Are Germans really poorer than Spaniards, Italians and Greeks?

by Paul De Grauwe and Yuemei Ji

Vox
April 16, 2013

A recent ECB household-wealth survey was interpreted by the media as evidence that poor Germans shouldn’t have to pay for southern Europe. This column takes a look at the numbers. Whilst it’s true that median German households are poor compared to their southern European counterparts, Germany itself is wealthy. Importantly, this wealth is very unequally distributed, but the issue of unequal distribution doesn’t feature much in the press. The debate in Germany creates an inaccurate perception among less wealthy Germans that transfers are unfair.

Rarely have statistics been misused so much for political purposes as when recently the ECB published the results of a survey of household wealth in the Eurozone countries (2013a). From this survey it appeared that the median German household had the lowest wealth of all Eurozone countries. Figure 1 summarises the main results for the most significant Eurozone countries.

Figure 1. Net wealth of median households (1000€)

Source: European Central Bank (2013)

From Figure 1 it appears that not only the median German household has the lowest wealth, but also that the differences within the Eurozone are enormous. The median households in countries like Belgium, Spain and Italy appear to be three to four times wealthier than the median German household. Even the median Greek household is twice as wealthy as the German one.

The publication of these numbers by the ECB quickly led many observers to conclude that it is unacceptable that the poor Germans have to pay for the rescue of the much richer Greeks, Spaniards and Portuguese (see, e.g., Wall Street Journal 2013, Financial Times 2013, Frankfurter Allgemeine 2013).

More

Study on Wealth Fuels Euro Crisis Debate in Germany

New York Times
April 15, 2013

The European Central Bank normally does its best to hold the euro together, but a study it recently issued has created a furor that could do the opposite: drive a wedge in European unity.

Many Germans, egged on by German news media, are upset about the study’s conclusion — never mind how misleading — that they are among the poorest people in Europe, with fewer assets than even the bailed-out Greeks or the hat-in-hand Cypriots.

This week, Der Spiegel, the influential German newsmagazine, summed up the building sense of outrage. The cover portrayed a man, presumably a Greek, astride a donkey carrying baskets bursting with euros. The headline read “The Poverty Lie — How Europe’s Crisis Countries Are Concealing Their Wealth.”

The reaction of the German news media seems to be inflaming the debate about who should pick up the bill for the euro crisis. The central bank study suggested that countries like Greece that have been receiving handouts in fact have hidden stashes of property wealth.

That finding has not sat well with German taxpayers, who have had to guarantee more than 50 billion euros, or $65 billion, in European bailout money earmarked for Athens. Many in Germany still have not forgotten that Greek protesters taunted Chancellor Angela Merkel with Nazi symbols last year when she visited Athens.

The Frankfurter Allgemeine, one of Germany’s most respected newspapers, has accused the central bank of withholding the information until after European leaders agreed last month to a bailout for Cyprus. A spokesman for the central bank said that the report was not ready by then.

Potentially lost in the furor is the fact that even the authors of the central bank’s study cautioned that there were many reasons not to take the findings at face value.

More

Statement by the European Commission, the ECB and the IMF on Greece

International Monetary Fund
Press Release No.13/120
April 15, 2013

Staff teams from the European Commission (EC), European Central Bank (ECB), and International Monetary Fund (IMF) have concluded their review mission to Greece. The mission has reached staff-level agreement with the authorities on the economic and financial policies needed to ensure the program remains on track to achieve its objectives.

The mission and the authorities agreed that the economic outlook is largely unchanged from the previous review, with continued prospects for a gradual return to growth in 2014, supported by inflation well below the euro area average and improved wage flexibility, which are helping to restore the competitiveness of the Greek economy.

Fiscal performance is on track to meet the program targets, and the government is committed to fully implement all agreed fiscal measures for 2013-14 that are not yet in place, including adoption of legislation to extend collection of the real estate tax through 2013 via the Public Power Company. It remains important to respond promptly to any slippages that may emerge. The authorities have made important progress on measures to improve tax and debt collection, through reforms of the revenue administration to provide it with significantly more autonomy, powers and resources, and adoption of more effective and enforceable installment schemes. This was a major focus of the mission, given the importance of improving tax collection and reducing the scope for evasion and corruption in order to ensure a more balanced and fair distribution of adjustment and to support the achievement of fiscal targets and minimize the need for further adjustment measures.

Actions to fully recapitalize the banking sector as envisioned under the program are nearing completion, and the authorities have undertaken to develop a comprehensive strategy for the banking sector following recapitalization. Most of the €50 billion available under the program for recapitalization has already been disbursed to Greece and injected into each of the four core banks by the HFSF as advances to cover their capital needs. The mission’s assessment is that this will provide adequate capital, even under a significantly adverse scenario. These capital buffers will thus ensure the safety and soundness of the banking system and of its deposits.

More

Με τα Λεφτά των Άλλων

του Αριστείδη Χατζή

Το Βήμα
14 Απριλίου 2013

Αμέσως μετά τον θάνατο της Μάργκαρετ Θάτσερ το Διαδίκτυο γέμισε με διάφορα αποφθέγματά της, αποσπάσματα από ομιλίες της και ατάκες με τις οποίες κατατρόπωνε τους αντιπάλους της και επιβεβαίωνε την αποφασιστικότητα και την ηγετική φυσιογνωμία της. Απ’ όλα αυτά τα παραθέματα θα ξεχωρίσω κι εγώ ένα, για δύο λόγους: (α) γιατί αντιπροσωπεύει καλύτερα από κάθε άλλο την ουσία των μεταρρυθμίσεών της και (β) γιατί είναι ιδιαίτερα επίκαιρο για την Ελλάδα: «Το πρόβλημα με τον σοσιαλισμό είναι ότι κάποια στιγμή τελειώνουν τα λεφτά των άλλων».

