New York Times
October 27, 2010
The mathematics of austerity are getting harder.
With economic conditions weaker than expected, tax revenue is coming up short of projections in parts of Europe. As a result, countries struggling with high deficits are now confronting the prospect that they will miss the budget deficit targets forced upon them this year by impatient bond investors.
Greece, for one, looks as if it will run a budget deficit for 2010 greater than the 8.1 percent of gross domestic product it agreed to as part of a rescue package from the International Monetary Fund and the European Union that amounted to more than $150 billion, according to a person briefed on the matter but not authorized to speak about it.
The adjustment, at worst, would result in a deficit of 8.9 percent of Greece’s output, this person said. Normally, such a small difference would not be cause for alarm.
But after the latest upward revision in Greece’s 2009 deficit — to about 15.5 percent from 13.5 percent of output — the miss has spurred investor fears that the Greek government will be unable to close the gap and that Greece may ultimately be forced to restructure its mountain of debt with foreign investors.
More
Thursday, October 28, 2010
Wednesday, October 27, 2010
Betting on Debt Restructuring in Europe
by Jack Ewing
New York Times
October 26, 2010
In a rebuke to European policy makers, many investors remain convinced that Greece and other so-called peripheral countries in the euro zone will eventually have to restructure their debts or even default, according to a questionnaire submitted to money managers by Barclays Capital.
The finding suggests that massive efforts by the European Union, European Central Bank and International Monetary Fund to prop up Greece, Portugal, Spain and Ireland have provided only temporary relief from the market turmoil their problems have caused.
The questionnaire sent to 582 Barclays clients, including traders, hedge fund managers, and corporate money managers, found that 82 percent expect either a debt restructuring in one of the peripheral countries, an outright default or a deeper crisis that could lead to the breakup of the euro zone.
More
New York Times
October 26, 2010
In a rebuke to European policy makers, many investors remain convinced that Greece and other so-called peripheral countries in the euro zone will eventually have to restructure their debts or even default, according to a questionnaire submitted to money managers by Barclays Capital.
The finding suggests that massive efforts by the European Union, European Central Bank and International Monetary Fund to prop up Greece, Portugal, Spain and Ireland have provided only temporary relief from the market turmoil their problems have caused.
The questionnaire sent to 582 Barclays clients, including traders, hedge fund managers, and corporate money managers, found that 82 percent expect either a debt restructuring in one of the peripheral countries, an outright default or a deeper crisis that could lead to the breakup of the euro zone.
More
Διεθνής Διαφάνεια: Η Ελλάδα πρώτη σε διαφθορά στην ΕΕ
26 Οκτωβρίου 2010
Στην 78η θέση ανάμεσα σε 178 χώρες και τελευταία ανάμεσα στα κράτη-μέλη της ΕΕ βρίσκεται η Ελλάδα στην κατάταξη της Διεθνούς Διαφάνειας σύμφωνα με τη βαθμολογία στο Δείκτη Αντίληψης της Διαφθοράς (Corruption Perception Index CPI) για το 2010. Παράλληλα η χώρα μας παρουσίασε την τρίτη μεγαλύτερη επιδείνωση στην κατάταξη, καθώς υποχώρησε επτά θέσεις, από την 71η στην οποία βρισκόταν το 2009.
Η χώρα μας βαθμολογήθηκε με 3,5 στην κλίμακα από 0 (άκρως διεφθαρμένες χώρες) έως 10 (χαμηλά επίπεδα διαφθοράς). Σύμφωνα με την ανακοίνωση της οργάνωσης, «μεταξύ των χωρών που σημείωσαν επιδείνωση ξεχωρίζουν εκείνες που πλήττονται περισσότερο από την οικονομική κρίση, η οποία επισπεύσθηκε λόγω της ύπαρξης ελλείμματος διαφάνειας και ακεραιότητας - η Ελλάδα δυστυχώς δεν αποτελεί εξαίρεση».
Ο πρόεδρος του ελληνικού τομέα της Διεθνούς Διαφάνειας Κώστας Μπακούρης τόνισε: «Η δυσάρεστη αυτή κατάσταση διαμορφώθηκε παρά τις προσπάθειες της πολιτείας με θετικές νομοθετικές παρεμβάσεις (προστασία πληροφοριοδοτών, παρεμβάσεις στην απονομή της δικαιοσύνης, "διαύγεια", νέος νόμος για τον έλεγχο των δαπανών στις περιφερειακές εκλογές, παρεμβάσεις με τον Καλλικράτη). Η προσπάθεια δεν είναι αρκετή καθώς οι ενέργειες αυτές δεν έχουν καταφέρει ακόμα να επηρεάσουν την καθημερινότητα των πολιτών και των επιχειρηματιών…. Επιλογές της κυβέρνησης όπως η περαίωση και η εξαγγελία της πρόθεσης για νομιμοποίηση αυθαιρέτων / ημί-υπαίθριων οδηγούν σε διαφορετική κατεύθυνση και στέλνουν λάθος μηνύματα».
Περισσότερα
Friday, October 22, 2010
Greece Plans Local Overhauls
October 22, 2010
Plagued for years by a bloated bureaucracy, Greece is counting on a radical overhaul of local government that will slash thousands of public-sector jobs, cut red tape and potentially save it €1.5 billion ($2.09 billion) a year, in order to nurse the country back to financial health.
Starting Jan. 1, Greece's Socialist government will implement its long-promised Kallikratis reform—named after one of the two architects of Athens' Parthenon temple—that will abolish two-thirds of the country's remaining 1,000-odd municipalities and dozens of district governments.
The steps will come on top of the most stringent fiscal austerity plans in Europe after Greece's near-insolvency last spring and risk rekindling popular resistance.
More
The treat of treaties
EconomistOctober 21, 2010
It was supposed to be a final act. The Lisbon treaty, successor to the ill-fated European Union constitution, which in turn followed the Maastricht, Amsterdam and Nice treaties, would create a permanent club rulebook. “We expect no change in the foreseeable future,” European leaders declared in December 2007. Freed from its internal wrangling, the EU would be able to turn outward and face the real world. Instead, the real world threw up the euro-zone debt crisis. And less than a year after the Lisbon treaty came into force, the EU is talking of a new treaty.
Brussels’s favourite game has been restarted by President Nicolas Sarkozy of France and the German chancellor, Angela Merkel. At their summit in the French resort of Deauville (where they also met Russia’s Dmitry Medvedev) this week, they declared that, in order to deal with future debt crises, “it is necessary to revise the treaty”. What fun. Remember the French and Dutch rejection of the constitution? How the Irish had to vote twice to approve the slimmed-down Lisbon treaty? The thrill of the Czechs keeping Europe guessing until the 11th hour? Let’s do it all again. This time, in the face of economic crisis and budget cuts, it will be even more exciting to run the gauntlet of parliaments, constitutional courts and angry voters—and all in the name of imposing still greater fiscal rigour in future.
More
Thursday, October 21, 2010
Greece's smokers stoke up rebellion
Guardian
October 20, 2010
Change takes courage and in Greece change is everywhere. Reform, revolution, restructuring, call it what you will, the country is in the grip of massive transformation, spurred mostly by the realisation that without it cash-strapped Athens was heading for economic collapse.
But change is also painful, and of all the changes currently being enacted in a society historically resistant to reform, the government's campaign to stub out the nation's proclivity for a puff is proving to be more inflammatory than predicted.
More
Tuesday, October 19, 2010
Why Deficit Reduction Is Necessary and Need Not Hurt the Poor
Brookings Institution
October 18, 2010
We need to reduce our long-term deficits. We cannot forever spend more than we collect in taxes. And if we continue on our current path we risk another economic crisis that is likely to produce even more unemployment than we have now.
To be sure, we should not cut the deficit right now—that would be very bad for the economy. We should combine stimulus now with legislative initiatives that gradually rein in spending and raise taxes once the economy has recovered.
But if we continue to ignore the huge accumulation of debt in our future, or assume it can be addressed without cutting domestic spending, it is the least advantaged who are likely to suffer the most.
More
"Ελληνικός φιλελευθερισμός: Το ριζοσπαστικό ρεύμα, 1932-1979"
Το βιβλίο αυτό παρακολουθεί την εμφάνιση, εξέλιξη και εφαρμογή των προταγμάτων του ιδεολογικού και πολιτικού ρεύματος που προκάλεσε τη σημαντικότερη μεταρρύθμιση στην Ελλάδα της μεταβενιζελικής εποχής. Οι μέτοχοι του ρεύματος επιζήτησαν, και σε μεγάλο βαθμό επέφεραν, μια δυναμική αναπροσαρμογή της ελληνικής δημόσιας ζωής: αναπτυξιακή παρέμβαση του κράτους στην οικονομία, εκβιομηχάνιση, αύξηση του εθνικού εισοδήματος, ορθολογική οικονομική διαχείριση, αναζήτηση της κοινωνικής δικαιοσύνης μέσω της ισότητας ευκαιριών και ενίσχυσης της κοινωνικής κινητικότητας, θεσμική μεταρρύθμιση, υπέρβαση των αλλεπάλληλων διχασμών, αναζήτηση μιας νέας νομιμοποίησης του πολιτικού και κοινωνικού συστήματος. Η μεταπολεμική οικονομική ανάπτυξη, η εδραίωση μιας σύγχρονης δημοκρατίας, η πλήρης συμμετοχή στο κίνημα της ευρωπαϊκής ενοποίησης αποτέλεσαν ουσιώδεις επιτυχίες της συγκεκριμένης πολιτικής αντίληψης, στοχοθεσίας και μεθοδολογίας.
Ήταν μία περίπλοκη διαδικασία: μία πορεία μέσα από τις συμπληγάδες του ελληνικού 20ού αιώνα. Το βιβλίο εξετάζει τις μετεξελίξεις του συγκεκριμένου ρεύματος, τις εκδοχές και διασπάσεις του, τους τρόπους με τους οποίους μετουσιώθηκε σε πολιτική πράξη (αλλά και τις αποτυχίες του), την επιρροή της συγκυρίας, τον ρόλο των ηγετών (Π. Κανελλόπουλος, Γ. Θεοτοκάς, Κ. Τσάτσος, Γ. Παπανδρέου, Κ. Καραμανλής κ.ά.), αλλά και τη σημασία της συγκρότησης ευρύτερων επιτελείων στην σύλληψη και την εφαρμογή της πολιτικής. Τέλος, ανιχνεύονται οι τρόποι με τους οποίους η πολιτική αυτή μεθοδολογία συνομίλησε με τις διεθνώς κυρίαρχες φιλελεύθερες τάσεις της εποχής μεταξύ της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης του 1929 και της δεύτερης πετρελαϊκής κρίσης του 1979-81 – δηλαδή η διαδικασία προσαρμογής της Ελλάδας στις ευρύτερες ροπές του δυτικού κόσμου.
Περισσότερα
Sunday, October 17, 2010
Stabilizing the euro zone
Washington Post
November 17, 2010
European officials met in Brussels to discuss plans to prevent a deeper debt crisis in the 16-country currency union and help stabilize the weakest countries -- including Ireland and Portugal -- which may be in need of a bailout.
More
November 17, 2010
European officials met in Brussels to discuss plans to prevent a deeper debt crisis in the 16-country currency union and help stabilize the weakest countries -- including Ireland and Portugal -- which may be in need of a bailout.
More
The ancient students of Greece…and we are not talking Plato
by Matthew Reisz
Times of Higher Education
16 October 2010
The universities of the world all trace their origins back to Plato’s Academy and Aristotle’s Lyceum.
Yet a system that allows many students to remain at university for more than a decade and still fail to obtain a degree is just one of the most blatant signs that something is radically wrong with Greek higher education today.
That is the claim of Elias Katsikas, associate professor of economics at the University of Macedonia in Thessaloniki, in an article published in the Journal of Further and Higher Education.
Entitled “Elements and symptoms of an ineffective higher education system: evidence from a Greek university”, it draws on data from his own institution to look at the issue of “prolonged student status”, what it is caused by and why it has proved so intractable.
The academic year 2006-07, Professor Katsikas writes, saw two major upheavals in Greece’s higher education sector.
