Τζέκιλ και Χάιντ

του Γιάννη Πρετεντέρη

Τα Νέα
18 Απριλίου 2011

Ερώτηση κρίσεως. Είναι δυνατόν µια χώρα που επί πέντε µήνες δεν µπορεί να τα βγάλει πέρα µε την Κερατέα, να αντιµετωπίσει το πρόβληµα του χρέους της;

Απάντηση κοινής λογικής. Σε καµία περίπτωση. Κάτι που σημαίνει ότι η χώρα µας δευτερευόντως αντιµετωπίζει πρόβληµα χρέους ή Κερατέας.

Πρωτίστως αντιµετωπίζει πρόβληµα αποτελεσµατικής διακυβέρνησης. Το οποίο εκφράζεται όχι µόνο στο χρέος ή στην Κερατέα αλλά στις περισσότερες πτυχές της κυβερνητικής διαχείρισης. Η διαπίστωση δεν είναι (µόνο) δική µου. Μου έκανε εντύπωση ότι στην τελευταία συνεδρίαση της Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ η συντριπτική πλειονότητα των βουλευτών που πήρε τον λόγο δεν επικεντρώθηκε, όπως γινόταν παλαιότερα, στο αν είναι άδικο το Μνηµόνιο ή στο αν ανταποκρίνεται στην πολιτική του ΠΑΣΟΚ.

Επικεντρώθηκε στην ικανότητα του κυβερνητικού προσωπικού να εφαρµόσει µια πολιτική και να έχει αποτελέσµατα. Οπως και αν το διατύπωσε ο καθένας, σε αυτό τελικά κατέληγαν όλοι... Μερικοί (κακόβουλοι) ίσως ισχυριστούν ότι πάντοτε οι βουλευτές επικρίνουν τους υπουργούς διότι θα ήθελαν να είναι στη θέση τους.

Στην προκειμένη περίπτωση, πάντως, δεν είναι έτσι. ∆ιότι οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ εξέφρασαν έναν προβληµατισµό και έναν φόβο που διαπερνούν το σύνολο της κοινωνίας – δεν το ακούν µόνο όσοι δεν θέλουν να το ακούσουν… Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, έχω την αίσθηση ότι η συζήτηση πλέον έχει ξεφύγει από το Μνηµόνιο, το έλλειµµα και το χρέος. Και επικεντρώνεται όλο και περισσότερο στη δυνατότητα συνολικά της κυβέρνησης να ανταποκριθεί στις περιστάσεις και τις απαιτήσεις.

Περισσότερα