Αυτό ήταν το πρόβλημα της Βρετανίας το 1979 αυτό ήταν και το πρόβλημα της Ελλάδος το 2009. Με μια διαφορά, και στις δύο περιπτώσεις τα λεφτά των άλλων σπαταλούσαν όχι μόνο οι σοσιαλιστικές αλλά και οι συντηρητικές κυβερνήσεις. Το 1976 η Μεγάλη Βρετανία κατάντησε να ζητήσει δάνειο 2,3 δισεκατομμυρίων λιρών από το ΔΝΤ καθώς η ανεργία και ο πληθωρισμός είχαν φτάσει σε δυσθεώρητα ύψη. Αν διαβάσει κάποιος την αρθρογραφία των αγγλικών εφημερίδων της περιόδου 1976-1979 θα εντυπωσιαστεί με την κατάντια της πρώην αυτοκρατορίας. Ο χειμώνας 1978-9 ήταν ο χειρότερος στην πρόσφατη βρετανική ιστορία λόγων καιρικών, οικονομικών και κοινωνικών συνθηκών. Ονομάστηκε ο «χειμώνας της δυσαρέσκειας» από την περίφημη εισαγωγική φράση του Ριχάρδου ΙΙΙ του Σαίξπηρ (Now is the Winter of our Discontent).

Από αυτόν τον εκπεσμό έσωσε κυριολεκτικά τη Μεγάλη Βρετανία η Μάργκαρετ Θάτσερ με μία σειρά οικονομικών μεταρρυθμίσεων που είχαν σαν στόχο τη μείωση της σπατάλης του κράτους και το άνοιγμα της οικονομίας στον ανταγωνισμό. Το αποτέλεσμα το είδαμε τα χρόνια που ακολούθησαν. Όχι μόνο η επανεκκίνηση της Βρετανίας ήταν εντυπωσιακή αλλά όλοι οι πρωθυπουργοί που ακολούθησαν (και κυρίως ο πιο επιτυχημένος από όλους, ο Tony Blair) ακολούθησαν και διεύρυναν τις πολιτικές της με ιδεολογική ευλάβεια.

Περισσότερα

What Really Happened in Cyprus?

by Dan Mitchell

International Liberty

April 14, 2013

Did Cyprus become an economic basket case because it is a tax haven, as some leftists have implied?

Did it get in trouble because the government overspent, which I have suggested?

The answers to those questions are “no” and “to some degree.”

The real problem, as I explain in this interview for Voice of America, is that Cypriot banks became insolvent because they made very poor investment decisions, particularly their purchases of Greek government bonds.

More

See also

Το 2013 δεν είναι 1983

του Γεωργίου Κ. Μπήτρου

Καθημερινή
14 Απριλίου 2013

Το 1983, θα θυμούνται οι αναγνώστες, ο τότε τσάρος της οικονομίας Γεράσιμος Αρσένης ίδρυσε τον Οργανισμό Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων (ΟΑΕ) για να εξυγιάνει και να πουλήσει τις ιδιωτικές επιχειρήσεις που θα εντάσσονταν σ’ αυτόν. Το αποτέλεσμα είναι πολύ γνωστό. Από τις 67 μεγάλες επιχειρήσεις που εντάχθηκαν, με εξαίρεση δύο-τρεις που συνεχίζουν να φυτοζωούν εις βάρος των φορολογουμένων, όλες έκλεισαν, αφού προηγουμένως πρόσθεσαν αρκετά δισ. ευρώ στο δημόσιο χρέος.

Δυστυχώς, το γαϊτανάκι των καταστροφικών οικονομικών πολιτικών που υιοθετήθηκαν καθ’ όλη τη Μεταπολίτευση για την προαγωγή του αποκαλούμενου «εθνικού συμφέροντος», αλλά που κατέληξαν στην τρέχουσα καταθλιπτική συγκυρία, συνεχίζεται το 2013 σαν να μη συνέβη τίποτε εν τω μεταξύ. Προφανή απόδειξη περί τούτου αποτελεί η δήλωση του νυν τσάρου της οικονομίας Ιωάννη Στουρνάρα ότι η συγχώνευση των τραπεζών Εθνικής και Eurobank δεν ματαιώθηκε οριστικά, γιατί η πολιτική της τρικομματικής κυβέρνησης είναι η «εξυγίανση του τραπεζικού κλάδου μέσω συγχωνεύσεων».

