Επενδύσεις, κ. Παπανδρέου

του Μπάμπη Παπαδημητρίου

Καθημερινή
5 Σεπτεμβρίου 2010

Aπό το ντοσιέ προτάσεων, επιτευγμάτων και εκκρεμοτήτων που έχουν ετοιμάσει οι συνεργάτες του πρωθυπουργού λείπει το κρισιμότερο μέγεθος: η επενδυτική αναγέννηση. Καμία δημοσιονομική εξυγίανση, καμία επιτυχία στην πατάξη της φοροδιαφυγής, καμία αναδιοργάνωση κρατικών υπηρεσιών, καμία πρωτοπόρα δράση δεν θα φέρει το αποτέλεσμα που με απόλυτη σιγουριά θα φέρουν οι επιχειρηματικές επενδύσεις. Το κράτος μάλιστα είναι ανίκανο να υποστηρίξει, από τη δική του πλευρά, την επιστροφή των επενδύσεων.

Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου ετοιμάζεται να περικόψει -κι άλλο- το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων, σε βαθμό που αναρωτιέται κανείς γιατί το διατηρούν στη ζωή. Ακόμη και τα έργα υποδομής, που δεν χρειάζονται κρατικά χρήματα και για τα οποία υπάρχει δυνατότητα ευρωπαϊκών προκαταβολών μέχρι και το 100% του συνολικού κόστους, δεν προχωρούν. Ούτε κατόρθωσαν οι κυβερνητικές υπηρεσίες να αξιοποιήσουν την προσωρινή άρση της εθνικής συμμετοχής στα έργα του Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης. Η Ελλάδα, όσο δεν γίνονται επενδύσεις, κινδυνεύει με σημαντική υποβάθμιση εισοδήματος, απασχόλησης και, τελικώς, εθνικής υποχώρησης.

Ο Γιώργος Παπανδρέου δεν έχει πολλές επιλογές. Η μόνη «συνταγή» που θα μπορούσε να πιάσει τόπο σε ό, τι αφορά την επιστροφή των επενδυτών είναι η φορολογική απαλλαγή για αριθμό ετών και, σε συνδυασμό, η συμφωνία για την επιβολή μειωμένων συντελεστών φορολογίας κερδών επί σειρά ετών. Κάποιοι μάλιστα πιστεύουν ότι πρέπει να περιοριστεί η φορολόγηση των κερδών που προέρχονται από εξαγωγές, σε συνετελεστή από 5% για 15 χρόνια, για παράδειγμα.

Περισσότερα

Ο πηλός φαγιάνς και το κράτος

του Πάσχου Μανδραβέλη

Καθημερινή
5 Σεπτεμβρίου 2010

Τα κακά νέα είναι ότι έκλεισε ο Ελληνικός Νηογνώμων. Παλιότερα ήταν μια κρατική εταιρεία πιστοποίησης του αξιόπλοου των σκαφών. Ιδιωτικοποιήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1990 και δεν κατάφερε να στεριώσει. Πράγμα όχι παράδοξο, διότι ο ανταγωνισμός σ’ αυτήν την αγορά είναι μεγάλος και η εγχώρια επιχειρηματικότητα (όταν δεν έχει κρατική προστασία) χαμηλή. Ακούγεται παράδοξο να μην έχει η χώρα με τη μεγαλύτερη ναυτιλία Νηογνώμονα, αλλά όπως συμβαίνει παντού στον κόσμο δόθηκε σε κάποιους επιχειρηματίες μια μεγάλη ευκαιρία και αυτοί απλώς δεν δούλεψαν μακροπρόθεσμα, με αποτέλεσμα να τιμωρηθούν από την αγορά.

