Το κουσούρι της φυλής

του Ι.Κ. Πρετεντέρη

Τα Νέα
11 Ιανουαρίου 2012

Η ανταλλαγή ομολόγων που διαπραγματεύεται η κυβέρνηση (το περίφημο PSI, δηλαδή…) είναι μια διαδικασία που θα υποχρεώσει τους δανειστές να διαγράψουν περισσότερα από εκατό δισ. ελληνικού χρέους. Ούτε ένα, ούτε δέκα, ούτε είκοσι... Εκατό δισ.!

Τι σημαίνει αυτό; Οτι κάποιοι υπερχρεωμένοι μπατίρηδες ζητούν να τους χαριστεί ένα μεγάλο μέρος από χρήματα που δανείστηκαν και δεν μπορούν πληρώσουν. Τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο.

Προφανώς δεν είναι μια συνήθης μέθοδος συναλλαγών. Για να το πω απλά: χάρη μας κάνουν! Και γι' αυτό η χάρη αντιμετωπίζεται από όλους (και από την Ευρωπαϊκή Ενωση...) ως μια έκτακτη περίπτωση που δεν πρέπει να επαναληφθεί.

Με εξαίρεση την ίδια την Ελλάδα. Οπου κατά παράδοση το δάνειο θεωρείται υποχρέωση του δανειστή και δικαίωμα του δανειζόμενου - στη διακριτική ευχέρεια του οποίου υπόκειται η εξυπηρέτηση και η αποπληρωμή του.

Θυμίζω ότι παλαιότερα υπήρχε Σύλλογος στον οποίο εγγράφονταν όσοι έπαιρναν δάνεια από την Κτηματική και του οποίου η δραστηριότητα ήταν να βρίσκει διάφορα τερτίπια για να μην πληρώνουν τα μέλη του τις δόσεις του δανείου που μόλις είχαν συνάψει.

Ετσι και τώρα. Τη στιγμή που ζητάμε να μας χαρίσουν ένα σωρό λεφτά και να αποπληρώσουμε τα υπόλοιπα με ευνοϊκότερους όρους, ακούω διάφορους σουλατσαδόρους να μιλούν για «επαχθή δανειοδότηση» ή για ύποπτη αλλαγή του νομικού καθεστώτος του χρέους ή για «μυστικές διαπραγματεύσεις» με τους «τοκογλύφους».

Δεν φτάνει που τους χρωστάμε, δηλαδή, να τους πάρουμε και το βόδι.

Περισσότερα