Από την άποψη της οικονομικής βιβλιογραφίας, τίποτε δεν δικαιολογεί αυτή τη συγχώνευση. Ο κεντρικός τραπεζίτης διαθέτει μελέτες παλαιότερων συγχωνεύσεων που έχουν γίνει στην Τράπεζα της Ελλάδος, οι οποίες δεν βρίσκουν να υπάρχουν οικονομίες κλίμακας και εύρους, ή συνέργειες όπως αναφέρονται κοινώς. Αλλά, χάριν ανταπόδειξης, έστω ότι υπάρχουν πράγματι κάποιες συνέργειες και ότι η πολιτική της «εξυγίανσης μέσω συγχωνεύσεων» δεν είναι ένα κακόγουστο αστείο. Θα ήταν δικαιολογημένη η επιδιωκόμενη συγχώνευση χωρίς να ληφθούν υπόψη οι απώλειες στην ευημερία των πολιτών από την εξαφάνιση του ανταγωνισμού σ’ αυτόν τον κρίσιμο τομέα; Η Επιτροπή Ανταγωνισμού, που έδωσε το πράσινο φως, ποιες σχετικές μελέτες συμβουλεύτηκε; Μήπως έκανε κάποια δημόσια διαβούλευση για να εκφράσουν οι πολίτες, οι επιχειρήσεις και οι εργαζόμενοι που θα ζημιωθούν τις αντιρρήσεις τους; Τέλος πάντων, αυτή η επιτροπή τίνος τα συμφέροντα υπηρετεί; Μέτρησε κάποιος τους συστημικούς κινδύνους που έχουν δημιουργήσει οι τελευταίες συγχωνεύσεις τραπεζών, και αν ναι, τι έδειξαν; Κ.λπ. Κ.λπ. Τίποτε απ’ όλα όσα θα έπρεπε να γίνουν προκειμένου να αποφευχθεί ένα μεγάλο λάθος δεν έγινε, και όλες οι ενδείξεις είναι ότι η τρικομματική κυβέρνηση, ο νυν τσάρος της οικονομίας, ο κεντρικός τραπεζίτης και η Επιτροπή Ανταγωνισμού είτε δεν έμαθαν τίποτε από τα σφάλματα του παρελθόντος είτε, για δικούς τους αδιαφανείς λόγους, προωθούν μια συγχώνευση η οποία αντιφάσκει με τις ίδιες τις δηλώσεις τους ότι εργάζονται για την επάνοδο της χώρας στην αναπτυξιακή διαδικασία και την παραμονή μας στη Ζώνη του Ευρώ.

Περισσότερα

Oι επιπτώσεις στην Ελλάδα

του Μπάμπη Παπαδημητρίου

Καθημερινή
14 Απριλίου 2013

Η Ελλάδα έχει τιθασεύσει τη διπλή απειλή. Το δημοσιονομικό βρίσκεται υπό έλεγχο και το εξωτερικό έλλειμμα είναι σε ιστορικό χαμηλό. Δύο προτεραιότητες των προγραμμάτων προσαρμογής επιτεύχθηκαν. Στην άλλη πλευρά, όμως, πολλαπλασιάστηκαν τα δεινά. Με τεράστιες κοινωνικές επιπτώσεις. Ενα εκατομμύριο πολίτες προστέθηκαν στις 300 χιλιάδες που αναζητούσαν, χωρίς να βρίσκουν, εργασία μετά το 2008, με αποτέλεσμα η ανεργία να έχει ανέλθει στο 27,2% τον Ιανουάριο.

Οσες επιχειρήσεις δεν κλείνουν απέχουν από κάθε επένδυση. Σε κάθε περίπτωση, δεν αισθάνονται καμία εμπιστοσύνη ώστε να αυξήσουν το δυναμικό τους. Το εμπόριο είναι αντιμέτωπο με την καταστροφή που προκαλεί ο αποπληθωρισμός. Ο «πυρήνας» του δείκτη τιμών, χωρίς δηλαδή ενέργεια και νωπά τρόφιμα, ήταν στο -1,2% τον Μάρτιο!

Παρά ταύτα, το κράτος, δηλαδή οι πολιτικοί όλων των παρατάξεων, πιέζει για ακόμη μεγαλύτερους φόρους. Με αποτέλεσμα να «γδύνει» τους καλούς φορολογούμενους, ενώ μάλιστα ανέχεται τη φοροδιαφυγή. Επιπλέον, εξακολουθεί να μην πληρώνει τους λογαριασμούς του, ενώ έχει μηδενίσει τις δημόσιες επενδύσεις. Οι τράπεζες μειώνουν συνεχώς τις πιστώσεις, παγιδευμένες στην τανάλια των χαμένων ομολόγων και των δανείων στο «κόκκινο». Αν δεν αλλάξει κάτι, η ύφεση θα είναι κι εφέτος στο 6%.

More

Ακροβασία σε λεπτό σχοινί

του Γιώργου Παγουλάτου

Καθημερινή
14 Απριλίου 2013

Από το ξέσπασμα της καταιγίδας χρέους, η γερμανικής επιρροής πολιτική της Ευρωζώνης ακροβατεί σε ένα λεπτό σχοινί. Προσπαθεί να αντιμετωπίσει μια κρίση κυρίως συστημική, με πολιτικές πρωτίστως εθνικές στις πληττόμενες χώρες της περιφέρειας. Παρέχει στήριξη υπό σκληρότατους όρους στις χώρες αυτές, για να αποτρέψει τον «ηθικό κίνδυνο» να φανεί ότι ανταμείβει τη χαλαρότητά τους.

Και επιχειρεί να εξαντλήσει τα τελευταία όρια αντοχής των οικονομιών του Νότου, προτού δοκιμάσει τα ακραία όρια ανοχής των ψηφοφόρων του Βορρά.

