Draghi is devil in Weidmann’s euro drama

by Wolfgang Münchau

Financial Times
September 23, 2012

Such paper, in the place of actual gold, is practical: we know just what we hold ... But wise men will, when they have studied it, place infinite trust in what is infinite. Mephistopheles, from Faust Part Two, by Johann Wolfgang von Goethe

Whatever you need to know about Germany, you will probably find it somewhere in Goethe’s Faust. But it is rare that wisdom is found in part two of the tragedy, one of the most revered and least read books in all of German literature. Someone who managed to dig up something truly remarkable from it was Jens Weidmann. The president of the Bundesbank cited Mephisto’s advice to the Emperor, quoted above, that the simple solution to a lack of money is to print it.

Mephisto’s speech encapsulates Germany’s ultimate nightmare about fiat money and about monetary union. It was clear from the context and the timing of the speech that Mr Weidmann would cast Mario Draghi in the role of modern-day Mephisto, though, obviously, he did not say so explicitly. Mr Weidmann’s remarks concluded one of the most extraordinary two-week periods in the history of central banking. We are on the cusp of an important new development, one the Bundesbank abhors. The US Federal Reserve has adopted a new programme of quantitative easing and has become much more determined in guiding future expectations. The European Central Bank, which Mr Draghi heads, has announced an unlimited – though conditional – programme of bond purchases; a programme that jars with everything the Bundesbank stands for and believes in.

Beyond these concrete actions, there is now a debate in the academic community about what could take us beyond hell – at least from the perspective of Faust and Mr Weidmann.

More

Νικόλας Οικονομίδης: «Η Ελλάδα έχει τις δυνατότητες να γίνει μοντέρνα και ανταγωνιστική»

Συνέντευξη στην Άννα Γριμάνη

Καθημερινή
23 Σεπτεμβρίου 2012

Η ελληνικότητα είναι αίσθημα ή συνείδηση;

Και τα δύο - πολλοί Ελληνες εμπνέονται από τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό, το Βυζάντιο και το χριστιανισμό. Οταν οι Ελληνες κατάφεραν τη σύνθεση αισθήματος και συνείδησης, μεγαλούργησαν.

Πώς φτάνει σ’ εσάς η κρίση της Ελλάδας;

Με εικόνες όπως αυτές πολιτών που, χωρίς διασυνδέσεις και χρήματα, στέκονται στην ουρά όχι μόνο στις δημόσιες υπηρεσίες, αλλά και όταν χρειάζεται να χειρουργηθούν άμεσα! Ή με κουκουλοφόρους να καίνε και να σπάνε την Αθήνα. Η κρίση είναι οικονομική, κοινωνική, πολιτική, είναι κρίση ασφάλειας και διαφθοράς, είναι κρίση εθνική - η Ελλάδα έχει έναν επιθετικό γείτονα και ανεπίτρεπτο αριθμό παράνομων μεταναστών. Η σημερινή γενιά έφαγε όλα τα χρήματα της εποχής της, καθώς και τα χρήματα των παιδιών της - χρεοκόπησε τη χώρα. Το κράτος έχασε τεράστιες ευκαιρίες και πλούτο που θα παρείχε η ένταξη στο ευρώ, ενώ η φοροδιαφυγή, οι μίζες στις κρατικές προμήθειες, η διαφθορά που έφτασε στο μεδούλι της ελληνικής κοινωνίας, οι θεσμοθετημένοι περιορισμοί του ανταγωνισμού από τις κλειστές συντεχνίες είναι οι κυριότερες αιτίες της παρούσας κατάστασης. Στη μέση αυτής της βαθιάς κρίσης, το πολιτικό σύστημα δεν ανανεώθηκε και η μόνη καινούργια πολιτική δύναμη είναι η Χρυσή Αυγή, με όλα τα τραγικά που αυτό συνεπάγεται. Το πρόβλημα, λοιπόν, σε αυτές τις κρίσιμες στιγμές είναι η αδράνεια. Η κρίση δημιουργεί την αναγκαιότητα για ριζικές αλλαγές. Η Ελλάδα έχει τις δυνατότητες να γίνει μοντέρνα και ανταγωνιστική.

Ποιος φταίει;

Πρώτα οι πολιτικοί ηγέτες, γιατί αυτοί καθορίζουν την ατζέντα. Μαζί, οι διαπλεκόμενοι κρατικοδίαιτοι, που ξεζουμίζουν το κράτος για δεκαετίες, οι επαγγελματίες συνδικαλιστές, οι ανεξέλεγκτοι διορισμοί χιλιάδων δημόσιων υπαλλήλων, η νοοτροπία να ζούμε με δανεικά.

Περισσότερα

Φόρο εισοδήματος 8 δισ. καταβάλλουν φέτος μισθωτοί, συνταξιούχοι

Καθημερινή
23 Σεπτεμβρίου 2012

Δήλωσαν περισσότερα από 70 δισ. ευρώ, ενώ οι ελεύθεροι επαγγελματίες μόλις 3,5 δισ. ευρώ.

Περισσότερα από 70 δισ. ευρώ δήλωσαν φέτος οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι, ενώ την ίδια στιγμή οι ελεύθεροι επαγγελματίες δήλωσαν εισοδήματα που προσεγγίζουν τα 3,5 δισ. ευρώ. Τα στοιχεία αυτά προκύπτουν από την ανάλυση των στατιστικών δεδομένων των φορολογικών δηλώσεων που υποβλήθηκαν το 2012 και αφορούν στα εισοδήματα που αποκτήθηκαν το 2011.

Αποκαλυπτικό της επιβάρυνσης που έχουν δεχθεί τα τελευταία χρόνια οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι είναι η εκτίναξη του συνολικού φόρου που καλούνται να καταβάλουν φέτος και μάλιστα για μικρότερα εισοδήματα. Σύμφωνα με τα στοιχεία, ο φόρος των μισθωτών και των συνταξιούχων ανέρχεται στα 8 δισ. ευρώ, όταν ο συνολικός φόρος όλων των φυσικών προσώπων, δηλαδή μισθωτών, συνταξιούχων, ελεύθερων επαγγελματιών, εισοδηματιών, αγροτών κ.ά., το 2010 (εισοδήματα 2009) ήταν 9 δισ. ευρώ. Για το 2012 το υπουργείο Οικονομικών έχει υπολογίσει να εισπράξει συνολικά από τα φυσικά πρόσωπα περί τα 11 δισ. ευρώ. Δηλαδή το 72% του φόρου εισοδήματος των φυσικών προσώπων καταβάλλουν μισθωτοί και συνταξιούχοι, ενώ οι υπόλοιπες κατηγορίες επαγγελμάτων συμβάλλουν στον κρατικό προϋπολογισμό με 3 δισ. ευρώ.

Τα 4,8 εκατομμύρια μισθωτοί και συνταξιούχοι από τις μισθωτές υπηρεσίες δήλωσαν εισοδήματα ύψους 65 δισ. ευρώ, ενώ ακόμα 5 δισ. ευρώ αφoρούν σε εισοδήματα που προέρχονται από ελευθέρια επαγγέλματα, αγροτικά εισοδήματα, ενοίκια από ακίνητα κ.λπ.

Όπως προκύπτει από τα στοιχεία που αποκαλύπτει σήμερα η «Κ», εισοδήματα έως 5.000 ευρώ δήλωσαν 737.468 μισθωτοί και συνταξιούχοι. Ο φόρος που πλήρωσαν ανήλθε στα 119,4 εκατ. ευρώ (έχουν εισοδήματα και από άλλες πηγές).

Περισσότερα

IMF: Lack of Competition Hurts Greek Fuel Market

Wall Street Journal
September 22, 2012

Lack of competition in Greece's oil-refining industry is costing consumers here more than $1 billion a year, according to a draft internal report by the International Monetary Fund, in an indication of the deep structural problems that many economists believe are hobbling Greece's chances of recovering its footing.

Despite five years of recession, soaring unemployment and repeated efforts to open up its highly regulated economy, prices in Greece remain stubbornly high—a major obstacle to restoring its lost competitiveness and growth. One reason, according to the IMF and other analysts, is a combination of dominant companies and excessive regulation that stifles competitors. Efforts to liberalize dozens of sectors, including legal services and cruise shipping, have made only modest headway.

IMF officials are part of a troika of international inspectors monitoring Athens's overhauls as part of the country's latest €173 billion ($225 billion) bailout deal. The internal report, prepared by the IMF's on-the-ground team in Athens, details a thicket of bureaucratic red tape and lapses in law enforcement that it says allow big players to dominate the markets for gas, diesel and heating oil, damaging the economy.

