της Βασιλικής Γεωργιάδου
Το Βήμα
12 Ιουνίου 2011
Αρκετά έχουν γραφτεί για τις συγκεντρώσεις των «Αγανακτισµένων» και είναι σίγουρο ότι θα γραφτούν περισσότερα.
Στην περίπτωση αυτή δεν πρόκειται για έναν ακόµη λεκτικό πληθωρισµό, όπως συµβαίνει όταν απρόσµενα γεγονότα έρχονται να διαρρήξουν µια επικοινωνιακή ρουτίνα. Με άλλα λόγια, δεν είναι (µόνο) το εντυπωσιακό συµβάν των επί αρκετές ηµέρες επαναλαµβανόµενων µαζικών συγκεντρώσεων σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις της χώρας, αλλά είναι κυρίως οι δυσκολίες αποκωδικοποίησης της συνθετότητάς του που παράγουν έναν αναλυτικό δηµόσιο λόγο.
Παρ’ ότι πολλοί κάνουν λόγο για «κίνηµα των Αγανακτισµένων», αυτό που µέχρι στιγµής έχει παρουσιαστεί είναι µια αυθόρµητη και δυναµική κοινωνική κινητοποίηση. Η χρονική διάρκεια που θα προσλάβει η κινητοποίηση αυτή, η ικανότητα ανάδειξης ηγετικών φυσιογνωµιών από τους κόλπους της και η διατύπωση κάποιων –ρευστών έστω – κοινωνικών στόχων, στην επιδίωξη των οποίων συγκλίνουν τα διαφορετικά ρεύµατα των συµµετεχόντων, αποτελούν στοιχειώδεις προϋποθέσεις που θα κρίνουν τη µετατροπή ή όχι της υπάρχουσας µαζικής δράσης σε κοινωνικό κίνηµα.
Περισσότερα

No comments:
Post a Comment