Υπό ασφυκτική πίεση, τεράστια προσαρμογή έχει ήδη συντελεστεί (διψήφια ελλείμματα δίνουν θέση σε πρωτογενή πλεονάσματα, εξωτερικό ισοζύγιο και ανταγωνιστικότητα ανακάμπτουν).

Ομως, όσο το βάρος προσαρμογής συνεχίζει να πέφτει αποκλειστικά στον Νότο, η ύφεση παγιώνεται, η ανεργία καλπάζει και η έξοδος από την κρίση αναστέλλεται. Το κόστος εξόδου πρέπει να κατανεμηθεί συμμετρικότερα μεταξύ Νότου και Βορρά.

Ο χειρισμός του «τραπεζικού προβλήματος» αποτυπώνει τα παραπάνω. Τον Ιούνιο, με την επιμονή του Μάριο Μόντι, η Ευρωζώνη έκανε ένα μεγάλο βήμα: παραδέχτηκε ότι υπάρχει ένας «θανάσιμος βρόχος» κρατικού χρέους - εθνικών τραπεζών.

Περισσότερα

''A Hymn to Sorrow'' for Europe

by Alexandros Mallias

Crisis Observatory
April 13, 2013

I was honoured and humbled to serve the (then) European Community, the European vision and ideals, since 1970. Indeed, my first job was at the Information Centre of the European Communities in Athens (1970-1972). In the late sixties and early seventies, while Greece was ruled by the military junta, the European institutions stood for the oppressed Greeks. I am proud to be a pro-European activist throughout my life.

As a diplomat, till my retirement as Ambassador of Greece in 2010, I was privileged to work in the shadow of true European leaders whose vision and action for Europe was beneficial to Greece, to Europe and to the South East Europe at large, notwithstanding their different ideologies, tactics and political agendas.

Read the Full Text (PDF)

Εκτόξευση της ανεργίας στο 27,2% τον Ιανουάριο, 59,3% στους νέους

Καθημερινή
11 Απριλίου 2013

Στο ποσοστό του 27,2% αναρριχήθηκε η ανεργία στη χώρα μας τον Ιανουάριο, έναντι του 21,5% που ήταν τον Ιανουάριο του 2012, και 25,7% τον Δεκέμβριο του 2012, σύμφωνα με την Ελληνική Στατιστική Αρχή.

Το υψηλότερο ποσοστό καταγράφεται στους νέους ηλικίας 15-24 ετών, όπου αυξήθηκε σε 59,3% από 51% που ήταν τον Ιανουάριο του 2012. Ακολουθούν οι ηλικιακές ομάδες 25-34, όπου η ανεργία αυξήθηκε σε 34,2% από 29%, και 35-44, όπου η ανεργία αυξήθηκε σε 23,5% από 18,2%.

Από τα στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ. προκύπτει πως οι άνεργοι αυξήθηκαν κατά 281.048 άτομα σε σχέση με τον Ιανουάριο του 2012 (+26,3%) και κατά 95.709 άτομα σε σχέση με τον Δεκέμβριο του 2012 (+7,6%) και ανήλθαν στα 1.348.742 άτομα.

Περισσότερα

Με πρωτογενές πλεόνασμα το α' τρίμηνο ο προϋπολογισμός - πονοκέφαλος τα έσοδα

Το Βήμα
10 Απριλίου 2013

Εντός στόχου με πρωτογενές πλεόνασμα 508 εκατ. ευρώ έκλεισε το πρώτο τρίμηνο του έτους στο πεδίο της εκτέλεσης του Προϋπολογισμού.

Πονοκέφαλο για το οικονομικό επιτελείο αποτελούν τα έσοδα όπου καταγράφεται υστέρηση 351 εκατ. προ επιστροφών φόρων το πρώτο τρίμηνου του έτους έναντι του στόχου.

«Τα προσωρινά στοιχεία εκτέλεσης του Κρατικού Προϋπολογισμού για το πρώτο τρίμηνο του 2013 δείχνουν ότι η Ελλάδα, με σκληρή δουλειά αλλά και υψηλό κοινωνικό κόστος, συνεχίζει την αναμφίβολα επώδυνη, αλλά αναγκαία, πορεία της δημοσιονομικής εξυγίανσης, προσαρμογής και πειθαρχίας.

Η χώρα, στο δημοσιονομικό πεδίο, κερδίζει μικρές ή μεγαλύτερες “μάχες”.

Βεβαίως, όπως έχουμε επαναληπτικά επισημάνει αυτό είναι αναγκαίο, αλλά όχι από μόνο του ικανό για να κερδίσει και τον “πόλεμο”.

Οι Έλληνες έχουμε διαχρονικά αποδείξει ότι δεν κάνουμε πίσω» δήλωσε το μεσημέρι της Τετάρτης ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών κ. Χρήστος Σταϊκούρας.