More

Δεν τελείωσε το παιχνίδι;

του Παύλου Τσίμα

Τα Νέα
22 Σεπτεμβρίου 2012

Συμπληρώνονται σε λίγο τρία χρόνια από εκείνο το απόγευμα στις Βρυξέλλες, όταν ένας θυμωμένος Γιούνκερ διατύπωνε τον μοιραίο χρησμό: «The game is over».

Είχαν περάσει λίγες μόνον ημέρες από τις εκλογές του 2009 - τις τελευταίες εκλογές του «ancien regime», του παλαιού καθεστώτος. Και ο νέος υπουργός Οικονομικών είχε μόλις ανακοινώσει στους ευρωπαίους συναδέλφους του ότι το ελληνικό δημόσιο έλλειμμα για το 2009 θα ήταν τριπλάσιο του προϋπολογισθέντος. Υπενθυμίζω τα βασικά μεγέθη: το 2009 το ελληνικό Δημόσιο είχε δαπάνες που ισούνταν με το 53,2% του ΑΕΠ και έσοδα ίσα με το 37,8% του ΑΕΠ. Μόνον. Η διαφορά ανάμεσα στα έσοδα και στα έξοδα του ελληνικού Δημοσίου μετρήθηκε, τελικά, από τη Εurostat στα 36,2 δισ. ευρώ.

Δεν είμαι σίγουρος τι ακριβώς εννοούσε ο Γιούνκερ με εκείνο το «game over» του. Είμαι σίγουρος, όμως, ότι για το ελληνικό πολιτικό σύστημα ακόμη και σήμερα το παιχνίδι δεν τελείωσε. Και δυσκολεύεται να αλλάξει. Οπως συνήθως συμβαίνει στις μεταβατικές εποχές, οι ιδέες, οι άνθρωποι και οι συνήθειες της παλιάς εποχής επιβιώνουν στην αρχή της νέας - παρότι οι εκλογές του περασμένου Ιουνίου άλλαξαν εκ θεμελίων τη διάταξη και τους συσχετισμούς και υποχρέωσαν, για πρώτη φορά από το 1952, σε σχηματισμό συμμαχικής κυβέρνησης.

Το αποτέλεσμα αυτής της ατελούς μετάβασης αποτυπώνεται και σε νούμερα: έπειτα από μία τριετία δημοσιονομικής προσαρμογής, η Ελλάδα θα έχει λάβει μέτρα ύψους 60 δισ. (έχοντας χάσει το ένα τέταρτο του προ κρίσης εισοδήματός της) για να αντιμετωπίσει εκείνο το αρχικό έλλειμμα των 36 δισ. και της μένει ακόμη έλλειμμα κοντά στο 7% του ΑΕΠ.

Σκέφτομαι, λοιπόν: Τι θα είχε συμβεί αν ο χρησμός Γιούνκερ είχε μεταφραστεί στα ελληνικά και είχε ενοφθαλμιστεί στην ελληνική πολιτική χλωρίδα;

Περισσότερα

Και έλλειμμα και ύφεση;

του Μπάμπη Παπαδημητρίου

Καθημερινή
22 Σεπτεμβρίου 2012

Eίναι απολύτως προφανές πως όταν μειώνεις τις δαπάνες του κράτους, θα μειωθεί η ζήτηση. Ιδιαίτερα στην ελληνική περίπτωση, όπου το 80% των κρατικών εξόδων μετατρέπεται σε μισθούς, συντάξεις, εισοδήματα τρίτων, και επιδόματα. Οταν όμως έχεις ελλείμματα, η περικοπή της δαπάνης είναι προσφορότερος τρόπος, από την αύξηση του φόρου.

Και όμως, επιμόνως ζητείται το αντίστροφο. Λένε, κατά πλειοψηφία οι μικροί και μεσαίοι επιχειρηματίες, αλλά και κάποιοι από τους μεγαλύτερους, σύμπας ο νέος συνασπισμός «Τσίπας - Καμένος - Μιχαλολιάκος», πολλοί κήρυκες - οικονομολογούντες και σχεδόν όλοι οι περισπούδαστοι των τηλεπαραθύρων: «Οσο μειώνεται η κρατική δαπάνη, τόσο βαθαίνουμε στην ύφεση, τόσο μειώνονται τα κρατικά έσοδα και τελικώς διευρύνεται η κρίση».

Στον συλλογισμό αυτό υπάρχουν αυτονοήτως στοιχεία ορθής σκέψης. Λανθασμένο είναι το συμπέρασμα ως προς τις επιλογές που πρέπει να κάνει η οικονομική πολιτική. Εξάλλου τα πράγματα δεν είναι τόσο «απλά». Αν ήταν, δεν θα υπήρχε καμία λογική εξήγηση γιατί η οικονομία «πάτωσε», το 2009, όταν το κράτος ανέλαβε τον κίνδυνο να μεγαλώσει τρομακτικά το έλλειμμά του.

Ο συλλογισμός δεν ευσταθεί ούτε για το προηγούμενο, ούτε για το επόμενο έτος. Συγκεκριμένα, το ΑΕΠ έχασε στα τρία αυτά χρόνια το 7,5% από το μέγεθος στο οποίο είχε φθάσει το 2007 και στις αρχές του 2008. Επομένως, το έλλειμμα δεν φέρνει, υποχρεωτικώς, την ανάκαμψη. Από σύμπτωση μάλιστα, το έλλειμμα με το οποίο επιδιώκεται να κλείσει το 2012 είναι περίπου το ίδιο με εκείνο που είχαμε το 2007.

Περισσότερα

Greece's economic woes get more taxing

by Anthee Carassava

Los Angeles Times
September 22, 2012

With its whitewashed walls and brightly blooming bougainvillea, Hydra hardly conjures up scenes of confrontation, and certainly not the revolutionary spirit of the Boston Tea Party.

Yet not too long ago, a spontaneous exercise of civil disobedience reminiscent of that by enraged Bostonians, ripped through the harbor of this jagged Greek island, laying claim to anti-tax and libertarian principles and awakening a recession-weary public to an autumn of anger.

In late August, a team of newly recruited tax marshals — three men and two women — moved to arrest the 54-year-old owner of Hydra's iconic tavern Psaropoula.

At the time of their inspection, about 10 tables being served lacked receipts for platters of grilled octopus, salads and tzatziki dip, the officials said. The owner, Toula Mavromati, was told she would be arrested and sent to a same-day trial on charges of tax evasion.

"My blood pressure shot up," Mavromati recalled. "The customers were still eating. There was no way the bill could have been tallied yet. 'Enough!' I told them. I had just paid 5,985 euros in sales tax the previous month.

"I wasn't about to be brought in for some mezes and tzatziki," she said. "I resisted arrest, refused the charges and then, overwhelmed by what was happening, I collapsed."

As word of the incident spread, hundreds of Hydra's 1,500 residents swarmed the harbor to protest. Some hurled water bottles and projectiles; other hissed at the tax inspectors.

Eventually, clusters of the crowd broke off, marching in two directions. Women flocked to support Mavromati, who had been hospitalized under police surveillance. And a mob made up mainly of fishermen launched an assault on police who had taken Mavromati's younger son, Elias, 27, into custody in place of his mother because he works as the restaurant's manager.

Pandemonium ensued. Grainy clips of the confrontation went viral on the Internet.

By nightfall, residents had cut off water and electrical supplies at the police station. Reinforcements of riot police were called in the next morning to crush the budding revolt.

More

Προϋποθέσεις μεταρρύθμισης

του Τάσου Τέλλογλου

Protagon.gr
22 Σεπτεμβρίου 2012

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει το εβδομαδιαίο δελτίο της Alpha Bank oι εργαζόμενοι στο δημόσιο μειώθηκαν από 1.005.000 το 2009 σε 858.000 το 2012 σημειώνοντας μια μικρή αύξηση μόνο στο χώρο της Υγείας.

Το προσωπικό του δημοσίου έχει μειωθεί στα επίπεδα της δεκαετίας του 90 και οι νέες οριζόντιες περικοπές ενδέχεται να οδηγήσουν σε φυγή από το δημόσιο και των όσων ικανών (σσ. είναι αρκετοί) ανθρώπων έχουν απομείνει.

Είναι πλέον προφανές, επισημαίνει η Τράπεζα, ότι δεν μπορεί να υπάρξει διοικητική μεταρρύθμιση με αξιοκρατία και αποτελεσματικότητα χωρίς να μειωθεί το μέγεθος του δημόσιου τομέα έτσι ώστε να γίνουν προσλήψεις και νέων υπαλλήλων με νέο καθεστώς υπηρεσιακής εξέλιξης και αμοιβών.