The first related to government plans to change the constitution to permit the creation of private universities, with politicians of both major parties forced to back down after considerable protest. Equally contentious were initiatives “to restrict the maximum time of a student’s stay at a university”.
This was designed to address an academic state of affairs that is highly unusual in the West.
More
Read the Paper
An ungated related paper by Elias Katsikas and Theologos Dergiades
Times of Higher Education
16 October 2010
The universities of the world all trace their origins back to Plato’s Academy and Aristotle’s Lyceum.
Yet a system that allows many students to remain at university for more than a decade and still fail to obtain a degree is just one of the most blatant signs that something is radically wrong with Greek higher education today.
That is the claim of Elias Katsikas, associate professor of economics at the University of Macedonia in Thessaloniki, in an article published in the Journal of Further and Higher Education.
Entitled “Elements and symptoms of an ineffective higher education system: evidence from a Greek university”, it draws on data from his own institution to look at the issue of “prolonged student status”, what it is caused by and why it has proved so intractable.
The academic year 2006-07, Professor Katsikas writes, saw two major upheavals in Greece’s higher education sector.
The first related to government plans to change the constitution to permit the creation of private universities, with politicians of both major parties forced to back down after considerable protest. Equally contentious were initiatives “to restrict the maximum time of a student’s stay at a university”.
This was designed to address an academic state of affairs that is highly unusual in the West.
More
Read the Paper
An ungated related paper by Elias Katsikas and Theologos Dergiades
Saturday, October 16, 2010
Προοπτικές: Η Ελλάδα και η κρίση
Τα Νέα
16 Οκτωβρίου 2010
«Ο δρόμος είναι μακρύς αλλά είναι δυνατόν να πετύχουμε», εκτιμά ο Κώστας Σημίτης, σε άρθρο-ανάλυση της οικονομικής και πολιτικής κατάστασης της χώρας, που δημοσιεύεται κατ' αποκλειστικότητα σήμερα στα Νέα. Σύμφωνα με τον πρώην πρωθυπουργό, η ύφεση είχε προβλεφθεί το 2008 - κι η ΝΔ, που έλεγε ότι δεν θα θίξει την Ελλάδα, διαψεύστηκε. Ωστόσο, από τη στιγμή που η κρίση ξέσπασε, οι περικοπές ήταν αναγκαίες και οποιαδήποτε άλλη πολιτική πλην της περιοριστικής θα ήταν ολέθρια. Εκτός του ευρώ, προσθέτει, υπάρχουν μόνο λιτότητα, αβεβαιότητα, φόβος και ανέχεια.
Ο κ. Σημίτης τονίζει ότι «το μνημόνιο δεν είναι πανάκεια» , αλλά υπογραμμίζει - κόντρα στην πολιτική που εκφράζει η ηγεσία της ΝΔ - ότι «η αντικατάστασή του με μία μη πολιτική στιγμιαίων εμπνεύσεων και εθνικιστικής πολυλογίας , θα επιδεινώσει τα προβλήματα». Μάλιστα, σημειώνει ότι η τακτική του «'αλλοτε περιορίζουμε και άλλοτε μοιράζουμε απλόχερα ό,τι έχουμε, ανάλογα με τις πολιτικές εκοπιμότητες, αποβαίνει σε βάρος της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού μας».
Ξεκαθαρίζει ότι η κυβέρνηση δεν πρέπει ούτε μία στιγμή να σκεφτεί το πολιτικό κόστος ή τις αντιδράσεις συντεχνιών. «Το μέτρο αξιολόγησης είναι η επάνοδος στην αναπτυξιακή πορεία και η βελτίωση της κατανομής του εισοδήματος σε προσδιορίσιμο χρόνο», σημειώνει χαρακτηριστικά.
Περισσότερα
Greece Looks At U.S. Model for Entrepreneurs
Wall Street Journal
October 15, 2010
Greece’s Education Minister, Anna Daimantopoulou , was in Silicon Valley for three days looking at how to boost Greece’s competitiveness by tapping Greek entrepreneurs and venture capitalists who had come to study in the U.S. and stayed in the U.S.
She says she is trying to put together an expat network, similar to what the Indian government has done with Indian techies in the U.S. The Greek expats would sit on a new National Research Council and help review new research projects originating in Greece. The expat network would help evaluate the projects and could help co-finance, with the Greek government, promising efforts.
She was literally wide-eyed as she described the number of immigrant entrepreneurs she met in California and talked about what a “miracle” it was for the U.S. to have such a pool of talent.
More
October 15, 2010
Greece’s Education Minister, Anna Daimantopoulou , was in Silicon Valley for three days looking at how to boost Greece’s competitiveness by tapping Greek entrepreneurs and venture capitalists who had come to study in the U.S. and stayed in the U.S.
She says she is trying to put together an expat network, similar to what the Indian government has done with Indian techies in the U.S. The Greek expats would sit on a new National Research Council and help review new research projects originating in Greece. The expat network would help evaluate the projects and could help co-finance, with the Greek government, promising efforts.
She was literally wide-eyed as she described the number of immigrant entrepreneurs she met in California and talked about what a “miracle” it was for the U.S. to have such a pool of talent.
More
Friday, October 15, 2010
Το «τρίγωνο της γνώσης» (Παιδεία-Έρευνα-Καινοτομία) και η οικονομία
Athens Review of Books
Οκτώβριος 2010
Η επίδοση του τριγώνου της γνώσης (Παιδεία-Έρευνα-Καινοτομία) καθορίζει, σε σημαντικό βαθμό, την ανταγωνιστικότητα και την οικονομική επίδοση των οικονομικών συστημάτων μακροχρονίως. Διότι η ανταγωνιστικότητα στις αναπτυγμένες οικονομίες εξαρτάται μεν από τα σχετικά κόστη και τις σχετικές τιμές, κυρίως όμως εξαρτάται από το τεχνολογικό περιεχόμενο, τη διαφοροποίηση και την ποιότητα των παραγομένων προϊόντων και υπηρεσιών.
Στη χώρα μας η επίδοση του «τριγώνου της γνώσης» είναι πολύ φτωχή. Η σειρά κατάταξης των επιδόσεων της μέσης εκπαίδευσης στο αξιολογικό πρόγραμμα PISA του ΟΟΣΑ είναι τρίτη από το τέλος. Η επίδοση της ανώτατης εκπαίδευσης είναι επίσης σχετικά φτωχή –το καλύτερο ελληνικό ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα, το ΕΚΠΑ (Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών) κατατάσσεται κάτω από τη θέση 175 στην παγκόσμια κατάταξη– αν και δεν υπολείπεται της κατάταξης άλλων χωρών του Ευρωπαϊκού Νότου, όπως η Πορτογαλία. Τέλος, οι επιδόσεις μας σε καινοτομική δραστηριότητα είναι επίσης φτωχές σύμφωνα με όλους τους διαθέσιμους δείκτες του ΟΟΣΑ.
Με βάση τις παραπάνω διαπιστώσεις δεν εκπλήσσει το γεγονός ότι ο βαθμός κάλυψης των εισαγωγών προϊόντων μέσης και υψηλής τεχνολογίας από τις αντίστοιχες εξαγωγές στην Ελλάδα είναι ο χαμηλότερος στην ΕΕ-27, ούτε και η χαμηλή επίδοση της χώρας μας στη λεγόμενη «διαρθρωτική» ανταγωνιστικότητα. Η ελληνική οικονομία πάσχει, μεταξύ άλλων, τόσο στο γενικό επίπεδο της Παιδείας αλλά και στο ότι δεν επενδύει στην έρευνα και ανάπτυξη και δεν καινοτομεί. Επομένως, μια από τις μεγαλύτερες αναπτυξιακές αλλά και κοινωνικές προκλήσεις στην Ελλάδα σήμερα είναι η βελτίωση του τριγώνου της γνώσης. Το νέο αναπτυξιακό και κοινωνικό πρότυπο της Ελλάδας πρέπει να στηριχτεί σε μεγάλο βαθμό στην οικονομία της γνώσης.
Η καινοτομία είναι, βεβαίως, τόσο επιστημονική όσο και επιχειρηματική δραστηριότητα. Αλλά και το επιχειρηματικό περιβάλλον στην Ελλάδα κατατάσσεται πολύ χαμηλά σε όλους τους διεθνείς δείκτες. Τα εμπόδια στην επιχειρηματικότητα είναι και εμπόδια στην καινοτομία. Το ίδιο συμβαίνει και με την ένταση του ανταγωνισμού στις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών. Ο ΟΟΣΑ κατατάσσει την ελληνική οικονομία πολύ χαμηλά στην ένταση του ανταγωνισμού. Όμως κλάδοι που προστατεύονται δεν καινοτομούν.
Περισσότερα
Greece Responds On Budget Targets
October 14, 2010
Greece’s Finance Ministry has taken exception to a post on this blog that argued the government’s deficit reduction program is missing its target. It has sent the following letter from George Zanias, chairman of the ministry’s Council of Economic Advisors. It is here reproduced in full.
Charles Forelle’s piece (“Greece veering off target”) includes certain inaccuracies and is misleading. Its premise is wrong: Greece has not asked its partners to prolong the repayment of the €110 billion package. It is pursuing its fiscal consolidation and structural reform programme as designed – and doing so quite successfully, as is widely acknowledged and reflected in tightening spreads in the market.
More
Thursday, October 14, 2010
The Euro Catalyst
Project Syndicate
October 13, 2010
In 2000, shortly after the launch of the euro, I wrote a book arguing that countries adopting the common currency should be forced in one way or another to implement structural reforms. Ten years later, where do we stand?
Surprisingly, the first country to reform was Germany. Thanks to an environment favorable to export-oriented firms and, most notably, to wage discipline, Germany began to post significant balance-of-payment surpluses. This is evident today on a dramatic scale, and is sustaining German economic growth, and one of the lowest unemployment rates in Europe.
The story is markedly different in other eurozone members. The “PIIGS” (Portugal, Italy, Ireland, Greece, and Spain) greatly benefited from the euro, thanks not only to the removal of currency-related trade barriers, but also because their interest rates suddenly fell to levels unthinkable in pre-euro times.
More
Wednesday, October 13, 2010
Greece Veering Off Target
Wall Street Journal
October 12, 2010
Greek Finance Minister George Papaconstantinou mused on a television program last night that his country might take longer than originally thought to pay back the €110 billion it borrowed from other euro-zone nations and the IMF.
Now why might he want to do that?
One answer comes in Greece’s monthly budget-execution reports, the most recent of which was released late last night. The upshot: Greece is very far from reaching the government-revenue targets built in to its deficit-reduction plan. Greece simply isn’t raking in enough cash. (On the plus side, at least revenue in September didn’t fall, as it did in August.)
More
Greece and the fiscal crisis in the Eurozone
VOX
October 12, 2010
The saga of the Greek public finances continues. But this time, Greece is not the only country that suffers from doubts about the sustainability of its fiscal position. Quite the contrary. The public finances of most countries in the Eurozone are in a worse state today than at any time since the industrial revolution, except for wartime episodes and their immediate aftermaths. And the problems are not confined to the Eurozone, extending to other EU member states, like the UK and Hungary, Japan, and the US. This column introduces a new CEPR Policy Insight by Willem Buiter and Ebrahim Rahbari that explains how this situation came about and how it is likely to evolve during the rest of this decade.
More
October 12, 2010
The saga of the Greek public finances continues. But this time, Greece is not the only country that suffers from doubts about the sustainability of its fiscal position. Quite the contrary. The public finances of most countries in the Eurozone are in a worse state today than at any time since the industrial revolution, except for wartime episodes and their immediate aftermaths. And the problems are not confined to the Eurozone, extending to other EU member states, like the UK and Hungary, Japan, and the US. This column introduces a new CEPR Policy Insight by Willem Buiter and Ebrahim Rahbari that explains how this situation came about and how it is likely to evolve during the rest of this decade.
More
Tuesday, October 12, 2010
Το Μνημόνιο της Ελλάδος στην ευρωπαϊκή, τη διεθνή και την εθνική έννομη τάξη
Αν. Καθηγητής Διεθνούς Οικονομικού Δικαίου Νομικής Σχολής Α.Π.Θ.