Περισσότερα

Από δω και πέρα όλες οι λύσεις θα είναι οδυνηρές

του Φώτη Γεωργελέ

Athens Voice
10 Απριλίου 2013

Φοβάμαι ότι δεν έχουμε ακόμα καταλάβει πόσο κρίσιμη είναι η κατάσταση, πόσο επικίνδυνα είναι τα πράγματα. Συνεχίζουμε να συμπεριφερόμαστε με τον ίδιο τρόπο. Το καταλαβαίνεις άμα δεις τι κάνουν οι άλλοι γύρω μας. Όταν η κρίση πλησίασε στη γειτονιά τους, στις λίγες μέρες που διήρκησε η κυπριακή αναστάτωση, το Ισραήλ, η χώρα που «ποτέ δεν ζητάει συγνώμη», ζήτησε συγνώμη από την Τουρκία για τους 9 Τούρκους που σκοτώθηκαν όταν προσπάθησαν να μπουν στη Γάζα. Η Τουρκία και το Ισραήλ αμέσως παραμέρισαν τα προβλήματα και συμφώνησαν για τη μελλοντική διαδρομή του φυσικού αερίου. Συγχρόνως, η Τουρκία έβαλε τέλος στον εμφύλιο πόλεμο με τους Κούρδους, έναν πόλεμο που κρατάει δεκαετίες.

Ο καιρός των όπλων τελείωσε, είπε ο Κούρδος ηγέτης, τώρα είναι ο καιρός των ιδεών. Όλα αυτά σε μια βδομάδα. Αν είχαν συμβεί εδώ, ακόμα θα μιλούσαμε για προδότες και κρεμάλες. Τα κάνουν, όμως, αυτά γιατί το Ισραήλ των κιμπούτζ και των πορτοκαλιών έχει γίνει τα τελευταία χρόνια μια υπολογίσιμη δύναμη στο χώρο της πληροφορικής. Και η Τουρκία, που μια δεκαετία πριν ήταν χρεοκοπημένη στα προγράμματα του ΔΝΤ, σήμερα είναι στο G20, προετοιμάζεται να γίνει η Βραζιλία της Μεσογείου, να μπει στο G10, στις ισχυρότερες χώρες του κόσμου.

Έχουμε να αντιμετωπίσουμε την ελληνική κρίση, την ευρωπαϊκή κρίση, την κρίση της Δύσης. Ο κόσμος μας αλλάζει με ιλιγγιώδη ταχύτητα και επειδή συμβαίνει στις μέρες μας δεν μπορούμε ακόμα να συνειδητοποιήσουμε πως γράφεται η ιστορία. Κάποτε η Ευρώπη είχε το 50% της παγκόσμιας παραγωγής, το 1980 είχε πέσει στο ένα τέταρτο. Το 2010 είχε φτάσει στο 19% και υπολογίζουν ότι το 2020 θα πέσει στο 7% της παγκόσμιας παραγωγής. Η Δύση έπαψε να είναι αυτό που ήταν, τα 770 εκατομμύρια δεν μπορούν πια να έχουν το τριπλάσιο βιωτικό επίπεδο από τα άλλα 7 δισεκατομμύρια πληθυσμού. Η παραγωγή, η δύναμη και το χρήμα έχουν μεταφερθεί στις αναδυόμενες μεγάλες δυνάμεις, στα Bric που με την προσθήκη της Νότιας Αφρικής έχουν γίνει Brics.

Περισσότερα

Μειώθηκε το κόστος εργασίας στην Ελλάδα την τελευταία τετραετία

Το Βήμα
10 Απριλίου 2013

Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα της Ευρωζώνης που το κόστος ανά ώρα εργασίας μειώθηκε την περίοδο 2008 -2012.

Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιοποίησε σήμερα η Eurostat το κόστος ανά ώρα εργασίας στην Ελλάδα μειώθηκε την περίοδο 2008 -2012 κατά 11,2% σε μέσα επίπεδα όταν στην Ευρωζώνη αυξήθηκε κατά 8,7% και στην ΕΕ των «27» σημείωσε το ίδιο διάστημα αύξηση 8,6%.

Μεταξύ 2008 και 2012, το ωριαίο κόστος εργασίας στην Αυστρία αυξήθηκε κατά 15,5%, στη Σλοβακία κατά 13,8%, στη Φινλανδία κατά 13,7% και στο Βέλγιο κατά 3,1%. Η αύξηση ήταν μικρότερη στην Πορτογαλία (+0,4%) και στην Ιρλανδία (+0,8%).

Περισσότερα

Germany’s Choice

by George Soros

Project Syndicate
April 9, 2013

The euro crisis has already transformed the European Union from a voluntary association of equal states into a creditor-debtor relationship from which there is no easy escape. The creditors stand to lose large sums should a member state exit the monetary union, yet debtors are subjected to policies that deepen their depression, aggravate their debt burden, and perpetuate their subordinate position. As a result, the crisis is now threatening to destroy the EU itself. That would be a tragedy of historic proportions, which only German leadership can prevent.

The causes of the crisis cannot be properly understood without recognizing the euro’s fatal flaw: By creating an independent central bank, member countries have become indebted in a currency that they do not control. At first, both the authorities and market participants treated all government bonds as if they were riskless, creating a perverse incentive for banks to load up on the weaker bonds. When the Greek crisis raised the specter of default, financial markets reacted with a vengeance, relegating all heavily indebted eurozone members to the status of a Third World country over-extended in a foreign currency. Subsequently, the heavily indebted member countries were treated as if they were solely responsible for their misfortunes, and the structural defect of the euro remained uncorrected.

Once this is understood, the solution practically suggests itself. It can be summed up in one word: Eurobonds.

More

Αύξηση εισαγωγών και εξαγωγών, τον Φεβρουάριο

Καθημερινή
9 Απριλίου 2013

Ποσοστιαία αύξηση 5,4% σημείωσαν οι εισαγωγές στη χώρα τον Φεβρουάριο εφέτος, μετά από μήνες μεγάλης πτώσης ή μηδαμινής μεταβολής.

