Καθημερινή
3 Ιουνίου 2011
Δεν ξέρουμε αν είναι η αγανάκτηση ή η υποκρισία που θολώνει τον νου, αλλά ο φίλος Ανδρέας Πετρουλάκης είδε στην επίθεση των «Αγανακτισμένων» κατά των βουλευτών μια ενδιαφέρουσα αντίφαση: «Οι λεγόμενοι “Αγανακτισμένοι” (τουλάχιστον ένα κομμάτι τους που δεν απομονώθηκε από τους υπόλοιπους) προπηλάκισαν και καταδίωξαν, μεταξύ άλλων, βουλευτές επαρχίας με θητεία ενάμιση χρόνου... Την ίδια στιγμή, οι ίδιοι άνθρωποι αποθέωναν έναν επιφανή πρώην βουλευτή και υπουργό μιας προηγούμενης κυβέρνησης, που στις μέρες της κατηγορήθηκε όσο καμιά μέχρι τότε για αδιαφανές ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας. Επίσης για αύξηση της ανεργίας και της φτώχειας, απολύσεις, διαφθορά και πελατειακό κράτος.
» Ενας νέος βουλευτής προφανώς είναι άδικο να εισπράξει το κόστος της απαξίωσης του πολιτικού συστήματος, ή τουλάχιστον, όχι περισσότερο από έναν υπουργό μιας τέτοιας κυβέρνησης. Δεν ισχυρίζομαι ότι ο Μίκης Θεοδωράκης μπορεί να χρεωθεί το ξεπούλημα της ΑΓΕΤ και το σκάνδαλο Καλτσεστρούτσι, αλλά πάντως περισσότερο απ’ ό, τι ένας πρωτοεκλεγείς βουλευτής την παρακμή της πολιτικής».
Δεν ξέρουμε πώς αποτιμά τη συμμετοχή του στην πολιτική ο κ. Μίκης Θεοδωράκης, όταν συμμετείχε σε μια κυβέρνηση, η οποία έκανε τις περισσότερες ιδιωτικοποιήσεις, ή «ξεπουλήματα» που θα έλεγε με την τωρινή του φρασεολογία. Το μόνο σίγουρο είναι πως την αποτιμά υψηλά. Μάλλον πιστεύει πως δεν αμείφθηκε επαρκώς και γι’ αυτό ζήτησε αναδρομικές αποζημιώσεις.
Περισσότερα
No comments:
Post a Comment