Καθημερινή
22 Ιανουαρίου 2013
Κατά 1,1 δισ. ευρώ καλύτερα έκλεισε το πρωτογενές έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού το 2012, φτάνοντας στα 3,4 δισ. έναντι στόχου 4,5 δισ. ευρώ
Η εξέλιξη αυτή αποδίδεται στην μεγαλύτερη της προβλεπόμενης περικοπή των δαπανών κατά 1 δισ. ευρώ, ενώ τα έσοδα προεπιστροφών φόρων κατέγραψαν υπέρβαση σε σχέση με τους στόχους κατά 119 εκατομμύρια ευρώ.
Παρόλα αυτά, τα ασφαλιστικά ταμεία βρέθηκαν στο κόκκινο, καθώς χρειάστηκαν περισσότερα κεφάλαια από αυτά που είχαν προϋπολογιστεί, με αποτέλεσμα να γίνει ανακατανομή δαπανών για να καλυφθούν οι ανάγκες τους.
Από το Γραφείο του αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών, Χρήστου Σταϊκούρα, μετά την οριστικοποίηση των στοιχείων εκτέλεσης του Κρατικού Προϋπολογισμού την περίοδο Ιανουαρίου-Δεκεμβρίου 2012, ανακοινώνεται το εξής:
Τα οριστικά στοιχεία εκτέλεσης του Κρατικού Προϋπολογισμού δείχνουν ότι η χώρα κατά το 2012 πέτυχε τους δημοσιονομικούς στόχους της.
Στην αναμφίβολα επώδυνη διαδικασία της αναγκαίας δημοσιονομικής προσαρμογής, οι τεράστιες θυσίες των πολιτών φαίνεται να πιάνουν τόπο.
Η μεγάλη αυτή προσαρμογή αποτελεί αναγκαία αλλά όχι από μόνη της ικανή συνθήκη για την έξοδο από την κρίση.
More
Tuesday, January 22, 2013
You Never Give Me Your Money? Sovereign Debt Crises, Collective Action Problems, and IMF Lending
by Marco Committeri and Francesco Spadafora
International Monetary Fund
Working Paper No. 13/20
January 22, 2013
We review the impact of the global financial crisis, and its spillovers into the sovereign sector of the euro area, on the international “rules of the game” for dealing with sovereign debt crises. These rules rest on two main pillars. The most important is the IMF’s lending framework (policies, financing facilities, and financial resources), which is designed to support macroeconomic adjustment packages based on the key notion of public debt sustainability. The complementary pillar is represented by such contractual provisions as Collective Action Clauses (CACs) in sovereign bonds, which aim to facilitate coordination among private creditors in order to contain the costs of a debt default or restructuring. We analyze the most significant changes (and their consequences) prompted by the recent crises to the Fund’s lending framework, not only in terms of additional financial resources, new financing facilities (including precautionary ones), and cooperation with euro-area institutions, but also as regards the criteria governing exceptional access to the Fund’s financial resources. We highlight a crucial innovation to these criteria, namely that, for the first time, they now explicitly take account of the risk of international systemic spillovers. Finally, we discuss how the recent crises have provided new political support for a broader dissemination of CACs in euro-area sovereign bonds. Importantly, in the first case involving an advanced economy, CACs were activated in the debt exchange undertaken by Greece in Spring 2012.
Read the Paper
International Monetary Fund
Working Paper No. 13/20
January 22, 2013
We review the impact of the global financial crisis, and its spillovers into the sovereign sector of the euro area, on the international “rules of the game” for dealing with sovereign debt crises. These rules rest on two main pillars. The most important is the IMF’s lending framework (policies, financing facilities, and financial resources), which is designed to support macroeconomic adjustment packages based on the key notion of public debt sustainability. The complementary pillar is represented by such contractual provisions as Collective Action Clauses (CACs) in sovereign bonds, which aim to facilitate coordination among private creditors in order to contain the costs of a debt default or restructuring. We analyze the most significant changes (and their consequences) prompted by the recent crises to the Fund’s lending framework, not only in terms of additional financial resources, new financing facilities (including precautionary ones), and cooperation with euro-area institutions, but also as regards the criteria governing exceptional access to the Fund’s financial resources. We highlight a crucial innovation to these criteria, namely that, for the first time, they now explicitly take account of the risk of international systemic spillovers. Finally, we discuss how the recent crises have provided new political support for a broader dissemination of CACs in euro-area sovereign bonds. Importantly, in the first case involving an advanced economy, CACs were activated in the debt exchange undertaken by Greece in Spring 2012.
Read the Paper
The bright side of Greece: Lower prices, fewer tourists
by Rick Steves
Chicago Tribune
January 22, 2013
I keep getting asked if Greece is "safe" for travelers -- a question that feels absurd the instant you arrive there. Ask anyone who's been to Greece recently, and you'll learn that safety concerns have been played up by both Greek and international media outlets.
Frankly, this is a great time to travel to Greece. The financial crisis -- while making life difficult for most Greeks -- is a boon for budget travelers. Hotel prices are down, the normally warm Greek hospitality has ratcheted up a few notches, and roads outside of Athens are essentially traffic-free, as higher gas prices have caused locals to cut down on inessential driving. The downsides (shorter hours at sights, reduced long-distance bus service, occasional strikes) are noticeable, but not reason enough for you to postpone a trip. All the things you're looking for in a trip to Greece -- mouthwatering food, deep-blue water, striking scenery, and the thrill of connecting with ancient history -- are all here waiting for you ... at a cheaper price.
Greece is easy on travelers. Tourism makes up 15 percent of the gross domestic product. The Greeks pride themselves on a concept called "filotimo" (love of honor), roughly translated as openness, friendliness, and hospitality. Social faux pas made by unwary foreigners are easily overlooked by Greeks, and many speak English.
More
Chicago Tribune
January 22, 2013
I keep getting asked if Greece is "safe" for travelers -- a question that feels absurd the instant you arrive there. Ask anyone who's been to Greece recently, and you'll learn that safety concerns have been played up by both Greek and international media outlets.
Frankly, this is a great time to travel to Greece. The financial crisis -- while making life difficult for most Greeks -- is a boon for budget travelers. Hotel prices are down, the normally warm Greek hospitality has ratcheted up a few notches, and roads outside of Athens are essentially traffic-free, as higher gas prices have caused locals to cut down on inessential driving. The downsides (shorter hours at sights, reduced long-distance bus service, occasional strikes) are noticeable, but not reason enough for you to postpone a trip. All the things you're looking for in a trip to Greece -- mouthwatering food, deep-blue water, striking scenery, and the thrill of connecting with ancient history -- are all here waiting for you ... at a cheaper price.
Greece is easy on travelers. Tourism makes up 15 percent of the gross domestic product. The Greeks pride themselves on a concept called "filotimo" (love of honor), roughly translated as openness, friendliness, and hospitality. Social faux pas made by unwary foreigners are easily overlooked by Greeks, and many speak English.
More
The Most Positive Thing We've Read About Greece In Years
by Joe Weisenthal
Business Insider
January 21, 2013
Morgan Stanley's Daniele Antonucci has a new note on Greece titled Greece: From Shake-Up to Shape-Up?
It's the first note we recall seeing in ages that wasn't an analysis of the country's sovereign debt situation, or whether it would be forced to leave the Eurozone, or whether the latest bailout would be sustainable or not.
The note is about Greece's, economy, and whether the light at the end of the tunnel might be coming into visibility.
The answer is: Maybe.
An actual recovery isn't here yet, but Antonucci's argument is that a massive amount of uncertainty and tail risk has been removed, and that analysts under-appreciate how much the uncertainty of a Eurozone exit or default was impeding economic activity.
From the note:
Business Insider
January 21, 2013
Morgan Stanley's Daniele Antonucci has a new note on Greece titled Greece: From Shake-Up to Shape-Up?
It's the first note we recall seeing in ages that wasn't an analysis of the country's sovereign debt situation, or whether it would be forced to leave the Eurozone, or whether the latest bailout would be sustainable or not.
The note is about Greece's, economy, and whether the light at the end of the tunnel might be coming into visibility.
The answer is: Maybe.
An actual recovery isn't here yet, but Antonucci's argument is that a massive amount of uncertainty and tail risk has been removed, and that analysts under-appreciate how much the uncertainty of a Eurozone exit or default was impeding economic activity.
From the note:
Growth will come from the progressive attenuation and elimination of four shocks: 1. Credit crunch; 2. Fiscal austerity; 3. Structural change; 4. Euro exit worries. We believe that most investors underestimate the impact of the huge uncertainty that these shocks have exerted on economic activity and the public finances.More
Monday, January 21, 2013
Greece's Anticapitalist Turn
by Pavlos Eleftheriadis
Wall Street Journal
January 21, 2013
Alexis Tsipras, the leader of Greece's Syriza party—the Alliance of the Radical Left—is currently visiting the United States. It will be an interesting experience for both sides.
Syriza is a political party committed to overthrowing capitalism. It says so in its most recent policy document, a declaration approved last month by a congress of 3,000 party delegates. This declaration invites the Greek people to fight against an immensely powerful enemy, "globalized large capital," which supposedly drives peoples to total destitution both in Europe and the developing world. "Capital" is also seeking to destroy the welfare state, drag labor rights back to the 19th century, bring wages to third-world levels and maximize unemployment.
But why are the peoples of Europe not resisting the appalling march of capital? They would be, except parliamentary institutions are a sham, not real democracy, per Syriza's declaration. So the party is promising a "radical transformation of society" toward socialism. It clearly and unequivocally rejects any attempt at improving capitalism with what it calls "cosmetic changes."
Syriza vows that its view of socialism is not "the replication of other models, which sought to rely on the same ideas, but misinterpreted them, failed to remain faithful to them and finally, for many complex reasons, self-destructed." Syriza hopes to succeed where other socialist experiments failed. The declaration says that "we ought . . . to learn as much as we can and as fully as we can from this great venture and this great historical experience, with its novel achievements and its transforming failures."
More
Wall Street Journal
January 21, 2013
Alexis Tsipras, the leader of Greece's Syriza party—the Alliance of the Radical Left—is currently visiting the United States. It will be an interesting experience for both sides.
Syriza is a political party committed to overthrowing capitalism. It says so in its most recent policy document, a declaration approved last month by a congress of 3,000 party delegates. This declaration invites the Greek people to fight against an immensely powerful enemy, "globalized large capital," which supposedly drives peoples to total destitution both in Europe and the developing world. "Capital" is also seeking to destroy the welfare state, drag labor rights back to the 19th century, bring wages to third-world levels and maximize unemployment.
But why are the peoples of Europe not resisting the appalling march of capital? They would be, except parliamentary institutions are a sham, not real democracy, per Syriza's declaration. So the party is promising a "radical transformation of society" toward socialism. It clearly and unequivocally rejects any attempt at improving capitalism with what it calls "cosmetic changes."
Syriza vows that its view of socialism is not "the replication of other models, which sought to rely on the same ideas, but misinterpreted them, failed to remain faithful to them and finally, for many complex reasons, self-destructed." Syriza hopes to succeed where other socialist experiments failed. The declaration says that "we ought . . . to learn as much as we can and as fully as we can from this great venture and this great historical experience, with its novel achievements and its transforming failures."
More
Τι παστίλιες πουλάνε;
του Σταύρου Θεοδωράκη
Protagon.gr
21 Ιανουαρίου 2013
Ξέρει ελληνικά ο Χαβιέ Μπαρδέμ; Αυτή ήταν η πρώτη απορία όταν τον είδα να λέει σε άψογα ελληνικά «παστίλιες για τον πόνο του άλλου». Ξέρει ελληνικά; Αν ναι, τα πράγματα δυσκολεύουν για όλον τον ελληνικό ανδρικό πληθυσμό. Και μετά είναι και ένα άλλο ερώτημα. Ο Μπαρδέμ συμμετέχει σε αντίστοιχες καμπάνιες και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες; Δηλαδή και οι Ιταλίδες ακούν τη βραχνή φωνή του; Και οι Σουηδέζες; Παρεμπιπτόντως πώς είναι τα βραχνά σουηδικά; Ή μήπως από όλες τις χώρες του κόσμου επέλεξε την Ελλάδα για να μιλήσει «για τον πόνο του άλλου»; Αυτό μου φαίνεται πιο πιθανό. Γιατί η Ελλάδα είναι η πιο φημισμένη χώρα του δυτικού, τουλάχιστον, κόσμου, στο εμπόριο του πόνου του άλλου.
Το πρωί του Σαββάτου επιχείρησα μια γρήγορη τηλεοπτική περιπλάνηση και έπεσα πάνω στον Γιώργο Αυτιά. «Ο λαός μας ζει τη μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση που γνώρισε ποτέ η Ευρώπη». Είπε και άλλα υπερθετικά αλλά αυτό ήταν το ρεζουμέ. Δεν ήταν οι πόλεμοι, δεν ήταν οι εμφύλιοι, δεν ήταν οι λιμοί και οι καταποντισμοί, είναι το ΔΝΤ και η Μέρκελ υπεύθυνοι για τη μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση στην ιστορία της Ευρώπης. Ειλικρινά δεν ξέρω τι θέα έχει από το γραφείο του στο Φάληρο, αδυνατώ να πιστέψω όμως ότι ο Φλοίσβος έχει μεταβληθεί σε κατεστραμμένη Σμύρνη και η παραλιακή οδός σε δρόμο του Κοσσόβου. Γιατί όμως ένας δημοσιογράφος που ξέρει οικονομικά – και για να είμαι ειλικρινής είναι από τους λίγους δημοσιογράφους που ξέρει οικονομικά – καταφεύγει σε τέτοιες ακρότητες; Τι παστίλιες πουλάει;
Έκλεισα την τηλεόραση και άνοιξα τις εφημερίδες. Η Ελευθεροτυπία έγραφε ότι στις απεργίες που έκανε στη ΔΕΗ ο Φωτόπουλος συμμετείχε το 1.5% των εργαζομένων. Προσοχή δεν είναι τυπογραφικό λάθος – ενάμιση τοις εκατό! Και δεν το έλεγαν οι μνημονιακοί αντίπαλοι του Φωτόπουλου, το έλεγαν οι σύντροφοί του συνδικαλιστές. Η εφημερίδα είχε ρεπορτάζ από το Γενικό Συμβούλιο της ΓΣΕΕ όπου ο Φωτόπουλος είπε «όποια μάχη δώσαμε τα συνδικάτα, ηττηθήκαμε και παρ' όλα αυτά ουδείς παραιτήθηκε» και οι «αντίπαλοι» του απάντησαν «δεν μπορείς να μιλάς εσύ που οι απεργίες σου στη ΔΕΗ είχαν 1.5% συμμετοχή». Τι παστίλιες πούλαγαν δηλαδή όλα αυτά τα χρόνια με τις καθημερινές τους απεργίες και συγκεντρώσεις;
Περισσότερα
Protagon.gr
21 Ιανουαρίου 2013
Ξέρει ελληνικά ο Χαβιέ Μπαρδέμ; Αυτή ήταν η πρώτη απορία όταν τον είδα να λέει σε άψογα ελληνικά «παστίλιες για τον πόνο του άλλου». Ξέρει ελληνικά; Αν ναι, τα πράγματα δυσκολεύουν για όλον τον ελληνικό ανδρικό πληθυσμό. Και μετά είναι και ένα άλλο ερώτημα. Ο Μπαρδέμ συμμετέχει σε αντίστοιχες καμπάνιες και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες; Δηλαδή και οι Ιταλίδες ακούν τη βραχνή φωνή του; Και οι Σουηδέζες; Παρεμπιπτόντως πώς είναι τα βραχνά σουηδικά; Ή μήπως από όλες τις χώρες του κόσμου επέλεξε την Ελλάδα για να μιλήσει «για τον πόνο του άλλου»; Αυτό μου φαίνεται πιο πιθανό. Γιατί η Ελλάδα είναι η πιο φημισμένη χώρα του δυτικού, τουλάχιστον, κόσμου, στο εμπόριο του πόνου του άλλου.
