Το Βήμα
15 Απριλίου 2011
Βία, λεκτική και σωματική, παντού. Από τα μπάζα της Κερατέας ως τις τηλεοπτικές συχνότητες και τον Πάγκαλο, και από τα ΚΑΠΗ Αγίων Αναργύρων στην Πάτρα, στην ομιλία του Νομπελίστα. Υβρεις, ξύλο, αίμα, καταστροφές, μια αγανάκτηση για όλα και από όλους, ψηλά-χαμηλά, πάνω-κάτω, αριστερά-δεξιά. Ξεφύγαμε…
Δεν έχει λογική η βία. Αν αρχίσουμε να τη δικαιολογούμε, χάσαμε το νόημα. Εχει όμως ερμηνεία. Οποιος θέλει να δει, βλέπει. Οποιος κλείνει τα μάτια, το πιθανότερο είναι ότι θα τη βρει μπροστά του. Αφού πρώτα την έχει νιώσει.
Τι κάνουμε λοιπόν; Πρώτον, δεν φοβόμαστε τη βία. Που σημαίνει, δεν θα την αφήσουμε να μας επιβληθεί. Δεν θα την ανεχθούμε, δεν θα την δικαιολογήσουμε, δεν θα την επικροτήσουμε επειδή σήμερα στράφηκε εναντίον του αντιπάλου μας – είναι μαθηματικά βέβαιο ότι ο επόμενος στόχος θα είσαι εσύ.
Περισσότερα
No comments:
Post a Comment