του Ζώη Τσώλη
Το Βήμα
20 Ιουλίου 2011
Το επόμενο 24ωρο οι ευρωπαίοι ηγέτες μπορεί να ανατρέψουν τη ζωή των Ελλήνων, αλλά και την πορεία της Ευρωπαικής Ενωσης. Πίσω από την "ομίχλη" που δημιουργούν τα κέντρα επικοινωνιακής πολιτικής για το τι πρόκειται ή δεν πρόκειται να συμβεί, για να αντιληφθούν όλοι τι σημαίνει μια απόφαση για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους που θα οδηγούσε στην αξιολόγηση του selective default αρκεί να ανατρέξει κανείς στα αρχεία του ΔΝΤ για τις ιστορίες χρεοκοπίας που συγκλόνισαν τις χώρες που πέρασαν ανάλογες στιγμές.
Πρώτη στη λίστα είναι η Ουκρανία. Μετά από τρείς κύκλους επιλεκτικής χρεοκοπίας ιδιωτικών ομολόγων το 1998 και το 1999 προχώρησε στην ανταλλαγή ομολόγων ύψους 3,3 δισ. δολαρίων. Η χώρα ήταν πρακτικά σε πτώχευση κατά τη διάρκεια της περιόδου της ανταλλαγής των ομολόγων. Η αναδιάρθρωση μέσω του ιδιωτικού τομέα κάλυψε το 21% του δημοσίου χρέους της Ουκρανίας.
Βέβαια από τη μνήμη ανακαλείται πιό εύκολα η Αργεντινή. Πριν από την πτώχευση στα τέλη του 2001, πραγματοποιήθηκαν δύο κύκλοι μείωσης του χρέους: μια ανταλλαγή χρέους (megaswap) που αφορούσε χρέος ίσο με το 11% του ΑΕΠ, ακολουθούμενη από αναδιάρθρωση του χρέους κυρίως από εγχώριους επενδυτές, καλύπτοντας το 19% του ΑΕΠ. Σήμερα δέκα χρόνια μετά η Αργεντική καλεί τους πιστωτές της να τους εξοφλήσει για να ξαναβγεί στις αγορές.
Περισσότερα

No comments:
Post a Comment