του Γιώργου Σιακαντάρη
Τα Νέα
13 Δεκεμβρίου 2011
Πριν από λίγες ημέρες επετεύχθη ο πρώτος στόχος της κυβέρνησης Παπαδήμου, ο οποίος αφορούσε την εκταμίευση της 6ης δόσης. Το γεγονός θεωρήθηκε δεδομένο και δεν σχολιάστηκε. Φαίνεται ότι οι λαϊκίστικες φωνές που θεωρούν πως οι Ευρωπαίοι παίζουν και τελικά πάντοτε θα μας δίνουν τη δόση έχουν βαθιές ρίζες στο ελληνικό θυμικό. Το παιχνίδι, νομίζουν αυτές οι φωνές, θα συνεχίζεται, όσα βεγγαλικά και μπουκάλια να πέφτουν στον διαιτητή. Εξ ιδίων κρίνουν τα αλλότρια. Στην Ευρώπη όμως τα πράγματα δεν είναι καθόλου έτσι, τα παιχνίδια διακόπτονται και οι ομάδες τιμωρούνται με αποκλεισμό.
Ας δούμε όμως το ζήτημα και στη σοβαρή του διάσταση. Η αδιαφορία μέσα από την οποία πέρασε η έγκριση της 6ης δόσης εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους. Από τις φωνές που υποστηρίζουν ότι οι εξελίξεις είναι προκαθορισμένες και όλα αυτά αποτελούν μέρος ενός παιχνιδιού έως τους οπαδούς της συνωμοσιολογίας και της αντιδημοκρατικής εκτροπής, αυτό που μένει είναι η άποψη που θεωρεί πως τα πράγματα μπορούν να μένουν ως έχουν και όμως εμείς να εξακολουθούμε να λαμβάνουμε τις δόσεις.
Μάλλον όσοι τα λένε αυτά δεν κατανοούν ότι στις Κάννες ο κόμπος είχε φθάσει στο χτένι και αν δεν υπήρχε το κύρος και ο σεβασμός που εμπνέουν η προσωπικότητα, η επαγγελματική επάρκεια και το ήθος του φυσικού, ηλεκτρολόγου μηχανικού και οικονομολόγου - όχι όμως τραπεζίτη - Πρωθυπουργού, σήμερα πλέον θα τρώγαμε τις σάρκες μας.
Περισσότερα

No comments:
Post a Comment