Η θέση της τράπεζας ωστόσο δεν είναι ότι πρέπει να αποφευχθούν απολύσεις στο δημόσιο. Ίσα-ισα υπογραμμίζει ότι η άρνηση των απολύσεων από το δημόσιο εκτός από τους πελάτες των κομμάτων της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης εξασφαλίζει απλά την πλήρη ακινησία του τέρατος που οδήγησε τη χώρα μαζί με άλλα στη χρεωκοπία.

Περισσότερα

Misdiagnosing the Eurozone crisis: Perspectives from Asia

by Pradumna B. Rana

Vox
September 22, 2012

The Asian financial crisis of the late 1990s shows what can happen when economists misdiagnose a crisis. This column argues the Eurozone crisis may have been made worse by over-simplifying it as a debt crisis. The author suggests that the large institutional changes now afoot – the shift from Eurozone I to Eurozone II – are finally addressing the root causes, but they may be too little too late.

Given the raft of gloomy economic data, it is hardly appropriate to be optimistic about the prospects for the sustainability of the monetary union in Europe. But in one key area some progress is being made. The root causes of the crisis have been identified and actions are being taken to address them. This week, on 12 September 2012, a little-known German constitutional court took a huge decision and cleared the country’s participation in a new bailout fund. About a week ago, the ECB reversed an earlier decision and announced that it would serve as a lender of last resort in government bond markets.

Lesson to Europe from Asia

An important lesson to Europe from of the Asian financial crisis of 1997/1998 is that in managing a crisis it is critically important to distinguish between the symptoms/triggers and the root causes, and to focus on the latter rather than the former. Otherwise the patient may be given the wrong medicine, which could worsen the disease.

In contrast to the Latin America debt crisis, the Asian crisis had little to with unsustainably large government borrowing and current-account deficits. Several countries (e.g., Thailand and Malaysia) had relatively large current-account deficits, but these were because of large amounts of short-term capital coming into these countries. The root cause of the Asian crisis was the weaknesses of domestic banking sectors, which had recently been liberalised and encouraged to borrow from abroad. In such a crisis, the appropriate remedy would have been to inject liquidity in the economy through easier monetary and financial policies – exactly the opposite of what the IMF did, at least initially.

More

Europe's Sovereign Debt Problem Is Not Over Til It's Over

by George Kesarios

Seeking Alpha
September 21, 2012

Even before the current Greek PSI, everyone knew that Greece would need massive debt relief. Before the recent Greek haircut, total Greek debt was about 380 billion euros. After about 100 billion euros in sovereign debt write-downs, current Greek debt today stands at around 300 billion euros. For a 200 billion euro economy (if not less), Greece's Debt/GDP ratio is still at 150%. Under no circumstances is Greece's debt sustainable.

Yesterday, as reported by Reuters, the CEO of Commerzbank (CRZBF.PK) said Greece needed another haircut. This is no surprise to many, including myself. I was calling for about 200 billion euros in Greek debt relief months before the latest haircut took place, in order for Greece to have a chance to be solvent.

Please recall that I am of the opinion that Greece will not leave or be kicked out of the eurozone. I am still of this opinion, for there are no alternatives. Even if means many more Greek haircuts and even if eventually Europe has to conceive some kind of a Marshall plan for Greece, it is preferable on a cost benefit analysis basis to keep Greece in the eurozone. However, even if Europe does indeed solve the Greek problem and soon, there are still many issues ahead.

More

Lenders Reportedly Consider New Greek Haircut

Spiegel 
September 21, 2012

Greece is scrambling to get its finances is in order, but the country's efforts may still be insufficient. Many argue Athens will need another debt haircut in order to ease its financial burdens. A German newspaper is reporting that lenders are already considering a second debt-relief program for the ailing euro-zone country.

In order to restore the country's debt sustainability, Greece's lenders are reportedly considering further relief in the form of a partial debt haircut for the crisis-wracked country, the Financial Times Deutschland reported on Friday.

Citing unnamed "euro-zone sources," the paper said the focus was on bilateral loans from the currency union's first bailout program for the country, the nearly €53-billion ($69 billion) Greek Loan Facility, which ran from May 2010 to the end of 2011. "There is a discussion," a high-level official told the paper.

Martin Blessing, chairman of Germany's second-largest bank, Commerzbank, has also said a second debt haircut is likely. "In the end we will see another debt haircut for Greece, in which all creditors will take part," he said on Thursday in Frankfurt.

This could be part of a new solution being arranged behind closed doors, according to the Financial Times Deutschland. Currently, new economization efforts are being discussed by Athens and the troika, comprised of representatives of the European Commission, the ECB and the International Monetary Fund and charged with monitoring reform programs agreed to by the country in exchange for its bailouts. The group is expected to present its next report on the country's financial situation in early October.

More

For the Euro, a Costly Shelter From the Storm

New York Times
September 20, 2012

In a bricks-and-mortar declaration that the euro is here to stay and that the European Central Bank is its headquarters, the bank marked a milestone Thursday with a ceremony for its imposing new office towers.

In effect, the new building sets in concrete — and lots of steel and glass — the declaration this month by Mario Draghi, the bank’s president, that “the euro is irreversible.”

But in an embarrassing disclosure for an institution that has preached austerity to countries like Greece and Spain, the central bank said it had encountered a little spending problem. Increases in the cost of materials and unexpected construction problems will add as much as 350 million euros ($450 million) to the original estimated price tag of 850 million euros. That would make it a 1.2 billion euro building.

“There have been a number of unforeseen challenges that needed to be dealt with,” Jörg Asmussen, a member of the central bank’s executive board, said at a reception to observe the completion of the structural frame.

More

Fight Looms on Greek Bailout

Wall Street Journal
September 20, 2012

A confrontation is brewing among Greece's international creditors over who will provide the financing needed to keep the country afloat.

A report by international inspectors, due in October, will state how big the funding shortfall is in Greece's bailout program, but European officials say the deficit is far too big for Greece to close on its own.

That means the International Monetary Fund, the European Central Bank, and euro-zone governments such as Germany will have to negotiate over which of them will make painful concessions to ease Greece's debt-service burden. That is intended to avoid a Greek bankruptcy that could force the country out of the euro and reignite financial panic across the currency bloc.

All sides, including Athens, are determined to keep Greece in the euro, officials say—they just don't know how yet.

The trio must agree to a plan by November at the latest, when the government in Athens—already in financial arrears—could run out of money altogether.

More

Στο παρά πέντε

της Ελίζας Παπαδάκη

Τα Νέα
20 Σεπτεμβρίου 2012

Καθώς οριστικοποιούνται πια τα μέτρα για την εξάλειψη του δημόσιου ελλείμματος, που είχε δεσμευτεί η χώρα μας να εφαρμόσει τη διετία 2013-14 όταν προ εξαμήνου συνομολογούσε τη δεύτερη δανειακή σύμβαση με την ευρωζώνη και το ΔΝΤ, ακούστηκαν και κάποιες ενθαρρυντικές δηλώσεις: από τη Λευκωσία, όπου συνήλθε το Eurogroup την περασμένη εβδομάδα, από την Ουάσιγκτον, έδρα του ΔΝΤ, από ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, το Βερολίνο ιδίως, και σε επίπεδο ηγετών, στην ίδια την Αθήνα ευρωπαίοι αξιωματούχοι σαν τον Ράιχενμπαχ αναγνωρίζουν και στηρίζουν τις προσπάθειες που καταβάλλονται, εκδηλώνεται επίσης ξένο επιχειρηματικό ενδιαφέρον, όπως στο ελληνο-κινεζικό συνέδριο τις προάλλες. Το αρνητικό κλίμα φάνηκε να αλλάζει, τοποθετήσεις που προδίκαζαν αποτυχία της Ελλάδας και τελική έξοδο από το ευρώ βρίσκονται σε υποχώρηση στα σχόλια πολιτικών προσώπων και στην αρθρογραφία του ευρωπαϊκού Τύπου. Κλειδί ωστόσο για να εξασφαλιστεί η άμεσα αναγκαία χρηματοδότηση και να τερματιστεί η παραλυτική αβεβαιότητα, ώστε να αντιστραφεί η καθοδική πορεία της οικονομίας, είναι η έκθεση που θα συντάξει η τρόικα. Και εδώ επιβεβαιώνονται δυστυχώς οι εκτιμήσεις ότι τα περιθώρια της ελληνικής κυβέρνησης να διαπραγματευτεί με τους εντεταλμένους εκπροσώπους των δανειστών της χώρας θα ήταν στην παρούσα φάση μηδαμινά.

