του Ζώη Τσώλη
Το Βήμα
24 Σεπτεμβρίου 2011
Την πιο μακρά νύχτα των τελευταίων 30 ετών, από την εποχή της προσχώρησης της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, βιώνουν οι Ελληνες. Η νύχτα που ξεκίνησε με την προσφυγή της χώρας μας στην ευρωπαική βοήθεια και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο όταν για εμάς έκλεισαν οι αγορές, έχει ήδη οδηγήσει σε βαθιά ύφεση την οικονομία (10% τη διετία 2010 - 2011), την ανεργία στα ύψη (16,5% που αντιστοιχεί σε 850.000 ανέργους), στη μείωση των μισθών και των ημερομισθίων στις επιχειρήσεις κατά 20%, στη μείωση των αμοιβών στο δημόσιο τομέα κατά 30% και των συντάξεων έως και 50%.
Αυτό είναι το τίμημα που πληρώνουν σήμερα οι έλληνες εργαζόμενοι και συνταξιούχοι που οι αποδοχές τους βρισκόταν στο 75% του ευρωπαικού μέσου όρου, προκειμένου η χώρα να αντιμετωπίσει την κρίση των «δίδυμων ελλειμάτων». Δηλαδή του δημοσιονομικού προβλήματος και του ελλείματος ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, που όπως πρόβλεπαν όλοι - η Ευρωπαική Επιτροπή, η Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα και οι διεθνείς οργανισμοί από το 2008 - θα οδηγούσε μαθηματικά στην κρίση του χρέους.
Είναι το τίμημα της «εσωτερικής υποτίμησης» σε μια χώρα της ευρωζώνης που επιλέχθηκε ως η λύση προκειμένου να μειωθούν τα κρατικά ελλείματα και να βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα της ρηχής οικονομίας που στηρίζεται περισσότερο στις υπηρεσίες και την πρωτογενή παραγωγή, παρά στη βιομηχανία. Ολοι πιστεύουν ότι πρόκειται για ένα «πείραμα» να αντιμετωπίζεται μια χώρα του ευρώ με όρους των οικονομικών χωρών της Λατινικής Αμερικής.
Το ερώτημα που μένει αναπάντητο είναι κατά πόσο μια τέτοια περιοριστική, σφιχτή οικονομική πολιτική, μπορεί να στεφθεί με επιτυχία όταν η ελληνική οικονομία υποφέρει σήμερα από έλλειψη ρευστότητας κι όλοι οι διαθέσιμοι πόροι διατίθενται αποκλειστικά και μόνο για τη μείωση των ελλειμάτων πνίγοντας τις δημόσιες αλλά και τις ιδιωτικές επενδύσεις.
Περισσότερα

No comments:
Post a Comment