Το πρωί του Σαββάτου επιχείρησα μια γρήγορη τηλεοπτική περιπλάνηση και έπεσα πάνω στον Γιώργο Αυτιά. «Ο λαός μας ζει τη μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση που γνώρισε ποτέ η Ευρώπη». Είπε και άλλα υπερθετικά αλλά αυτό ήταν το ρεζουμέ. Δεν ήταν οι πόλεμοι, δεν ήταν οι εμφύλιοι, δεν ήταν οι λιμοί και οι καταποντισμοί, είναι το ΔΝΤ και η Μέρκελ υπεύθυνοι για τη μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση στην ιστορία της Ευρώπης. Ειλικρινά δεν ξέρω τι θέα έχει από το γραφείο του στο Φάληρο, αδυνατώ να πιστέψω όμως ότι ο Φλοίσβος έχει μεταβληθεί σε κατεστραμμένη Σμύρνη και η παραλιακή οδός σε δρόμο του Κοσσόβου. Γιατί όμως ένας δημοσιογράφος που ξέρει οικονομικά – και για να είμαι ειλικρινής είναι από τους λίγους δημοσιογράφους που ξέρει οικονομικά – καταφεύγει σε τέτοιες ακρότητες; Τι παστίλιες πουλάει;
Έκλεισα την τηλεόραση και άνοιξα τις εφημερίδες. Η Ελευθεροτυπία έγραφε ότι στις απεργίες που έκανε στη ΔΕΗ ο Φωτόπουλος συμμετείχε το 1.5% των εργαζομένων. Προσοχή δεν είναι τυπογραφικό λάθος – ενάμιση τοις εκατό! Και δεν το έλεγαν οι μνημονιακοί αντίπαλοι του Φωτόπουλου, το έλεγαν οι σύντροφοί του συνδικαλιστές. Η εφημερίδα είχε ρεπορτάζ από το Γενικό Συμβούλιο της ΓΣΕΕ όπου ο Φωτόπουλος είπε «όποια μάχη δώσαμε τα συνδικάτα, ηττηθήκαμε και παρ' όλα αυτά ουδείς παραιτήθηκε» και οι «αντίπαλοι» του απάντησαν «δεν μπορείς να μιλάς εσύ που οι απεργίες σου στη ΔΕΗ είχαν 1.5% συμμετοχή». Τι παστίλιες πούλαγαν δηλαδή όλα αυτά τα χρόνια με τις καθημερινές τους απεργίες και συγκεντρώσεις;
Περισσότερα
Το άλλο μισό της εσωτερικής υποτίμησης
του Τάσου Τέλλογλου
Protagon.gr
21 Ιανουαρίου 2013
Στην έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για την αξολόγηση των επιδόσεων της ελληνικής διοίκησης και οικονομίας για τη χρονιά που πέρασε γίνεται η εκτίμηση ότι η χώρα έχει καλύψει μόλις το μισό της απαιτούμενης εσωτερικής υποτίμησης ώστε να μπορεί να έχει θέση στον ευρωπαϊκό καταμερισμό εργασίας χωρίς να δημιουργεί διαρκώς τεράστια ελλείμματα.
Όπως και η ΕΕ έτσι και το ΔΝΤ εκτιμά ότι οι μισθοί και οι συντάξεις επιβαρύνθηκαν δυσανάλογα στην προσπάθεια προσαρμογής που έγινε κυρίως «μέσω υφεσιακών και όχι παραγωγικών καναλιών». Το άλλο μισό της εσωτερικής υποτίμησης πρέπει να καλυφθεί από την ταχύτερη πτώση των τιμών, το άνοιγμα των «κλειστών επαγγελμάτων "όχι πλέον de jure αλλά de facto", το άνοιγμα των αγορών προϊόντων, όπως εκείνων της κατεργασίας τροφίμων, τσιμέντου και άλλων υλικών οικοδομής και των υπηρεσιών που συνδέονται με τον τουρισμό, την εφαρμογή των μέτρων ανοίγματος στις αγορές πετρελαιοειδών και μεταφορών και το χωρίς έλεος κυνηγητό των φορολογούμενων «μεγάλου πλούτου» αλλά όχι μόνο αυτών.
Σήμερα το 1/3 των θέσεων εργασίας στην Ελλάδα αφορά εργαζόμενους που απασχολούνται σε «κλειστά επαγγέλματα» σύμφωνα με το ΔΝΤ και η εσωτερική υποτίμηση σε ό,τι αφορά τις τιμές προχωρά πολύ πιο αργά εξαιτίας των «αντιστάσεων» όσων πουλούν υπηρεσίες και προϊόντα σε «κλειστές αγορές». Ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς αλλά και ο υπουργός Ανάπτυξης αυτής της κυβέρνησης κ. Κωστής Χατζηδάκης είχαν υποσχεθεί προεκλογικά ότι θα προχωρούσαν στις διαρθρωτικές αλλαγές και το ΔΝΤ κάνει ότι τους πιστεύει.
Περισσότερα
Διαβάστε την έκθεση του ΔΝΤ
Protagon.gr
21 Ιανουαρίου 2013
Στην έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για την αξολόγηση των επιδόσεων της ελληνικής διοίκησης και οικονομίας για τη χρονιά που πέρασε γίνεται η εκτίμηση ότι η χώρα έχει καλύψει μόλις το μισό της απαιτούμενης εσωτερικής υποτίμησης ώστε να μπορεί να έχει θέση στον ευρωπαϊκό καταμερισμό εργασίας χωρίς να δημιουργεί διαρκώς τεράστια ελλείμματα.
Όπως και η ΕΕ έτσι και το ΔΝΤ εκτιμά ότι οι μισθοί και οι συντάξεις επιβαρύνθηκαν δυσανάλογα στην προσπάθεια προσαρμογής που έγινε κυρίως «μέσω υφεσιακών και όχι παραγωγικών καναλιών». Το άλλο μισό της εσωτερικής υποτίμησης πρέπει να καλυφθεί από την ταχύτερη πτώση των τιμών, το άνοιγμα των «κλειστών επαγγελμάτων "όχι πλέον de jure αλλά de facto", το άνοιγμα των αγορών προϊόντων, όπως εκείνων της κατεργασίας τροφίμων, τσιμέντου και άλλων υλικών οικοδομής και των υπηρεσιών που συνδέονται με τον τουρισμό, την εφαρμογή των μέτρων ανοίγματος στις αγορές πετρελαιοειδών και μεταφορών και το χωρίς έλεος κυνηγητό των φορολογούμενων «μεγάλου πλούτου» αλλά όχι μόνο αυτών.
Σήμερα το 1/3 των θέσεων εργασίας στην Ελλάδα αφορά εργαζόμενους που απασχολούνται σε «κλειστά επαγγέλματα» σύμφωνα με το ΔΝΤ και η εσωτερική υποτίμηση σε ό,τι αφορά τις τιμές προχωρά πολύ πιο αργά εξαιτίας των «αντιστάσεων» όσων πουλούν υπηρεσίες και προϊόντα σε «κλειστές αγορές». Ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς αλλά και ο υπουργός Ανάπτυξης αυτής της κυβέρνησης κ. Κωστής Χατζηδάκης είχαν υποσχεθεί προεκλογικά ότι θα προχωρούσαν στις διαρθρωτικές αλλαγές και το ΔΝΤ κάνει ότι τους πιστεύει.
Περισσότερα
Διαβάστε την έκθεση του ΔΝΤ
Sunday, January 20, 2013
Europe: An uneven entente
by Quentin Peel and Hugh Carnegy
Financial Times
January 20, 2013
One picture sums it up: Helmut Kohl and François Mitterrand holding hands in the Douaumont cemetery in 1984, beside the first world war battlefield of Verdun, where nearly 800,000 French and German soldiers died in pointless slaughter fighting for a few square miles of mud in 1916.
Two middle-aged men in winter overcoats, the German chancellor towering over the French president, they look ill-sorted and slightly uncomfortable. Yet clasping hands, they are determined to demonstrate their shared emotion at this symbolic moment of national reconciliation.
The close political and personal alliance between Mr Kohl and Mr Mitterrand – through the end of the cold war, German reunification, and the negotiation of the Maastricht treaty that decided on the euro as a common currency – was founded on that common understanding. The German conservative and French socialist were the odd couple who personified the Franco-German partnership.
This week, the two countries celebrate the 50th anniversary of the Elysée treaty, the document that laid the foundation for their close co-operation on building an integrated European Union, and for the transformation of two hostile neighbours and traditional foes into close allies.
More
Financial Times
January 20, 2013
One picture sums it up: Helmut Kohl and François Mitterrand holding hands in the Douaumont cemetery in 1984, beside the first world war battlefield of Verdun, where nearly 800,000 French and German soldiers died in pointless slaughter fighting for a few square miles of mud in 1916.
Two middle-aged men in winter overcoats, the German chancellor towering over the French president, they look ill-sorted and slightly uncomfortable. Yet clasping hands, they are determined to demonstrate their shared emotion at this symbolic moment of national reconciliation.
The close political and personal alliance between Mr Kohl and Mr Mitterrand – through the end of the cold war, German reunification, and the negotiation of the Maastricht treaty that decided on the euro as a common currency – was founded on that common understanding. The German conservative and French socialist were the odd couple who personified the Franco-German partnership.
This week, the two countries celebrate the 50th anniversary of the Elysée treaty, the document that laid the foundation for their close co-operation on building an integrated European Union, and for the transformation of two hostile neighbours and traditional foes into close allies.
