Ποιους ωφελεί η σπατάλη

του Γιάννη Μαρίνου

Το Βήμα
5 Ιουνίου 2011

Παρά το ότι η πτώχευση της Ελλάδας φαίνεται να αποτρέπεται προς το παρόν µε νέα δανεικά από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΔΝΤ αλλά µε ταπεινωτικούς και επώδυνους όρους, το πολιτικό µας σύστηµα εξακολουθεί να σκέφτεται και να συµπεριφέρεται ως να µην έχει συµβεί η καταστροφή µε δική του κύρια ευθύνη. Οι δε πολίτες, απληροφόρητοι ή παραπληροφορηµένοι, παρασύρονται εύκολα από λαϊκιστές και συντεχνίες, ενώ δεν βλέπουν πια οποιαδήποτε ελπίδα φωτός για το αύριο και χωρίς να είναι σε θέση να προτείνουν και να επιβάλουν κάτι άλλο συµφερότερο για τη χώρα και το κοινωνικό σύνολο. Και ενώ προσδοκάται να προκύψει κάτι θετικό από την ειρηνική προς το παρόν εξέγερση των «αγανακτισµένων πολιτών», η σπάταλη διαχείριση των πενιχρών δηµόσιων πόρων και των δανεικών συνεχίζεται. Και τα κόµµατα εξουσίας περιορίζονται απλώς σε υποσχέσεις περιορισµού της, χωρίς εµπράκτως να το εννοούν.

Και είναι τόσο ασυγκράτητα στη σπατάλη ώστε παρά τις γενναίες επιχορηγήσεις τους από τον κρατικό προϋπολογισµό (δηλαδή από τα λεφτά των φορολογουµένων), να καταφεύγουν και σε δανεισµό τον οποίο θα κληθούµε φυσικά να εξοφλήσουµε εµείς οι φορολογούµενοι. Αν όντως είναι ειλικρινείς οι προθέσεις τους για τον περιορισµό της σπατάλης, να τους υποδείξει για πολλοστή φορά η στήλη συγκεκριµένες εστίες σπατάλης, στις σοβαρότερες µάλιστα από τις οποίες αποφεύγεται κάθε αναφορά καθώς τον χορό τον σέρνουν όχι µόνο οι βουλευτές και οι κυβερνήσεις, αλλά και θεσµοί όπως τα κόµµατα της Αριστεράς και οι συνδικαλιστές.

Περισσότερα