Το γεωγραφικό λάθος

του Τάκη Μίχα

Protagon.gr
6 Ιουνίου 2011

Η Γεωγραφία είναι κακό πράγμα. Ή τουλάχιστον είναι παραπλανητική. Έτσι αν π.χ. μια χώρα τυχαίνει να ανήκει γεωγραφικά στην Ευρώπη προσπαθούμε να ερμηνεύσουμε τα τεκταινόμενα με άξονες αναφοράς έννοιες και σχήματα που πηγάζουν από τον ευρωπαϊκό πολιτισμό και κουλτούρα. Στα πλαίσια αυτά χωριζόμαστε σε «αριστερούς» και «δεξιούς» σε «κεινσιανιστες» και «μονεταριστές» σε «σοσιαλιστές» και «φιλελευθερους» κ.οκ. Έτσι μιλάμε για νίκη των «αριστερών ιδεών» την επικράτηση του «κρατικοπαρεμβατικου μοντέλου» κλπ. Όμως πόσο νόημα έχουν όλα αυτά σε τελική ανάλυση για την κατανόηση του ελληνικού φαινομένου;

Δυστυχώς κανένα. Η Ελλάδα και το κράτος της δεν είναι ούτε «αριστερό» ούτε «δεξιό». Είναι ένα τυχαίο παράγωγο που προέκυψε από την σύγκρουση διαφόρων συμμοριών στις αρχές του 19ου αιώνα και έκτοτε διατήρησε τον συμμοριακο-πελατειακό χαρακτήρα του.

Ευθύς εξ αρχής από την σύσταση του ελληνικού κράτους πριν από δυο αιώνες η αντίληψη για την άσκηση της εξουσίας ήταν η εξουσία ως μέσο που δίνει πρόσβαση στο «πλιάτσικο» σε εμάς και στους «δικούς» μας (πελάτες-ψηφοφόρους). Φυσικά προκειμένου να δουλέψει αποτελεσματικά ένα τέτοιο σύστημα θα πρέπει να απουσιάζουν οι θεσμοί (όπως το κράτους δικαίου η ισχυρά συστήματα ατομικής ιδιοκτησίας) που εμποδίζουν το πλιάτσικο. Επίσης θα πρέπει να δίνεται η δυνατότητα στην κυρίαρχη κάθε στιγμή ομάδα να έχει απεριόριστη πρόσβαση στους οικονομικούς πόρους της κοινωνίας-δηλαδή θα πρέπει το κράτος να έχει απόλυτη εξουσία στην οικονομία.

Περισσότερα