Η κρίση που βιώνει η χώρα μας είναι ένα πολύπλοκο φαινόμενο και προσφέρεται για εύπεπτα και βιαστικά –πλην όμως αποπροσανατολιστικά– επιχειρήματα, σαν αυτά που χρησιμοποιούνται συνήθως για το ελληνικό Μνημόνιο. Το Μνημόνιο της Ελλάδος, κεντρικό εργαλείο της διεθνούς αντιμετώπισης της κρίσης μας, δεν μπορεί να προσεγγισθεί αντικειμενικά, ως προς τη φύση, το σκοπό και το κύρος του, εάν δεν φωτισθεί επαρκώς η διεθνής του διάσταση. Ο συγγραφέας τολμά για πρώτη φορά μια τέτοια ακριβώς προσέγγιση, εξηγώντας με τρόπο συστηματικό και τεκμηριωμένο, πλην όμως απλό και κατανοητό, αλλά κυρίως υπεύθυνο, πώς φτάσαμε στην ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης της ελληνικής οικονομίας και ποιοι κίνδυνοι αποσοβήθηκαν από την προσφυγή μας στο μηχανισμό αυτό• γιατί αποκοπήκαμε από τις διεθνείς αγορές κεφαλαίων και πώς διαχειρίστηκαν την κρίση μας η Ε.Ε. και η διεθνής κοινότητα• πώς και γιατί διαμορφώθηκε, με τον τρόπο που διαμορφώθηκε, τελικά το Μνημόνιο, ποιος ο σκοπός και το νομικό του καθεστώς, εάν έπρεπε να κυρωθεί και με ποια διαδικασία, εάν πράγματι περιορίζει την εθνική μας κυριαρχία και αν οι ρυθμίσεις του είναι συμβατές με το Σύνταγμα, το Ευρωπαϊκό Δίκαιο και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Τι ακριβώς διακυβεύεται, τελικά, από την επιτυχημένη ή αποτυχημένη εφαρμογή του για τη χώρα, την οικονομία της και τη θέση της στο σύγχρονο κόσμο;
Περισσότερα
2010 Nobel Laureate in Economics Christopher A. Pissarides on European Unemployment
"The Ins and Outs of European Unemployment"
by Barbara Petrongolo and Christopher A Pissarides (Department of Economics and Centre for Economic Performance, London School of Economics)
Institute for the Study of Labor
IZA DP No. 3315
January 2008
Abstract
In this paper we study the contribution of inflows and outflows to the dynamics of unemployment in three European countries, the United Kingdom, France and Spain. We compare performance in these three countries making use of both administrative and labor force survey data. We find that the impact of the 1980s reforms in Britain is evident in the contributions of the inflow and outflow rates. The inflow rate became a bigger contributor after the mid 1980s, although its significance subsided again in the late 1990s and 2000s. In France the dynamics of unemployment are driven virtually entirely by the outflow rate, which is consistent with a regime with strict employment protection legislation. In Spain, however, both rates contribute significantly to the dynamics, very likely as a consequence of the prominence of fixed-term contracts since the late 1980s.
Read the Paper
Προτάσεις για μια νέα αναπτυξιακή στρατηγική (δεύτερος μέρος)
των Κώστα Αζαριάδη, Γιάννη Ιωαννίδη και Χριστόφορου Πισσαρίδη
Καθημερινή
12 Οκτωβρίου 2010
Ο νομπελίστας οικονομολόγος Χριστόφορος Πισσαρίδης με τους καθηγητές Οικονομικών Κώστα Αζαριάδη και Γιάννη Ιωαννίδη, στο άρθρο τους που δημοσιεύθηκε το Σάββατο στην Καθημερινή, επεσήμαιναν ότι η ανάπτυξη αποτελεί μονόδρομο για την ελληνική οικονομία, προτείνοντας συγκεκριμένες προτάσεις για να επιτευχθεί. Σήμερα η Κ το αναδημοσιεύει, μαζί με το δεύτερο τμήμα του άρθρου των διαπρεπών οικονομολόγων, στο οποίο προτείνεται να συνδυαστεί η ανάπτυξη, η οποία θα επιτευχθεί με την επιστροφή της εμπιστοσύνης, την αποτελεσματική δημόσια διοίκηση και την αναβάθμιση των υποδομών, με ελάττωση του κρατικού παρεμβατισμού και την εξυγίανση του ασφαλιστικού συστήματος.
Περισσότερα
Καθημερινή
12 Οκτωβρίου 2010
Ο νομπελίστας οικονομολόγος Χριστόφορος Πισσαρίδης με τους καθηγητές Οικονομικών Κώστα Αζαριάδη και Γιάννη Ιωαννίδη, στο άρθρο τους που δημοσιεύθηκε το Σάββατο στην Καθημερινή, επεσήμαιναν ότι η ανάπτυξη αποτελεί μονόδρομο για την ελληνική οικονομία, προτείνοντας συγκεκριμένες προτάσεις για να επιτευχθεί. Σήμερα η Κ το αναδημοσιεύει, μαζί με το δεύτερο τμήμα του άρθρου των διαπρεπών οικονομολόγων, στο οποίο προτείνεται να συνδυαστεί η ανάπτυξη, η οποία θα επιτευχθεί με την επιστροφή της εμπιστοσύνης, την αποτελεσματική δημόσια διοίκηση και την αναβάθμιση των υποδομών, με ελάττωση του κρατικού παρεμβατισμού και την εξυγίανση του ασφαλιστικού συστήματος.
Περισσότερα
Saturday, October 9, 2010
Προτάσεις για μια νέα αναπτυξιακή στρατηγική
των Κώστα Αζαριάδη, Γιάννη Ιωαννίδη και Χριστόφορου Πισσαρίδη
Καθημερινή
9 Οκτωβρίου 2010
Φρονούμε πως τα μέτρα λιτότητας και οικονομικής μεταρρύθμισης του Μνημονίου πρέπει να συνοδευθούν από ισχυρότατο πρόγραμμα αναπτυξιακής πολιτικής ώστε να απομακρύνουν τη χώρα από τον φαύλο κύκλο αυξανόμενης ανεργίας και χρεοκοπιών. Προτείνουμε γι’ αυτό πολιτικές που θα αυξήσουν τον ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης κατά 4% τον χρόνο, επιτρέποντας στην Ελλάδα όχι απλώς να ικανοποιήσει τις δανειακές της υποχρεώσεις, αλλά κυρίως να βελτιώσει σημαντικά την παραγωγικότητα και να μπει σε σταθερή τροχιά ευημερίας.
Υπερκατανάλωση είναι η μεγάλη αδυναμία της ελληνικής οικονομίας. Πέρυσι η χώρα ξόδεψε 12% πάνω από τον μέσο όρο της Ε. Ε., ενώ το εισόδημα ήταν 5% κάτω και η παραγωγικότητα εργασίας 20% χαμηλότερη. Μεταβιβάσεις από την Ε. Ε. και εξωτερικά δάνεια χρηματοδοτούσαν το γλέντι. Η δραματική ύφεση που ζούμε χαμηλώνει το εισόδημα από 22 χιλ. ευρώ κατά κεφαλήν σε 17-18 χιλ., επίπεδο που αναλογεί στην παραγωγικότητά μας. Χωρίς δραστικά αναπτυξιακά μέτρα, τα εισοδήματα θα κατέβουν από 95% της Ε. Ε. -27 σε περίπου 72%.
Βαθιές αδυναμίες αντιμετωπίζονται μόνον με βαθιές τομές σε οικονομία, διοίκηση και κοινωνική δομή, που θα μεταφέρουν το κύριο βάρος της οικονομικής ανάπτυξης από τον δημόσιο στον ιδιωτικό τομέα, όπως στην Σουηδία, Ιρλανδία, Κύπρο. Η κεντρική κυβέρνηση παραμένει υπεύθυνη μόνο στους χώρους της δικαιοσύνης, άμυνας, προστασίας του πολίτη, υποδομών, και κοινωνικής πρόνοιας.
Οι προτάσεις μας στοχεύουν να αυξήσουν, έως το 2020, την παραγωγικότητα της εργασίας στο 120% του μέσου όρου της Ε. Ε. -27 και να δημιουργήσουν 1,2 εκατ. νέων θέσεων εργασίας στον ιδιωτικό τομέα, απορροφώντας 800 χιλιάδες νέους και 400 χιλιάδες πλεονάζοντες από το Δημόσιο. Βελτίωση της παραγωγικότητας απαιτεί παρεμβάσεις για την αποκατάσταση εμπιστοσύνης, μεταρρύθμιση δημόσιας διοίκησης, απάλειψη της διαφθοράς, ανασυγκρότηση υποδομών και ανθρώπινων πόρων. Ριζοσπαστικές αναπτυξιακές στρατηγικές είναι ατελέσφορες εάν η κοινή γνώμη δεν πεισθεί ότι επίκειται σοβαρή πάταξη της διαφθοράς και βελτίωση της εφιαλτικής ανεπάρκειας του Δημοσίου. Το κοινό θα πεισθεί για πραγματικές αλλαγές εάν δει σε έναν χρόνο πράγματα πρωτάκουστα για την Ελλάδα.
Περισσότερα
Δες εδώ το δεύτερο μέρος του άρθρου
Καθημερινή
9 Οκτωβρίου 2010
Φρονούμε πως τα μέτρα λιτότητας και οικονομικής μεταρρύθμισης του Μνημονίου πρέπει να συνοδευθούν από ισχυρότατο πρόγραμμα αναπτυξιακής πολιτικής ώστε να απομακρύνουν τη χώρα από τον φαύλο κύκλο αυξανόμενης ανεργίας και χρεοκοπιών. Προτείνουμε γι’ αυτό πολιτικές που θα αυξήσουν τον ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης κατά 4% τον χρόνο, επιτρέποντας στην Ελλάδα όχι απλώς να ικανοποιήσει τις δανειακές της υποχρεώσεις, αλλά κυρίως να βελτιώσει σημαντικά την παραγωγικότητα και να μπει σε σταθερή τροχιά ευημερίας.
Υπερκατανάλωση είναι η μεγάλη αδυναμία της ελληνικής οικονομίας. Πέρυσι η χώρα ξόδεψε 12% πάνω από τον μέσο όρο της Ε. Ε., ενώ το εισόδημα ήταν 5% κάτω και η παραγωγικότητα εργασίας 20% χαμηλότερη. Μεταβιβάσεις από την Ε. Ε. και εξωτερικά δάνεια χρηματοδοτούσαν το γλέντι. Η δραματική ύφεση που ζούμε χαμηλώνει το εισόδημα από 22 χιλ. ευρώ κατά κεφαλήν σε 17-18 χιλ., επίπεδο που αναλογεί στην παραγωγικότητά μας. Χωρίς δραστικά αναπτυξιακά μέτρα, τα εισοδήματα θα κατέβουν από 95% της Ε. Ε. -27 σε περίπου 72%.
Βαθιές αδυναμίες αντιμετωπίζονται μόνον με βαθιές τομές σε οικονομία, διοίκηση και κοινωνική δομή, που θα μεταφέρουν το κύριο βάρος της οικονομικής ανάπτυξης από τον δημόσιο στον ιδιωτικό τομέα, όπως στην Σουηδία, Ιρλανδία, Κύπρο. Η κεντρική κυβέρνηση παραμένει υπεύθυνη μόνο στους χώρους της δικαιοσύνης, άμυνας, προστασίας του πολίτη, υποδομών, και κοινωνικής πρόνοιας.
Οι προτάσεις μας στοχεύουν να αυξήσουν, έως το 2020, την παραγωγικότητα της εργασίας στο 120% του μέσου όρου της Ε. Ε. -27 και να δημιουργήσουν 1,2 εκατ. νέων θέσεων εργασίας στον ιδιωτικό τομέα, απορροφώντας 800 χιλιάδες νέους και 400 χιλιάδες πλεονάζοντες από το Δημόσιο. Βελτίωση της παραγωγικότητας απαιτεί παρεμβάσεις για την αποκατάσταση εμπιστοσύνης, μεταρρύθμιση δημόσιας διοίκησης, απάλειψη της διαφθοράς, ανασυγκρότηση υποδομών και ανθρώπινων πόρων. Ριζοσπαστικές αναπτυξιακές στρατηγικές είναι ατελέσφορες εάν η κοινή γνώμη δεν πεισθεί ότι επίκειται σοβαρή πάταξη της διαφθοράς και βελτίωση της εφιαλτικής ανεπάρκειας του Δημοσίου. Το κοινό θα πεισθεί για πραγματικές αλλαγές εάν δει σε έναν χρόνο πράγματα πρωτάκουστα για την Ελλάδα.
