του Σεραφείμ Κωνσταντινίδη
Καθημερινή
7 Ιουνίου 2011
Το ελληνικό κράτος και μαζί του οι πολίτες, δεν κινδυνεύουν τόσο από την εντυπωσιακή περικοπή δαπανών, όσο πλήττονται από την κατάργηση μικρών εξόδων! Η κατάρτιση κρατικού προϋπολογισμού, για πολλές δεκαετίες, ήταν εύκολη, σχεδόν αυτόματη, διαδικασία. Ο κατάλογος με τις επιμέρους δαπάνες αυξανόταν κατά το ποσοστό που αποφάσιζε η κυβέρνηση και το αποτέλεσμα ήταν ο νέος προϋπολογισμός. Ο αρμόδιος υπουργός επεσήμανε υποκριτικά την προσπάθεια που υποτίθεται κατέβαλλε, για περιστολή δαπανών. Εννοούσε ότι οι δαπάνες αυξήθηκαν με μικρότερο ποσοστό από τις εισηγήσεις, αλλά συχνά κι αυτό ήταν ψέμα...
Γι’ αυτό, τώρα, η δημοσιονομική πειθαρχία που αναγκαστικά επιβάλλεται, έχει εμφανέστερες επιπτώσεις και προκαλεί γενική παράλυση. Υπολειτουργούν υπηρεσίες και υπάλληλοι από αδιαφορία, επειδή δεν μπορούν ή δεν ξέρουν, ίσως και να μη θέλουν να διαχειριστούν την πρωτόγνωρη κατάσταση.
Σε πολλές περιπτώσεις, η μείωση δαπανών δεν οδηγεί στην υποβάθμιση των υπηρεσιών, αλλά λειτουργεί ως δικαιολογία για να μην κάνουν κάποιοι τη δουλειά τους. Παντού πωλούν ναρκωτικά, αλλά σε καμιά ευρωπαϊκή πρωτεύουσα δεν επιτρέπεται εμπόριο ναρκωτικών δίπλα από το σημαντικότερο αρχαιολογικό μουσείο. Δεν είναι θέμα δαπάνης, δείχνει αδιαφορία. Το ίδιο απαράδεκτο είναι ότι στην υψηλή τουριστική περίοδο το ίδιο μουσείο, δέχεται επισκέπτες μόνον στο ένα έκτο των αιθουσών του. Η χώρα με τους περισσότερους δημόσιους υπαλλήλους σε σχέση με τον πληθυσμό, δεν έχει φύλακες που θα στέκονται στις αίθουσες όταν οι τουρίστες θαυμάζουν τα εκθέματα!
Περισσότερα
No comments:
Post a Comment