Τις δογματικές εμμονές - έως και κακοπιστία - της τρόικας δεν μέμφονται μόνο πολιτικοί ή μιντιακοί παράγοντες, εκτεθειμένοι στην κριτική ότι κατανοούν ελλιπώς οικονομικές συναρτήσεις και δυναμικές. Τις αντικρούουν και έμπειροι, ειδικευμένοι αναλυτές, για παράδειγμα οι της Διεύθυνσης Μελετών της Alpha Βank, τεκμηριώνοντας την καλύτερη από όσο αναγνωρίζεται πορεία και προοπτική των δημοσίων οικονομικών - θα απαιτούσε μικρότερης έκτασης μέτρα, διατείνονται - και παράλληλα πραγματικές δυνατότητες μεγέθυνσης της οικονομίας υπό τον όρο να μην καθηλώνονται με συνεχείς αναβολές στη χορήγηση συμφωνημένης ρευστότητας και με μαύρες προβλέψεις. Ούτε εντελώς ουδέτερες μπορούμε άλλωστε να θεωρούμε τις εκθέσεις της, ανεπηρέαστες από το πολυσύνθετο πλέγμα διαφόρων συμφερόντων στην Ευρώπη, και πέρα από αυτήν, που συνδέονται με την ελληνική περίπτωση. Ας θυμηθούμε την περυσινή αιφνιδιαστική επιδείνωση των προβλέψεων του ΔΝΤ για τη μεγέθυνση της οικονομίας ώς το 2020 (αυθαίρετη για ένα τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα με άγνωστο πλήθος παραγόντων) που έστρωσε τον δρόμο για το PSI και έγινε κατόπιν αυτοεκπληρούμενη. Αλλά η αποτίμηση των παρεμβάσεων της τρόικας δεν είναι της ώρας. Στις παρούσες συνθήκες η κατάληξη σε συμφωνία μαζί της για μέτρα που να κρίνονται επαρκή είναι από την πλευρά μας αναγκαστική.

Περισσότερα

Euro Zone Changing ESM to Satisfy German Court

Spiegel
September 20, 2012

It appears increasingly probable that the permanent euro bailout fund, the European Stability Mechanism (ESM), will be able to start its work in just a few weeks time. Last week, Germany's Federal Constitutional Court gave its green light for the ratification of the ESM Treaty, but it attached some conditions. SPIEGEL ONLINE has learned from government sources that European Union ambassadors of the 17 euro-zone member states plan to sign a so-called "interpretive declaration" in Brussels next Wednesday agreed to last week by the currency union's finance ministers.

The declaration is to clarify that the upper ceiling for a nation's liability established in the treaty can only be exceeded with the permission of that country's parliament. The declaration will also strengthen the rights of parliaments in obtaining information from ESM.

With the declaration, euro-zone states plan to address the central conditions set by the German high court on Sept. 12 to allow Germany to ratify the treaty. The court rejected injunctions against ratification of the ESM treaty, but they nevertheless demanded clarification on two points:

• Without the authorization of Germany's federal parliament, the Bundestag, the country's cap for liability cannot exceed €190 billion ($246 billion), even if there are other possible interpretations of the ESM Treaty's language.
• Assurances must also be given that professional secrecy requirements of ESM board members and employees will not interfere with German parliament's right to information.

More

Banking union: A federal model for the European Union with prompt corrective action

by Jacopo Carmassi, Carmine Di Noia and Stefano Micossi

Vox
September 20, 2012

The European Commission’s latest proposals for financial regulation are seen by many as the first steps towards a banking union. This column argues that there are a number of issues that need to be exposed and debated in public before the Commission decides on anything.

The European Commission has published its proposals for the transfer of supervisory responsibilities to the ECB providing a comprehensive and courageous ‘first step’ towards a European banking union (the other steps being European deposit insurance and resolution procedures). Yet, on a number of issues the commission’s chosen path raises questions that should be brought out in the open and fully recognised before final deliberation by the council.

Contents of banking union

In a highly integrated financial system, such as in the EU, taming moral hazard and excessive risk taking requires:

• A consistent set of regulatory incentives, based not only on common rules;
• Integrated supranational powers in banking supervision; and
• Deposit insurance and crisis management, including resolution.

The three functions are intimately interconnected, and only their joint management can eradicate the expectation of national bailouts from the system and thus establish proper incentives against reckless risk taking by banks in the internal market. The commission proposal covers bank supervision and part of crisis management, but not deposit insurance and resolution.

More

The commission’s proposal on bank supervisory powers for the ECB

by Vincent O'Sullivan and Stephen Kinsella

Vox
September 20, 2012

The European Commission is planning a shake-up in financial supervision in Europe. This column argues that time will tell whether or not this is a good idea – for now all we have for certain is uncertainty.

Proposals from the European Commission (2012a) would give sweeping powers to the ECB in potentially the biggest shake-up in financial supervision since the creation of the Federal Reserve System in the US almost a century ago.

More than 6,000 banks in the EZ would be subject to prudential supervision by the ECB from 1 January 2014; the supervision of systemically large banks and those relying on government support would be phased in a year earlier. Not just banks: bank-led financial conglomerates (including bank assurers) and financial holding companies would fall within the ECB’s purview from next year.

The ECB would be responsible for all aspects of prudential supervision – from authorisation, ongoing supervision at the start and early intervention during times of crisis to the withdrawal of bank licences where appropriate. It would assume key powers from national prudential supervisors, including national supervisory discretions, such as the imposition of higher capital and liquidity buffers to address specific systemic risks at the national level. It would become both ‘home’ and ‘host’ supervisor for banks operating across borders in the EZ. It would have power to access a bank’s corporate governance and risk management processes and systems to ensure that it meets with best practice standards.

Eurozone supervisors would become ECB ‘agents’ tasked with ongoing supervision at the coalface, but subject to ECB rulings. The ECB would be able to intervene directly with any bank in the EZ. National supervisors would only retain primary responsibility for protecting consumers and preventing financial crime at the national level.

More

Greece embarks on a firesale

Guardian
September 19, 2012

When you hit hard times, it is time to pawn or part with the family silver – and an unprecedented clearout is now under way in Athens.

Greece has announced it will sell anything it can do without – and in the case of the debt-choked nation that means letting go of islands, royal palaces, prime real estate, marinas, airports, roads, the state-owned gas company, lottery and post office. Indeed anything, really, that can be sold.

On Wednesday, the nation learned the downsizing would also include diplomatic residences abroad – starting with the Victorian townhouse that was once the Greek consul general's residence in London.

"There is a decision to lease and sell properties that for various reasons are not being used," said Gregory Dalevekouras, spokesman at the foreign ministry. The foreign ministry's finance department, he said, was hard at work evaluating "market conditions".

More

Ατζέντα επιλογών για την ανάπτυξη

του Μπάμπη Παπαδημητρίου

Καθημερινή
19 Σεπτεμβρίου 2012

Πολύ φοβάμαι ότι η επιμήκυνση του προγράμματος προσαρμογής, που με τέτοια επιμονή ζητούν οι πολιτικοί μας, θα κάνει περισσότερο κακό παρά καλό. Επιμήκυνση, όχι δύο ετών αλλά πολύ μεγαλύτερη, απαιτεί η ρύθμιση του χρέους. Ειδικά αυτού που δημιουργήθηκε με τα δάνεια που μας παραχώρησαν (καλά να ’ναι οι άνθρωποι...) τα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης.

Η διαμόρφωση των όρων της διάσωσης έγινε βιαστικά. Μας δόθηκαν τα κεφάλαια προκειμένου να μη «βαρέσουμε κανόνι», ώστε και η Ευρωζώνη να ξεφύγει από την ταύτιση της κρίσης χρέους με την τραπεζική κρίση. Προκειμένου να πειστούν άπαντες ότι όλα αυτά θα περάσουν σύντομα, επελέγη ένας βραχύς ορίζοντας εξόφλησης των νέων «επίσημων» ελληνικών χρεών. Επιπλέον, καμώθηκαν όλοι ότι πίστευσαν πως η Ελλάδα θα επέστρεφε τάχιστα στις αγορές και θα μπορούσαμε να ξεχάσουμε τη θλιβερή παρένθεση.

