Friday, June 29, 2012

Το ΚΚΕ χάνει. Οι ιδέες του;

του Γιώργου Σιακαντάρη

Τα Νέα

29 Ιουνίου 2012

Αν κρίνουμε από το 4,5%, το ποσοστό που έλαβε το ΚΚΕ στις εκλογές της 17ης Ιουνίου, μάλλον θα πρέπει να θεωρείται ο μεγάλος ηττημένος των τελευταίων εκλογών. Το κόμμα που κατόρθωσε να διατηρήσει τις δυνάμεις του, έστω και κρυπτόμενο αρχικά στον τότε ενιαίο Συνασπισμό, το μοναδικό κόμμα που μετά το 1993 επετύγχανε, αν και εσταλινοποιείτο ολοένα και περισσότερο, να διατηρεί και να αυξάνει τις δυνάμεις του, «κατόρθωσε» στις τελευταίες εκλογές να χάσει το 50% της δύναμής του. Τα λεγόμενα ελληνικά παράδοξα είναι πάρα πολλά, ένα απ' αυτά είναι και η γενικευμένη αντίληψη περί δήθεν ηγεμονίας των ιδεών του ΚΚΕ στην ελληνική κοινωνία - ενώ αυτό που φαίνεται ηγεμονία των ιδεών του ΚΚΕ και της Αριστεράς δεν είναι ακριβώς κάτι τέτοιο. Εδώ ο απατών σύζυγος θα είχε δίκιο αν δήλωνε στη γυναίκα του, που τον πιάνει στα πράσα, πως «δεν είναι αυτό που νομίζεις».

Γιατί η ηγεμονία των ιδεών του ΚΚΕ δεν ήταν η ηγεμονία των ιδεών της ευρωπαϊκής Αριστεράς, αλλά η ηγεμονία των βαθύτερων συντηρητικών ιδεών. Αν ηγεμόνευαν πραγματικά οι ιδέες της Αριστεράς, τότε το ΚΚΕ θα πίστευε πρωτίστως στα δικαιώματα του ανθρώπου, στην ιδέα ότι η κοινωνία είναι προϊόν ατομικών βουλήσεων, θα έβλεπε το κράτος ως εργαλείο στα χέρια του ατόμου για να κατακτήσει την ελευθερία του στην ισότητα, θα πίστευε στην ιδέα της νεωτερικότητας ως φορέα καθολικών και οικουμενικών αξιών και στην ιδέα του ατόμου - και όχι του κόμματος ή της τάξης - ως κυρίου της μοίρας του.

Αντιθέτως, το ΚΚΕ και η ελληνική ριζοσπαστική Αριστερά υιοθέτησαν όλο το ρεπερτόριο των ιδεών του βαθύτερου ιστορικά και κοινωνικά συντηρητισμού. Ετσι, εκεί όπου ο κλασικός δεξιός συντηρητισμός υποτάσσει το άτομο στις εθνικές και θρησκευτικές καταβολές του, ο ελληνικός αριστερός συντηρητισμός και αντιδιαφωτισμός υποτάσσουν το άτομο στις ταξικές και, ενίοτε, στις εθνικιστικές του καταβολές. Ο ελληνικός αριστερός αντιδιαφωτισμός σαγηνεύεται και από τον ταξικό αναγωγισμό, αλλά μερικές φορές και από τον ελληνορθόδοξο κοινοτισμό. Η κοινότητα (ταξική ή εθνική) και το ελληνορθόδοξο πρόσωπο διαμορφώνουν έναν νεοελληνικό ηγεμονικό συνασπισμό κατά της ατομικότητας. Εδώ οφείλεται και ο έντονος αντιαμερικανισμός και όχι βεβαίως στη δήθεν ανάμειξη της Αμερικής στις εσωτερικές μας υποθέσεις. Η σύγχρονη Αμερική εκφράζει το όραμα του επιτυχημένου ατόμου που ανοίγει δρόμους, του ανεξάρτητου από κρατικές, κομματικές και θρησκευτικές αυθεντίες ανθρώπου. Εκφράζει δηλαδή ό,τι περιφρονούν περισσότερο και η νεοορθοδοξία και ο ελληνικός σταλινισμός.

Περισσότερα

No comments: