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας.

Υπάρχουν όμως ακόμη και τα γκρίζα σημάδια της κρίσης και της αμφισβήτησης. Η οικονομική ύφεση μειώνει το ΑΕΠ για έκτη συνεχόμενη χρονιά σπάζοντας κάθε διεθνές ρεκόρ σε ειρηνική περίοδο. Η ανεργία είναι σε πολύ υψηλά και επικίνδυνα επίπεδα. Η υστέρηση των εσόδων του κράτους, όσο και αν δικαιολογείται από την ύφεση και τα λάθη της φορολογικής πολιτικής, υπονομεύει τη δημοσιονομική προσαρμογή. Η διοικητική μεταρρύθμιση προχωρεί με πολύ αργούς ρυθμούς. Βασικοί τομείς του κοινωνικού κράτους λειτουργούν στο όριο. Η πολιτική αντιπαράθεση είναι οξύτατη και οι κομματικοί σχεδιασμοί δεν επιτρέπουν ούτε καν ένα minimum εθνικής συνεννόησης.

Περισσότερα

IMF Searches Soul, Blames Europe

by Matina Stevis

Wall Street Journal
May 24, 2013

The International Monetary Fund launched a mea culpa operation a few months ago as it sought to clean up its reputation and record the “lessons learned” from its involvement in the euro-zone crisis.

The process started with a research paper on so-called fiscal multipliers, which measure the effects of cuts in public spending on a country’s gross domestic product. As it turned out, the ones used to predict the effects of austerity on the euro zone’s troubled economies were a tad optimistic.

The second crucial step came in the form of a paper released Thursday on sovereign-debt restructurings. The study contains the strongest repudiation yet of some of the policy choices the fund helped make over the last three years.

The paper, under the yawn-invoking title “Sovereign Debt Restructuring — Recent Developments and Implications for the Fund’s Legal and Policy Framework,” is everything but boring (at least to euro geeks. And let’s face it, if you’ve read this includes you.).

More

Read the Paper

Greece’s government: Up, but not out

Economist
May 25, 2013

What a difference a year makes. Last May Greece seemed to be heading out of the euro. Lagging reforms, political in-fighting and violent protests had worn out creditors’ patience. An election failed to produce a clear winner. Athenians stashed euros in safety-deposit boxes and under mattresses amid fears of instability and a chaotic return to the drachma.

Greece is still in recession, but recovery could be around the corner. The threat of “Grexit” from the euro has receded. Hedge funds are snapping up sovereign bonds and bank shares; one has made a bricks-and-mortar investment in a Greek energy company. Bail-out funds from the European Union and IMF are flowing in as reform “milestones” are reached. Greece expects to record a small primary budget surplus (ie, before interest) of about 0.5% of GDP. The economy should grow a little in 2014 and by more than 2% in 2015.

This summer should see a record 17m tourists crowding Greek beaches. Bookings from Germany and Russia are soaring, say travel agents. A projected rise of €1.5 billion-2 billion in tourist revenues will give the budget a boost, even though many hoteliers are struggling to service bank debts. Greek contractors expect to resume work in the autumn on €6 billion of EU-financed motorway projects stalled since the crisis. They could create 30,000 jobs.

More

Γιατί μεγαλώνει το δημόσιο χρέος;

του Μπάμπη Παπαδημητρίου

Καθημερινή
23 Mαϊου 2013

Με ρωτούν συχνά το εξής; «Αφού το πρόβλημα της χώρας ήταν το μεγάλο χρέος, γιατί δεν μειώθηκε με την εφαρμογή του Μνημονίου;». Η ερώτηση είναι σωστή, επειδή εκφράζει μια πραγματικότητα. Λείπει όμως ο χρονικός ορίζοντας. Θα χρειαστούν πολλά χρόνια και σπουδαίες αναπτυξιακές επιτυχίες για να μειωθεί το χρέος. Ισως μάλιστα, κάποιοι από τους υποβολείς της ερώτησης να ξεχνούν ορισμένες, μάλλον απλές, πραγματικότητες.

Πότε μεγαλώνει το χρέος μας; Οταν δανειζόμαστε επειδή δεν μας φτάνουν τα χρήματα που διαθέταμε. Ας πάρουμε ως έτος βάσης το 2002, που ήταν άλλωστε η τελευταία χρονιά που είχαμε θετικό αποτέλεσμα μεταξύ εσόδων και δαπανών του κράτους, πριν τους τόκους, αυτό που αποκαλούμε πρωτογενές πλεόνασμα. Το σωρευμένο εθνικό χρέος, πριν ξεκινήσει το 2003, ήταν σχεδόν 160 δισ. ευρώ.

Μεταξύ 2003 και 2007, τα κρατικά ελλείμματα αθροίζονται στο ποσό των 62 δισ. ευρώ. Αν είχαμε τηρήσει τον κανόνα του Μάαστριχτ, το όριο του 3% επί του τρέχοντος ΑΕΠ, όπως μας ζητείται τώρα από τους πιστωτές μας, θα είχαμε γράψει έλλειμμα περί τα 22 δισ. ευρώ. Διαφορά 40 δισ. ευρώ. Ας είναι!