Περισσότερα
Δες εδώ το δεύτερο μέρος του άρθρου
The Big Interview with George Papaconstantinou
Wall Street Journal
October 8, 2010
In an interview with WSJ's Rebecca Blumenstein, Greek Finance Minister George Papaconstantinou claimed Greece is on track to achieve fiscal stability, but that he won't be a success as finance minister until Greece is "off the front page of most financial newspapers." He also stated that Greece will return to private capital markets in 2011 or 2012.
October 8, 2010
In an interview with WSJ's Rebecca Blumenstein, Greek Finance Minister George Papaconstantinou claimed Greece is on track to achieve fiscal stability, but that he won't be a success as finance minister until Greece is "off the front page of most financial newspapers." He also stated that Greece will return to private capital markets in 2011 or 2012.
Friday, October 8, 2010
Η ηµιµάθεια των αποφοίτων ΑΕΙ
Τα Νέα
8 Οκτωβρίου 2010
Είναι κοινό μυστικό στα ΑΕΙ και τα ΑΤΕΙ ότι η πλειονότητα των αποφοίτων τους είναι ηµιµαθείς. Είναι επίσης γνωστοί οι λόγοι οι οποίοι τους οδηγούν σε αυτήν τη δύσκολη κατάσταση που έχει τεράστιες συνέπειες στην προσωπική τους ζωή, την καριέρα τους και στην οικονοµική ανάπτυξη της χώρας μας. Το τραγικό όµως είναι ότι τον νόµο για τα ΑΕΙ και ΑΤΕΙ που οδήγησε μια ολόκληρη γενιά στην ηµιµάθεια καµία κυβέρνηση δεν έχει μέχρι σήµερα το πολιτικό θάρρος να τον αλλάξει.
Το 86% των αποφοίτων των περισσότερων σχολών αποτυγχάνει στο μάθηµα της ειδικότητάς του στις εξετάσεις του ΑΣΕΠ και το 14% που τα «κατάφερε» φοίτησε μετά την απόκτηση του πτυχίου αρκετά χρόνια σε ειδικά φροντιστήρια. Στα περισσότερα πανεπιστηµιακά τµήµατα οι φοιτητές και οι φοιτήτριες που ολοκλήρωσαν τα κανονικά εξάµηνα και είναι «στο πτυχίο» μπορούν να εξεταστούν σε όλα τα μαθήµατα από όλα τα έτη σπουδών. Στις εξετάσεις αυτές ερχόµαστε αντιµέτωποι με ένα πρωτοφανές φαινόµενο: οι επί πτυχίω φοιτητές και φοιτήτριες έχουν ξεχάσει ακόµα και τις βασικές γνώσεις (όσες είχαν) του Λυκείου στο αντικείµενό τους.
Περισσότερα
Minister Notes Interest in Greek Privatization Plan
October 8, 2010
Greek Finance Minister George Papaconstantinou said the government has received broad interest from companies within and outside Europe in taking partial or complete ownership of state-run operations up for privatization as Athens tries to right a struggling economy. That builds on interest from other countries, such as China and the United Arab Emirates, that are already investing in Greece.
In an interview Thursday with The Wall Street Journal, the finance minister said at least one big postal company in Europe has expressed "explicit" interest in Greece's postal service.
Mr. Papaconstantinou, in the U.S. for meetings at the International Monetary Fund in Washington, said Greece is on track to meet its year-end austerity targets, but conceded that "lagging revenues" remain a concern.
More
Thursday, October 7, 2010
Ανάπτυξη είναι η μόνη λύση: Δεκαεπτά προτάσεις για μία νέα αναπτυξιακή στρατηγική
των Κώστα Αζαριάδη και Γιάννη Ιωαννίδη
Greek Economists for Reform
6 Οκτωβρίου 2010
Οι υπογράφοντες το άρθρο αυτό πιστεύουν ότι τα μέτρα δημοσιονομικής λιτότητας και οικονομικής μεταρρύθμισης του Μνημονίου είναι απαραίτητα σαν πρώτο βήμα. Αλλά πρέπει να συνοδευθούν από ισχυρότατο πρόγραμμα αναπτυξιακής πολιτικής ώστε να απομακρύνουν την χώρα απο φαύλο κύκλο μειούμενης παραγωγής, αυξανόμενης ανεργίας και εξαπλούμενων χρεωκοπιών. Προτείνουμε λοιπόν δεκαεπτά μέτρα τα οποία θα έχουν διττό αποτέλεσμα. Πρώτο, θα αυξήσουν τον ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης κατά τουλάχιστον 4% τον χρόνο, επιτρέποντας έτσι στην Ελλάδα όχι μόνο να ικανοποιήσει τις δανειακές της υποχρεώσεις, αλλά κάνοντας βαθειές τομές, να βελτιώσει σημαντικά την παραγωγικότητα και την διεθνή ανταγωνιστικότητα της και να μπει σε σταθερή τροχειά ευημέριας. Και δεύτερον, θα αντιστρέψουν τις προσδοκίες και του Ελληνικού λαού και της διεθνούς κοινής γνώμης για το μέλλον της χώρας.
Bαθειές τομές στην οργάνωση της παραγωγής, την διοίκηση και την κοινωνική δομή θα μεταφέρουν το κύριο βάρος της οικονομικής ανάπτυξης από τον δημόσιο στον ιδιωτικό τομέα, θα περιορίσουν τα μονοπωλιακά προνόμια, θα καταργήσουν τις πολιτικές δυναστείες και θα περιορίσουν την εξουσία των εργατικών συνδικάτων. Η κεντρική κυβέρνηση θα παραμείνει υπεύθυνη μόνο στους χώρους της δικαιοσύνης, άμυνας και προστασίας του πολίτη, κοινωνικής δικαιοσύνης και αναδιανομής και υποδομών.
Οι μεταρρυθμίσεις που προτείνουμε επιδιώκουν ώστε μέσα σε μία δεκαετία από την εφαρμογή τους να αυξηθεί η παραγωγικότητα από το 80% στο 120% της μέσης στην ΕΕ-27, δηλαδή στο επίπεδο των ευπόρων μελών της ΕΕ, και το εθνικό εισόδημα απο 240 σε 425 δις. Ευρώ, και να δημιουργηθούν 1,2 εκατομμύρια νέων θέσεων εργασίας στο ιδιωτικό τομέα, έτσι να απασχοληθούν 800 χιλιάδες νέοι και να απορροφηθούν 400 χιλιάδες εργαζόμενοι στον δημόσιο τομέα οι οποίοι θα πλεονάζουν. Τέτοια βελτίωση της παραγωγικότητας απαιτεί μαζικές επαναστατικές παρεμβάσεις σε τέσσερες στυλοβάτες της εθνικής οικονομίας: (α) διαφθορά και δημόσια διοίκηση· (β) υποδομές και ανθρώπινοι πόροι· (γ) αγορές και ανταγωνισμός· και (δ) ασφαλιστικό, φορολογία και δημόσιο χρέος.
Περισσότερα
Διαβάστε όλο το κείμενο
Greek Economists for Reform
6 Οκτωβρίου 2010
Οι υπογράφοντες το άρθρο αυτό πιστεύουν ότι τα μέτρα δημοσιονομικής λιτότητας και οικονομικής μεταρρύθμισης του Μνημονίου είναι απαραίτητα σαν πρώτο βήμα. Αλλά πρέπει να συνοδευθούν από ισχυρότατο πρόγραμμα αναπτυξιακής πολιτικής ώστε να απομακρύνουν την χώρα απο φαύλο κύκλο μειούμενης παραγωγής, αυξανόμενης ανεργίας και εξαπλούμενων χρεωκοπιών. Προτείνουμε λοιπόν δεκαεπτά μέτρα τα οποία θα έχουν διττό αποτέλεσμα. Πρώτο, θα αυξήσουν τον ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης κατά τουλάχιστον 4% τον χρόνο, επιτρέποντας έτσι στην Ελλάδα όχι μόνο να ικανοποιήσει τις δανειακές της υποχρεώσεις, αλλά κάνοντας βαθειές τομές, να βελτιώσει σημαντικά την παραγωγικότητα και την διεθνή ανταγωνιστικότητα της και να μπει σε σταθερή τροχειά ευημέριας. Και δεύτερον, θα αντιστρέψουν τις προσδοκίες και του Ελληνικού λαού και της διεθνούς κοινής γνώμης για το μέλλον της χώρας.
Bαθειές τομές στην οργάνωση της παραγωγής, την διοίκηση και την κοινωνική δομή θα μεταφέρουν το κύριο βάρος της οικονομικής ανάπτυξης από τον δημόσιο στον ιδιωτικό τομέα, θα περιορίσουν τα μονοπωλιακά προνόμια, θα καταργήσουν τις πολιτικές δυναστείες και θα περιορίσουν την εξουσία των εργατικών συνδικάτων. Η κεντρική κυβέρνηση θα παραμείνει υπεύθυνη μόνο στους χώρους της δικαιοσύνης, άμυνας και προστασίας του πολίτη, κοινωνικής δικαιοσύνης και αναδιανομής και υποδομών.
Οι μεταρρυθμίσεις που προτείνουμε επιδιώκουν ώστε μέσα σε μία δεκαετία από την εφαρμογή τους να αυξηθεί η παραγωγικότητα από το 80% στο 120% της μέσης στην ΕΕ-27, δηλαδή στο επίπεδο των ευπόρων μελών της ΕΕ, και το εθνικό εισόδημα απο 240 σε 425 δις. Ευρώ, και να δημιουργηθούν 1,2 εκατομμύρια νέων θέσεων εργασίας στο ιδιωτικό τομέα, έτσι να απασχοληθούν 800 χιλιάδες νέοι και να απορροφηθούν 400 χιλιάδες εργαζόμενοι στον δημόσιο τομέα οι οποίοι θα πλεονάζουν. Τέτοια βελτίωση της παραγωγικότητας απαιτεί μαζικές επαναστατικές παρεμβάσεις σε τέσσερες στυλοβάτες της εθνικής οικονομίας: (α) διαφθορά και δημόσια διοίκηση· (β) υποδομές και ανθρώπινοι πόροι· (γ) αγορές και ανταγωνισμός· και (δ) ασφαλιστικό, φορολογία και δημόσιο χρέος.
Περισσότερα
Διαβάστε όλο το κείμενο
Friday, October 1, 2010
Cutting edge: Does fiscal austerity boost short-term growth? A new IMF paper thinks not
September 30, 2010
Most people, among them the tens of thousands of workers who rallied in Brussels on September 29th, believe that fiscal austerity leads to a shrinking economy, at least in the short run. Jean-Claude Trichet, president of the European Central Bank, disagrees. In June he said that “the idea that austerity measures could trigger stagnation is incorrect.” Arguing that a credible fiscal-consolidation plan would restore confidence, he said: “I firmly believe that in the current circumstances, confidence-inspiring policies will foster and not hamper economic recovery.”
With rich-world budget deficits averaging about 9% of GDP in 2009—up from only 1% in 2007—and their average public-debt-to-GDP ratio expected to hit 100% by the end of this year, austerity is a bullet that few rich countries will be able to dodge. But is it right to claim, as Mr Trichet and other devotees of “expansionary fiscal consolidations” do, that belt-tightening can actually aid growth in the short term? The intellectual backing for these claims comes from a study by two Harvard economists, Alberto Alesina and Silvia Ardagna, which studied past fiscal adjustments in rich countries. They found that, more often than not, fiscal adjustments that relied on spending cuts boosted growth, even in the very short run. But a new study by economists at the IMF reckons that the Harvard study was seriously flawed.
More
Read the Chapter
Economic sanctions? Yes, please
September 30, 2010
They came to Brussels this week in their tens of thousands, from Finland to Greece, to say no to austerity. Their message was simple: the poor and the workers are being made to pay for the sins of the bankers and the speculators. To judge from some banners, they may have a new category of enemy: Eurocrats.
José Manuel Barroso, president of the European Commission, keeps saying that the days of stimulus spending are over; now is the time for budget cuts. To ensure that members of the European Union maintain fiscal discipline, he proposed on September 29th stern new measures to give the commission power to scrutinise their budgets and impose hundreds of millions of euros’ worth of penalties on the profligate. Even those that pig-headedly refuse to reform their economies could be punished.
For Mr Barroso this “economic governance” is the only way to ensure the survival of the euro. But outside the commission, demonstrators see things differently. To John Monks, general secretary of the European Trade Union Confederation, the EU is turning into a “punishment squad”. Left-wing members of the European Parliament are in a quandary. They want “more Europe”, but in this case more Europe means more austerity.
This year’s Greek crisis exposed the inadequacies of the euro, a single currency without a joint economic or fiscal policy. Trouble in even a peripheral country like Greece, whose GDP is less than a tenth of Germany’s, posed dangers to all. Loose agreements have not proved strong enough to stop reckless behaviour. Sanctions exist, in theory, in the stability and growth pact, which requires euro-area countries to keep deficits below 3% of GDP and government debt below 60% of GDP, but they have never been imposed. Governments have been reluctant to criticise each other in public, let alone to mete out fines.
More
Thursday, September 30, 2010
Το φάρμακο της απελευθέρωσης
Καθημερινή
30 Σεπτεμβρίου 2010
Είναι σίγουρο ότι πολλοί επιχειρηματίες θα ζηλεύουν το ποσοστό μεικτού κέρδους 23,8% των φαρμακείων, που δημοσιοποίησε με μεγάλες καταχωρίσεις στον Τύπο ο Πανελλήνιος Φαρμακευτικός Σύλλογος. Ας προσπεράσουμε τη γαρνιτούρα της διαφήμισης περί «κοινωνικού ρόλου των φαρμακοποιών» (ο ρόλος των υδραυλικών αντικοινωνικός είναι;) και ότι «όλοι κατανοούν ότι ο φαρμακοποιός πρέπει με ανεξαρτησία και αξιοπρέπεια να συνεχίσει να επιτελεί τον ρόλο του». Ολοι οι άνθρωποι με ανεξαρτησία και αξιοπρέπεια να συνεχίσουν να επιτελούν τον ρόλο τους.
Θα δεχθούμε ότι τα 23,8 ευρώ, που παίρνουν οι φαρμακοποιοί σε κάθε κατοστάρικο που δίνουμε εμείς οι πολίτες, είναι λίγα. Και αν πληρώνουν τόσο πολύ, ενοίκιο, ρεύμα, ΟΤΕ ύδρευση κ.λπ. που να τους μένει (όπως λέει η διαφήμιση) το 10-11,5%, αυτό το ποσοστό καθαρού κέρδους μπορεί να είναι ζηλευτό για πολλούς επιχειρηματίες, αλλά εμείς θα δεχθούμε ότι είναι πενιχρό. Τότε γιατί δεν παλεύουν υπέρ της απελευθέρωσης της τιμής των φαρμάκων, ώστε να πάρουν περισσότερα; Η απελευθέρωση δεν είναι μονόδρομος. Σίγουρα οι πωλητές θα συνυπολογίσουν αποσβέσεις, ενοίκια κ.λπ. (που αναφέρονται στη διαφήμιση) και θα προσαρμόσουν την τιμή, πιθανώς και προς τα πάνω. Το πρόβλημα στην αγορά φαρμάκου -όπως και σε όλα τα άλλα κλειστά επαγγέλματα- δεν είναι το ποσοστό κέρδους. Παρά τους θρύλους περί αισχροκέρδειας που κυκλοφορούν στην Ελλάδα δεν υπάρχει ένα δίκαιο ποσοστό κέρδους. Αν υπήρχε, ο ιδρυτής του Facebook θα ήταν ο πλέον αισχροκερδής όλων των εποχών. Από μια ιδέα έφτιαξε περιουσία. Πώς να εκτιμηθεί το δίκαιο ποσοστό κέρδους του;
Περισσότερα
Wednesday, September 29, 2010
Πάμε για greek statistics 2;
Καθημερινή
29 Σεπτεμβρίου 2010
Τίποτα δεν θα έκανε μεγαλύτερη ζημιά στην Ελλάδα από μια επανάληψη του επεισοδίου greek statistics. Ας μην ξεχνάμε πως έτσι ξεκίνησε η κατρακύλα της χώρας, όταν οι αγορές και η διεθνής κοινή γνώμη αντελήφθησαν σε όλη του τη διάσταση το «ελληνικό μαγείρεμα» στα δημοσιονομικά μεγέθη. Αν η Ελλάδα έχει μία, περιορισμένη είναι η αλήθεια, ευκαιρία να ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη των αγορών αυτή περνάει μέσα από την ακριβή και ειλικρινή καταγραφή τόσο του ελλείμματος όσο και του χρέους. Αν η τρόικα και οι αγορές πιστέψουν ότι είτε δεν είμαστε σε θέση να καταγράψουμε την πραγματικότητα είτε ότι θέλουμε πάλι να τους κοροϊδέψουμε, οι συνέπειες θα είναι ιδιαιτέρως δυσάρεστες.
Ποιο είναι το πρόβλημα τώρα; Το ελληνικό κράτος είχε βαρέσει διάλυση εδώ και πολλά χρόνια, λόγω ενός συνδυασμού ανικανότητας και χαμαιλεοντισμού ανώτερων κρατικών υπαλλήλων. Κρίσιμες υπηρεσίες, όπως είναι το Γενικό Λογιστήριο και η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία, είχαν καταστεί κέντρα απόκρυψης, χειραγώγησης και εντέλει μεταμόρφωσης των διαφόρων στατιστικών. Επισκέπτης κορυφαίου οικονομικού υπουργού θυμόταν την έκπληξή του όταν τον άκουσε να λέει σε αρμόδιο υπάλληλο «βγάλτο τόσο βρε παιδί μου τώρα και βλέπουμε», αναφερόμενος σε κάποιο κρίσιμο δημοσιονομικό μέγεθος. Οι υπηρεσίες αυτές έχουν ακόμη ικανότατα στελέχη και επιστήμονες, ενώ κάποτε δεν είχαν τίποτα να ζηλέψουν από αντίστοιχες ευρωπαϊκές.
Περισσότερα
Tuesday, September 28, 2010
Ασκήσεις παραλογισμού
Καθημερινή
28 Σεπτεμβρίου 2010
Τελικώς έχουμε συνηθίσει τόσο τον παραλογισμό που τίποτε δεν μας προξενεί εντύπωση. Δεν μας εκπλήσσει, για παράδειγμα, ότι οι μαζικοί φορείς (συνδικαλιστικά σωματεία κ.λπ.) προσφεύγουν στο ευρωπαϊκό δικαστήριο για να πάρουν λεφτά από ένα κράτος που δεν έχει λεφτά. Δεν εντυπωσιαζόμαστε από την επιχειρηματολογία τους, όπως την ανέπτυξε ο επικεφαλής της ομάδας νομικών που κάνει την προσφυγή, ο συνταγματολόγος κ. Γιώργος Κασιμάτης: «Η οικονομική κρίση δεν μπορεί να θεωρηθεί “κατάσταση ανάγκης”, με την έννοια που την προβλέπει το Σύνταγμα. Ούτε μπορεί η χώρα να κηρυχθεί σε κατάσταση ανάγκης για λόγους οικονομικής κρίσης - ούτε ακόμη και λόγω πτώχευσης. Οφειλαν, λοιπόν, οι Ευρωπαίοι εταίροι μας να σεβαστούν αυτά τα δικαιώματα όταν επέβαλλαν τους όρους τους κι εμείς σήμερα οφείλουμε να τα προασπίσουμε» («Free Sunday» 12.9.2010). Με άλλα λόγια, οι εταίροι μας έπρεπε να σεβαστούν το δικαίωμά μας να παίρνουμε τα λεφτά τους και να μην τους δίνουμε λογαριασμό.
Δεν μας προξενούν εντύπωση οι πρακτικές των φορτηγατζήδων. Το να κλείνει κάποιος τα λιμάνια και τις οδικές αρτηρίες θεωρείται πλέον φυσιολογικό. Το να μην κάνει τη δουλειά της η αστυνομία, συλλαμβάνοντας αυτούς που παραβιάζουν τον νόμο, επίσης θεωρείται λογικό και πολύ δημοκρατικό.
Περισσότερα
Monday, September 27, 2010
Currency Union Teetering, 'Mr. Euro' Is Forced to Act
September 27, 2010
On May 6, top officials of the European Central Bank were sitting down to dinner with their spouses in the elegant Emperor's Room of the Palacio da Bacalhoa, a 15th-century estate and winery south of the Portuguese capital, when stocks in New York began a terrifying slide.
The bankers' BlackBerrys lit up with frantic notes. The euro was swooning. The Dow Jones Industrial Average had plummeted 1,000 points in the "Flash Crash."
Jean-Claude Trichet, the ECB's president, feared that a fiscal mess in tiny Greece, which had consumed Europe for months, was now touching off another global financial crisis.
More
Sunday, September 26, 2010
Συνένοχοι στο παιχνίδι των αγορών
Το Βήμα
25 Σεπτεμβρίου 2010
Κάθε ημέρα που περνάει η Ευρωπαϊκή Ενωση είναι όλο και περισσότερο υποχρεωμένη να στηρίζει την ελληνική οικονομία. Και θα τη στηρίζει ώσπου να καταφέρει να περιορίσει το χρέος της και το έλλειμμά της, ανεξαρτήτως του χρονικού ορίου της τριετίας που προβλέπει το μνημόνιο. Αυτό συμβαίνει διότι η Ευρωπαϊκή Ενωση είναι πλέον «συνένοχη» με την Ελλάδα στο παιχνίδι των αγορών και αν διακόψει τη στήριξή της και αναγκαστεί η Ελλάδα να κάνει αναδιάρθρωση του χρέους ή να πτωχεύσει, η εμπιστοσύνη στην Ευρωπαϊκή Ενωση θα καταρρεύσει. Είναι πολύ αργά λοιπόν για να το ξανασκεφθούν οι Ευρωπαίοι και να αλλάξουν στρατηγική και στάση έναντι του ελληνικού προβλήματος.
Οταν όλοι οι ευρωπαίοι ηγέτες και κυρίως η Μέρκελ και ο Σαρκοζί αλλά και οι ηγέτες της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας, όπως ο Τρισέ, ο Μπαρόζο, ο Ολι Ρεν, έχουν δεσμευθεί με δημόσιες δηλώσεις τους στα διεθνή μέσα ενημέρωσης ότι η Ελλάδα δεν θα πτωχεύσει και ότι δεν θα γίνει αναδιάρθρωση του χρέους, τώρα ή μελλοντικά δεν μπορούν να αλλάξουν στάση.
Περισσότερα
Friday, September 24, 2010
Fixing Europe's single currency
September 23, 2010
Historians may look back on 2010 as the year when time sped up in continental Europe. A region that has been habitually slow to tackle its economic problems and that puts greater emphasis on reaching “consensus” than on reform has packed a decade’s worth of change into a few short months.
First Greece, the euro zone’s most fiscally incontinent country, was spared from default by a €110 billion ($145 billion) bail-out, mainly from other euro-zone countries, partly from the IMF. As the sovereign-debt crisis threatened Ireland, Portugal, Spain and perhaps others, a €440 billion fund, the European Financial Stability Facility (EFSF), was conjured up in a weekend (with promises of €250 billion more from the IMF) as a backstop for countries should they be shut out of bond markets. The three big ratings agencies gave the EFSF a AAA grade on September 20th.
