Ελευθεροτυπία
8 Μαΐου 2011
Το 2011 είναι η επέτειος 30 χρόνων από την ένταξη της Ελλάδας στη σημερινή Ευρωπαϊκή Ενωση, ενώ τις μέρες αυτές κλείνει και ένας χρόνος από την ένταξη της ελληνικής οικονομίας στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης.
Το γεγονός ότι μετά από τριάντα χρόνια συμμετοχής στην Ε.Ε. η ελληνική οικονομία βρίσκεται σε τόσο δύσκολη κατάσταση δημιουργεί την εντύπωση ότι όλα αυτά τα χρόνια δεν έγινε τίποτα θετικό και ότι η ένταξη της χώρας μας στην Ε.Ε., αντί να ενισχύσει την ελληνική οικονομία, ώστε να μην κινδυνεύει από τέτοιας έκτασης κρίση, μπορεί να ευθύνεται γι' αυτή την εξέλιξη.
Εξετάζοντας λίγο περισσότερο τα δεδομένα, είναι δύσκολο να υποστηριχθεί μια τέτοια άποψη. Η Ε.Ε. υπήρξε γενναιόδωρη και στην κοινή αγροτική πολιτική, η οποία άλλαξε την εικόνα της ελληνικής υπαίθρου, καθώς και στην περιφερειακή πολιτική, η οποία συνέβαλε αποφασιστικά στην κατασκευή τόσων μεγάλων έργων υποδομής στη χώρα (αυτοκινητόδρομοι, μετρό, αεροδρόμια κ.λπ.). Αντίθετα, μπορεί να υποστηριχθεί η άποψη ότι για τη σημερινή εξέλιξη της ελληνικής οικονομίας οι κύριοι υπεύθυνοι βρίσκονται μέσα στη χώρα μας.
Λαμπρό παράδειγμα αντίθετης εξέλιξης αποτελεί η Φιλανδία, χώρα ανάλογου επιπέδου με τη δική μας, η οποία, μέσα σε λιγότερο από είκοσι χρόνια από την ένταξή της στην Ε.Ε, πραγματοποίησε αναπτυξιακά άλματα χάρη στην υπεύθυνη στάση όλων των εσωτερικών παραγόντων (κυβέρνηση, επιχειρήσεις, συνδικάτα, τύπος, πολίτες ). Η χώρα αυτή στηρίχθηκε στο περίφημο Τρίγωνο της Γνώσης, δηλαδή στην εκπαίδευση, στην έρευνα και στην καινοτομία, δημιουργώντας τη σημερινή Φιλανδία, που πρωτοπορεί σε πολλούς τομείς. Το ερώτημα προφανώς είναι αν η Ελλάδα, ως μεσογειακή χώρα, με πολύ διαφορετική ιστορική και πολιτισμική διαδρομή, είχε τις δυνατότητες να συμπεριφερθεί με τρόπο ανάλογο της Φιλανδίας, ώστε να έχει τα ανάλογα αποτελέσματα.
Περισσότερα
No comments:
Post a Comment