Ειδικότερα, από τις εκτιμήσεις της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) για την πορεία των εμπορευματικών συναλλαγών της χώρας, προκύπτουν τα εξής:

Η συνολική αξία των εισαγωγών-αφίξεων τον Φεβρουάριο 2013 ανήλθε στο ποσό των 3.892,3 εκατ. ευρώ, έναντι 3.692,3 εκατ. ευρώ τον αντίστοιχο μήνα του 2012, παρουσιάζοντας αύξηση 5,4%.

Ενώ, η συνολική αξία των εξαγωγών-αποστολών ανήλθε στο ποσό των 2.130,4 εκατ. ευρώ, έναντι 2.007,8 εκατ. ευρώ τον Φεβρουάριο 2012, σημειώνοντας αύξηση 6,1%.

Περισσότερα

Ύφεση 4,6% με ανεργία 27,6% φέτος εκτιμά το ΙΟΒΕ

Καθημερινή
8 Απριλίου 2013

Ιδιαίτερα δυσοίωνες είναι οι εκτιμήσεις του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών για την ελληνική οικονομία, ενώ εκφράζεται και ανησυχία για τις επιπτώσεις που το κυπριακό πρόβλημα μπορεί να έχει σε αυτήν.

Παρουσιάζοντας την τριμηνιαία έκθεση για την ελληνική οικονομία, οι Ρ.Μωυσής και Α.Κυριακόπουλος εκτίμησαν ότι η ύφεση θα είναι της τάξης του 4,6% φέτος, ο πληθωρισμός θα είναι μηδενικός, ενώ η ανεργία θα είναι στο 27,6% κατά μέσο όρο.

Ιδιαίτερες επιφυλάξεις εκφράστηκαν για την τακτική που ακολουθεί η χώρα μας έναντι της τρόικας, η οποία εστιάζεται, όπως επισημάνθηκε, στην εκτιαμίευση της δόσης και όχι στις αναγκαίες για την ανάπτυξη τομές.

Κριτική ασκήθηκε με έμφαση στην καθυστέρηση του εξορθολογισμού της δομής και της λειτουργίας της δημόσιας διοίκησης και, χαρακτηριστικά, ειπώθηκε ότι η ελληνική πλευρά με πεισματικό τρόπο διατηρεί τους επίορκους στο δυναμικό.

Περισσότερα

Κίνδυνος θερινού ατυχήματος

του Μπάμπη Παπαδημητρίου

Καθημερινή
7 Απριλίου 2013

Τρεις πεποιθήσεις διαπνέουν την πολιτική ζωή. Σε αυτές στηρίζεται και η εμπιστοσύνη των τριών αρχηγών για τη μακροημέρευση της κυβέρνησης Σαμαρά. Αλλά και οι μεγάλες πρωτεύουσες ελπίζουν ότι θα επαληθευθούν. Και όμως υπάρχουν πολύ σοβαρά ερωτήματα.

Η πρώτη διαπίστωση είναι ορθή επειδή στηρίζεται σε αντικειμενικά στοιχεία. Τα δίδυμα ελλείμματα βρίσκονται υπό έλεγχο. Θα μπορούσε, μάλιστα, να ισχυριστεί κανείς, με την επιφύλαξη του κόστους που κατεβλήθη, ότι τα βασικά μεγέθη που μας χαρακτήρισαν στην παρούσα κρίση έχουν διορθωθεί σε εξαιρετικό βαθμό.

Πράγματι, το 2008 το εξωτερικό έλλειμμα είχε φθάσει στο 14,9% του ΑΕΠ και μέχρι το 2011 είχε υποχωρήσει στο 9,9%. Ελάχιστα! Το 2012 όμως, έπεσε κάτω και από τις προβλέψεις του ΔΝΤ, μόλις στο 2,9%. Καλά εξελίσσεται και το δημοσιονομικό πρόβλημα. Σε λίγους μήνες, το έλλειμμα πριν από τους τόκους θα έχει σχεδόν μηδενιστεί, χάνοντας 10 μονάδες του ΑΕΠ.

Η δεύτερη διαπίστωση αφορά την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και την ανασυγκρότηση της φορολογικής διοίκησης. Η περιπέτεια της Κύπρου κατέστησε σε όλους σαφές το «νέο δόγμα». Οι τραπεζικές ζημιές δεν θα μεταφέρονται στις πλάτες των φορολογουμένων. Μετάφραση, για την Ελλάδα, ότι η ανακεφαλαιοποίηση των τεσσάρων συστημικών τραπεζών θα ολοκληρωθεί χωρίς άλλη καθυστέρηση και χωρίς νέα δάνεια. Η τρόικα δεν πρόκειται να εμποδίσει τη νομική εξέλιξη της συγχώνευσης της Εθνικής, πιέζει να γίνουν όλα μέσα στον Μάιο, επιθυμεί την απορρόφηση των «μικρών» και βιάζεται να ξεκινήσει η ανάκτηση δανείων σε κακόπιστους πελάτες. Ο μεγάλος στόχος είναι η ανάκτηση της εμπιστοσύνης των καταθετών.