More
Η δημόσια τάξη ως πολιτικό πλεονέκτημα
του Στάθη Ν. Καλύβα
Καθημερινή
20 Ιανουαρίου 2013
Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της πρόσφατης επικαιρότητας υπήρξε η διχοτόμησή της. Από τη μία κυριάρχησε η λίστα Λαγκάρντ και από την άλλη εμφανίστηκε η θεματολογία των καταλήψεων, της αταξίας και της τρομοκρατίας. Μπορεί η συντριπτική πλειονότητα των παρατηρητών να θεώρησε τη λίστα Λαγκάρντ ως πιθανή αφετηρία τεράστιων πολιτικών αναταράξεων, όμως φαίνεται πως οι ουσιαστικές εξελίξεις σημειώθηκαν στο μέτωπο του «νόμου και της τάξης». Η πολιτική επιστήμη έχει αναδείξει δύο θεματικές που μας βοηθούν να κατανοήσουμε πώς η παροχή της δημόσιας τάξης μπορεί να αποδειχθεί πολιτικά επικερδής – και αυτό, ανεξάρτητα από τη δεοντολογική της ορθότητα, είναι διαφορετικό θέμα. Πρόκειται αφενός για τον πολυδιάστατο χαρακτήρα του πολιτικού ανταγωνισμού και αφετέρου για τον ρόλο των συναισθηματικών εμπλοκών στην πολιτική.
Ο πολιτικός ανταγωνισμός αναπτύσσεται σε περισσότερες από μία διαστάσεις. Η κύρια διάστασή του είναι συνήθως οικονομική/αναδιανεμητική, χωρίς όμως να είναι ούτε η μόνη ούτε αναγκαστικά η σπουδαιότερη. Για δεκαετίες, π.χ., το πολιτειακό ζήτημα κυριάρχησε στην ελληνική πολιτική ζωή και έως πρόσφατα ο άξονας του πολιτικού ανταγωνισμού αντανακλούσε την κληρονομιά του εθνικού διχασμού μοναρχικών και δημοκρατικών. Πρόσφατα, η κρίση επέφερε μια μερική αναδιάταξη του πολιτικού ανταγωνισμού, τέμνοντας τον άξονα του δικομματισμού με αυτόν του Μνημονίου, που αποτέλεσε τη βάση για την πολιτική εκτόξευση περιθωριακών ώς τότε ή εντελώς νέων πολιτικών σχηματισμών.
Η κεντρική πολιτική πρόκληση που αντιμετωπίζει η τρικομματική κυβέρνηση (και η Νέα Δημοκρατία ως βασικός της κορμός), είναι η μετατόπιση του πολιτικού ανταγωνισμού από τον άξονα του Μνημονίου. Το 2013 θα είναι οικονομικά δύσκολη χρονιά, παρότι η βαθμιαία μείωση της οικονομικής αβεβαιότητας που διέλυσε την ελληνική οικονομία πολύ περισσότερο απ’ ό,τι όλα τα μέτρα του Μνημονίου μαζεμένα, ήδη προσπορίζει κάποια πολιτικά οφέλη στην κυβέρνηση. Από την άποψη αυτή, η καταπολέμηση της αταξίας αποτελεί προνομιακό πεδίο γι’ αυτήν, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που αναρωτιέται κανείς γιατί καθυστέρησε τόσο.
Περισσότερα
Καθημερινή
20 Ιανουαρίου 2013
Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της πρόσφατης επικαιρότητας υπήρξε η διχοτόμησή της. Από τη μία κυριάρχησε η λίστα Λαγκάρντ και από την άλλη εμφανίστηκε η θεματολογία των καταλήψεων, της αταξίας και της τρομοκρατίας. Μπορεί η συντριπτική πλειονότητα των παρατηρητών να θεώρησε τη λίστα Λαγκάρντ ως πιθανή αφετηρία τεράστιων πολιτικών αναταράξεων, όμως φαίνεται πως οι ουσιαστικές εξελίξεις σημειώθηκαν στο μέτωπο του «νόμου και της τάξης». Η πολιτική επιστήμη έχει αναδείξει δύο θεματικές που μας βοηθούν να κατανοήσουμε πώς η παροχή της δημόσιας τάξης μπορεί να αποδειχθεί πολιτικά επικερδής – και αυτό, ανεξάρτητα από τη δεοντολογική της ορθότητα, είναι διαφορετικό θέμα. Πρόκειται αφενός για τον πολυδιάστατο χαρακτήρα του πολιτικού ανταγωνισμού και αφετέρου για τον ρόλο των συναισθηματικών εμπλοκών στην πολιτική.
Ο πολιτικός ανταγωνισμός αναπτύσσεται σε περισσότερες από μία διαστάσεις. Η κύρια διάστασή του είναι συνήθως οικονομική/αναδιανεμητική, χωρίς όμως να είναι ούτε η μόνη ούτε αναγκαστικά η σπουδαιότερη. Για δεκαετίες, π.χ., το πολιτειακό ζήτημα κυριάρχησε στην ελληνική πολιτική ζωή και έως πρόσφατα ο άξονας του πολιτικού ανταγωνισμού αντανακλούσε την κληρονομιά του εθνικού διχασμού μοναρχικών και δημοκρατικών. Πρόσφατα, η κρίση επέφερε μια μερική αναδιάταξη του πολιτικού ανταγωνισμού, τέμνοντας τον άξονα του δικομματισμού με αυτόν του Μνημονίου, που αποτέλεσε τη βάση για την πολιτική εκτόξευση περιθωριακών ώς τότε ή εντελώς νέων πολιτικών σχηματισμών.
Η κεντρική πολιτική πρόκληση που αντιμετωπίζει η τρικομματική κυβέρνηση (και η Νέα Δημοκρατία ως βασικός της κορμός), είναι η μετατόπιση του πολιτικού ανταγωνισμού από τον άξονα του Μνημονίου. Το 2013 θα είναι οικονομικά δύσκολη χρονιά, παρότι η βαθμιαία μείωση της οικονομικής αβεβαιότητας που διέλυσε την ελληνική οικονομία πολύ περισσότερο απ’ ό,τι όλα τα μέτρα του Μνημονίου μαζεμένα, ήδη προσπορίζει κάποια πολιτικά οφέλη στην κυβέρνηση. Από την άποψη αυτή, η καταπολέμηση της αταξίας αποτελεί προνομιακό πεδίο γι’ αυτήν, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που αναρωτιέται κανείς γιατί καθυστέρησε τόσο.
Περισσότερα
Η δραματική επικαιρότητα της ανεργίας
του Γιώργου Παγουλάτου
Καθημερινή
20 Ιανουαρίου 2013
Παλιότερα τέτοια εποχή, στο χιονισμένο τοπίο του Νταβός, αντηχούσαν αισιόδοξες συζητήσεις για τις γενναίες προοπτικές της παγκοσμιοποίησης. Ομως το φετινό Οικονομικό Φόρουμ, που ξεκινά σε λίγες μέρες, θα έχει μείζον θέμα στην ατζέντα το απειλητικό πρόβλημα της ανεργίας που θεριεύει στον ανεπτυγμένο κόσμο. Με πάνω από 200 εκατομμύρια ανέργους στον κόσμο, 26 εκατομμύρια στην Ευρώπη, η ανεργία συνιστά μια αποτυχία πολιτικής που κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει. Πάνω από ένας στους δύο νέους είναι άνεργος σε Ελλάδα και Ισπανία, πάνω από ένας στους τρεις σε Ιταλία και Πορτογαλία. Πολλοί, απογοητευμένοι, δεν προσπαθούν καν να βρουν δουλειά, ενώ ούτε σπουδάζουν, ούτε καταρτίζονται: είναι οι λεγόμενοι ΝΕΕΤs (not in employment, education, training), πάνω από 20% των νέων σε Ιταλία και Ελλάδα.
Οι νέοι άνθρωποι που παγιδεύονται εκτός αγοράς εργασίας για περισσότερα χρόνια, θα δυσκολευτούν να χτίσουν βιογραφικό και να προσγειωθούν σε μια εργασία αντίστοιχη των δεξιοτήτων και προσδοκιών τους. Ακόμα χειρότερη η κατάσταση των ανέργων στις παραγωγικές ηλικίες των 40 και 50, ιδίως αν πάνω τους κρέμεται μια οικογένεια. «Με τη βαθμιαία απαξίωση των γνώσεων και δεξιοτήτων του ανθρώπινου δυναμικού και την αύξηση της μετανάστευσης, ιδίως των νέων, στο εξωτερικό, μειώνονται το ανθρώπινο κεφάλαιο και ο δυνητικός ρυθμός οικονομικής ανάπτυξης μεσομακροπρόθεσμα», τόνιζε ο Λουκάς Παπαδήμος στην πρόσφατη ομιλία του στο ΙΟΒΕ.