Περισσότερα

IMF studies changes to bond restructurings

Financial Times
May 22, 2013

The International Monetary Fund is studying changes to how it handles sovereign debt restructurings after a turbulent period that has rattled the balance of power between governments and their creditors.

According to international officials familiar with the IMF’s deliberations, the Fund is primarily concerned with countries delaying necessary restructurings and the difficulties involved in corralling bondholders into agreements.

The IMF’s work, contained in a paper discussed at an executive board meeting on Monday, is its first high-level attempt to address the issue since efforts to create a sovereign debt restructuring mechanism failed a decade ago. It raises the prospect of big changes to how private bondholders will be treated.

The IMF declined to comment.

More

Greece Isn’t Turning the Corner

by Megan Greene

Bloomberg
May 20, 2013

Judging from the markets and English-speaking news media this week, Greece’s damaged economy has finally turned the corner. I doubt it.

The Financial Times and Wall Street Journal ran prominent pieces about bullish investors plowing back into Greek markets. On May 15, the Greek government’s borrowing costs on 10-year bonds fell by one percentage point, to the lowest level in three years.

Against this euphoria, the Greek statistics agency Elstat says the Greek economy contracted 5.3 percent in the first quarter of 2013 compared with a year earlier. This is the 19th consecutive quarter in which it has shrunk.

There will be a recovery someday, so is this it? Certainly, there have been positive signs. Early last week, the euro area’s finance ministers agreed to release 7.5 billion euros ($9.6 billion) of bailout funds to Greece -- 4.2 billion euros at the weekend, and the remaining 3.3 billion euros in June, provided that Greece first completes a number of measures.

The following day, Fitch Ratings upgraded Greece to B- from CCC. That is still six levels below investment grade, yet the improvement inspired one of the biggest sovereign-bond market rallies we have seen in Greece since the beginning of the crisis. Prime Minister Antonis Samaras even said Greece plans to re-enter the bond markets in the first half of next year.

More

Εξέγερση! Οχι εξαθλίωση!

του Θεόδωρου Κουλουμπή

Καθημερινή
19 Mαϊου 2013

Στον καταταλαιπωρημένο από συγκρουσιακά γκράφιτι μαντρότοιχο (πίσω από το πέταλο του Καλλιμάρμαρου) διάβασα το σύνθημα που εμφανίζεται στον τίτλο του σημερινού μου κειμένου. Και αναρωτήθηκα ποιος βασανισμένος εγκέφαλος το επινόησε και ποια ήταν τα κίνητρά του. Επειτα από δεύτερη σκέψη, συνειδητοποίησα ότι το σύνθημα αυτό συμπυκνώνει τον επαναστατικό λόγο του συνόλου των κομμάτων της ελληνικής αντιπολίτευσης, με την εξαίρεση ίσως ορισμένων συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ που εκφράζουν τον κ. Αλέξη Τσίπρα. Ακολούθησε και μια τρίτη σκέψη: Φυσικά, οι επαναστάσεις/εξεγέρσεις σε ορισμένες περιοχές του πλανήτη (και ανάλογες περιόδους της ελληνικής και παγκόσμιας Ιστορίας) είναι δικαιολογημένες, αν όχι απαραίτητες. Αποτελούν βίαιες μεθόδους πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής αλλαγής που διαθέτουν λαοί, οι οποίοι -για να παραφράσουμε τον Κάρολο Μαρξ- δεν έχουν τίποτα να χάσουν παρά τις αλυσίδες τους.

Το ερώτημα είναι αν η σημερινή Ελλάδα -της δημοσιοοικονομικής κρίσης, της παρατεταμένης ύφεσης, του 27% ανεργίας, της δραστικής μείωσης μισθών και συντάξεων και της υποχρεωτικής διεθνούς επιτήρησης που επιβάλλουν τα διάφορα Μνημόνια- μπορεί να ταξινομηθεί στην κατηγορία των αλυσοδέσμιων κρατών. Η απάντησή μου στο παραπάνω ερώτημα είναι καθαρά αρνητική, για τους εξής λόγους:

1. Η οικονομική κρίση των τελευταίων ετών δεν είναι αποκλειστικά ελληνικό φαινόμενο. Πλήττει το σύνολο των χωρών στον Νότο της Ευρωπαϊκής Ενωσης (Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία, Ελλάδα και Κύπρο).

2. Η διεθνής επιτήρηση δεν επιβάλλεται από τους ξένους αλλά αποτελεί αίτημα εκλεγμένων ελληνικών κυβερνήσεων.