Τώρα γνωρίζουμε καλύτερα. Ο εκσυγχρονισμός και η επιτυχής αλλαγή των οπισθοδρομικών και διαβρωμένων δομών της ελληνικής οικονομίας απαιτούν μεγάλη και μακρά προσπάθεια. Κυρίως όμως, απαιτούν την υιοθέτηση νέας και ριζοσπαστικής αντίληψης για τον τρόπο με τον οποίο κινείται η εθνική οικονομία, αποδίδουν τα επενδεδυμένα κεφάλαια, εξασφαλίζεται η πληρωμή των συντελεστών της παραγωγής, δημιουργείται και διανέμεται ο νέος πλούτος.

Αντί όμως να εργάζονται όλοι (και κυρίως η κυβέρνηση και οι άλλοι πολιτικοί) για την εκπόνηση του Νέου Μοντέλου Παραγωγής, εξευτελίζονται ικετεύοντας περισσότερα δανεικά. Αντί να επιχειρούν με συνέπεια την κατάργηση των εμποδίων και την εφαρμογή των συμπεφωνημένων διαρθρωτικών παρεμβάσεων, αναμασούν την κρατική μιζέρια.

Περισσότερα

Euro or No, Economics of Everyday Greek Life Is Eroding

New York Times
September 18, 2012

Gregoris Skouros stepped out of the sawed-off cargo container that hard times have forced him to make his home in on an agricultural plain near this tiny village, a two-hour drive south of Athens.

When a visitor raised the issue on everyone’s minds — Greece’s future in the euro zone — Mr. Skouros pursed his lips for a long moment before speaking.

“The problem has now gone beyond whether we remain in the euro or not,” said Mr. Skouros, 54. “The issue is, Can Greece be fixed?”

That question has taken on new urgency as Prime Minister Antonis Samaras makes a renewed effort this week to assemble an austerity budget package that can persuade Greece’s creditors to release a 31.5 billion euro ($41.1 billion) loan installment for the country in October. Even now, auditors from Greece’s troika of international lenders are examining the books in Athens to determine whether the country is on track to repair its tattered finances.

But even if Greece receives yet another lifeline from its European partners, many Greeks have reached their own conclusion: It doesn’t matter.

More

Greek economy to shrink 25% by 2014

Guardian
September 18, 2012

The ailing Greek economy is on the verge of a 1930s-style Great Depression, as the Athens government predicted a 25% fall in GDP by 2014, putting intense pressure on the EU to relax the terms on the country's €130bn (£105bn) bailout package

The finance minister, Yannis Stournaras, said a decline in tax revenues and spiralling unemployment will deepen the country's four-year recession, which critics of the EU's stance said could lead to a recession as long and deep as America's pre-war decline.

Stournaras, who is locked in negotiations over the terms of a second bailout, fears that efforts to revive the Greek economy will be undermined by a draconian austerity programme, early debt repayments and high interest rates on its loans.

"The cumulative reduction (of gross domestic product) since 2008 is just under 20% and is expected to reach 25% by 2014," he told a Greek–Chinese business forum in Athens.

"The time frame for the adjustment, the conditions of the real economy should be taken into consideration," he said. "Otherwise there is a great risk of prolonging the negative consequences for the economy and society."

More

Μέσα σε 4 χρόνια χάθηκε πάνω από το 50% των κερδών των επιχειρήσεων

Το Βήμα
18 Σεπτεμβρίου 2012

Για τρίτη χρονιά οι πωλήσεις των ελληνικών επιχειρήσεων κινούνται πτωτικά, με μέση υποχώρηση κατά 8,7% το 2011. Είχε προηγηθεί μείωση κατά 9,2% το 2010 και 8,5% το 2009, με τη μέση σωρευτική κάμψη να εκτιμάται στο 23%.

Σύμφωνα με τον κ. Πάνο Μιχαλόπουλο, διευθύνοντα σύμβουλο της Hellastat Α.Ε., μέσα από την επεξεργασία των ισολογισμών 52.000 επιχειρήσεων για τη δεκαετία 2011-2002, τα καθαρά προ φόρων κέρδη μειώθηκαν κατά 15,4%, έναντι πτώσης 22% το 2010 και σχεδόν 10% ανά έτος την περίοδο 2009 και 2008.

Σωρευτικά, στην 4ετία 2011-2008 τα καθαρά κέρδη εμφανίζουν μείωση κατά 53,8%, με προφανείς επιπτώσεις τόσο στη φορολογία εισοδήματος νομικών προσώπων, όσο και στην ικανότητα πληρωμής των φορολογικών υποχρεώσεων.

Την τελευταία 3ετία, μόλις μία στις 3 επιχειρήσεις εμφανίζει βελτίωση των κερδών, έναντι 2 στις 3 που παρατηρήθηκε όλη την περίοδο 2008-2002.

Το ποσοστό των κερδοφόρων επιχειρήσεων μειώνεται συστηματικά από το 2007 και μετά, υποχωρώντας στο 46% το 2011, έναντι 64% 5 χρόνια νωρίτερα.

Περισσότερα

Expectations and asset prices: Keynes meets Hayek

by Giovanni Cespa and Xavier Vives

Vox
September 18, 2012

Is the ECB right to buy up sovereign bonds in southern Europe? This column argues that the answer depends on who is right: Keynes or Hayek.

The financial crisis has vividly put into question the alignment of asset prices and fundamental values. For an example of this, look no further than at the current decision made by the ECB president, Mario Draghi, to launch a courageous programme (dubbed Outright Monetary Transactions) to prop up the prices of short-term bonds issued by EU member states that ask for the help of the European stability funds (EFSF and ESM). The thrust of the argument is fairly simple: in the current market conditions, peripheral EU states find it hard to fund themselves in the market, and are forced to pay dearly to convince investors to buy their bonds. This impairs the monetary policy transmission mechanism, which relies on the interest rate set by the ECB. Thus, allowing the ECB to act as a ‘buyer of last resort’ in the secondary market ensures that bond prices don’t spike, hopefully taming interest rates and contributing to restoring the workings of EU monetary policy.

Two important and related ideas underlie this argument. The first is that bond prices in some EU states do not accurately reflect underlying fundamental values. The second one is that that such fundamentals are better impounded in some form of consensus view about those countries’ ability to service their debt. In other words, there appears to be a disconnect between the asset price that market actors contribute to generate with their trades, and the view that several market participants have about the ‘true’ underlying value that such prices should reflect. Such a situation is far from a novel one.

More

What Germany should fear most is its own fear

by Paul De Grauwe and Yuemei Ji

Vox
September 18, 2012

Germany’s large accumulation of TARGET2 claims has created fear that Germany stands to lose vast amounts of wealth if the Eurozone were to break down. After clarifying the issues using basic economic principles, this column shows that Germany could avoid large wealth losses by restricting euro-to-mark conversions to German residents.


The large expansion of TARGET2 claims and liabilities since the start of the sovereign debt crisis has led to fears that countries like Germany would lose vast amounts if the Eurozone broke up (Sinn and Wollmershäuser 2012).

This fear created strong negative emotions vis-à-vis the Eurozone in Germany and thus became an important political factor. But is an EZ breakup a serious risk for Germany? We argue that the answer is no.

Our analysis proceeds in two steps.

• We distinguish between the risks emerging from holding net foreign claims and the gross claims that TARGET2 balances comprise; and
• We show how German wealth losses can be avoided in the case of a Eurozone breakup.

More

Αύξηση των ανέργων τον Αύγουστο κατά 13,52% σε σχέση με πέρυσι

Ναυτεμπορική 
17 Σεπτεμβρίου 2012

Κατά 13,52% αυξήθηκε η ανεργία τον Αύγουστο συγκριτικά με τον ίδιο μήνα πέρυσι ενώ μειώθηκε κατά 0,99% σε σχέση με τον Ιούλιο, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Οργανισμού Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού (ΟΑΕΔ).

Συγκεκριμένα οι εγγεγραμμένοι άνεργοι στα μητρώα του ΟΑΕΔ ανέρχονται στους 787.035, αριθμός αυξημένος κατά 93.706 άτομα σε σχέση με πέρυσι.

Επίσης, τον Αύγουστο καταγράφηκε μείωση των μακροχρόνια ανέργων (0,41%) σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα κατά 1.388 άτομα.

Ο αριθμός των επιδοτούμενων ανέργων ανέρχεται σε 201.758 άτομα και εμφανίζεται αυξημένος κατά 14.485 άτομα σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα, δηλαδή σε ποσοστό 7,73%.

Από τους εγγεγραμμένους ανέργους, οι 324.876 είναι άνδρες (ποσοστό 41,28%) και οι 462.159 γυναίκες (ποσοστό 58,72%).