Η γενιά των σημερινών σαραντάρηδων βίωσε την οικοδόμηση μιας Ευρώπης των ευκαιριών, έζησε τα πρώτα προγράμματα Erasmus, την ελευθερία των ανοιχτών συνόρων, την αισιοδοξία κάθε γενιάς να ζει καλύτερα από την προηγούμενη. Αντίθετα, η γενιά που κοινωνικοποιείται στην κρίση των τελευταίων ετών, τείνει να συνδέσει την πραγματικότητα της Ευρώπης με κλειστές αγορές εργασίας, καθοδική κινητικότητα και δυσμενείς προοπτικές. Με ορατό τον κίνδυνο να αποτελέσει την πρώτη «χαμένη γενιά» της Ευρώπης μετά από 80 χρόνια.
Περισσότερα
Καθημερινή
20 Ιανουαρίου 2013
Παλιότερα τέτοια εποχή, στο χιονισμένο τοπίο του Νταβός, αντηχούσαν αισιόδοξες συζητήσεις για τις γενναίες προοπτικές της παγκοσμιοποίησης. Ομως το φετινό Οικονομικό Φόρουμ, που ξεκινά σε λίγες μέρες, θα έχει μείζον θέμα στην ατζέντα το απειλητικό πρόβλημα της ανεργίας που θεριεύει στον ανεπτυγμένο κόσμο. Με πάνω από 200 εκατομμύρια ανέργους στον κόσμο, 26 εκατομμύρια στην Ευρώπη, η ανεργία συνιστά μια αποτυχία πολιτικής που κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει. Πάνω από ένας στους δύο νέους είναι άνεργος σε Ελλάδα και Ισπανία, πάνω από ένας στους τρεις σε Ιταλία και Πορτογαλία. Πολλοί, απογοητευμένοι, δεν προσπαθούν καν να βρουν δουλειά, ενώ ούτε σπουδάζουν, ούτε καταρτίζονται: είναι οι λεγόμενοι ΝΕΕΤs (not in employment, education, training), πάνω από 20% των νέων σε Ιταλία και Ελλάδα.
Οι νέοι άνθρωποι που παγιδεύονται εκτός αγοράς εργασίας για περισσότερα χρόνια, θα δυσκολευτούν να χτίσουν βιογραφικό και να προσγειωθούν σε μια εργασία αντίστοιχη των δεξιοτήτων και προσδοκιών τους. Ακόμα χειρότερη η κατάσταση των ανέργων στις παραγωγικές ηλικίες των 40 και 50, ιδίως αν πάνω τους κρέμεται μια οικογένεια. «Με τη βαθμιαία απαξίωση των γνώσεων και δεξιοτήτων του ανθρώπινου δυναμικού και την αύξηση της μετανάστευσης, ιδίως των νέων, στο εξωτερικό, μειώνονται το ανθρώπινο κεφάλαιο και ο δυνητικός ρυθμός οικονομικής ανάπτυξης μεσομακροπρόθεσμα», τόνιζε ο Λουκάς Παπαδήμος στην πρόσφατη ομιλία του στο ΙΟΒΕ.
Η γενιά των σημερινών σαραντάρηδων βίωσε την οικοδόμηση μιας Ευρώπης των ευκαιριών, έζησε τα πρώτα προγράμματα Erasmus, την ελευθερία των ανοιχτών συνόρων, την αισιοδοξία κάθε γενιάς να ζει καλύτερα από την προηγούμενη. Αντίθετα, η γενιά που κοινωνικοποιείται στην κρίση των τελευταίων ετών, τείνει να συνδέσει την πραγματικότητα της Ευρώπης με κλειστές αγορές εργασίας, καθοδική κινητικότητα και δυσμενείς προοπτικές. Με ορατό τον κίνδυνο να αποτελέσει την πρώτη «χαμένη γενιά» της Ευρώπης μετά από 80 χρόνια.
Περισσότερα
Η διετία που εκτίναξε το χρέος
του Γιώργου Παπαϊωάννου
Το Βήμα
20 Ιανουαρίου 2013
«Tα πράγματα βγήκαν εντελώς εκτός ελέγχου την περίοδο 2008-2009» είπε ο υπουργός Οικονομικών κ. Γιάννης Στουρνάρας στη συνέντευξή του στο κρατικό κανάλι και οι συνεργάτες του τότε πρωθυπουργού κ. Κώστα Καραμανλή κκ. Προκόπης Παυλόπουλος και Ευριπίδης Στυλιανίδης αντέδρασαν έντονα υπερασπίζοντας το έργο των κυβερνήσεων της περιόδου και κατηγορώντας τον κ. Στουρνάρα για «τεχνοκρατική έπαρση». Κανείς όμως δεν μπορεί να αμφισβητήσει τα νούμερα και τα οικονομικά μεγέθη, τα οποία με όποιον τρόπο και αν τα διαβάσει θα καταλήξει στο ίδιο συμπέρασμα με τον υπουργό Οικονομικών.
Από την είσοδο της χώρας στην ΟΝΕ ως το 2007, κάθε χρόνο, το χρέος αυξανόταν λιγότερο απ' ό,τι το ΑΕΠ. Ετσι η σχέση χρέους προς ΑΕΠ υποχωρούσε και η Ελλάδα εξυπηρετούσε τις υποχρεώσεις της με αξιοπιστία. Τη διετία 2008-2009 όμως προστέθηκε χρέος 57 δισ. ευρώ, σχεδόν τριπλάσιο απ' ό,τι συνήθως. Την ίδια στιγμή το ΑΕΠ παρέμεινε στάσιμο εξαιτίας της ύφεσης. Ετσι το δημόσιο χρέος άρχισε να αυξάνεται ως ποσοστό του ΑΕΠ και διογκώθηκε σε σημείο που η χώρα βρέθηκε εκτός αγορών.
Αν και η διόγκωση του χρέους κατά 23 δισ. ευρώ το 2008 ήταν συγκρίσιμη με ό,τι έγινε και σε άλλες χώρες που χρηματοδότησαν πακέτα διάσωσης και ενίσχυσης των τραπεζών, η εκτίναξη του χρέους το 2009 κατά 34 δισ. ευρώ που επέφερε το τελειωτικό πλήγμα στην ελληνική οικονομία ήταν αδικαιολόγητη.
Περισσότερα
Το Βήμα
20 Ιανουαρίου 2013
«Tα πράγματα βγήκαν εντελώς εκτός ελέγχου την περίοδο 2008-2009» είπε ο υπουργός Οικονομικών κ. Γιάννης Στουρνάρας στη συνέντευξή του στο κρατικό κανάλι και οι συνεργάτες του τότε πρωθυπουργού κ. Κώστα Καραμανλή κκ. Προκόπης Παυλόπουλος και Ευριπίδης Στυλιανίδης αντέδρασαν έντονα υπερασπίζοντας το έργο των κυβερνήσεων της περιόδου και κατηγορώντας τον κ. Στουρνάρα για «τεχνοκρατική έπαρση». Κανείς όμως δεν μπορεί να αμφισβητήσει τα νούμερα και τα οικονομικά μεγέθη, τα οποία με όποιον τρόπο και αν τα διαβάσει θα καταλήξει στο ίδιο συμπέρασμα με τον υπουργό Οικονομικών.
Από την είσοδο της χώρας στην ΟΝΕ ως το 2007, κάθε χρόνο, το χρέος αυξανόταν λιγότερο απ' ό,τι το ΑΕΠ. Ετσι η σχέση χρέους προς ΑΕΠ υποχωρούσε και η Ελλάδα εξυπηρετούσε τις υποχρεώσεις της με αξιοπιστία. Τη διετία 2008-2009 όμως προστέθηκε χρέος 57 δισ. ευρώ, σχεδόν τριπλάσιο απ' ό,τι συνήθως. Την ίδια στιγμή το ΑΕΠ παρέμεινε στάσιμο εξαιτίας της ύφεσης. Ετσι το δημόσιο χρέος άρχισε να αυξάνεται ως ποσοστό του ΑΕΠ και διογκώθηκε σε σημείο που η χώρα βρέθηκε εκτός αγορών.
Αν και η διόγκωση του χρέους κατά 23 δισ. ευρώ το 2008 ήταν συγκρίσιμη με ό,τι έγινε και σε άλλες χώρες που χρηματοδότησαν πακέτα διάσωσης και ενίσχυσης των τραπεζών, η εκτίναξη του χρέους το 2009 κατά 34 δισ. ευρώ που επέφερε το τελειωτικό πλήγμα στην ελληνική οικονομία ήταν αδικαιολόγητη.
Περισσότερα
Friday, January 18, 2013
Greece: First and Second Reviews
Greece: First and Second Reviews Under the Extended Arrangement Under the Extended Fund Facility, Request for Waiver of Applicability, Modification of Performance Criteria, and Rephasing of Access--Staff Report; Staff Supplement; Press Release on the Executive Board Discussion; and Statement by the Executive Director for Greece.
