Καθημερινή
8 Μαΐου 2012
Αν οι ψηφοφόροι επιθυμούν τη διακυβέρνηση χωρίς Μνημόνιο, μάλλον πρέπει να ξαναστήσουμε τις κάλπες. Ας συμφωνήσουν νικητές (Τσίπρας, Μιχαλολιάκος) και ηττημένοι (Σαμαράς, Βενιζέλος, Παπαρήγα, Μάνος). Να εξηγήσει επιτέλους ο λαός τι ακριβώς εννοούσε με όσα έβαλε μέσα στην πρώτη κάλπη. Να μείνουμε στην Ευρώπη; Οι «ξένοι» κατάλαβαν;
Δυστυχώς, όλα αυτά έχουν μικρή σημασία μπροστά στην επιτάχυνση της οικονομικής κρίσης. Ενα από τα πρώτα προβλήματα είναι «τι θα βάλουμε στη θέση των προγραμμάτων λιτότητας». Με τα διεθνή κεφάλαια να εγκαταλείπουν συστηματικά τα ευρωπαϊκά ομόλογα και τις άλλες ευρωπαϊκές τοποθετήσεις, η παροχέτευση στην Ευρωζώνη φρέσκων χρηματικών μέσων από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα παραμένει η μοναδική ρεαλιστική προοπτική.
Ομως, παρ’ όλο που η ΕΚΤ έθεσε στη διάθεση των τραπεζών της Ευρωζώνης τεράστια ποσά (γύρω στα 1.000 δισ. ευρώ), νέα δάνεια δημιουργούνται μόνον στις χώρες που ακόμη συντηρούν αξιοπρεπή οικονομική δραστηριότητα. Κράτη όπως η Γερμανία και η Ολλανδία μπορούν να χρηματοδοτούν την οικονομία τους με τις εισπράξεις που πραγματοποιούν από το πλεονασματικό ισοζύγιο, τόσο εσωτερικά όσο και διεθνώς.
Αυτό το τελευταίο πρόβλημα είναι που προσποιούνται ότι αγνοούν όσοι, πριν από τις εκλογές (θα δούμε τώρα!), πρέσβευαν τη διακοπή της δανειακής σύμβασης. Εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ και των Ανεξαρτήτων επιμένουν ότι τα έσοδα που έχει στη διάθεσή της η κυβέρνηση αρκούν για να πληρωθούν μισθοί του Δημοσίου και συντάξεις, αρκεί να σταματήσουμε να πληρώνουμε «τόκους στους ξένους».
Κάνουν τρία λάθη. Το πρώτο είναι πως το παραπάνω δεν ισχύει, αφού τα φορολογικά έσοδα παραμένουν μικρότερα από τις τρέχουσες δαπάνες και σίγουρα δεν επαρκούν για μισθούς και συντάξεις. Ακόμη κι αν συνεχίσει να μην πληρώνει το Δημόσιο όσα χρωστάει σε προμηθευτές του. Δεύτερον, συνυπολογίζουν στα κρατικά έσοδα δύο πηγές χρήματος, όπως τις εισπράξεις από την Ευρωπαϊκή Ενωση και τους έκτακτους φόρους (κυρίως το περίφημο «χαράτσι» και τον φόρο «αλληλεγγύης»).
Περισσότερα
No comments:
Post a Comment