Τα καλά νέα όμως είναι ότι οι φορολογούμενοι -όσοι τέλος πάντων ήξεραν ότι υπήρχε Νηογνώμων- μπορεί να στενοχωρήθηκαν για το κλείσιμο, αλλά τουλάχιστον δεν τον πληρώνουν. Διότι αν η εν λόγω εταιρεία ήταν κρατική, θα παρέμενε αντιπαραγωγική και ανοιχτή. Θα είχαμε ένα ακόμη κουφάρι που θα πλήρωναν οι πολίτες και πολλά σχέδια αναμόρφωσής του, που επίσης θα πλήρωναν οι πολίτες. Και από τέτοιες μαύρες τρύπες έχουμε πολλές και τις πληρώνουμε ακόμη.

Περισσότερα

Ναυτιλίας το (αντι) παράδειγμα

του Μπάμπη Παπαδημητρίου

Καθημερινή

4 Σεπτεμβρίου 2010

Μια ακόμη παταγώδης αποτυχία του κράτους αποκαλύφθηκε με την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να αποκλείσει τον Ελληνικό Νηογνώμονα από την αγορά Ελέγχου και Πιστοποίησης πλοίων. Την προσβλητική για το κύρος της Ελλάδας στη διεθνή ναυτιλία εξέλιξη ήδη τη γνωρίζαμε. O διεθνής Νηογνώμονας (International Association of Classification Societies) μας είχε αποπέμψει πρώτος. Στις 18(!) παρατηρήσεις των κοινοτικών λείπουν και τα στοιχειώδη.

Η Ελλάδα έχασε κύρος, χρήματα και θέσεις απασχόλησης. Κάποιοι πρέπει να τιμωρηθούν και να «φέρουν πίσω τα λεφτά». Θυμηθήκαμε πως η χώρα μας χάνει τεράστιους πόρους στη ναυτιλία, έναν τομέα στον οποίο, όπως και πάλι τις προάλλες αποδείχθηκε, ο ελληνικός εφοπλισμός διατηρεί τα πρωτεία, (πάνω από 4.000 καράβια συν περίπου 500 που ετοιμάζονται) μπροστά από Ιάπωνες, Κινέζους, Γερμανούς και Αμερικανούς.

Περισσότερα

Sovereign Debt: Wiggle room

Economist
September 2, 2010

One consequence of the deepest recession since the Depression has been the biggest peacetime build-up of public debt the rich world has ever seen. Some reckon that the debt position of many rich countries is now unsustainable. It is a measure of just how nervous people have become about the mountain of debt that the IMF—not usually known for taking doveish views—concluded in two papers released on September 1st that there is too much pessimism about public finances.

The IMF argues that despite historically high debt-to-GDP ratios, many countries still have room for fiscal manoeuvre. Typically, the debate on the point at which a country’s debt burden spirals out of control has tried to identify a single debt-to-GDP threshold, above which things are no longer sustainable. The fund’s economists argue that a universal debt limit does not make sense.

More

Euro-Zone Growth Jumps

Wall Street Journal
September 2, 2010

The strongest rise in consumer spending since the start of the financial crisis in 2007 helped drive the euro zone's strong growth in the second quarter, indicating the currency area's recovery is less vulnerable to expected slowdowns in other parts of the global economy than feared.

In its second estimate of gross domestic product during the three months from April to June, Eurostat confirmed Thursday the economy grew by 1% compared with the first quarter.

However, it raised its estimate for the pace of the expansion relative to the second quarter of 2009 to 1.9% from 1.7% previously. That reflected an upward revision in Eurostat's estimate of first-quarter growth to 0.3% from 0.2%. Economists hadn't expected the quarter-to-quarter and year-to-year estimates to be revised.

The euro zone's expansion in the second quarter was the fastest in four years, and the currency area outpaced the U.S. and Japan, where growth was recorded at 0.4% and 0.1%, respectively.


More

The EU can be a boon for Greece

by Paul Romer

Financial Times
September 2, 2010

At first glance Greeks seem cursed by the EU. Their membership precludes an exchange-rate devaluation, the traditional way out of a financial crisis. But, on closer inspection, the EU offers a far more potent option. Corruption in Greece is like the worst kind of tax; one that discourages economic activity without raising revenue. Yet Greek policy-makers should be able to use the credibility of the EU to cut this tax decisively.

Greece is actually making progress with its budget problems. The IMF on Thursday released a report saying a debt default was “unlikely”, while another recent IMF review was upbeat on the government’s fiscal measures. Yet as Monday’s report on European economic sentiment shows, households and businesses in Greece remain deeply pessimistic. Even if the government can pay its bills, they face a deeper problem: Greece is not an attractive place to get work done.

More

Europe's Economies: Not out of the woods

Economist
September 2, 2010

Concern that Greece's debt crisis might presage similar episodes elsewhere in the euro zone has not disappeared, despite a €750 billion ($990 billion) backstop agreed in May 2010 in concert with the IMF. Sovereign-bond spreads (the extra interest compared with bonds issued by Germany, the safest credit) have drifted back up in a handful of other countries, notably Ireland and Portugal. Attempts to tackle budget deficits through public spending cuts and tax increases have offered some reassurance to bondholders, but have also held back GDP growth.

The interactive graphic above illustrates some of the problems that the European economy faces. In 2009 of the 27 countries in the European Union only Poland saw its economy expand. GDP perked up in most countries in the first half of 2010. Germany was especially sprightly in the second quarter. The economies of Austria and the Netherlands have been dragged up in Germany’s wake. But GDP in Greece has slumped, and has been sluggish in Portugal and Spain.

More

IMF Warns Countries of Debt Risks, Dismisses Idea of Greek Default

Wall Street Journal
September 2, 2010

The International Monetary Fund delivered a mixed message Wednesday, warning that many wealthy countries are amassing risky debt burdens but playing down the likelihood of a Greek default.

"The current risk of default in Europe is overestimated," IMF economist Paolo Mauro said.

In three papers prepared by IMF economists on fiscal issues and published Wednesday, the fund said that a number of countries are running perilously close to their "debt limit"—a point at which markets might react to the threat of default by boosting interest rates sky high on new borrowing. According to the IMF analysis of 23 wealthy countries, Greece, Iceland, Italy, Portugal and Japan are very close to that point, while Ireland, the U.S., Britain and Spain are moving into dangerous territory.

More

Greece debt default seen as ‘unlikely’

Financial Times
September 1, 2010

Debt default by an advanced economy such as Greece is “unnecessary, undesirable and unlikely”, according to a report released on Wednesday by the International Monetary Fund.

That contradicts the market consensus that Greece will eventually restructure its debts.

“Markets are overestimating the risk of default,” said Paulo Mauro, one of the authors of the IMF paper.

Once Greece has cut its deficit to zero, it will not need any new borrowing to finance its budget. Many investors believe that, once Greece no longer needs them, it will try to cut its existing debts.

But the IMF authors say that in the eight cases during the past 20 years when an advanced economy with high government debts cut its deficit to zero, none of went on to default.

Examples include Belgium in 1984, Portugal in 1986 and Italy in 1991.

“Once countries have endured the pain of adjustment, they go to great lengths to avoid the pain of default,” said Mr Mauro.

More

Read the Paper

Monetary Fund Warns G-7 on Debt Levels

New York Times
September 1, 2010

The world’s most developed economies, which have been racking up spending since the mid-1960s, face record levels of debt as a result of the 2008-9 financial crisis and have little room for maneuver, the International Monetary Fund warned on Wednesday.

Despite the stark warning and the prospect that the wealthiest nations face years of belt-tightening, the fund also said that the risk of default by heavily indebted European countries like Greece, Ireland and Portugal had been significantly overestimated.

In three new research papers, the fund’s economists offered stern admonitions while cautioning against an overreaction.

