Καθημερινή
22 Μαρτίου 2011
Οι πρόσφατες αποφάσεις της Ε.Ε., που αναμένεται να επικυρωθούν στη Σύνοδο Κορυφής της 25ης Μαρτίου, είναι ιδιαίτερα θετικές για την Ελλάδα. Η μείωση του επιτοκίου και η «επιμήκυνση» της αποπληρωμής του χρέους των 110 δισ. προς την τρόικα μειώνουν το κόστος δανεισμού και την ανάγκη αναχρηματοδότησης χρέους, την κρίσιμη περίοδο 2013-15, που η Ελλάδα θα προσπαθεί να επιστρέψει στις κεφαλαιαγορές. Επιπλέον, η ενίσχυση του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΕFSF) και του μόνιμου Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ΕSM) με νέα κεφάλαια και με τη δυνατότητα να αγοράζουν ομόλογα των χωρών-μελών από την πρωτογενή αγορά παρέχει δίκτυ ασφαλείας στην Ελλάδα σε περίπτωση που δεν μπορέσει να επιστρέψει εγκαίρως στις αγορές.
Το ερώτημα είναι πώς η κυβέρνηση θα αξιοποιήσει τη νέα περίοδο χάριτος που της δόθηκε. Η πρόσφατη επικαιροποίηση του Μνημονίου περιλαμβάνει οδικό χάρτη των μεταρρυθμίσεων που η κυβέρνηση καλείται να εφαρμόσει. Πρωταρχικός στόχος παραμένει η μείωση του ελλείμματος κάτω του 3% του ΑΕΠ -όπως προβλέπει η Συνθήκη- μέχρι το 2014 και η δημιουργία σημαντικού πρωτογενούς πλεονάσματος, ώστε να πληρώνουμε τους τόκους πάνω στο δημόσιο χρέος με δικούς μας πόρους και όχι με δανεικά, όπως γίνεται σήμερα. Για να γίνουν αυτά, η κυβέρνηση καλείται να λάβει πρόσθετα μέτρα 1,7 δισ. φέτος, ώστε να εξασφαλιστεί η μείωση του ελλείμματος κατά δύο μονάδες στο 7,5% του ΑΕΠ, και να εξειδικεύσει τα μέτρα ύψους 8% του ΑΕΠ (22 δισ.) που απαιτούνται στο διάστημα 2012-14. Οπως επισημαίνει το ΔΝΤ στην ανακοίνωσή του μετά την έγκριση της τέταρτης δόσης, την περασμένη Δευτέρα: «Θα χρειαστεί μεγαλύτερη έμφαση στις μεταρρυθμίσεις τους επόμενους μήνες. Παρά το γεγονός ότι ο στόχος για το έλλειμμα του 2010 επετεύχθη, η στρατηγική της υπο-εκτέλεσης του κρατικού προϋπολογισμού για να καλυφθεί η υστέρηση των εσόδων και η υπέρβαση των δαπανών στον ευρύτερο δημόσιο τομέα δεν είναι διατηρήσιμη». Και πράγματι. Η βασικότερη προϋπόθεση για να βγούμε από την κρίση είναι η άμεση και αποφασιστική συρρίκνωση του δημόσιου τομέα, με την ιδιωτικοποίηση ή κλείσιμο όλων των κρατικών επιχειρήσεων και μεγάλου μέρους των κρατικών οργανισμών. Αμυντικές βιομηχανίες, ναυπηγεία κ.λπ. δεν έχουν λόγο ύπαρξης αν δεν είναι κερδοφόρα. Οι κερδοφόρες επιχειρήσεις πρέπει να ιδιωτικοποιηθούν πλήρως. Το κράτος πρέπει να σταματήσει να παριστάνει τον επιχειρηματία και να αποκτήσει αποκλειστικά ρυθμιστικό ρόλο. Χρειάζεται ουσιαστική αλλαγή πορείας, όχι οριακές μεταβολές, όπως αυτές που επιχειρεί η κυβέρνηση. Η δυναμική του χρέους δεν μπορεί να αντιστραφεί χωρίς δραστικό περιορισμό των κρατικών δαπανών και βελτίωση του κλίματος για επενδύσεις. Η πορεία αυτή θα είναι μακρά και είμαστε ακόμη στην αρχή, χωρίς να έχουμε πείσει τις αγορές ότι υπάρχει πολιτική βούληση για έξοδο από την κρίση, γι’ αυτό και το spread των ελληνικών ομολόγων παραμένει στα ύψη. Η πρόσφατη φαρσοκωμωδία με το «άνοιγμα των επαγγελμάτων» και η δήλωση της κυβέρνησης ότι θα απαγορεύσει με νόμο την πώληση δημόσιας γης απέδειξαν ότι το πολιτικό σύστημα παραμένει δέσμιο των πελατειακών σχέσεων και του λαϊκισμού. Αν η προσπάθεια σταθεροποίησης και ανασύνταξης της οικονομίας αποτύχει, η Ελλάδα θα βρεθεί αντιμέτωπη με βέβαιη χρεοκοπία και τελικά ίσως και έξοδο από την Ευρωζώνη.
Περισσότερα
No comments:
Post a Comment