3. Ο δανεισμός εξασφαλίζεται με αμοιβαία συμφωνημένους όρους (τα λεγόμενα Μνημόνια) και με επιτόκια τα οποία σήμερα κυμαίνονται περί το 2,5%, δηλαδή απείρως χαμηλότερα από το κόστος δανειοδότησης της λεγόμενης αγοράς.

4. Η συμμετοχή και η παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ενωση (και αργότερα στη Ζώνη του Ευρώ) απαντά σε ένα κορυφαίο στρατηγικό αίτημα του Ελληνισμού που εκφράστηκε με τη γνωστή ρήση του Κωνσταντίνου Καραμανλή «ανήκομεν εις την Δύσιν».

5. Μοναδική εναλλακτική επιλογή για τους Ελληνες είναι η απομόνωση τριτοκοσμικού τύπου (μοίρα των χωρών της νότιας ακτής της Μεσογείου), που συνεπάγεται τεράστιους κινδύνους για την εδαφική ακεραιότητα της χώρας μας με δεδομένη την αναθεωρητική συμπεριφορά της γειτονικής Τουρκίας από το 1955 μέχρι σήμερα.

Περισσότερα

Το συμφέρον των εργαζομένων δεν είναι η υπεράσπιση του παρασιτισμού

του Φώτη Γεωργελέ

Athens Voice
14 Μαΐου 2013

Πες ότι είναι μια δουλειά, αυτή η εφημερίδα ας πούμε. Που χρειάζεται 100 ανθρώπους για να βγαίνει. Και παίρνουμε ένα χιλιάρικο ο καθένας. Αλλά έχω και κάτι συγγενείς και φίλους να βολέψω, όχι πολλούς, άλλους 30 που μπαίνουν στο μισθολόγιο. Ο μισθός μας γίνεται 700 ευρώ. Πολλοί είμαστε, περισσεύουμε, φτιάχνουμε ωραίους κανονισμούς εργασίας, γράφουμε 16 με 21 ώρες τη βδομάδα, μαζί με τα «διοικητικά» δεν είμαστε στα γραφεία πάνω από 30 ώρες. Η δουλειά όμως δεν βγαίνει, οι φίλοι και συγγενείς κάπου έχουν χαθεί σε πιο πολυτελείς δραστηριότητες, πολιτιστικές εκδηλώσεις, γραφεία δημοσίων σχέσεων, φτιάχνουν τη βιβλιοθήκη της εφημερίδας, ένα γυμναστήριο, ένα εκκλησάκι, γιατί πώς να ζήσει ο άνθρωπος αν δεν καλλιεργήσει την ψυχή του.

Προσλαμβάνουμε για να βγει η δουλειά άλλους 20 ωρομίσθιους, να γράφουν άρθρα με το κομμάτι. Ο μισθός μας πάει στα 500 ευρώ. Χωρίζουμε και τη δουλειά σε στάδια, αμειβόμενα ξεχωριστά, επίδομα διόρθωσης άρθρου, επίδομα επιτήρησης έκδοσης πριν το τύπωμα του φύλλου. Τα έσοδα είναι ίδια πάντα, ο μισθός μας πάει τώρα στα 400 ευρώ. Δεν βγαίνουμε και πολλοί από μας αρχίζουν να πουλάνε ιδιωτικώς άρθρα, στήνουν τα προσωπικά τους μπλογκ και εισπράττουν απευθείας, συνήθως χωρίς να πληρώνουν ΦΠΑ, εφορίες και άλλες τέτοιες αηδίες. Τα έσοδα πέφτουν, λεφτά για υπολογιστές δεν υπάρχουν, τα γραφεία είναι εγκαταλελειμμένα, εικόνα διάλυσης. Η εφημερίδα απαξιώνεται συνεχώς, οι αναγνώστες την εγκαταλείπουν, χάνουμε τη δουλειά μας. Δεν χάνουμε απλώς τους μισθούς μας, πληρώνουμε κι από πάνω φόρους, «χαράτσια» της ΔΕΗ, για να αναπληρώσουμε τους φόρους που δεν πληρώνουμε όταν κάνουμε ιδιαίτερα προσωπικά μπλογκ.

Αν πεις σ’ έναν κανονικό άνθρωπο αυτό το παράδειγμα, θα σου απαντήσει, ε, ναι, τι δεν καταλαβαίνεις; Το περίεργο είναι ότι πολλοί δεν το καταλαβαίνουν, ιδίως αυτοί που δεν έχουν καν το άλλοθι του εργοδότη που θέλει κέρδη. Αυτοί που εργοδότης τους είναι ο ελληνικός λαός ο οποίος πληρώνει με τους φόρους του. Μέχρι το 2009, ακόμα και μέχρι σήμερα, για μεγάλο μέρος των συμπολιτών μας, το κράτος ήταν μια μηχανή που τύπωνε λεφτά και εμείς οφείλαμε απλώς να θέλουμε περισσότερα. Ότι κάποιοι πλήρωναν πάντα αυτά τα λεφτά, κανέναν δεν απασχολούσε.

More