More

Η ύφεση απειλεί

του Αλέξη Παπαχελά

Καθημερινή
1 Σεπτεμβρίου 2010

Πολλοί και σοβαροί άνθρωποι, από διάφορες παρατάξεις, υποστήριξαν το περίφημο Μνημόνιο πρώτον γιατί πίστευαν και πιστεύουν ότι δεν υπήρχε άλλη λύση για να μη χρεοκοπήσουμε επισήμως και δεύτερον γιατί θεωρούσαν ότι εμπεριέχει πολλά στοιχεία εκσυγχρονισμού του ελληνικού κράτους. Το Μνημόνιο έδινε, με άλλα λόγια, την ευκαιρία μιας πραγματικής επανίδρυσης του κράτους, αλλά και της οικονομίας. Ηταν βεβαίως σαφές πως επρόκειτο για ένα δύσκολο εγχείρημα με πολλούς κινδύνους. Οταν, για παράδειγμα, επιχειρείς μέσα σε μικρό διάστημα να «ασπρίσεις» το μεγάλο «μαύρο» κομμάτι μιας οικονομίας, είναι σαν να κάνεις ένα βαρύ by-pass σε έναν πολύ άρρωστο άνθρωπο. Μπορεί να πετύχεις, μπορεί όμως και να σου μείνει ο ασθενής στα χέρια...

Τώρα μοιάζουμε όλοι σαν τους συγγενείς που περιμένουμε έξω από το χειρουργείο για να δούμε αν ο ασθενής, δηλαδή η πραγματική οικονομία, θα τα βγάλει πέρα ή όχι. Είναι σαφές ότι σημαντικά κομμάτια της εφαρμογής του Μνημονίου δεν φέρνουν αποτελέσματα. Η κακή λειτουργία των φοροεισπρακτικών μηχανισμών, οι υπερβολικοί φόροι και η μεγάλη καθυστέρηση στη μείωση δαπανών σε κρίσιμους τομείς, όπως η υγεία, δείχνουν ότι το εγχείρημα «βάζει νερά». Ο μεγάλος όμως εχθρός είναι η ύφεση. Ολοι καταλαβαίνουμε ότι το μοντέλο του Μνημονίου προέβλεπε ότι η Ελλάδα θα περνούσε μια βαθιά ύφεση, με υψηλή ανεργία που θα άγγιζε το 20%.

Περισσότερα

EFG Eurobank Net Slumps 61%

Wall Street Journal
August 31, 2010

EFG Eurobank Ergasias SA, Greece's second-largest lender by assets, said second-quarter net profit skidded 61%, weighed down by rising provisions on consumer loans and narrower margins.

Net profit for the three months to June 30 was €34 million ($43.3 million), down from €88 million a year earlier, as provisions for bad loans jumped 21% to €346 million, the bank said Monday.

This was better than analysts' average forecast of €31.9 million for net profit but in line with expectations of a 20% rise in bad-loan provisions to €345.2 million.

Greece has been hard hit by the global financial crisis and its own domestic debt problems. Eurobank is more exposed to nonperforming loans than other large Greek banks because its loan book is weighted to consumer loans.

"In this challenging environment, the Eurobank group demonstrated remarkable resilience and adaptability to rapidly evolving conditions, remaining strongly capitalized and profitable," Chief Executive Officer Nicholas Nanopoulos said in a statement.

More

Euro-Zone Confidence Improves

Wall Street Journal
August 30, 2010

Consumers in the 16 nations that use the euro became more upbeat about the outlook for the economy and less fearful of losing their jobs in August, driving a revival of confidence in the currency area.

In a monthly survey published Monday, the European Commission's overall Economic Sentiment Indicator, or ESI, rose to 101.8 from 101.1, in line with forecasts and its third straight monthly increase. It was the ESI's highest reading for 29 months. That suggests the euro-zone economy will continue to grow in the months ahead.

More

Epiphanies from George Papandreou

interview by Benjamin Pauker

Foreign Policy
September/October 2010

The scion of a socialist political dynasty, son of one prime minister and grandson of another, George Papandreou has also inherited the unwelcome task of bringing Greece's sinking economy back from the depths of the Aegean. Here, he explains how Greeks are more stoic than you think, that Europe isn't the problem -- and why markets are not gods.