The European Central Bank (ECB) has since spent more than €60 billion buying the government bonds of troubled euro-area countries to help put a cap on yields and keep markets in these bonds functioning. Countries from troubled Portugal to well-off Germany have set out plans for cutting their budget deficits. Spain has embarked on reforms to free its notoriously rigid jobs market that would have seemed unthinkable a year earlier.
More
Ταχύτερη υλοποίηση των οικονομικών μέτρων ζητά ο Λουκάς Παπαδήμος
Τα Νέα
24 Σεπτεμβρίου 2010
Τα μέτρα που έχουν ληφθεί μέχρι σήμερα στο πλαίσιο της εφαρμογής προγράμματος προσαρμογής της ελληνικής οικονομίας είναι σημαντικά, γενναία και απαραίτητα τόνισε ο Λουκάς Παπαδήμος, επισημαίνοντας, ωστόσο, ότι υπάρχουν περαιτέρω περιθώρια βελτίωσης όσον αφορά την ταχύτητα εφαρμογής τους.
Την άποψη αυτή ο κ. Παπαδήμος εξέφρασε μιλώντας σε εκδήλωση με θέμα: «η ελληνική χρηματοοικονομική κρίση» που διοργάνωσε στην Αθήνα το κέντρο οικονομικών σπουδών Goethe, που εδρεύει στην Φραγκφούρτη.
Ειδικότερα ο κ. Λουκάς Παπαδήμος, καθηγητής στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο και πρώην αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζα, αναφέρθηκε στην ανάγκη όχι μόνο να αντιμετωπιστούν οι βαθιά ριζωμένες αιτίες της δημοσιονομικής ανισορροπίας και των διαρθρωτικών αδυναμιών, αλλά και να επιτευχθούν θετικές συνέργιες μεταξύ των μέτρων για δημοσιονομικό περιορισμό και των πολιτικών για ενίσχυση της ανάπτυξης, εφαρμόζοντας μεταρρυθμίσεις με στόχο την αποκατάσταση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας και βελτίωσης της δυνητικής οικονομικής ανάπτυξης και των προοπτικών απασχόλησης.
Ο κ. Παπαδήμος αναφέρθηκε επίσης στις κύριες αιτίες που συνέβαλλαν στη σφοδρότητα της δημοσιονομικής και οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα. Αναγνώρισε έξι πρωταρχικούς παράγοντες που καθιστούν ευάλωτη την ελληνική οικονομία, οικονομικούς, διαρθρωτικούς και πολιτικούς, όπως επίσης και ακόμα τρεις, οι οποίοι συνδέονται με τα χαρακτηριστικά των χρηματοοικονομικών αγορών, τις ανησυχίες και τις προσδοκίες τους.
Περισσότερα
Δες επίσης εδώ για περισσότερα και links στα κείμενα που παρουσιάστηκαν
Βλ. και τα ρεπορτάζ στο Βήμα και στην Καθημερινή (24/9/2010)
24 Σεπτεμβρίου 2010
Τα μέτρα που έχουν ληφθεί μέχρι σήμερα στο πλαίσιο της εφαρμογής προγράμματος προσαρμογής της ελληνικής οικονομίας είναι σημαντικά, γενναία και απαραίτητα τόνισε ο Λουκάς Παπαδήμος, επισημαίνοντας, ωστόσο, ότι υπάρχουν περαιτέρω περιθώρια βελτίωσης όσον αφορά την ταχύτητα εφαρμογής τους.
Την άποψη αυτή ο κ. Παπαδήμος εξέφρασε μιλώντας σε εκδήλωση με θέμα: «η ελληνική χρηματοοικονομική κρίση» που διοργάνωσε στην Αθήνα το κέντρο οικονομικών σπουδών Goethe, που εδρεύει στην Φραγκφούρτη.
Ειδικότερα ο κ. Λουκάς Παπαδήμος, καθηγητής στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο και πρώην αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζα, αναφέρθηκε στην ανάγκη όχι μόνο να αντιμετωπιστούν οι βαθιά ριζωμένες αιτίες της δημοσιονομικής ανισορροπίας και των διαρθρωτικών αδυναμιών, αλλά και να επιτευχθούν θετικές συνέργιες μεταξύ των μέτρων για δημοσιονομικό περιορισμό και των πολιτικών για ενίσχυση της ανάπτυξης, εφαρμόζοντας μεταρρυθμίσεις με στόχο την αποκατάσταση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας και βελτίωσης της δυνητικής οικονομικής ανάπτυξης και των προοπτικών απασχόλησης.
Ο κ. Παπαδήμος αναφέρθηκε επίσης στις κύριες αιτίες που συνέβαλλαν στη σφοδρότητα της δημοσιονομικής και οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα. Αναγνώρισε έξι πρωταρχικούς παράγοντες που καθιστούν ευάλωτη την ελληνική οικονομία, οικονομικούς, διαρθρωτικούς και πολιτικούς, όπως επίσης και ακόμα τρεις, οι οποίοι συνδέονται με τα χαρακτηριστικά των χρηματοοικονομικών αγορών, τις ανησυχίες και τις προσδοκίες τους.
Περισσότερα
Δες επίσης εδώ για περισσότερα και links στα κείμενα που παρουσιάστηκαν
Βλ. και τα ρεπορτάζ στο Βήμα και στην Καθημερινή (24/9/2010)
Tuesday, September 21, 2010
Ζήτω το Μνηµόνιο
Τα Νέα
21 Σεπτεμβρίου 2010
Ηταν ή όχι µονόδροµος το Μνηµόνιο; Το ερώτηµα αυτό εξαρτάται από το κατά πόσον είχαµε ανάγκη από δανεικά ή όχι. Και δεν υπάρχει αµφιβολία ότι τα είχαµε ανάγκη. Οχι για να εξυπηρετήσουµε τα παλιά µας δάνεια, αλλά για να πληρώσουµε µισθούς, συντάξεις, υγεία, παιδεία κ.λπ. Με δεδοµένο ότι οι αγορές δεν µας δάνειζαν, έπρεπε να αναζητήσουµε νέες µορφές δανεισµού µε νέους όρους αποπληρωµής. Το Μνηµόνιο µάς εξασφάλισε ένα τεράστιο δάνειο 110 δισ. ευρώ για τα επόµενα τρία χρόνια και φαίνεται να ήταν ό,τι καλύτερο µπορούσαµε να ελπίζουµε και να πετύχουµε. Υπήρχαν άλλες λύσεις; Μερικοί υποστηρίζουν ότι µπορούσαµε να εκβιάσουµε την Ευρωπαϊκή Ενωση, να δανειστούµε από την Κίνα ή δεν ξέρω από ποιον άλλον.
Δεν πρόκειται για σοβαρούς ισχυρισµούς αλλά για κουβέντες του αέρα, ο πεινασµένος καρβέλια ονειρεύεται. Τα προβλήµατά µας άλλωστε δεν θα λύνονταν µε κάποιον πρόσκαιρο εύκολο δανεισµό.
Περισσότερα
Monday, September 20, 2010
«Αρχίνησα και ’γω να κλέβω κι ήβρα την τύχη μου!»
των Σταθη N. Kαλύβα & Mαρίας Kαλιαμπού
Καθημερινή
19 Σεπτεμβρίου 2010
Τρεις δρόμοι ανοίγονται στην εποχή του Μνημονίου. Μια (συντηρητική) εκδοχή το αντιμετωπίζει ως αγγαρεία: μια επαχθή υποχρέωση που μας επέβαλαν καταχρηστικά οι ξένοι. Η εκδοχή αυτή προκρίνει μια στενά δημοσιονομική λογική που οδηγεί στην αποσπασματική εφαρμογή και την ενδεχόμενη αποτυχία. Η δεύτερη (αντιδραστική) εκδοχή εδράζεται στον στρουθοκαμηλισμό: στην άρνηση πως η κρίση υπήρξε αποτέλεσμα στρεβλώσεων που διατρέχουν ολόκληρη την κοινωνία και στον ισχυρισμό πως για όλα φταίνε αποκλειστικά κάποιοι διεφθαρμένοι πολιτικοί και «κλέφτες». Ο στόχος είναι να μην αλλάξει τίποτα (αντίθετα, να ενισχυθούν οι στρεβλώσεις) και αναπόφευκτη κατάληξη είναι η πτώχευση και η παρακμή. Η τρίτη (επαναστατική) εκδοχή επιτάσσει την γενική κινητοποίηση για μία εκ βάθρων αλλαγή και τη μετατροπή του Μνημονίου σε πλατφόρμα για τη δρομολόγηση μεταρρυθμίσεων παντού, ξεκινώντας από την Παιδεία και τη Δικαιοσύνη. Πρόκειται για τον μόνο ελπιδοφόρο δρόμο, ιδιαίτερα δύσβατο όμως, καθώς απαιτεί πολιτικό όραμα και την αλλαγή νοοτροπιών που έχουν διαποτίσει βαθιά τη συλλογική συνείδηση, όπως είναι η επιβράβευση της παράκαμψης των νόμων.
Η λαϊκή κουλτούρα αποτελεί ιδανικό καθρέφτη των νοοτροπιών αυτών. Αν και διαφέρουν από χώρα σε χώρα ως προς επιμέρους μοτίβα, τα παραμύθια έχουν κοινό πυρήνα. Ετσι, η σύγκριση εκδοχών του ίδιου παραμυθιού αναδεικνύει τις ιδιαιτερότητες των κοινωνιών. «Ο αρχικλέφτης» είναι ένα παραμύθι διαδεδομένο σχεδόν σε όλον τον κόσμο. Ο βασικός πυρήνας του αναφέρεται στα κατορθώματα του επιδέξιου κλέφτη. Στη γερμανική εκδοχή, που περιλαμβάνεται στη συλλογή των αδερφών Γκριμμ (Der Meisterdieb), ο κλέφτης μετανιωμένος επιστρέφει ύστερα από χρόνια στους φτωχούς γονείς του, οι οποίοι αναστατώνονται μόλις μαθαίνουν την εξέλιξη του γιου τους. Πρέπει να αποδείξει τις ικανότητές του στο νονό του, τον άρχοντα της περιοχής. Αυτός του θέτει τρεις δύσκολες δοκιμασίες για να γλιτώσει τη ζωή του, πράγμα που τελικά επιτυγχάνει με ιδιαίτερα ευρηματικό τρόπο. Ο άρχοντας τον αφήνει ελεύθερο, αλλά τον εξορίζει προειδοποιώντας τον πως άμα επιστρέψει, θα τον αποκεφαλίσει.
Περισσότερα
Καθημερινή
19 Σεπτεμβρίου 2010
Τρεις δρόμοι ανοίγονται στην εποχή του Μνημονίου. Μια (συντηρητική) εκδοχή το αντιμετωπίζει ως αγγαρεία: μια επαχθή υποχρέωση που μας επέβαλαν καταχρηστικά οι ξένοι. Η εκδοχή αυτή προκρίνει μια στενά δημοσιονομική λογική που οδηγεί στην αποσπασματική εφαρμογή και την ενδεχόμενη αποτυχία. Η δεύτερη (αντιδραστική) εκδοχή εδράζεται στον στρουθοκαμηλισμό: στην άρνηση πως η κρίση υπήρξε αποτέλεσμα στρεβλώσεων που διατρέχουν ολόκληρη την κοινωνία και στον ισχυρισμό πως για όλα φταίνε αποκλειστικά κάποιοι διεφθαρμένοι πολιτικοί και «κλέφτες». Ο στόχος είναι να μην αλλάξει τίποτα (αντίθετα, να ενισχυθούν οι στρεβλώσεις) και αναπόφευκτη κατάληξη είναι η πτώχευση και η παρακμή. Η τρίτη (επαναστατική) εκδοχή επιτάσσει την γενική κινητοποίηση για μία εκ βάθρων αλλαγή και τη μετατροπή του Μνημονίου σε πλατφόρμα για τη δρομολόγηση μεταρρυθμίσεων παντού, ξεκινώντας από την Παιδεία και τη Δικαιοσύνη. Πρόκειται για τον μόνο ελπιδοφόρο δρόμο, ιδιαίτερα δύσβατο όμως, καθώς απαιτεί πολιτικό όραμα και την αλλαγή νοοτροπιών που έχουν διαποτίσει βαθιά τη συλλογική συνείδηση, όπως είναι η επιβράβευση της παράκαμψης των νόμων.