Περισσότερα

Η Αγκελα δεν υποχωρεί

του Kevin Featherstone

Καθημερινή
8 Απριλίου 2013

Το τακτικό δίδαγμα από τις πρόσφατες διαπραγματεύσεις της Κύπρου με την Ευρωζώνη είναι σαφές. Η Ευρώπη δεν είναι διατεθειμένη να συμβιβαστεί ή να χαλαρώσει τη στάση της παρά τις πιέσεις που ασκούνται στο εσωτερικό της. Αν ένα κοινοβούλιο καταψηφίσει τους όρους διάσωσης μιας χώρας, οι ηγέτες του ευρώ δεν θα υποχωρήσουν βελτιώνοντας τους όρους. Ηταν ανέκαθεν αφελές να υποθέτει κανείς ότι θα συνέβαινε κάτι τέτοιο. Αφήνοντας κατά μέρος τα επιχειρήματα ηθικής τάξης -και αλληλεγγύης στους κόλπους της ευρωπαϊκής «οικογένειας»- στην Ευρώπη εφαρμόζεται αυτό που οι Γερμανοί αποκαλούν «realpolitik». Oι ηγέτες της Ευρωζώνης θα διακινδύνευαν πάρα πολλά αν χαλάρωναν την στάση τους. Απώλεια αξιοπιστίας, κίνδυνο να «μεταδοθούν» οι απαιτήσεις και σε άλλες χώρες, εκλογικές απώλειες στις χώρες πιστωτές. Ως εκ τούτου δόθηκαν δύο σημαντικά μηνύματα στις χρηματαγορές. Πρώτον, ότι η Γερμανία και οι σύμμαχοί της ήταν προετοιμασμένες για μια έξοδο της Κύπρου από το ευρώ. Δεύτερον, ότι μια κυβέρνηση ήταν έτοιμη να κατασχέσει τις καταθέσεις των δικών της μικροαποταμιευτών, σπάζοντας μια κατεστημένη αρχή. Και τα δύο σημάδια προξενούν βαθιές ανησυχίες και θα αυξήσουν το κόστος της εξόδου από την κρίση. Σε αυτό πρέπει να προστεθεί η αδεξιότητα του υπουργού Οικονομικών της Ολλανδίας, ο οποίος είπε ότι η συμφωνία της Κύπρου πρέπει να λειτουργήσει ως πρότυπο για μελλοντικές περιπτώσεις.

Πλησιάζοντας στην τρίτη επέτειο της «μνημονιακής» κηδεμονίας στην Ελλάδα, οι επιπτώσεις για την Ελλάδα είναι σαφείς. Η παρακολούθηση του Μνημονίου δεν θα βελτιωθεί εκτός αν οικοδομηθεί εμπιστοσύνη, βήμα προς βήμα, μέσω της προόδου των εγχώριων διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Το ψυχόδραμα των επισκέψεων της τρόικας, που φεύγει οργισμένη, ενώ τα κόμματα του κυβερνητικού συνασπισμού πραγματοποιούν «φορτισμένες» συσκέψεις στις οποίες παραδέχονται το φαινομενικά αναπόφευκτο, δεν συμφέρει καμία πλευρά. Η διαδικασία είναι επιφανειακή και στρεβλή. Παράδειγμα το θέμα της απομάκρυνσης 25.000 δημοσίων υπαλλήλων. Ο αριθμός προκύπτει από μία χονδροειδή δημοσιονομική λογική, προκαλεί εσωτερικές αντιδράσεις λόγω του κοινωνικού κόστους αλλά δεν συμβάλλει στη σοβαρή και ισορροπημένη εκτίμηση των αλλαγών που πραγματικά χρειάζεται η ελληνική δημόσια διοίκηση. Με λίγα λόγια, όλοι χάνουν και οι προοπτικές μακρόπνοου σχεδιασμού υποσκάπτονται - αποσπώντας την προσοχή της πολιτικής σκηνής και τροφοδοτώντας την άνοδο του ευρωσκεπτικισμού. Την ίδια στιγμή, στα κίνητρα για την ανάπτυξη -για παράδειγμα οι ιδιωτικοποιήσεις ή η μείωση του κόστους του ρεύματος- δεν σημειώνονται πρόοδοι.

Περισσότερα

H φορολογική αρχή που χρειάζεται η χώρα μας

του Διομήδη Σπινέλλη

Καθημερινή
7 Απριλίου 2013

Η Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων είναι ο πνεύμονας που κρατάει το κράτος μας ζωντανό, μια και φέρνει στα ταμεία του με την είσπραξη φόρων και τελών περίπου 50 δισ. ευρώ τον χρόνο. Επίσης, είναι ο φορέας αυτός που με την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της λαθρεμπορίας μπορεί να συμβάλλει καθοριστικά στη δίκαιη κατανομή των φορολογικών βαρών, στην ανάπτυξη της παραγωγικότητας και στην απεξάρτηση της χώρας μας από ξένα δανεικά.