International Monetary Fund
Country Report No. 13/20
January 18, 2013
Read the Report (PDF)
See also
International Monetary Fund
Country Report No. 13/20
January 18, 2013
Read the Report (PDF)
See also
Greece's blowout sale
by Nikolia Apostolou and Marina Rigou
Global Post
January 18, 2013
Straddled with mammoth debts, the government has begun one of the biggest fire-sales in history — Greek-style.
Everything from police and tax agency headquarters in Athens to some of the world's most beautiful beaches are now open for investment at bargain basement prices as the government struggles to raise capital.
Take Afandou, a beach on the island of Rhodes. It could be yours for about $85 million.
Selling it could help this country recover from economic catastrophe. But that's not how locals see it.
Elisa Malliaraki, 29, who owns a pharmacy in Rhodes' medieval town, says losing public access would be "tragic."
“We already can’t access many of the beaches on the island since there huge hotel units informally block our way,” she said.
More
Global Post
January 18, 2013
Straddled with mammoth debts, the government has begun one of the biggest fire-sales in history — Greek-style.
Everything from police and tax agency headquarters in Athens to some of the world's most beautiful beaches are now open for investment at bargain basement prices as the government struggles to raise capital.
Take Afandou, a beach on the island of Rhodes. It could be yours for about $85 million.
Selling it could help this country recover from economic catastrophe. But that's not how locals see it.
Elisa Malliaraki, 29, who owns a pharmacy in Rhodes' medieval town, says losing public access would be "tragic."
“We already can’t access many of the beaches on the island since there huge hotel units informally block our way,” she said.
More
Greece Launches Probe of Ex-Finance Minister
Wall Street Journal
January 17, 2013
Greece's parliament voted early Friday to investigate a former finance minister for his handling of a list of 2,000 wealthy Greeks with Swiss bank accounts, a move aimed at stemming public rage over the country's failure to tackle tax evasion by Greece's elite.
After voting by secret ballot, parliament charged George Papaconstantinou, the architect of Greece's unpopular austerity program, with dereliction of duty and tampering with the data—known locally as the Lagarde List—in an effort to shield his relatives from potential audits. Parliament will form a special committee to probe the actions of Mr. Papaconstantinou and, depending on its findings, possibly refer him for criminal prosecution.
The vote comes as Greece's fragile three-party coalition government implements the latest round of spending cuts and tax increases that have helped push the economy into a deep, five-year long recession and unemployment to record highs. At the same time, it is struggling to contain the damage caused by the scandal surrounding the list, which also threatens to implicate the leader of the Socialist party, one of the junior partners in the coalition.
Many Greeks feel that the austerity program has fallen disproportionately on the poor. Athens's efforts to crack down on tax evasion—which costs the government as much as €28 billion ($37 billion) a year, according to one recent study by Margarita Tsoutsoura of the University of Chicago's Booth School of Business—have been poor; few tax-dodging cases have been successfully prosecuted. And the disclosure, last fall, that government officials had received the list more than two years ago—but failed to tap the information in its search for wealthy tax cheats—has stoked public anger.
More
January 17, 2013
Greece's parliament voted early Friday to investigate a former finance minister for his handling of a list of 2,000 wealthy Greeks with Swiss bank accounts, a move aimed at stemming public rage over the country's failure to tackle tax evasion by Greece's elite.
After voting by secret ballot, parliament charged George Papaconstantinou, the architect of Greece's unpopular austerity program, with dereliction of duty and tampering with the data—known locally as the Lagarde List—in an effort to shield his relatives from potential audits. Parliament will form a special committee to probe the actions of Mr. Papaconstantinou and, depending on its findings, possibly refer him for criminal prosecution.
The vote comes as Greece's fragile three-party coalition government implements the latest round of spending cuts and tax increases that have helped push the economy into a deep, five-year long recession and unemployment to record highs. At the same time, it is struggling to contain the damage caused by the scandal surrounding the list, which also threatens to implicate the leader of the Socialist party, one of the junior partners in the coalition.
Many Greeks feel that the austerity program has fallen disproportionately on the poor. Athens's efforts to crack down on tax evasion—which costs the government as much as €28 billion ($37 billion) a year, according to one recent study by Margarita Tsoutsoura of the University of Chicago's Booth School of Business—have been poor; few tax-dodging cases have been successfully prosecuted. And the disclosure, last fall, that government officials had received the list more than two years ago—but failed to tap the information in its search for wealthy tax cheats—has stoked public anger.
More
Thursday, January 17, 2013
Αναδιάρθρωση του ελληνικού δημοσίου προτείνει ο καθ. Νικόλαος Οικονομίδης
συνέντευξη στον Δημήτρη Μανή
Voice of America
17 Ιανουαρίου 2013
Σχολιάζοντας την ανακοίνωση του ΔΝΤ για την εκταμίευση της επόμενης δόσης προς την Ελλάδα, ο Νικόλαος Οικονομίδης, καθηγητής Οικονομικών στο πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, ανέφερε ότι αυτό που χρειάζεται τώρα είναι να προχωρήσει η ελληνική κυβέρνηση στις απαιτούμενες αλλαγές για την αναδιάρθρωση του ελληνικού δημοσίου.
Όπως είπε: «Η ανακοίνωση του ΔΝΤ ήτανε αναμενόμενη και νομίζω ότι δείχνει και αυτή ότι τα πράγματα είναι σε καλό δρόμο. Τα χρήματα ήρθαν πριν από μερικές εβδομάδες από την ΕΕ και έγινε η αναχρηματοδότηση των τραπεζών και τώρα με αυτή την ανακοίνωση του ΔΝΤ τα πράγματα προφανώς πάνε προς το καλύτερο. Νομίζω ότι τα ταμειακά προβλήματα της Ελλάδας έχουν λυθεί για τουλάχιστον μερικούς μήνες και εκείνο που πραγματικά χρειάζεται τώρα είναι να δουλέψει η κυβέρνηση και ο πολιτικός κόσμος στο θέμα της αναδιάρθρωσης του ελληνικού δημοσίου».
Ο κ. Οικονομίδης επεσήμανε την αναγκαιότητα θέσπισης ενός νέου φορέα που θα αναλάβει την είσπραξη των φορολογικών εσόδων στην Ελλάδα: «Χρειάζονται μεταρρυθμίσεις, χρειάζεται να ανοίξουν οι αγορές εργασίας, να ανοίξουν τα κλειστά επαγγέλματα και πάνω απ’ όλα χρειάζεται να λυθεί το φορολογικό πρόβλημα, το πρόβλημα είσπραξης των φορολογικών εσόδων».
Περισσότερα
Voice of America
17 Ιανουαρίου 2013
Σχολιάζοντας την ανακοίνωση του ΔΝΤ για την εκταμίευση της επόμενης δόσης προς την Ελλάδα, ο Νικόλαος Οικονομίδης, καθηγητής Οικονομικών στο πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, ανέφερε ότι αυτό που χρειάζεται τώρα είναι να προχωρήσει η ελληνική κυβέρνηση στις απαιτούμενες αλλαγές για την αναδιάρθρωση του ελληνικού δημοσίου.
Όπως είπε: «Η ανακοίνωση του ΔΝΤ ήτανε αναμενόμενη και νομίζω ότι δείχνει και αυτή ότι τα πράγματα είναι σε καλό δρόμο. Τα χρήματα ήρθαν πριν από μερικές εβδομάδες από την ΕΕ και έγινε η αναχρηματοδότηση των τραπεζών και τώρα με αυτή την ανακοίνωση του ΔΝΤ τα πράγματα προφανώς πάνε προς το καλύτερο. Νομίζω ότι τα ταμειακά προβλήματα της Ελλάδας έχουν λυθεί για τουλάχιστον μερικούς μήνες και εκείνο που πραγματικά χρειάζεται τώρα είναι να δουλέψει η κυβέρνηση και ο πολιτικός κόσμος στο θέμα της αναδιάρθρωσης του ελληνικού δημοσίου».
Ο κ. Οικονομίδης επεσήμανε την αναγκαιότητα θέσπισης ενός νέου φορέα που θα αναλάβει την είσπραξη των φορολογικών εσόδων στην Ελλάδα: «Χρειάζονται μεταρρυθμίσεις, χρειάζεται να ανοίξουν οι αγορές εργασίας, να ανοίξουν τα κλειστά επαγγέλματα και πάνω απ’ όλα χρειάζεται να λυθεί το φορολογικό πρόβλημα, το πρόβλημα είσπραξης των φορολογικών εσόδων».