Η λαϊκή κουλτούρα αποτελεί ιδανικό καθρέφτη των νοοτροπιών αυτών. Αν και διαφέρουν από χώρα σε χώρα ως προς επιμέρους μοτίβα, τα παραμύθια έχουν κοινό πυρήνα. Ετσι, η σύγκριση εκδοχών του ίδιου παραμυθιού αναδεικνύει τις ιδιαιτερότητες των κοινωνιών. «Ο αρχικλέφτης» είναι ένα παραμύθι διαδεδομένο σχεδόν σε όλον τον κόσμο. Ο βασικός πυρήνας του αναφέρεται στα κατορθώματα του επιδέξιου κλέφτη. Στη γερμανική εκδοχή, που περιλαμβάνεται στη συλλογή των αδερφών Γκριμμ (Der Meisterdieb), ο κλέφτης μετανιωμένος επιστρέφει ύστερα από χρόνια στους φτωχούς γονείς του, οι οποίοι αναστατώνονται μόλις μαθαίνουν την εξέλιξη του γιου τους. Πρέπει να αποδείξει τις ικανότητές του στο νονό του, τον άρχοντα της περιοχής. Αυτός του θέτει τρεις δύσκολες δοκιμασίες για να γλιτώσει τη ζωή του, πράγμα που τελικά επιτυγχάνει με ιδιαίτερα ευρηματικό τρόπο. Ο άρχοντας τον αφήνει ελεύθερο, αλλά τον εξορίζει προειδοποιώντας τον πως άμα επιστρέψει, θα τον αποκεφαλίσει.
Περισσότερα
Sunday, September 19, 2010
Greece’s pending metamorphosis
e-rooster.gr
September 18, 2010
When a few months ago Greece found that it could no longer borrow money from the markets to service its debt, the EU and the IMF devised a plan – written down in the form of a memorandum of understanding – to carry out the rescue project. Here, however, is where the tale of the absurd begins.
The socialist Government of Greece legislates and oversees the implementation of the harsh measures contained in the memorandum while at the same time complaining that this is against its principles, its policies and its ideology. For the PASOK Government the harsh measures are but a “necessary evil” to avert bankruptcy. The “New Democracy” centre-right opposition – whose former leader Mr Karamanlis had predicted the need for such harsh measures to be taken just before he lost the election in October – voted against the memorandum. The parties of the Left are of course against everything that upsets the “working class”. To a visitor from Mars the Greeks appear to resent being rescued without, however, opting for the alternative which would be the immediate bankruptcy of their country.
The trouble is that nobody has really tried to explain to the Greeks that debt transfers power from the borrower to the creditor. When the Prime Mr George Papandreou bemoans the “loss of national sovereignty” through the memorandum he fails to mention the damage that the exercise of national sovereignty by his own party has done to the country in the past.
More
Ψάχνοντας για επενδυτές
του Δημήτρη Τσιόδρα
Ελευθεροτυπία
19 Σεπτεμβρίου 2010
«Επενδύστε στην Ελλάδα» είναι το σύνθημα της καμπάνιας της ελληνικής κυβέρνησης, με στόχο να πείσει επιχειρηματίες και διαχειριστές κρατικών κεφαλαίων διεθνώς ότι η χώρα μας προσφέρει ευκαιρίες κι αξίζει να φέρουν τα χρήματά τους εδώ.
Μέχρι τώρα το απέφευγαν. Μόλις 3,7 δισ. ευρώ ήταν οι απευθείας ξένες επενδύσεις που εισέρρευσαν στην Ελλάδα το 2007, 2,8 δισ. το 2008 και 2,2 δισ. το 2009 (στα ποσά αυτά υπολογίζονται και οι αγορές ποσοστών κρατικών επιχειρήσεων). Γιατί η Ελλάδα δεν ήταν ένας ελκυστικός επενδυτικός προορισμός; Οι βασικές αιτίες ήταν το ασταθές θεσμικό περιβάλλον (συνεχής αλλαγή των κανόνων του παιχνιδιού), η γραφειοκρατία (χρειάζονταν χρόνια από τη στιγμή που κάποιος είχε μια επιχειρηματική ιδέα μέχρι να την υλοποιήσει) και η διαφθορά. Οι μίζες ανέβαζαν σημαντικά το κόστος της επένδυσης, το οποίο ο επιχειρηματίας στη συνέχεια προσπαθούσε να μετακυλίσει στους έλληνες καταναλωτές.
Τι άλλαξε σήμερα; Η ανάγκη να εισρεύσουν χρήματα στη χώρα, να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας, να δημιουργηθούν ξανά θετικοί ρυθμοί ανάπτυξης, να μεγαλώσει η πίτα. Η δική μας ανάγκη όμως δεν συμπίπτει κατ' ανάγκη με τις ανάγκες των επιχειρηματιών. Αυτοί θα επενδύσουν τα λεφτά τους, όχι επειδή είναι φίλοι των υπουργών ή επειδή το επιθυμούμε εμείς, αλλά γιατί προσδοκούν ότι θα βγάλουν κέρδος. Αν θα βγάλουν μεγαλύτερο εδώ, θα επενδύσουν εδώ. Αν υπολογίζουν ότι θα βγάλουν περισσότερα αλλού, θα επενδύσουν αλλού. Θα ζυγίσουν τα προσδοκώμενα κέρδη από τη μια και τα ρίσκα που αναλαμβάνουν από την άλλη και θα λάβουν τις αποφάσεις τους.
Περισσότερα
Ελευθεροτυπία
19 Σεπτεμβρίου 2010
«Επενδύστε στην Ελλάδα» είναι το σύνθημα της καμπάνιας της ελληνικής κυβέρνησης, με στόχο να πείσει επιχειρηματίες και διαχειριστές κρατικών κεφαλαίων διεθνώς ότι η χώρα μας προσφέρει ευκαιρίες κι αξίζει να φέρουν τα χρήματά τους εδώ.
Μέχρι τώρα το απέφευγαν. Μόλις 3,7 δισ. ευρώ ήταν οι απευθείας ξένες επενδύσεις που εισέρρευσαν στην Ελλάδα το 2007, 2,8 δισ. το 2008 και 2,2 δισ. το 2009 (στα ποσά αυτά υπολογίζονται και οι αγορές ποσοστών κρατικών επιχειρήσεων). Γιατί η Ελλάδα δεν ήταν ένας ελκυστικός επενδυτικός προορισμός; Οι βασικές αιτίες ήταν το ασταθές θεσμικό περιβάλλον (συνεχής αλλαγή των κανόνων του παιχνιδιού), η γραφειοκρατία (χρειάζονταν χρόνια από τη στιγμή που κάποιος είχε μια επιχειρηματική ιδέα μέχρι να την υλοποιήσει) και η διαφθορά. Οι μίζες ανέβαζαν σημαντικά το κόστος της επένδυσης, το οποίο ο επιχειρηματίας στη συνέχεια προσπαθούσε να μετακυλίσει στους έλληνες καταναλωτές.
Τι άλλαξε σήμερα; Η ανάγκη να εισρεύσουν χρήματα στη χώρα, να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας, να δημιουργηθούν ξανά θετικοί ρυθμοί ανάπτυξης, να μεγαλώσει η πίτα. Η δική μας ανάγκη όμως δεν συμπίπτει κατ' ανάγκη με τις ανάγκες των επιχειρηματιών. Αυτοί θα επενδύσουν τα λεφτά τους, όχι επειδή είναι φίλοι των υπουργών ή επειδή το επιθυμούμε εμείς, αλλά γιατί προσδοκούν ότι θα βγάλουν κέρδος. Αν θα βγάλουν μεγαλύτερο εδώ, θα επενδύσουν εδώ. Αν υπολογίζουν ότι θα βγάλουν περισσότερα αλλού, θα επενδύσουν αλλού. Θα ζυγίσουν τα προσδοκώμενα κέρδη από τη μια και τα ρίσκα που αναλαμβάνουν από την άλλη και θα λάβουν τις αποφάσεις τους.
Περισσότερα
Οι όροι της αλλαγής
Καθημερινή
19 Σεπτεμβρίου 2010
Βρισκόμαστε σε κρίσιμη καμπή της εξέλιξής μας ως χώρας. Η χρηματοπιστωτική κρίση, η οποία αποκάλυψε τις μεγάλες αδυναμίες του πολιτικού μας προσωπικού, της κοινωνικής μας συγκρότησης, καθώς και το έλλειμμα αρετής μας, απειλεί να μας υποβαθμίσει σε τριτοκοσμικούς υπηκόους των πιστωτών μας.
Οι ηγέτες μας, οι οποίοι θα έπρεπε να είχαν επωφεληθεί από τις εκσυγχρονιστικές ευκαιρίες που προσέφερε τη δεκαετία του ογδόντα η είσοδος στην Ε.Ε., μας εξέτρεψαν τότε σε βίο τρυφηλό, χτισμένο πάνω σε θαλασσοδάνεια. Η εικονική εκείνη ευημερία κατέστησε τους περισσότερους Ελληνες αμέριμνους καταναλωτές αγαθών χωρίς καμιά σκέψη για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας των δικών τους προϊόντων.
Περισσότερα
Βεβαιότητες στην εποχή της αμφιβολίας
Καθημερινή
19 Σεπτεμβρίου 2010
Ισως το πιο διαπεραστικό στοιχείο της ελληνικής κρίσης και της τιτάνιας προσαρμογής είναι ότι συντελείται σε ένα περιβάλλον οξείας αβεβαιότητας. Αβεβαιότητα για τη διεθνή και ευρωπαϊκή οικονομία: Θα ξεκινήσει η ανάπτυξη ή θα βουλιάξει στη στασιμότητα; Αβεβαιότητα για την έκβαση της ελληνικής προσπάθειας: Θα κρατήσει η κυβέρνηση μέχρι τέλους; Θα ανακάμψει η οικονομία το 2012; Θα αντέξει η κοινωνία;
Η αίσθηση ρευστότητας επιτείνεται από μια γεύση «τέλους εποχής», που όμως δεν συνοδεύεται από ανώδυνη μετάβαση σε μια νέα διάδοχη κατάσταση. Το παλιό έχει αποτύχει, αλλά το καινούργιο δυσκολεύεται βασανιστικά να γεννηθεί - και εν τω μεταξύ το παλιό ανασυντάσσεται. Αυτό ισχύει κατ’ αρχήν για τη διεθνή οικονομία. Το μοντέλο της απορρύθμισης απέτυχε, όμως η διεθνής μετάβαση σε έναν νέο, ρυθμιζόμενο και φορολογούμενο χρηματοοικονομικό καπιταλισμό αποδεικνύεται δυσχερής. Οι μεταρρυθμίσεις είναι άτολμες, δυσανάλογες του εύρους της αποτυχίας.
Η χρεοκοπία ισχύει κατ’ εξοχήν για την ελληνική πολιτική οικονομία. Εδώ δεν απέτυχαν τόσο οι αγορές όσο το κράτος και οι διαχρονικοί πολιτικοί διαχειριστές του. Εδώ στη χρεοκοπία δεν οδήγησε η ιδιωτική, αλλά η δημόσια υπερχρέωση. Εδώ το «μοντέλο» παρασιτικό κράτος, αεριτζίδικη επιχειρηματικότητα, κατανάλωση εισαγομένων με δανεικά, διόγκωση προστατευμένου τομέα εις βάρος του εξωστρεφούς, πελατειακό κράτος παροχών αντί κοινωνικού κράτους υπηρεσιών, φοροδιαφυγή, ανομία, γραφειοκρατία και διαφθορά, τέλειωσε όχι με λυγμό αλλά με κρότο. Απέτυχε πανηγυρικά, αλλά εξακολουθεί να συνθλίβει το καινούργιο, εμποδίζοντάς το να ξεπεταχτεί.