Κι όμως, στις υπηρεσίες αυτού του φορέα θα βρούμε όλα τα στραβά του κρατικού μηχανισμού: αναποτελεσματικότητα, κακοδιοίκηση, πολιτικές παρεμβάσεις, γραφειοκρατία, διαφθορά. Συγκεκριμένα, σε κρίσιμους τομείς, όπως τον αριθμό των ελέγχων, την είσπραξη ληξιπροθέσμων οφειλών, ή τη φορολογική συμμόρφωση μαθαίνουμε ότι τα αποτελέσματα είναι πολύ χαμηλότερα από τους στόχους. Ακόμα χειρότερα, όλοι βλέπουμε καθημερινά γύρω μας ότι η φοροδιαφυγή ζει και βασιλεύει ανενόχλητη. Ετσι ο παρασιτικός κλάδος της οικονομίας μας ζει εις βάρος των τομέων που θα δημιουργούσαν θέσεις εργασίας με ανάπτυξη και εξαγωγές και διαιωνίζεται η στρεβλή παραγωγική διάρθρωση της οικονομίας μας. Ως προς την κακοδιοίκηση, το κύριο πρόβλημα είναι η διαχείριση του προσωπικού. Ανθρωποι με γνώσεις και όρεξη για δουλειά μένουν αναξιοποίητοι, ενώ απουσία εκπαίδευσης, κινήτρων και αξιολόγησης στερεί στην υπηρεσία κάθε δυνατότητα αναβάθμισης. Δεκαετίες κομματικού εναγκαλισμού και πολιτικών παρεμβάσεων έχτισαν υπεράριθμες εφορίες στις περιοχές βουλευτών που κατείχαν θέση στο υπουργείο Οικονομικών και οδήγησαν σε ρουσφετολογικές προσλήψεις.

Επιπλέον, η κυριαρχία του νομικού φορμαλισμού και της γραφειοκρατίας αφήνουν τα λαμόγια να κοροϊδεύουν μια δυσκίνητη διοίκηση, που αδυνατεί να καινοτομήσει και να τα αντιμετωπίσει με σύγχρονες μεθόδους. Για παράδειγμα, περίπλοκοι φορολογικοί έλεγχοι εξετάζουν κυρίως την τυπική συμμόρφωση μιας επιχείρησης, ενώ δεν αξιοποιούνται σύγχρονες μέθοδοι ελέγχου, όπως η αντιστοίχιση της αγοράς των πρώτων υλών με τις καταγεγραμμένες πωλήσεις. Η πληροφορική, που θα μπορούσε να δώσει λύσεις σε πολλά προβλήματα, είναι αδύνατο να εφαρμοστεί, διότι το πλαίσιο χρηματοδότησης και εκτέλεσης των έργων είναι σχεδιασμένο για να παράγει δεινοσαύρους: τεχνολογικά ξεπερασμένα μεγαθήρια που δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις σύγχρονες ανάγκες. Οσο για τη διαφθορά, την κατάσταση τη συνόψισε το 1996 σε συνέντευξή του ο πρώην υφυπουργός Οικονομικών Δ. Γεωργακόπουλος, αποκαλύπτοντας το σύστημα χρηματισμού 4-4-2.

Περισσότερα

Τον Καμμένο; Γιατί όχι τη Μέρκελ;

του Δημοσθένη Κούρτοβικ

Τα Νέα
6 Απριλίου 2013

Όσο όμορφα και αν ηχεί στα αυτιά μας η έννοια του δημοκρατικού διαλόγου, η αλήθεια είναι ότι ο λαϊκισμός είναι σύμφυτος με την πολιτική, σε δημοκρατίες όσο και σε δικτατορίες. Είναι ουτοπικό και αφελές να νομίζουμε πως μπορεί να υπάρξει μια πολιτική σκηνή όπου οι αντιπαραθέσεις γίνονται πάντοτε και αποκλειστικά με ορθολογικά επιχειρήματα. Για να έχουν απήχηση στον λαό τα καλά επιχειρήματα και τα καλά προγράμματα, πρέπει να υποστηρίζονται από κάποιας μορφής ψυχοκινητική ρητορική, κάποια διέγερση του λαϊκού θυμικού.

Έχει όμως και ο λαϊκισμός διαβαθμίσεις ποιότητας. Εχει και αυτός διαφοροποιήσεις ως προς την πολιτική σοβαρότητα και την ιστορική φορά του, διαφοροποιήσεις εξαρτώμενες από τον προσανατολισμό που θέλει να δώσει στο λαϊκό συναίσθημα. Αλλος ο λαϊκισμός του μεταρρυθμιστή και άλλος του πολιτικάντη. Αλλος αυτός που αποκρίνεται σε πραγματικές επαναστατικές συνθήκες και άλλος εκείνος που τις φαντασιώνεται. Αλλος ο χυμώδης λαϊκιστικός λόγος του Κολοκοτρώνη, ας πούμε, και άλλος ο αγκυλωμένος του Αλαβάνου ή του Λαφαζάνη. Αλλος του παμπόνηρου Ανδρέα Παπανδρέου (π.χ. με εκείνο το αδιόρατα και για τους πολλούς αόρατα ειρωνικό για «τα μπάνια του λαού») και άλλος του Χαρίλαου Φλωράκη, ο οποίος την ίδια εποχή αντιδρούσε στην καθιέρωση της εκ περιτροπής κυκλοφορίας των ΙΧ στο κέντρο της Αθήνας υπερασπιζόμενος τον «λαουτζίκο», που δεν θα μπορούσε να κάνει ελεύθερα τη βόλτα του στην πόλη. Εχει και ο λαϊκισμός την αισθητική του. Οπως μπορεί να έχει, ή να μην έχει, ερείσματα στις πραγματικές δυνατότητες μιας χώρας. Αλλος, για παράδειγμα, ο λαϊκισμός του Μπέπε Γκρίλο και άλλος του Τσίπρα ή του Καμμένου.

Περισσότερα