Μια από τα ίδια

του Αριστείδη Χατζή

Τα Νέα
7 Σεπτεμβρίου 2011

Αν διαβάζετε εφημερίδα, παρακολουθείτε τα βραδινά δελτία ειδήσεων στην τηλεόραση και έχετε ακόμα την υπομονή να ακούτε τις ατέρμονες συζητήσεις των τελευταίων ημερών, θα έχετε ήδη διαπιστώσει ότι αυτό το έργο το έχουμε ξαναδεί. Τα νούμερα δεν βγαίνουν, η τρόικα πιέζει, η κυβέρνηση επιμένει ότι όλα πάνε καλά και δεν χρειάζονται άλλα μέτρα και η αντιπολίτευση επιχαίρει. Ναι, το έχουμε ξαναδεί το έργο και θυμόμαστε και το τέλος.

Είχε κανείς αμφιβολία ότι δεν θα καταλήγαμε στο ίδιο σημείο; Γράφαμε στις αρχές Ιουλίου: «Το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο ήταν απαραίτητο να ψηφιστεί αλλά είναι απολύτως βέβαιο πως θα έχει την ίδια τύχη με το Μνημόνιο. Ό,τι εξοικονομήσει από την απομύζηση της μικρής ομάδας φορολογουμένων, που είτε δεν μπορεί είτε δεν θέλει να φοροδιαφύγει, και από τις οριζόντιες περικοπές επί δικαίους και αδίκους, θα εξανεμιστεί από την περαιτέρω καθίζηση της αγοράς και, κυρίως, από το ανέπαφο γιγαντιαίο πελατειακό διεφθαρμένο κράτος που ζει και βασιλεύει» («Όπως το Μνημόνιο - δυστυχώς», Τα Νέα, 2/7). Δεν χρειάζεται να είσαι μάντης - αρκεί να ξέρεις λίγα οικονομικά.

Το πιο αποκαρδιωτικό απ' όλα είναι ότι η συζήτηση εξαντλείται στο αν τελικά το Μνημόνιο και το Μεσοπρόθεσμο ήταν αποτυχημένα από την αρχή ή απλώς δεν εφαρμόστηκαν σωστά. Είναι όμως τόσο φανερή η απάντηση, που μόνο εκ του πονηρού κάποιος κάνει ότι δεν τη βλέπει. Το Μνημόνιο και το Μεσοπρόθεσμο προέβλεπαν διαρθρωτικές αλλαγές που όχι μόνο ήταν (και είναι) απαραίτητες αλλά έπρεπε να έχουν υιοθετηθεί εδώ και δεκαετίες με δική μας πρωτοβουλία. Αυτές οι αλλαγές, αν ζήσουμε να τις δούμε, θα αλλάξουν το πρόσωπο της Ελλάδας, θα τη μεταμορφώσουν κυριολεκτικά σε μια σύγχρονη φιλελεύθερη ευρωπαϊκή δημοκρατία με ελεύθερη και καλά ρυθμισμένη οικονομία και λειτουργικό κράτος δικαίου - από μια μεγάλη Παράγκα που είναι τώρα. Όμως το Μνημόνιο και το Μεσοπρόθεσμο περιείχαν και μια σειρά μέτρων καθαρά εισπρακτικού χαρακτήρα, που είχαν ως μοναδικό στόχο να συγκεντρωθούν χρήματα και να βελτιωθούν κάποιοι δείκτες. Αυτά τα μέτρα ίσως ήταν απαραίτητα και επείγοντα αλλά εφαρμόστηκαν με λάθος τρόπο. Οι περικοπές επιβλήθηκαν ισομερώς επί δικαίους και αδίκους και τους φόρους κλήθηκαν να (ξανα)πληρώσουν οι ελάχιστοι δίκαιοι και οι πολλοί άτυχοι που απλά δεν μπορούν να τους αποφύγουν. Αντί να εξοικονομηθούν τα απαραίτητα ποσά από περικοπές άχρηστων δαπανών, από το κλείσιμο ζημιογόνων ΔΕΚΟ και την απόλυση των αργόμισθων, κληθήκαμε όλοι να μοιραστούμε το κόστος. Όλοι; Φυσικά, όχι όλοι!

Διαβάστε εδώ τη συνέχεια του άρθρου


Εδώ θα βρείτε το άρθρο σε μορφή PDF

Εδώ θα βρείτε το προηγούμενο σχετικό άρθρο μου στα Νέα που αναφέρεται στο κείμενο ("Όπως το Μνημόνιο - δυστυχώς")

Εδώ θα βρείτε περισσότερα για τη δημοσκόπηση της Κάπα Research

Εδώ και εδώ θα βρείτε δύο παλαιότερα άρθρα μου που και πάλι προβλέπουν την αποτυχία των μέτρων.

Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα για τις αιτίες για τις οποίες αποτυγχάνει η εφαρμογή των διαρθρωτικών μέτρων στην Ελλάδα θα βρείτε εδώ ένα άρθρο μου που πρωτοδημοσιεύτηκε το 1998 και δυστυχώς ακόμα παραμένει επίκαιρο. Δείτε επίσης εδώ και στα αγγλικά εδώ, εδώ και εδώ.

Αν σας ενδιαφέρει κάτι λιγότερο δημοσιογραφικό και περισσότερο αναλυτικό και επιστημονικό δείτε εδώ και κυρίως εδώ.