Περισσότερα
Saturday, September 18, 2010
Οταν η κυβέρνηση φοβάται την αγορά
Καθημερινή
18 Σεπτεμβρίου 2010
Την ώρα που, με τη φροντίδα της κυβέρνησης, είχε διαδοθεί ο πανικός της πενίας καυσίμων, τις μεγαλύτερες ουρές αυτοκινήτων τις είχαν τα φθηνότερα βενζινάδικα. Θυμίζω ότι ο πανικός προκλήθηκε από την αδυναμία της κυβέρνησης να εγγυηθεί την κανονική τροφοδοσία της αγοράς. Ακόμη και εκείνες τις ώρες, ο ανταγωνισμός συνέχισε να λειτουργεί. Προφανώς οι βενζινοπώλες, διαπιστώνοντας την ευκαιρία ενός εύκολου κέρδους, «τσίμπησαν» τις τιμές. Εξίσου προφανές είναι όμως ότι αυτό θα μπορούσε να συμβεί σε οποιαδήποτε στιγμή. Κινούμενη με τον ίδιο πανικό, η κυβέρνηση επέβαλε καπέλο ή plafond στην αγορά, λες κι έχουμε πόλεμο! Διακυμάνσεις μερικών λεπτών του ευρώ παρατηρούνται για σειρά λόγων. Η ελεύθερη διαμόρφωση των τιμών αποσκοπεί στη διαχείριση και των μικροπανικών.
Η πανικόβλητη κυβέρνηση έσπειρε τον πανικό, δεν παρείχε καμία διαβεβαίωση στο καταναλωτικό κοινό και, επιπλέον, όπως καταγγέλλουν οι βενζινάδες και όπως οφείλει να διερευνήσει ο αρμόδιος εισαγγελέας, καταπάτησε τον νόμο! Στην απόφαση για το καπέλο στις βενζίνες, που προσχηματικά αποκαλείται «ανώτατη τιμή πώλησης στους καταναλωτές», την οποία υπέγραψαν οι κ. Γ. Παπακωνσταντίνου και Μιχ. Χρυσοχοΐδης, ακόμη και όσες από τις κατά νόμο προϋποθέσεις αναφέρονται, είναι αδύνατον να πιστοποιηθεί ότι ικανοποιήθηκαν (όπως η σύγχρονη απόφαση της ΡΑΕ).
Περισσότερα
Friday, September 17, 2010
IMF Would Consider Extending Greece More Aid
September 17, 2010
The International Monetary Fund hasn't ruled out putting together more aid for Greece to help the country stave off an unlikely default, if ever needed, a person familiar with the matter said.
In May, the IMF, European Commission and European Central Bank gave Greece access to a €110 billion ($143 billion) rescue package to avoid bankruptcy in exchange for strict austerity measures.
"Despite the exceptional access and support Greece has been given so far, that does not of itself preclude a future follow-up or additional arrangement with the IMF after its expiration in three years," the person said.
This is the first hint that the IMF and other international lenders won't let Greece slide into bankruptcy if the country can't regain the confidence of markets, even after meeting the stringent conditions of the current assistance. The IMF is biding its time and hoping Greece rights itself without an extension of aid, bond-market analysts say. The fund doesn't want to pre-empt Greece's re-entry into borrowing from international markets, which is slated for next year, a senior analyst added.
More
Φανταστικές αξίες, μιγαδικές πολιτικές
Καθημερινή
17 Σεπτεμβρίου 2010
Ο παραλογισμός σ’ ένα σύστημα σκέψης είναι ό,τι και ο φανταστικός αριθμός στα μαθηματικά. Απαξ και εμφιλοχωρήσει κάπου, βρίσκεται σε κάθε αποτέλεσμα. Οσους πραγματικούς αριθμούς κι αν προσθέσει, αφαιρέσει, πολλαπλασιάσει ή διαιρέσει κάποιος, στο τέλος θα βρεθεί με ένα μιγαδικό αριθμό· ένα μέρος του θα είναι πραγματικός αριθμός κι ένα μέρος του φανταστικός.
Στη συζήτηση για την απελευθέρωση της αγοράς φορτηγών υπάρχει, από την αυγή της μετεμφυλιακής Ελλάδος, ένα φανταστικό στοιχείο. Αυτό λέγεται άδεια και δόθηκε προνομιακά σε κάποιους για καθαρά πολιτικούς λόγους. Διάφοροι υπουργοί επιβράβευσαν τους κομματάρχες ή ψηφοφόρους των, παρέχοντάς τους (όπως παλιότερα έκαναν οι βασιλείς) ολιγοπωλιακά προνόμια σε μια αγορά. Αυτό το δοτό προνόμιο έγινε «περιουσία». Πολλαπλασιάστηκε με πραγματικά λεφτά και στο τέλος εμφανίστηκε μια μιγαδική περιουσία. Ενα μέρος είναι η πραγματική αξία των φορτηγών κι ένα άλλο μέρος η φανταστική αξία των «αδειών».
Περισσότερα
Thursday, September 16, 2010
Truckers Block Athens Highway
Reuters/Wall Street Journal
September 15, 2010
September 15, 2010
Hundreds of parked trucks line several kilometers of an Athens highway, as truckers continue to protest government measures to liberalize their profession.
Greece Hopes Confidence Follows Austerity, Papaconstantinou Says
Wall Street Journal
September 15, 2010
The high cost of longer-term Greek government debt can't be sustained over time, but Athens is counting on results from its austerity plan to regain market confidence after the end of this year.
Finance Minister George Papaconstantinou, speaking in an interview between meetings here with investors, said even the €110 billion ($143 billion) in bridging support from the rescue program from the European Union and the International Monetary Fund doesn't fully compensate for being effectively locked out of the capital market.
"Clearly this is not a tenable long-term situation," he said.
More
September 15, 2010
The high cost of longer-term Greek government debt can't be sustained over time, but Athens is counting on results from its austerity plan to regain market confidence after the end of this year.
Finance Minister George Papaconstantinou, speaking in an interview between meetings here with investors, said even the €110 billion ($143 billion) in bridging support from the rescue program from the European Union and the International Monetary Fund doesn't fully compensate for being effectively locked out of the capital market.
"Clearly this is not a tenable long-term situation," he said.
More
Wednesday, September 15, 2010
Tax Cuts vs. 'Stimulus': The Evidence Is In
Wall Street Journal
September 15, 2010
Politicians argue for increased stimulus spending, as opposed to spending cuts, on the grounds that it would speed up economic recovery. This argument might have it exactly backward. Indeed, history shows that cutting spending in order to reduce deficits may be the key to promoting economic recovery.
In Europe today, the risk of a renewed recession comes not from the spending cuts that some governments have enacted, but from a sovereign debt overhang and multiple bank failures. July's stress tests were not reassuring because they didn't test the exposure of European banks to sovereign debt; had they done so, many banks would have failed. Those banks remain a threat to the European economy.
In the U.S., meanwhile, recent stimulus packages have proven that the "multiplier"—the effect on GDP per one dollar of increased government spending—is small. Stimulus spending also means that tax increases are coming in the future; such increases will further threaten economic growth.
Economic history shows that even large adjustments in fiscal policy, if based on well-targeted spending cuts, have often led to expansions, not recessions. Fiscal adjustments based on higher taxes, on the other hand, have generally been recessionary.
More
Read the Paper
See also
Young Greeks Seek Options Elsewhere
September 14, 2010
In two weeks, Alexandra Mallosi, 29, will be packing her bags and leaving the quiet Athens suburb of Holargos for Abu Dhabi to start a job as a hotel sales manager.
It was not a tough decision. Her experience in the Greek hotel industry had left her frustrated.
“In other countries, young people are encouraged,” Ms. Mallosi said. “In Greece, they are held back.”
Like Ms. Mallosi, an increasing number of young college graduates are leaving Greece as a deepening recession chokes a job market already constrained by an entrenched culture of cronyism. And the outlook for a turnaround is not good.
More
Towards a New Fiscal Framework for the Euro Area
Address at the Bruegel-IMF Conference “Sovereign Risk and Fiscal Policy in the Euro Area”, Bruegel Institute
September 14, 2010
Good afternoon. I am delighted to take part in this important conference on fiscal policy in the euro area. The ideas presented today are sure to serve as valuable inputs to those working on how to strengthen the EMU’s fiscal framework.
Over the last sixty years, the nations of Europe have joined together to build a common road to prosperity, stability and peace. The integration of their markets has created tremendous opportunities for innovation and growth, delivering a remarkable rise in living standards.
This success has been anchored in an understanding that sharing the same road requires more than fair play and good will. To ensure that the journey proceeds smoothly, European nations have had to surrender some autonomy for the sake of the greater good. This has applied to trade and competition policy and monetary policy, and to some extent also to financial and fiscal policies.
More
Tuesday, September 14, 2010
Greece's Truckers Protest Austerity
Wall Street Journal
September 14, 2010
The Greek truckers' union's decision to stop work on Monday to protest liberalization of the sector has reignited fears of a severe fuel shortage after a paralyzing strike in July.
A bill to open up the closed truckers' industry will go before parliament this week. In response, 1,000 drivers parked their vehicles on the side lane of Greece's national highway linking Athens to the northern city of Thessalonica, creating traffic jams.
The line stretched for four kilometers, or 2.5 miles, on both sides of the major artery.
The action was the newest in a long line of protests against the Socialist government's austerity agenda, imposed on the debt-strapped nation by its international lenders.
More
September 14, 2010
The Greek truckers' union's decision to stop work on Monday to protest liberalization of the sector has reignited fears of a severe fuel shortage after a paralyzing strike in July.
A bill to open up the closed truckers' industry will go before parliament this week. In response, 1,000 drivers parked their vehicles on the side lane of Greece's national highway linking Athens to the northern city of Thessalonica, creating traffic jams.
The line stretched for four kilometers, or 2.5 miles, on both sides of the major artery.
The action was the newest in a long line of protests against the Socialist government's austerity agenda, imposed on the debt-strapped nation by its international lenders.
More
Monday, September 13, 2010
EU Raises 2010 Growth Forecasts
Wall Street Journal
September 13, 2010
The European Commission on Monday raised its 2010 economic growth forecasts for the European Union and the euro zone, saying strong growth in industrial exports is driving a faster-than-expected recovery from the economic crisis.
The commission, the EU's executive arm, said the 27-nation bloc's economy will likely grow 1.8% in 2010, up from its forecast in May of 0.9%. Growth in the 16 countries that use the euro is expected at 1.7%, up from the May forecast of 0.9%, the commission said.
The EU's unexpectedly strong growth in the second quarter, fueled largely by strong sales from Germany's export sector, will lift the region's growth prospects for the entire year, the commission said. But growth during the second half is unlikely to repeat the second quarter's performance, according to the commission, even though a "double dip" recession is unlikely.
More
September 13, 2010
The European Commission on Monday raised its 2010 economic growth forecasts for the European Union and the euro zone, saying strong growth in industrial exports is driving a faster-than-expected recovery from the economic crisis.
The commission, the EU's executive arm, said the 27-nation bloc's economy will likely grow 1.8% in 2010, up from its forecast in May of 0.9%. Growth in the 16 countries that use the euro is expected at 1.7%, up from the May forecast of 0.9%, the commission said.
The EU's unexpectedly strong growth in the second quarter, fueled largely by strong sales from Germany's export sector, will lift the region's growth prospects for the entire year, the commission said. But growth during the second half is unlikely to repeat the second quarter's performance, according to the commission, even though a "double dip" recession is unlikely.
More
Is Greece relying too much on taxes to adjust?
Greek Economists for Reform.com
September 12, 2010
Following the debt crisis of 2009-2010, Greece is currently undertaking a large fiscal adjustment. This adjustment can occur either by cutting spending or by increasing tax revenues. I present evidence from the successful experience of several European countries that went through similar adjustments to examine how the composition of the fiscal adjustment (cutting spending vs. increasing taxes) affects macroeconomic performance and the likelihood of reducing fiscal imbalances. The conclusion is that most successful adjustments typically rely much less on taxes than the proposed Greek fiscal adjustment and that Greece would benefit from lowering taxes and cutting spending even more. In addition, the experience of countries that undertook large fiscal adjustments suggests that governments cutting spending had no problem getting reelected as the improved economic performance helped them gain popularity.
More
Read the Paper
Subscribe to:
Posts (Atom)