More

«Νωρίτερα η ανάπτυξη απ΄ ό,τι πολλοί πιστεύουν»

Το Βήμα
29 Αυγούστου 2010

«Η εγχείρηση πέτυχε, ο ασθενής απέθανε». Η εβδομάδα ξεκίνησε με το φαρμακερό αυτό σχόλιο από το πρακτορείο Αssociated Ρress και ακολούθησαν προφητείες καταστροφής για την ελληνική οικονομία από διάσημους αναλυτές. Ο αντίλογος προς τις Κασσάνδρες ήλθε εντελώς αναπάντεχα από τρεις έλληνες οικονομολόγους, και μάλιστα στους Financial Τimes, την πλέον «καχύποπτη» προς την Ελλάδα οικονομική εφημερίδα, που εκτιμά πλέον ανοιχτά ότι βουλιάζουμε σε ύφεση δίχως αύριο. Πρόκειται για τον κ. Κώστα Μεγήρ, καθηγητή Οικονομικών στο αμερικανικό πανεπιστήμιο Υale και στο UCL του Λονδίνου, τον κ. Δημήτρη Βαγιανό, καθηγητή Χρηματοοικονομικών στη βρετανική London School of Εconomics, και τον κ. Νίκο Βέττα, καθηγητή Οικονομικών στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Η «τρόικα» των ελλήνων οικονομολόγων υποστήριξε την περασμένη Τετάρτη ότι «η Ελλάδα
μπορεί να αποφύγει την πτώχευση παρ΄ ότι παρουσιάζεται από πολλούς ως δεδομένη»! Και ξεχώρισαν αμέσως ανάμεσα σε ύποπτες Κασσάνδρες και «χαρωπές Πολυάννες», οι οποίες, όπως σημειώνει γνωστός αρθρογράφος, «μας βεβαιώνουν ότι όλα πάνε καλά, αρκεί να συνεχίσουμε να παίρνουμε αδιαμαρτύρητα το πικρό μας φάρμακο».
Το Βήμα αναζήτησε τους τρεις πανεπιστημιακούς και ζήτησε την άποψή τους. Οπως και στους Financial Τimes επέλεξαν να συνυπογράψουν τις θέσεις τους. Αλλωστε, μέσω της ιστοσελίδας www.GreekΕconomistsforReform.com οι τρεις πανεπιστημιακοί προσκαλούν από κοινού οικονομολόγους από την Ελλάδα και το εξωτερικό σε διάλογο για την οικονομική πολιτική και τις μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα.

Περισσότερα

«Πελάτες» και κάστα

του Αλέξη Παπαχελά

Καθημερινή
29 Αυγούστου 2010

Για να αλλάξει η πολιτική στην Ελλάδα θα πρέπει να αλλάξουν δύο πράγματα: να αρχίσουν να ενδιαφέρονται οι πολιτικοί όχι μόνο για τους «πελάτες» τους, αλλά για το σύνολο των ψηφοφόρων και να σταματήσουν να αντιμετωπίζουν το επάγγελμα και τον κύκλο τους ως μια κλειστή κάστα. Εξηγούμαι. Η ΓΕΝΟΠ αποτελεί σάρκα εκ της σαρκός του κυβερνώντος κόμματος, δημιούργημα μιας 30ετίας κατά την οποία μπερδέψαμε το μάνατζμεντ με τη συνδιοίκηση με τους συνδικαλιστές. Οι υπουργοί και οι βουλευτές νιώθουν «ένα» με τον πρόεδρο της ΓΕΝΟΠ και με την υπόλοιπη ηγεσία της, γιατί συγχρωτίζονται μαζί χρόνια στους διαδρόμους των Κεντρικών Επιτροπών κλπ. κ.λπ. Δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο, έτσι ακριβώς ήταν και το Εργατικό Κόμμα στην Αγγλία αλλά και άλλα ευρωπαϊκά κεντροαριστερά κόμματα. Κορυφαίος υπουργός, αναφερόμενος στον πρόεδρο της ΓΕΝΟΠ, κ. Φωτόπουλο, έλεγε προ καιρού χαρακτηριστικά «ο Τάκης είναι αίμα μας, έχει την παράταξη στο DNA του».