Περισσότερα

EU Considers Splitting Up Major Banks

Spiegel
September 17, 2012

EU Commissioner Michel Barnier has asked experts to examine the possibility of splitting up major European banks to avoid future bailouts at taxpayers' expense. But even less radical intervention in the banking sector could have drastic consequences for the industry, and its powerful lobby is resisting any such change.

If Anshu Jain and Jürgen Fitschen had been searching for a title for their joint appearance last week, "The Inseparables" would have been a fitting choice. The new co-CEOs of Deutsche Bank were constantly putting their heads together, whispering to each other and then turning to the assembled journalists in Frankfurt to explain that they -- "Jürgen and I" or "Anshu and I" -- planned to turn Deutsche Bank into a better company.

But to the two men, another message was even more important than the avowal of their close partnership, namely that Deutsche Bank, too, is inseparable.

Jain and Fitschen made it clear that they intend to transform Deutsche Bank into the world's leading universal bank. When responding to the question of what would happen to their strategy if politicians were serious about their plans to split up large banks, the two top executives feigned innocence. "We have no plan B," said Fitschen, noting that they had not received any indications from Brussels or Berlin that there was any need for discussion of any such eventualities.

More

Bond-buying plan will hurt risk assets

by George Magnus

Financial Times
September 17, 2012

From the moment in late June that Mario Draghi vowed to do whatever it took to save the euro, investors flocked back to risky assets. The reaction to the European Central Bank’s outright monetary transactions (OMT) announcement, reinforced by the now validated expectations of American QE3, was the icing on the cake.

To the markets’ delight, Mr Draghi’s plan is technically strong, and a smart, if covert, way of doing something that’s been rejected formally, namely leveraging the EFSF/ESM eurozone bailout funds. Unfortunately, the plan is also economically unsound. The Pavlovian market response to monetary financing will again falter because the ECB alone can’t resolve the euro-crisis.

For now, world equity markets are on a roll, returning about 6 per cent since midyear, with comparable returns to European bonds and energy markets. The next best performers include European investment grade corporate bonds, global listed real estate, and even the industrial metals and mining markets.

The ECB can take much, but not all of the credit. QE3, and the recent sudden confirmation by China of 1tn yuan of infrastructure spending spurred the biggest local stock market rally for more than eight months.

More

Is Europe’s Financial Crisis Over?

by Gene Frieda

Project Syndicate
September 17, 2012

The European Central Bank’s recently announced policy of bond buying, what it calls “outright monetary transactions” (OMTs) marks a convergence of European central banks with their Anglo-Saxon counterparts. While the ECB’s actions represent the best chance yet to put an end to a crisis that has been playing out since 2010, the Bank has markedly raised the stakes for governments.

The ECB’s policy framework is well suited to fighting systemic blazes, but poorly suited to local fires, which thus can spread uncontrollably. The OMT program, which allows the ECB to buy sovereign bonds of countries that have agreed to reform their economies, significantly levels the playing field between the Bank and its advanced-economy peers. Spain has the same fiscal and structural problems that it had prior to the OMT program’s launch, but now it has an external lender of last resort. That is a game-changer.

Under the pre-OMT regime, a capital outflow from Spain, whether through the sale of government bonds or the liquidation of private claims, resulted in tighter monetary conditions. The sale of sovereign bonds under the fixed exchange-rate regime put direct upward pressure on their yields, while sales of private securities by foreigners had a similar effect, but through indirect channels. Monetary tightening was forestalled only to the extent that another source of foreign capital (either private or ECB) could replace the outflow.

More

On banking union, speak the truth

by Charles Wyplosz

Vox
September 17, 2012

The European Commission presented their plan for a single EZ bank supervisor this weekend. While it is a good start, this column argues that it avoids the hard truth driving the process: the Eurozone needs a lender of last resort and the ECB is the only one that can play the role. Admitting this truth makes it clear that the Eurozone also needs an arrangement with member governments on bank-bailouts cost sharing and institutions to minimise the ultimate costs.

The European Commission has produced an interesting proposal on EZ banking union (Commission 2012). Despite its many shortcomings, it is a good start. And now finance ministers have started to deconstruct the proposal. Part of the deconstruction comes from the ministers’ shameful capture by national bank lobbies, but not all. The proposal includes some clumsy features. But rather than watering it down, the project should be strengthened.

For that to happen, the ECB, which is at the origin of the project, should tell the truth about why a single supervisor is needed – the Eurozone needs a lender of last resort.

The EC’s proposal has one major merit. It unambiguously calls for a single Eurozone bank supervisor and for the ECB to undertake this task. The survival of national supervisors has always been a major flaw of the Maastricht Treaty, as explained long ago by Begg et al. (1998).

Contrary to current assertions, the absolute need for a single supervisor is not related to possible interventions by the European Stability Mechanism (ESM). The logic is much simpler and much more compelling, but hardly ever mentioned.

More

A five-step guide to European banking union

by Jean Pisani-Ferry

Financial Times
September 17, 2012

Eurozone leaders have decided to create a banking union to help break the vicious circle between banking fragility and state insolvency. This is a bold move and an adequate response to the growing financial fragmentation of the European currency area. Last week the European Commission tabled its proposals for a single supervisory mechanism. Discussions on concrete proposals will start soon. They are bound to be highly complex, technical and controversial, because mistrust prevails and because participant countries hold very different views. However, it is important they succeed, so here is our five-point guide for the negotiators.

1. Be comprehensive. A true banking union must involve supervision, as currently discussed, but also resolution – how to wind-down ailing institutions – and access to a common fiscal backstop. The three go together. Common supervision without any kind of fiscal backstop would ultimately mean that national taxpayers have to pay for the failures of the ECB supervisor. A common fiscal backstop without common resolution would also be recipe for conflict as national resolution authorities would have every incentive of shifting costs on the European taxpayer instead of “bailing in” the banks’ creditors. Having one element missing or poorly designed would undermine the whole. As for the space shuttle Challenger that exploded because of a tiny O-ring seal failure in the right rocket, banking union will be as effective as its weakest component. Indeed, getting even a small part wrong may undermine the effectiveness of an entire endeavour.

2. Don’t confuse legacy issues with permanent ones. Banking ailments are daunting, but banking union is not meant to be a hospital. It should be introduced for banks healthy enough to have passed a robust screening. The costs of bad bank debt should be left to those that have been primarily responsible for them, i.e. creditors and national supervisors. The only exception should be for cases where government solvency is endangered. In such cases, partner countries will likely be affected one way or another and it is advisable to proceed with direct recapitalisation by a European institution. Again, this would require having at least the beginnings of the respective European supervisory and resolution tools at hand.

More

Read the Paper

ΟΟΣΑ: Ουραγός η Ελλάδα σε έρευνα και καινοτομία

Ναυτεμπορική
17 Σεπτεμβρίου 2012

«Το τωρινό ερευνητικό σύστημα της Ελλάδας είναι αδύναμο και σε μεγάλο βαθμό αποσυνδεμένο από την εγχώρια οικονομία», αναφέρει ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) σε έκθεσή του για τις προοπτικές των χωρών μελών του στους τομείς της επιστήμης, της τεχνολογίας και της βιομηχανίας.

Ο ΟΟΣΑ κατατάσσει τη χώρα μας κάτω ή πολύ κάτω από το μέσο όρο όσον αφορά τις πολιτικές της για την καινοτομία και την επιστήμη. Μεταξύ άλλων, επισημαίνει ότι η ανεπαρκής εμπορική αξιοποίηση καινοτομιών στις αγορές νέων προϊόντων, μέσα από τη συνεργασία εγχώριων πανεπιστημίων και εταιρειών, πρέπει εφεξής να αποτελέσει βασική προτεραιότητα της Ελλάδας.

Ο Οργανισμός υπογραμμίζει επίσης ότι πρέπει να υπερπηδηθούν οι σοβαρές αδυναμίες στο «σύστημα καινοτομίας» της χώρας, παράγοντα τον οποίο χαρακτηρίζει κρίσιμο προκειμένου να ανακτηθεί η ανταγωνιστικότητά της.

Η μελέτη σημειώνει ότι οι δαπάνες για Έρευνα και Ανάπτυξη (R&D) έχουν «κολλήσει» μόλις στο 0,60% του ελληνικού ΑΕΠ (ο παλαιότερος εθνικός στόχος για ποσοστό 1,5% του ΑΕΠ έως το 2020 θεωρείται πλέον ανέφικτος). Επιπλέον, στο σύνολο των σχετικών εγχώριων δαπανών, κυριαρχούν οι δημόσιες επενδύσεις για έρευνα και ανάπτυξη, οι οποίες όμως, παρόλα αυτά, παραμένουν πολύ χαμηλότερες από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ. Από την άλλη, οι αντίστοιχες δαπάνες των ελληνικών επιχειρήσεων για R&D είναι απολύτως ανεπαρκείς, όντας οι δεύτερες χαμηλότερες μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ, ενώ στον «πάτο» του Οργανισμού βρίσκεται και ο αριθμός των νέων εμπορικών καινοτομικών πατεντών, είτε από ελληνικές εταιρείες είτε από ελληνικά πανεπιστήμια.

