του Τάσου Τέλλογλου
Protagon.gr
8 Μαΐου 2011
Υπάρχει στην Ελλάδα ένα κόμμα που αποτελείται από πολίτες, αξιωματούχους, διανοουμένους, δημοσιολογούντες και που απλά κάθε φορά που προτείνει κάποιος να γίνει κάτι, ανακαλύπτει διαρκώς μεγαλύτερους κινδύνους στο να γίνει αυτό το εγχείρημα, από τους κινδύνους που θα προκύψουν αν δεν γίνει το παραμικρό. Το κόμμα αυτό είναι παντοδύναμο, γοητευτικό και βολικό. Πρώτα απ’ όλα παριστάνει σε όλο τον κόσμο ότι δεν ζούμε σε μια κοινωνία διακινδύνευσης –στην οποία ζούμε-δεύτερον εξοπλίζεται με ευγενή κίνητρα παριστάνοντας, ειδικά η αριστερά, πως ο,τι γίνεται έχει στόχο το κοινό καλό.
Στη γοητεία αυτού του κόμματος υπέκυψαν διαδοχικά ο κ Καραμανλής όταν βρισκόταν στην αντιπολίτευση για να τον ακολουθήσει ο κ Παπανδρέου, επίσης όταν ήταν στην αντιπολίτευση. Μόνη σχέση που αναγνωρίζει το κόμμα του τίποτα ανάμεσα σε πολίτες και από πολίτες προς τους θεσμούς είναι η απεριόριστη δυσπιστία, όπως εύστοχα έχει επανειλημμένα παρατηρήσει ο Ευάγγελος Βενιζέλος.Το κόμμα του να μην γίνει τίποτα, τα μμε του (μπλόγκς ανωνύμων, λαχανοφυλλάδες της Κυριακής, παράθυρα λαϊκών θεαμάτων που αποκαλούνται δελτίο ειδήσεων), οι πολιτικοί και πολιτιστικοί του φορείς απειλούν να μετατρέψουν την πτωχευμένη αυτή χώρα σε μία απέραντη ζούγκλα στην οποία μοναδική αναπτυξιακή «αξία» είναι «να καεί το σπίτι του γείτονα». Και όλα αυτά φυσικά στο φανταχτερό περιτύλιγμα μιας οργιώδους ηθικολογίας (οι πλέον ενάρετοι είναι και οι πιο επικίνδυνοι).
Περισσότερα

No comments:
Post a Comment