Περισσότερα
Η παράνοια
του Ι.Κ. Πρετεντέρη
Τα Νέα
17 Ιανουαρίου 2013
Όταν τη Δευτέρα έγραφα εδώ για τη «χαμένη ευκαιρία» που αποτελεί ο νέος φορολογικός νόμος, δεν περίμενα ότι την ίδια ημέρα η Γουόλ Στριτ Τζέρναλ θα τους τα έλεγε ακόμη χοντρότερα στο κύριο άρθρο της.
Ούτε λίγο ούτε πολύ, η έγκυρη εφημερίδα μιλούσε για «φορολογική παράνοια».
Και πού να ήξεραν οι άνθρωποι ότι οι ημέτεροι αρμόδιοι συνέχισαν να βάζουν φόρους και έκτακτες εισφορές ακόμη και μετά την ψήφιση του νέου νόμου!
Προφανώς η Γουόλ Στριτ Τζέρναλ δεν αποτελεί κεντρικό δημοσιογραφικό όργανο του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε την έχει κανείς έως τώρα συμπεριλάβει στο «λόμπι της δραχμής».
Επισημαίνει απλώς το αυτονόητο: ότι η φορολογική πολιτική της κυβέρνησης είναι οικονομικά παρανοϊκή και πολιτικά καταστροφική.
Τελευταίο κρούσμα της παράνοιας: ο φόρος στο πετρέλαιο πολλαπλασιάστηκε επί έξι (!) αλλά τα έσοδα παρέμειναν τα ίδια - για την ακρίβεια, τους λείπουν και κάτι ψιλά…
Τώρα βάζουν έκτακτους φόρους στα αυτοκίνητα για να βρουν το 1,1 δισ. ευρώ που περίμεναν να εισπράξουν από την αύξηση των φόρων στο πετρέλαιο.
Τη στιγμή που η φορολογία των αυτοκινήτων έχει ήδη αυξηθεί τόσο πολύ, ώστε τα δημόσια έσοδα από το αυτοκίνητο το 2012 ήταν περίπου το… 30% (!) των αντίστοιχων εσόδων του 2009.
Αυτή ακριβώς είναι η παράνοια της πολιτικής τους: ανεβάζουν τους φόρους και χάνουν λεφτά!
Περισσότερα
Διαβάστε το άρθρο της Wall Street Journal
Τα Νέα
17 Ιανουαρίου 2013
Όταν τη Δευτέρα έγραφα εδώ για τη «χαμένη ευκαιρία» που αποτελεί ο νέος φορολογικός νόμος, δεν περίμενα ότι την ίδια ημέρα η Γουόλ Στριτ Τζέρναλ θα τους τα έλεγε ακόμη χοντρότερα στο κύριο άρθρο της.
Ούτε λίγο ούτε πολύ, η έγκυρη εφημερίδα μιλούσε για «φορολογική παράνοια».
Και πού να ήξεραν οι άνθρωποι ότι οι ημέτεροι αρμόδιοι συνέχισαν να βάζουν φόρους και έκτακτες εισφορές ακόμη και μετά την ψήφιση του νέου νόμου!
Προφανώς η Γουόλ Στριτ Τζέρναλ δεν αποτελεί κεντρικό δημοσιογραφικό όργανο του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε την έχει κανείς έως τώρα συμπεριλάβει στο «λόμπι της δραχμής».
Επισημαίνει απλώς το αυτονόητο: ότι η φορολογική πολιτική της κυβέρνησης είναι οικονομικά παρανοϊκή και πολιτικά καταστροφική.
Τελευταίο κρούσμα της παράνοιας: ο φόρος στο πετρέλαιο πολλαπλασιάστηκε επί έξι (!) αλλά τα έσοδα παρέμειναν τα ίδια - για την ακρίβεια, τους λείπουν και κάτι ψιλά…
Τώρα βάζουν έκτακτους φόρους στα αυτοκίνητα για να βρουν το 1,1 δισ. ευρώ που περίμεναν να εισπράξουν από την αύξηση των φόρων στο πετρέλαιο.
Τη στιγμή που η φορολογία των αυτοκινήτων έχει ήδη αυξηθεί τόσο πολύ, ώστε τα δημόσια έσοδα από το αυτοκίνητο το 2012 ήταν περίπου το… 30% (!) των αντίστοιχων εσόδων του 2009.
Αυτή ακριβώς είναι η παράνοια της πολιτικής τους: ανεβάζουν τους φόρους και χάνουν λεφτά!
Περισσότερα
Διαβάστε το άρθρο της Wall Street Journal
Obstacles Arise for Euro-Zone Bank Plan
Wall Street Journal
January 16, 2013
A centerpiece plan in Europe's bid to ease its financial crisis, widely credited with calming markets when it was unveiled last year, is under pressure as euro-zone officials spar over how to implement it.
As senior euro-zone finance-ministry officials met this week in Brussels, technical complications and second thoughts from some governments threatened to undermine commitments from euro-zone leaders to take pressure off indebted governments by allowing their bailout fund to directly capitalize banks in these countries.
However, direct injections into weak banks would deplete the euro-zone bailout fund's lending capacity much faster than would extending loans to governments, the fund's usual role, the head of the bloc's bailout fund said in meetings this week, according to two euro-zone officials.
At the same time, some governments are seeking ways to limit the fund's risks. Rich countries, including Germany, are insisting that governments should remain responsible for at least some of the direct aid to their banks so that they cover any initial losses made by the investments.
More
See also
January 16, 2013
A centerpiece plan in Europe's bid to ease its financial crisis, widely credited with calming markets when it was unveiled last year, is under pressure as euro-zone officials spar over how to implement it.
As senior euro-zone finance-ministry officials met this week in Brussels, technical complications and second thoughts from some governments threatened to undermine commitments from euro-zone leaders to take pressure off indebted governments by allowing their bailout fund to directly capitalize banks in these countries.
However, direct injections into weak banks would deplete the euro-zone bailout fund's lending capacity much faster than would extending loans to governments, the fund's usual role, the head of the bloc's bailout fund said in meetings this week, according to two euro-zone officials.
At the same time, some governments are seeking ways to limit the fund's risks. Rich countries, including Germany, are insisting that governments should remain responsible for at least some of the direct aid to their banks so that they cover any initial losses made by the investments.
More
See also
Wednesday, January 16, 2013
Έκλεισε ο πρώτος κύκλος και ξεκινάμε πάλι από την αρχή
του Φώτη Γεωργελέ
Athens Voice
16 Ιανουαρίου 2013
Mια εβδομάδα πριν, ένας αναγνώστης γράφει στο site: Και πού το ξέρεις εσύ, ρε φίλε, ότι αυτή θα είναι δύσκολη αλλά η τελευταία τόσο δύσκολη χρονιά; Μάγος είσαι;
Έχει δίκιο. Δεν είμαι. Το πόσο λίγο είμαι, το αποδεικνύουν αυτές οι μέρες. Συζητάμε για παραπομπές και ειδικά δικαστήρια, για καταλήψεις και γκαζάκια, για καλάσνικοφ και εμφυλιοπολεμικό κλίμα. Συζητάμε δηλαδή για το 1989, για το 1970 και για το 1944.
Στον υπόλοιπο κόσμο ο άνθρωπος «σπάει» τους γονιδιακούς κώδικες. Σ’ αυτή τη χώρα σπάμε τζαμαρίες. Άμα μια κοινωνία αποφασίσει να αυτοκτονήσει, κανείς δεν μπορεί να της αλλάξει γνώμη. Δεν ακούει. Όμως, δεν υπάρχει τίποτε άλλο να κάνεις.
Αν το 2013 ξεκινάει με καλύτερες προϋποθέσεις είναι γιατί η Ελλάδα πέτυχε το δυσκολότερο στόχο. Μέσα σε 3 χρόνια μείωσε ένα τερατώδες δημοσιονομικό έλλειμμα 24 δισεκατομμυρίων. Απ’ αυτό το χρόνο ελπίζουμε πως θα υπάρχει πρωτογενές πλεόνασμα, πως δεν θα χρειαζόμαστε επιπλέον δανεικά. Για να το επιτύχουμε βέβαια αυτό, πλήρωσαν το βαρύτερο φόρο οι ασθενέστεροι. Το πελατειακό κράτος, με την εφεδρεία του, το αντιμνημονιακό μέτωπο, κατόρθωσε να διατηρήσει άθικτες τις δομές του. Δημιούργησε μια παρανοϊκή ατμόσφαιρα, αρνήθηκε την πραγματικότητα, την υποχρέωσή μας να ζούμε πια χωρίς δανεικά αφού κανείς δεν μας δανείζει. Αρνήθηκε δηλαδή τις περικοπές και τη μείωση της κρατικής γραφειοκρατίας, προσποιούμενο ότι είναι αντίθετο σε κάθε περιορισμό. Και επειδή αυτό φυσικά ήταν αδύνατο, οι μειώσεις και οι θυσίες έγιναν σ’ αυτούς που δεν μπορούσαν να αντισταθούν.