Περισσότερα

QE would be right for Europe, too

by Wolfgang Münchau

Financial Times
September 16, 2012

When I heard the news of another round of quantitative easing in the US last week, my first thought was that Mario Draghi should have done the same. Instead, the president of the European Central Bank opted for a conditional bond purchasing programme with an uncertain start date. In the meantime, the eurozone’s faltering economy needs a much more determined monetary stimulus, and it needs it right now.

For the moment, the eurozone crisis resolution process feels good because none of this month’s potential accidents happened. The German constitutional court has taken itself out of the equation. Good riddance. Dutch voters re-elected their government and rejected the lure of populist propaganda. Mr Draghi did what was expected. While the economic situation in the member states gets worse, policy makers seem punch-drunkenly optimistic. They have not had so much luck in some time. The ECB’s Outright Monetary Transaction programme gave them a break.

But trouble is already building that may soon destroy the OMT’s credibility. Mariano Rajoy is still sending confusing and conflicting messages about whether Madrid will apply for the programme. The ECB made it easy for the Spanish prime minister. To qualify for the OMT, all the Spanish government needs to do is to apply for the so-called Enhanced Conditions Credit Line – a minimalist programme with limited conditionality. Mario Monti, Italy’s prime minister, has said Rome will not apply for the programme before its election. I have heard the first EU official admitting openly that maybe nobody will apply and the ECB may never have to buy a single bond. If market sentiment is sufficiently positive, that argument goes, things might resolve themselves.

More

Απολύσεις από το Δημόσιο για να σωθούμε

της Μιράντας Ξαφά

Καθημερινή
16 Σεπτεμβρίου 2012

Τ​​ην ώρα που οι Ευρωπαίοι εταίροι μας επαναλαμβάνουν σε όλους τους τόνους ότι δεν θα υπάρξει καμία κοινοτική αλληλεγγύη χωρίς εθνική υπευθυνότητα, οι κυβερνητικοί εταίροι επιμένουν σε «κόκκινες γραμμές» που εμποδίζουν την εφαρμογή του προγράμματος σταθεροποίησης. Η παράλογη εμμονή στην άρνηση των απολύσεων στο Δημόσιο, ακόμη και για επίορκους δημόσιους υπαλλήλους, θέτει σε κίνδυνο την έγκριση της επόμενης δόσης του δανείου και την παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη. Η καθυστέρηση στη λήψη αποφάσεων για να οριστικοποιηθούν τα μέτρα που η κυβέρνηση συμφώνησε με την τρόικα τον Φεβρουάριο κοστίζει ακριβά στην οικονομία. Κάθε μέρα που περνάει χάνουν τη δουλειά τους πάνω από 1.000 άτομα στον ιδιωτικό τομέα. Μέσα στον Ιούνιο, 34.337 άνθρωποι έχασαν τη δουλειά τους, σύμφωνα με το τελευταία στοιχεία της στατιστικής υπηρεσίας.

Την ώρα που ιδιωτικές επιχειρήσεις κλείνουν και η ανεργία αγγίζει το ένα τέταρτο του εργατικού δυναμικού, η κυβέρνηση μετατάσσει υπαλλήλους από τις ζημιογόνες ΔΕΚΟ στο Δημόσιο χωρίς να τολμά να απολύσει ούτε έναν περισσευούμενο υπάλληλο. Οι μετατάξεις όμως δεν οδηγούν σε συρρίκνωση του δημόσιου τομέα, όπου απασχολείται το ένα τέταρτο του εργατικού δυναμικού. Το πολιτικό κατεστημένο αντιμετωπίζει τους 600.000 ιδιωτικούς υπαλλήλους που έχασαν τη δουλειά τους από την αρχή της κρίσης σαν ένα στατιστικό στοιχείο για το οποίο δεν φέρει ευθύνη, ενώ ταυτόχρονα επιμένει ότι δεν πρόκειται κανείς δημόσιος υπάλληλος να απολυθεί! Η ολιγωρία που έχει επιδείξει στην προσπάθεια συρρίκνωσης του Δημοσίου και απελευθέρωσης της οικονομίας από τα δεσμά του κράτους είναι υπεύθυνη για το γεγονός ότι η αβεβαιότητα παρατείνεται, οι απλήρωτες υποχρεώσεις συσσωρεύονται, και η ύφεση βαθαίνει. Η οριστικοποίηση μόνιμων περικοπών στις δαπάνες ύψους 11,5 δισ. ευρώ, όπως η κυβέρνηση συμφώνησε πριν από επτά μήνες, θα επισπεύσει την καταβολή της επόμενης δόσης, ύψους 31,5 δισ. ευρώ, που θα επιτρέψει την αποπληρωμή μέρους των οφειλών του Δημοσίου και την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών ώστε να λήξει η πιστωτική ασφυξία. Οσο πλανάται η προσδοκία εξόδου από την Ευρωζώνη δεν πρόκειται η Ελλάδα να προσελκύσει τις επενδύσεις που θα επιτρέψουν την επανεκκίνηση του ιδιωτικού τομέα και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Η εμμονή των κυβερνητικών εταίρων σε ξεπερασμένα ταμπού που εντείνουν την δυσπιστία για τη βούληση της Ελλάδας να τηρεί τα συμφωνημένα αποτελούν εθνικά καταστροφική πολιτική.

Περισσότερα

Greek protests enter menacing phase

Observer
September 16, 2012

The banner said it all: "Imagine: disabled and poor." The sight of wheelchair-bound protesters demonstrating outside the Greek parliament against the latest round of cuts that Athens must enact in return for rescue loans reinforced the uncomfortable truth that, in the country where Europe's debt drama first began, the crisis is far from over.

While politicians were fixated on Germany's constitutional court ratifying the eurozone bailout mechanism and the general elections in Holland last week, Greece's three-party coalition was locked in fraught negotiations over a new €12.5bn (£10bn) austerity package. The cuts in disability benefits, ordered by debt inspectors from the "troika" of lenders at the EU, ECB and IMF, threw into sharp relief the tough process that the weakest member of the eurozone is being forced to suffer.

For the first time in living memory, military personnel took to the streets alongside police officers, fire brigade officials, teachers and doctors as Greeks vowed to resist further pay and pension cuts that have already led to plummeting living standards.

More

Το Όραμα μιας Νέας Ελλάδας

του Παύλου Ελευθεριάδη

24/7
15 Σεπτεμβρίου 2012

Οι λεπτομέρειες της κρίσης που μαστίζει την χώρα μας είναι σε όλους γνωστές. Αυτό που δεν υπάρχει είναι μια ξεκάθαρη εικόνα του γιατί είμαστε σε τέτοια κρίση. Θέλω να δώσω πολύ σύντομα την δική μου ερμηνεία της κρίσης, η οποία δείχνει και στην πρότασή μου για το όραμα μιας νέας Ελλάδας.

Η Ελλάδα το 1981 εντάχθηκε στην ΕΟΚ. Από το 1992 είναι μέρος της εσωτερικής ευρωπαϊκή αγοράς: είναι ανοικτή στα προιόντα και κεφάλαια όλων των ευρωπαϊκών χωρών. Από το 2001 είναι μέλος του Ευρώ. Η οικονομία της είναι εκ των πραγμάτων διεθνοποιημένη. Δυστυχώς η κρίση έδειξε ότι είναι μερικώς διεθνοποιημένη: αγοράζουμε και δανειζόμαστε στο εξωτερικό, αλλά πουλάμε κυρίως στο εσωτερικό. Το Δημοσιονομικό μας έλλειμα συμβαδίζει με το έλλειμα τρεχουσών συναλλαγών. Είναι προφανές ότι χάσαμε την ευκαιρία της ενιαίας αγοράς. Γιατί;

Η απάντηση που δίνουν οι οικονομολόγοι είναι διότι υπήρξαν λάθος κίνητρα. Απο την εποχή του 1981 το κράτος άρχισε να μοιράζει επιδοτήσεις και δημόσιες συμβάσεις με κομματικά κριτήρια. Ήταν πιο επικερδές να συναλλάσεσαι με τους μεγαλομεσάζοντες του δημοσίου παρά με την αβεβαιότητα του εξωτερικού. Τα προιόντα μας δεν ήταν έτσι ανταγωνιστικά. Όπως έχει δείξει ο Αρίστος Δοξιάδης και άλλοι, η οικονομία μας βασίστηκε στην παραγωγή επαρκών προϊόντων και υπηρεσιών που αγόραζε το κράτος και όχι στην παραγωγή εξαιρετικών προιόντων και υπηρεσιών που αγόραζαν οι διεθνείς αγορές. Ταυτόχρονα η εσωτερική αγορά δεν έχει πραγματικό ανταγωνισμό. Όπως δείχνουν οι έρευνες της Επιτροπής Ανταγωνισμού, οι εναρμονισμένες πρακτικές είναι σύνηθες φαινόμενο. Στα δημόσια έργα ο προστατευτισμός είναι σχεδόν θεσμοθετημένος. Για τις προμήθεις της υγείας, δεν χρειάζεται να προσθέσω ο,τιδήποτε. Οι οικονομικές συνθήκες αυτές δεν άλλαξαν ακόμα και κατά την διακυβέρνηση της χώρας από τον Κώστα Σημίτη την περίοδο 1996-2004, η οποία πέτυχε την βελτίωση οικονομικών μεγεθών χωρίς όμως ριζική αλλαγή του παραγωγικού μας μοντέλου.

