Τα όρια της κοροϊδίας

του Γιάννη Πρετεντέρη

Τα Νέα
13 Απριλίου 2011

Δεν συνηθίζω να απασχολώ τους αναγνώστες µε προβλήµατα της δηµοσιογραφίας. Σε αντίθεση µε πολλούςσυναδέλφους, θεωρώ ότι το δηµόσιο βήµα που χαρίζει το επάγγελµά µας δεν µπορεί να χρησιµοποιείται για κάθε είδους προσωπικές αντιζηλίες, επαγγελµατικούς ανταγωνισµούς, επιχειρηµατικές επιδιώξεις ή συντεχνιακά ζητήµατα.

Κοινώς: είµαστε δηµοσιογράφοι για να ενηµερώνουµε τον κόσµο, όχι για να ξεκατινιαζόµαστε µεταξύ µας.

Αυτήν τη φορά, όµως, θα κάνω µια εξαίρεση. Και το κάνω επειδή θεωρώ ότι το ζήτηµα είναι πλέον βαθύτατα πολιτικό.

Ο χώρος της ενηµέρωσης βρίσκεται αντιµέτωπος µε µια κρίση. Ουδείς το αµφισβητεί. Βρίσκεται, όµως, αντιµέτωπος και µε ένα πολιτικό σχέδιο.

Μια ετερόκλητη αλλά απολύτως διακριτή συµµαχία ακραίων κοµµατικών χώρων, περιθωριακών ακτιβιστών και επιτηδείων, θεώρησε ότι η κρίση µπορεί να µετατραπεί σε ευκαιρία.

Θεώρησαν, δηλαδή, ότι αν αποδυναµωθούν τα κυρίαρχα µέσα ενηµέρωσης, θα κλονιστεί συνολικά το «σύστηµα» που (κατά το αρρωστηµένο τους µυαλό...) αυτά τα µέσα «υπηρετούν». Και ότι η κρίση δίνει την ευκαιρία να τα αποδυναµώσουν για να καταστήσουν κυρίαρχο το περιθώριο που εκπροσωπούν και να θέσουν τη δηµοσιογραφία σε διατεταγµένη «αγωνιστική» υπηρεσία.

Περισσότερα