Η χρεοκοπία αποφεύχθηκε, αλλά το τίμημα ήταν να διαλυθεί σχεδόν ο ιδιωτικός τομέας. Χιλιάδες επιχειρήσεις έκλεισαν, 900 χιλιάδες εργαζόμενοι προστέθηκαν στους ανέργους αυτά τα 3 χρόνια. Και από τους άλλους τόσους που απέμειναν, οι 500 χιλιάδες έχουν να πληρωθούν μήνες. Σε λίγο το είδος μισθωτός του ιδιωτικού τομέα θα είναι έκθεμα σε μουσείο. Η χώρα αυτή πια έχει μόνο εργαζόμενους στο δημόσιο και ανέργους. Και ελεύθερους επαγγελματίες, οι οποίοι επιβιώνουν ακόμα γιατί φοροδιαφεύγουν μαζικά.
Περισσότερα
Athens Voice
16 Ιανουαρίου 2013
Mια εβδομάδα πριν, ένας αναγνώστης γράφει στο site: Και πού το ξέρεις εσύ, ρε φίλε, ότι αυτή θα είναι δύσκολη αλλά η τελευταία τόσο δύσκολη χρονιά; Μάγος είσαι;
Έχει δίκιο. Δεν είμαι. Το πόσο λίγο είμαι, το αποδεικνύουν αυτές οι μέρες. Συζητάμε για παραπομπές και ειδικά δικαστήρια, για καταλήψεις και γκαζάκια, για καλάσνικοφ και εμφυλιοπολεμικό κλίμα. Συζητάμε δηλαδή για το 1989, για το 1970 και για το 1944.
Στον υπόλοιπο κόσμο ο άνθρωπος «σπάει» τους γονιδιακούς κώδικες. Σ’ αυτή τη χώρα σπάμε τζαμαρίες. Άμα μια κοινωνία αποφασίσει να αυτοκτονήσει, κανείς δεν μπορεί να της αλλάξει γνώμη. Δεν ακούει. Όμως, δεν υπάρχει τίποτε άλλο να κάνεις.
Αν το 2013 ξεκινάει με καλύτερες προϋποθέσεις είναι γιατί η Ελλάδα πέτυχε το δυσκολότερο στόχο. Μέσα σε 3 χρόνια μείωσε ένα τερατώδες δημοσιονομικό έλλειμμα 24 δισεκατομμυρίων. Απ’ αυτό το χρόνο ελπίζουμε πως θα υπάρχει πρωτογενές πλεόνασμα, πως δεν θα χρειαζόμαστε επιπλέον δανεικά. Για να το επιτύχουμε βέβαια αυτό, πλήρωσαν το βαρύτερο φόρο οι ασθενέστεροι. Το πελατειακό κράτος, με την εφεδρεία του, το αντιμνημονιακό μέτωπο, κατόρθωσε να διατηρήσει άθικτες τις δομές του. Δημιούργησε μια παρανοϊκή ατμόσφαιρα, αρνήθηκε την πραγματικότητα, την υποχρέωσή μας να ζούμε πια χωρίς δανεικά αφού κανείς δεν μας δανείζει. Αρνήθηκε δηλαδή τις περικοπές και τη μείωση της κρατικής γραφειοκρατίας, προσποιούμενο ότι είναι αντίθετο σε κάθε περιορισμό. Και επειδή αυτό φυσικά ήταν αδύνατο, οι μειώσεις και οι θυσίες έγιναν σ’ αυτούς που δεν μπορούσαν να αντισταθούν.
Η χρεοκοπία αποφεύχθηκε, αλλά το τίμημα ήταν να διαλυθεί σχεδόν ο ιδιωτικός τομέας. Χιλιάδες επιχειρήσεις έκλεισαν, 900 χιλιάδες εργαζόμενοι προστέθηκαν στους ανέργους αυτά τα 3 χρόνια. Και από τους άλλους τόσους που απέμειναν, οι 500 χιλιάδες έχουν να πληρωθούν μήνες. Σε λίγο το είδος μισθωτός του ιδιωτικού τομέα θα είναι έκθεμα σε μουσείο. Η χώρα αυτή πια έχει μόνο εργαζόμενους στο δημόσιο και ανέργους. Και ελεύθερους επαγγελματίες, οι οποίοι επιβιώνουν ακόμα γιατί φοροδιαφεύγουν μαζικά.
Περισσότερα
Euro-Zone Bank Plan Could Get Watered Down
Wall Street Journal
January 16, 2013
One of the euro zone's most significant commitments last year aimed at containing its financial crisis could be undermined by technical complications and second thoughts by some governments. Matina Stevis joins Markets Hub.
More
See also
January 16, 2013
One of the euro zone's most significant commitments last year aimed at containing its financial crisis could be undermined by technical complications and second thoughts by some governments. Matina Stevis joins Markets Hub.
More
See also
Tuesday, January 15, 2013
ΙΟΒΕ: Ενισχύεται ο δείκτης οικονομικού κλίματος στην Ελλάδα
Το Βήμα
15 Ιανουαρίου 2013
Ανοδικά κινήθηκε και τον Δεκέμβριο ο Δείκτης Οικονομικού Κλίματος στην Ελλάδα, 5 μονάδες υψηλότερα σε σχέση με το Νοέμβριο, φθάνοντας στις 84,1 μονάδες, στο υψηλότερο επίπεδο της τελευταίας διετίας, σύμφωνα με έρευνα οικονομικής συγκυρίας του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών.
Η άνοδος του δείκτη προέρχεται από την ανάκαμψη των προσδοκιών σε όλους τους τομείς, εκτός των Κατασκευών, αλλά και από τη βελτίωση στην καταναλωτική εμπιστοσύνη.
Όπως είχε αναφερθεί σε προηγούμενη έρευνα οικονομικής συγκυρίας του ΙΟΒΕ, η ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων με την τρόικα, παρά τις σημαντικές επιβαρύνσεις που επιφέρουν σε μεγάλα τμήματα του πληθυσμού, επενέργησε ως ένα βαθμό κατευναστικά στη διάχυτη αβεβαιότητα των οικονομικών μονάδων για την πορεία της χώρας.
Σύμφωνα με το ΙΟΒΕ, η απόφαση του Eurogoup για έγκριση της εκταμίευσης πόρων ύψους 49,1 δισ. ευρώ, τα οποία θα διοχετευθούν στην οικονομία στο πρώτο τρίμηνο, επιτρέπει την εξόφληση μέρους των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, τη συνέχιση της διαδικασίας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών και τη μερική άρση της πιστωτικής ασφυξίας στην οικονομία.
Περισσότερα
Διαβάστε το Δελτίο Οικονομικής Συγκυρίας Δεκεμβρίου 2012 του ΙΟΒΕ
15 Ιανουαρίου 2013
Ανοδικά κινήθηκε και τον Δεκέμβριο ο Δείκτης Οικονομικού Κλίματος στην Ελλάδα, 5 μονάδες υψηλότερα σε σχέση με το Νοέμβριο, φθάνοντας στις 84,1 μονάδες, στο υψηλότερο επίπεδο της τελευταίας διετίας, σύμφωνα με έρευνα οικονομικής συγκυρίας του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών.
Η άνοδος του δείκτη προέρχεται από την ανάκαμψη των προσδοκιών σε όλους τους τομείς, εκτός των Κατασκευών, αλλά και από τη βελτίωση στην καταναλωτική εμπιστοσύνη.
Όπως είχε αναφερθεί σε προηγούμενη έρευνα οικονομικής συγκυρίας του ΙΟΒΕ, η ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων με την τρόικα, παρά τις σημαντικές επιβαρύνσεις που επιφέρουν σε μεγάλα τμήματα του πληθυσμού, επενέργησε ως ένα βαθμό κατευναστικά στη διάχυτη αβεβαιότητα των οικονομικών μονάδων για την πορεία της χώρας.
Σύμφωνα με το ΙΟΒΕ, η απόφαση του Eurogoup για έγκριση της εκταμίευσης πόρων ύψους 49,1 δισ. ευρώ, τα οποία θα διοχετευθούν στην οικονομία στο πρώτο τρίμηνο, επιτρέπει την εξόφληση μέρους των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, τη συνέχιση της διαδικασίας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών και τη μερική άρση της πιστωτικής ασφυξίας στην οικονομία.
Περισσότερα
Διαβάστε το Δελτίο Οικονομικής Συγκυρίας Δεκεμβρίου 2012 του ΙΟΒΕ
Subscribe to:
Posts (Atom)