Περισσότερα

Διευρύνεται το χάσμα μισθών - τιμών

Καθημερινή
15 Σεπτεμβρίου 2012

Το χάσμα μεταξύ επιπέδου μισθών και τιμών έρχεται να επιβεβαιώσει η φετινή μελέτη της UBS στην οποία συγκρίνονται οι τιμές και οι αποδοχές που ισχύουν σε 72 πόλεις σε όλο τον κόσμο. Αν και στην Ελλάδα το ύψος του καθαρού ωρομισθίου είναι κοντά στο επίπεδο αυτού που ισχύει στο Γιοχάνεσμπουργκ της Νότιας Αφρικής και τη Μανάμα του Μπαχρέιν, τα τρόφιμα είναι ακριβότερα από ό,τι στο Βερολίνο, ενώ τα ρούχα είναι ακριβότερα απ’ ό,τι στη Νέα Υόρκη. Από την έρευνα προκύπτει εξάλλου ότι το 24% των αποδοχών στην Ελλάδα αφορά φόρους και ασφαλιστικές εισφορές, ενώ ο αντίστοιχος μέσος όρος παγκοσμίως είναι 20%.

Ειδικότερα, σε ό,τι αφορά το γενικό επίπεδο τιμών, έτσι όπως αυτό διαμορφώνεται βάσει των μετρήσεων σε 122 κατηγορίες προϊόντων και υπηρεσιών, η Αθήνα κατατάσσεται στην 39η θέση μεταξύ των 72 πόλεων, με το επίπεδο των τιμών να βρίσκεται στο 66,1% αυτού που ισχύει στη Νέα Υόρκη (εξαιρουμένων των ενοικίων). Την ίδια ώρα, ωστόσο, ο μέσος καθαρός μισθός στην Αθήνα αντιστοιχεί μόλις στο 40% του μέσου μισθού στη Νέα Υόρκη. Αξίζει να σημειωθεί, μάλιστα, ότι στη φετινή μελέτη της UBS γίνεται ειδική αναφορά στους μισθούς σε Ελλάδα και Ιρλανδία, όπου τονίζεται ότι οι μισθοί μειώθηκαν δραστικά.

Με βάση, λοιπόν, το επίπεδο τιμών και το καθαρό ετήσιο εισόδημα, η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων αντιστοιχεί στο 52,1% του μέσου καταναλωτή στη Νέα Υόρκη. Το καθαρό ωρομίσθιο στην Αθήνα είναι 7,72 ευρώ, το χαμηλότερο μεταξύ των άλλων ευρωπαϊκών χωρών που βρίσκονται σε κρίση (8,18 ευρώ στη Λισσαβώνα, 11,16 ευρώ στη Μαδρίτη, 15,13 ευρώ στο Δουβλίνο). Το καθαρό ετήσιο εισόδημα μιας εργάτριας στην Αθήνα είναι 9.323 ευρώ (με 40 ώρες εργασίας την εβδομάδα) όσο περίπου στο Χονγκ Κονγκ (9.781,50 ευρώ με 49 ώρες), αλλά πολύ χαμηλότερο από αυτό που ισχύει στη Λισσαβώνα (11.462 ευρώ με 40 ώρες).

Περισσότερα

Illegal Immigration Emerges As New Crisis for Greece—And EU

by Matina Stevis

Wall Street Journal
September 14, 2012

It is early in the afternoon at this important port 125 miles from Athens and two Greek navy officers are patrolling the docks, each wielding sticks with mirrors to peek under trucks. They have seen nothing so far.

Suddenly, three young men burst from behind a massive container and take off down a dock. The officers begin a chase, but the drama is over before it starts. Within a minute, the three men, faster and more desperate, have escaped into a dilapidated industrial complex.

The men, says one officer, are illegal immigrants, who apparently spent the night on the dock hoping to sneak onto a ferry to Italy. They are part of a deluge of undocumented workers trying to reach Europe through Greece, and slipping past authorities is just part of the process. "Day in, day out, the same story," the officer lamented, trying to catch his breath.

Greece, of course, is well-known for its role in the euro-zone crisis, with a massive debt load and sclerotic economy that threatens the single currency. But from Brussels to Oslo, government leaders are fretting about another issue that imperils the integrity of free access across an entire continent: porous Greek borders.

The country quietly has become a steppingstone for a wave of Middle East and South Asia workers fleeing job markets ravaged by years of government turmoil. In 2011, an extraordinary year because of the uprisings in North Africa, 140,980 people were detected entering the EU illegally, up 35% from the year before, according to Frontex, the EU's border-control agency. Of those, 40% came through Greece. Through July this year, 23,000 people were apprehended crossing the border illegally, roughly 30% ahead of last's year pace.

More

See also

Illegal Immigrants Flood Greece

Wall Street Journal
September 14, 2012

They arrive daily at the Greek border with Turkey-- migrants on their way to what they hope will be a better life. But they are also part of one of Europe's biggest problems: illegal immigration. Matina Stevis and Ayla Albarak report from Orestiada.

More

See also

Greece resorts to luxury

Financial Times
August 14, 2012

Head west from Athens airport towards the Peloponnese on the E94 highway and you can’t help but be struck that all the roadside hoardings are blank. Either no one in Greece can afford to advertise any more or there’s simply no point in trying to sell to a population with no money. It was only once we’d crossed the Corinth canal, heading south down the Argolid Peninsula towards Amanzoe, the latest addition to Aman Resorts’ portfolio, that we passed the odd poster, almost all of them for a local beer called, somehow appropriately, Fix.

Even so, I was informed there had been Greeks among the 50 or so European, American, Brazilian and Asian guests staying at Amanzoe the week of its opening on September 1, a capacity crowd given that not all the projected 38 “pavilions” are open yet.

Some arrived in the Aman helicopter, an 18-minute hop from Athens. Those up for roughing it took the hydrofoil, an old Russian vessel that used to ply the Volga, from Piraeus to Porto Heli. But most travelled by car, as I did, driven by self-effacing Yannis, one of the hotel’s personable staff drivers. Educated at university in the UK, he’d been a top-level basketball coach, working in China and Qatar, then a sports presenter on Greek television. But that was then. Now 34, with a young family in Athens, he was grateful for a regular wage. In any case, he said, he enjoyed the work: his colleagues were mostly highly educated (one senses there was a high-calibre pool to recruit from); Aman was a good employer; and he got to meet “many very interesting guests”.

More

Unfinished business in Greece

by David Schwartz

Financial Times
September 14, 2012

The Federal Reserve and German Constitutional Court generated last week’s main headlines. They also caused some investors to overlook fresh developments in another important story.

When it comes to Greece, the gap between rhetoric and reality is widening. Statements from European leaders confirm their desire to keep Greece in the Euro but a steady flow of information from other sources suggests a Greek exit is approaching.

One important straw in the wind is a change in sentiment among European voters. The number supporting another Greece bailout continues to shrink. The focus of their anger is also shifting. Voters fumed in the past that Greece did not deserve further help. But a growing number now worry about negative effects upon their own financial health.

For its part in this saga, Greece failed, yet again, to implement a series of promised spending cuts a few days ago.

Here is another revealing incident that illustrates the intractability of Greece’s problems. The island of Hydra, not far from Athens, was recently visited by a group of tax officials in response to the low level of tax receipts being submitted by local merchants.

More