Υποθέτω πως αντίστοιχα συναισθήματα τρυφερότητος και εξάρτησης θα συναντήσει κανείς ανάμεσα σε πολιτικούς και άλλους συνδικαλιστές. Στην Ελλάδα σήμερα λειτουργεί ένα βαθύ κράτος, το οποίο διατηρεί την εξουσία του ασχέτως με ποιο κόμμα βρίσκεται στην κυβέρνηση γιατί ο κ. Μανώλης που ήταν συνδικαλιστής της Ν.Δ. στον ΟΤΕ λίγη διαφορά έχει από τον κ. Φωτόπουλο.

Περισσότερα

Η «παντιέρα ρόσα» του ΕΒΕΑ

του Πάσχου Mανδραβέλη

Καθημερινή
29 Αυγούστου 2010

Μπορεί να συγκινήθηκε μέχρι και ο κ. Παναγιώτης Λαφαζάνης από την εκτίμηση του ΕΒΕΑ ότι «το Μνημόνιο δεν αποτελεί συνολική μεταρρυθμιστική προσπάθεια, αλλά μια τοκογλυφική διαδικασία επιβολής εύκολων, ισοπεδωτικών και αναποτελεσματικών επιλογών που, αντί να εκσυγχρονίζουν, κατεδαφίζουν, αντί να αναπροσανατολίζουν, αποσυνθέτουν και αντί να εξοικονομούν πόρους, προσθέτουν φτώχεια, διευρύνουν ανισότητες και αποδυναμώνουν ελπίδες και προοπτικές», αλλά σαφώς η στόχευση είναι διαφορετική. Αλλαι μεν αι βουλαί ΣΥΡΙΖΑ, άλλα δε ΕΒΕΑ κελεύει. Η σύμπτωση αφορά μόνο την ανάλυση του προβλήματος της ελληνικής οικονομίας.

Στην Ελλάδα ανάπτυξη θεωρείται να παράγουν οι Γερμανοί κι εμείς να τους βοηθάμε να εμφανίζουν καλό ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών. Εξ ου και ο πανσυντεχνιακός κλαυθμός ότι οι περιοριστικές πολιτικές στη ζήτηση υπονομεύουν την ανάπτυξη. Η αλήθεια είναι ότι ο περιορισμός του διαθέσιμου εισοδήματος βλάπτει την παραγωγή, αλλά στην περίπτωση της Ελλάδας (με έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της τάξης του 15%), η παραγωγή που βλάπτεται είναι αλλού. Δηλαδή η κλασική κεϊνσιανή συμβουλή να ανοίγουμε αχρείαστες τρύπες για να διοχετευθεί εισόδημα στην αγορά και αυτό με τη σειρά του να τροφοδοτήσει τη ζήτηση και συνεπώς την παραγωγή, στην περίπτωσή μας δεν δουλεύει. Το πλεονάζον εισόδημα που θα διοχετευθεί θα πάει στους Ισπανούς για να αγοράσουμε ντομάτες, στους Χιλιανούς για μήλα, στους Τούρκους για φακές και στους Γερμανούς για αυτοκίνητα. Εμείς στο τέλος της ημέρας θα μείνουμε με τις τρύπες και με την απορία πώς από ρυθμό ανάπτυξης 4% βρεθήκαμε (μόλις κόπηκαν τα δανεικά) στο μείον 4%.

Περισσότερα

Crédit Agricole counts cost of Greek woes

Financial Times
August 26, 2010

Crédit Agricole, France’s biggest bank by branches, reported deepening losses in its international banking business driven by continued woes at its Greek bank but resilience in domestic banking and asset management led to a doubling of first-half net profit.

