Και όμως ο δικομματισμός νίκησε!

του Γιώργου Σιακαντάρη

Τα Νέα
7 Μαΐου 2012

Μια πρώτη ανάγνωση του αποτελέσματος των χθεσινών εκλογών δείχνει ότι οι έλληνες πολίτες δεν πίστεψαν πως τα κόμματα που κυβέρνησαν τη χώρα όλη τη μεταπολιτευτική περίοδο μπορούν να τη βγάλουν από την κρίση εφαρμόζοντας το Μνημόνιο. Δεν πίστεψαν επίσης πως η παραμονή της χώρας στο ευρώ, την οποία εγκρίνουν οκτώ στους δέκα Ελληνες, εξαρτάται από την παραμονή στην εξουσία του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας.

Χθες όμως συγκρούστηκε η οργή με το συμφέρον και νίκησαν κατά κράτος η οργή και η άρνηση των πολιτικών του Μνημονίου. Γιατί ούτε το 8% των πολιτών αυτής της χώρας έγιναν ξαφνικά φασίστες ούτε το υπόλοιπο 1/3 των πολιτών έγιναν οπαδοί του Ντζερζίνσκι (υπουργός Ασφάλειας της Ρωσίας μετά την ανατροπή του τσάρου). Επίσης, πρέπει να απορριφθούν και οι συναισθηματικές αντιδράσεις που αθροίζουν τα ποσοστά της άκρας Δεξιάς με αυτά του ΣΥΡΙΖΑ και μιλούν για φαιοκόκκινο συνασπισμό εξουσίας.

Μια δεύτερη όμως και πιο ψύχραιμη ανάγνωση του χθεσινού αποτελέσματος θα δείξει πως αν και τα δύο μεγάλα κόμματα έγιναν πλέον ένα σχετικά μεγάλο, πως αν και η ριζοσπαστική Αριστερά δείχνει να είναι ο αναμφισβήτητος νικητής, στο βάθος του εκλογικού ουρανού άλλος είναι ο νικητής. Αυτός ο νικητής είναι το υλικό που συγκρότησε τον δικομματισμό και τώρα τον εγκαταλείπει. Και για να μην κρατώ άλλο σε αγωνία τους αναγνώστες, δηλώνω ότι χθες, ακόμη και αν συνετρίβη ο δικομματισμός, τα παιδιά αυτού, ο λαϊκισμός δηλαδή και οι πελατειακές σχέσεις που εξέθρεψε, κατήγαγαν «περιφανή» νίκη. Αυτά τα δύο παιδιά του δικομματισμού με αρχηγό τους τον κρατισμό έπεισαν τη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών να τους ψηφίσουν. Μαζί με αυτούς νίκησαν και οι δυνάμεις του εθνικού διχασμού και του μίσους κατά του άλλου, του ξένου, του διαφορετικού.

Περισσότερα