The mutual banking group was forced to make a €418m ($531m) goodwill impairment charge at Emporiki, its Greek bank, in the three months to the end of June. This followed last year’s €485m goodwill writedown.

Emporiki has been badly affected by the economic downturn in its home country, delaying plans by Agricole to make the bank profitable from 2011 to 2012. Agricole has made provisions and writedowns of €1.4bn at the Greek bank since the beginning of 2008. It paid €3.3bn for a 72 per cent stake in 2006 and has raised its ownership to 90 per cent since.

More

The Euro's Success Requires Liberalization

by Philip Whyte

Wall Street Journal
August 26, 2010

Critics of the euro zone have long claimed that it suffers from structural flaws that threaten its long-term survival. The Greek sovereign-debt crisis has done much to vindicate these misgivings. It is now obvious that comprehensive reforms are essential if the euro is to survive. So far, most attention has focused on the need to tighten policy coordination among euro countries. But just as important is that euro-zone members embrace, rather than resist, the need to free up their economies. So long as euro nations remain ambivalent about liberalization, the euro will rest on weak foundations.

Before the euro was launched, economists liked to debate whether Europe was, or would ever be, an "optimum currency area"—that is, a region in which the benefits of sharing a currency would outweigh the disadvantages. Few believed the euro zone was such an area in 1999, but optimists thought it stood a good chance of becoming one in time. For it to do so, at least two things had to happen. First, economic integration had to increase: The euro zone had to be underpinned by a single market in which goods, services, capital, and people moved freely across borders. Second, national labor markets had to become more flexible in order to compensate for the loss of the exchange rate as an instrument of adjustment.

More

Αξιοι, δηλαδή ανταγωνιστικοί

του Ηλία Μόσιαλου

Τα Νέα
25 Αυγούστου 2010

Η αξιολόγηση των επιδόσεων στον δηµόσιο τοµέα, εφόσον βεβαίως εξασφαλίζεται η αντικειµενικότητά της, αντιθέτως απ' ό,τι κάποιοι συνδικαλιστές και τα κόµµατα της Αριστεράς φοβούνται, µπορεί να αποτελέσει παράγοντα ανανέωσης της πίστης των πολιτών προς τη δηµοκρατία και να συµβάλει στην αναβάθµισή του. Ενα δηµοκρατικό κράτος δεν µπορεί να λειτουργήσει ικανοποιητικά εάν αυτοί που κατέχουν την εξουσία δεν είναι υπόλογοι απέναντι στους πολίτες για τις πράξεις και τις παραλείψεις τους, για τις αποφάσεις, τις πολιτικές και τη διαχείριση των προϋπολογισµών. Το να είναι κάποιος υπόλογος δεν σηµαίνει µόνο να διεκπεραιώνει τις προσδοκώµενες πολιτικές δραστηριότητες, σηµαίνει επίσης το να παρέχει προς τους πολίτες τα τεκµήρια ως προς το µέτρο στο οποίο έχει επιτελέσει τις δραστηριότητες αυτές. Η αντικειµενική αξιολόγηση παρέχει τις αποδείξεις για επιδοκιµασία ή αποδοκιµασία της απόδοσης της κυβέρνησης και των δηµόσιων φορέων. Η αξιολόγηση όµως δεν έχει µόνο τη µορφή του ελέγχου κυβέρνησης και δηµόσιων οργανισµών, αλλά τους δίνει και τη δυνατότητα της λογοδοσίας σε διαρκή βάση.

Ταυτοχρόνως δηµιουργεί προϋποθέσεις για την αύξηση της αποτελεσµατικότητας του δηµόσιου τοµέα, αφού η δηµοσιοποίηση της παραγωγικότητας και της ποιότητας κάθε δηµόσιου οργανισµού έχει επιπτώσεις στο κύρος και στη βιωσιµότητα του οργανισµού.

Περισσότερα